ซอนนี่ บอย จาโร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ซอนนี บอย จาโร)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ซอนนี่ บอย จาโร
ชื่อจริงซอนนี่ บอย วิลลาลูซ จาโร
(Sonny Boy Villaluz Jaro)
รุ่นมินิมั่มเวท
ไลท์ฟลายเวท
ฟลายเวท
ส่วนสูง1.60 m (5 ft 3 in)
เกิด24 มีนาคม ค.ศ. 1982 (39 ปี)
ซิเลย์,
ชกทั้งหมด55
ชนะ37
ชนะน็อก27
แพ้13 (แพ้น็อก 7)
เสมอ5

ซอนนี่ บอย จาโร (อังกฤษ: Sonny Boy Jaro) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เป็นอดีตแชมป์โลกในรุ่นฟลายเวท ของสถาบันสภามวยโลก (WBC) เกิดเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1982 ที่เมืองซิเลย์ ในเนกรอซตะวันตก ประเทศฟิลิปปินส์ มีชื่อจริงว่า ซอนนี่ บอย วิลลาลูซ จาโร (Sonny Boy Villaluz Jaro)

ประวัติ[แก้]

จาโรเริ่มชกมวยเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2001 ชนะน็อค แดเนียล อาซาลาร์ ยก 4 ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ ค.ศ. 2004 จากนั้นได้ชิงแชมป์เงา WBC รุ่นฟลายเวท แพ้น็อค โมเนลิซี่ เอ็มเยเกนี เมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 2005 ต่อมาได้ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท แต่แพ้น็อค แองกี้ แองโกตา ไม่สำเร็จอีก จนเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 2005 จึงได้ครองแชมป์ IBF แพนแปซิฟิก รุ่นจูเนียร์ฟลายเวทด้วยการชนะน็อค เก่งกาจ ศักดิ์ประชา ยกแรก

จากนั้น ใน ค.ศ. 2006 จาโรขึ้นชิงแชมป์ของ PABA แต่แพ้น็อกยก 6 ต่อ พรสวรรค์ ป.ประมุข ที่จังหวัดสระแก้ว ต่อมาในปี ค.ศ. 2008 ได้ครองแชมป์ของสหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิก (OPBF)โดยขึ้นชิงแชมป์รุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่าง ชนะคะแนน อลองก์ ดีนอย เมื่อ 20 มิถุนายน จากนั้น ได้ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อวันที่ 22 กันยายนปีเดียวกัน แต่แพ้คะแนนเอ็ดการ์ โซซาไม่ได้แชมป์ ในปีต่อมา ขึ้นชิงแชมป์รุ่นเดียวกันนี้ของสมาคมมวยโลกเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน แต่ก็แพ้น็อค ฆิโอบังนิ เซเกรา ยกแรก ไม่ได้แชมป์[1]

ซอนนี่ บอย จาโร ประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์โลกเป็นครั้งที่สาม เมื่อเป็นฝ่ายชนะทีเคโอยก 6 ต่อ พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ นักมวยชาวไทย เมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2012 ที่จังหวัดชลบุรี ซึ่งก่อนหน้านั้น ได้มีฝนตกลงอย่างมาหนัก ทำให้พื้นเวทีลื่น ซึ่งบอย จาโร ได้ชกพงษ์ศักดิ์เล็กลงไปให้กรรมการนับ 8 ในยกแรกและยกที่สี่ด้วย และใช้การชกนอกกติกา เช่น หัวพุ่งชน, ชกต่ำกว่าเข็มขัด ด้วย[2] [3] ซึ่งหลังการชก พงษ์ศักดิ์เล็กได้ยอมรับในความพ่ายแพ้ และกล่าวว่าจาโร เป็นนักมวยหมัดหนักที่สุดเท่าที่เคยพบมา และการชกครั้งนี้นับเป็นครั้งที่เจ็บตัวมากที่สุด[4]

ต่อมา ได้ป้องกันตำแหน่งครั้งแรกกับ โทชิยูกิ อิงาราชิ นักมวยชาวญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ปีเดียวกัน ที่ไซตามะ ก็แพ้คะแนนอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ เสียแชมป์ไปทันที

เมื่อ อำนาจ รื่นเริง แชมป์โลก IBF ในรุ่นฟลายเวท จะป้องกันตำแหน่งกับรองแชมป์โลกอันดับ 1 แม็ควิลเลียม อาร์โรโย นักมวยชาวปวยร์โตรีโก ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2557 ที่จังหวัดนครราชสีมา ทางทีมงานของอำนาจก็ได้ว่าจ้างจาโรให้เดินทางมาเป็นคู่ซ้อมของอำนาจด้วยเป็นเวลา 21 วัน[5]

เกียรติประวัติ[แก้]

  • แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท (2004- 2008)
  • แชมป์ IBF แพนแปซิฟิก รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท
  • แชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวท
  • แชมป์ IBF แพนแปซิฟิก รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท
  • แชมป์ IBF แพนแปซิฟิก รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท
    • ชิง 18 มิถุนายน 2011 ชนะน็อค เรย์ เกรีโน ยก 4 ที่ ฟิลิปปินส์
  • แชมป์โลก WBC รุ่นฟลายเวท
  • แชมป์ ABF รุ่นจูเนียร์แบนตั้มเวท
    • ชิง 28 มิถุนายน 2012 ชนะน็อคยก 6 อิชัล โทบิดา ที่ อัลเมนดราส ยิม ดาเวาซิตี[6]
  • เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
    • ชิงแชมป์เงา WBC รุ่นฟลายเวท 29 เมษายน 2005 แพ้น็อค โมเนลิซี มเยเกนี ยก 6 ที่ แอฟริกาใต้
    • ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิก รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท 19 กรกฎาคม 2005 แพ้น็อค แองกี้ แองโกตา ยก 6 ที่อินโดนีเซีย
    • ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวท 29 มีนาคม 2006 แพ้น็อค พรสวรรค์ ป.ประมุข ยก 5 ที่สระแก้ว
    • ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท 27 กันยายน 2008 แพ้คะแนน เอดการ์ โซซา ที่ เม็กซิโก
    • ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นไลท์ฟลายเวท 21 พฤศจิกายน 2009 แพน็อค ฆิโอบังนิ เซเกร์รา ยก 1 ที่ เม็กซิโก
    • ชิงแชมป์ WBC เข็มขัดเงิน รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 30 ตุลาคม 2010 แพ้น็อค โอสการ์ อิบาร์รา ยก 2 ที่ เม็กซิโก

อ้างอิง[แก้]

  1. ฅนเหล็ก. ซอนนี่ บอย จาโร ตากาล็อกหมัดพิฆาต แชมป์ฟลายเวท WBC รายใหม่. นิตยสารมวยโลก. ปีที่ 22 ฉบับที่ 1440 11 - 17 เมษายน พ.ศ. 2555 หน้า 20-21
  2. จาก Boxrec.com (อังกฤษ)
  3. "กรแพ้น็อคยก6เสียแชมป์โลก". คมชัดลึก.
  4. เน้าให้โอเล่ห์ฯทวงแชมป์คืน กรรับเจ็บหนัก, หน้า 18 กีฬา. เดลินิวส์ฉบับที่ 22,786: วันเสาร์ที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2555 ขึ้น 11 ค่ำ เดือน 4 ปีมะโรง
  5. "คู่มวยหยุดโลกรุ่นฟลายเวท IBF ใกล้ความเป็นจริง ถ้า 'อำนาจ' ผ่าน 'อาร์โรโย่' 14 ก.ย.นี้อาจเจอ 'หมิง'!". sportpost.net. 23 July 2014. สืบค้นเมื่อ 5 August 2014.
  6. [1]