เบน วิลลาฟอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เบน วิลลาฟอร์
Ben Villaflor.jpg
ข้อมูลส่วนตัว
วันเกิด 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495
สถานที่เกิด ซัมบวงกาเดลซูร ประเทศฟิลิปปินส์
รุ่น ซูเปอร์เฟเธอร์เวท
สถิติ
ชก 68
ชนะ 56
ชนะน็อก 31
แพ้ 6
เสมอ 6

เบน วิลลาฟอร์ (Ben Villaflor) เกิดเมื่อ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 ที่ ซัมบวงกาเดลซูร ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 68 ครั้ง ชนะ 56 (น็อค 31) เสมอ 6 แพ้ 6

ประวัติ[แก้]

วิลลาฟอร์ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2509 ชนะคะแนน แฟลช ฮาเวียร์ ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ ฟิลิปปินส์ จนถึง พ.ศ. 2514 วิลลาฟอร์จึงไปชกมวยที่สหรัฐอเมริกา และชกชนะรวดจนได้ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBA เมื่อ 25 เมษายน พ.ศ. 2515 ชนะคะแนน อัลเฟรโด มาร์กาโน ได้แชมป์มาครองแต่ป้องกันแชมป์ได้เพียงครั้งเดียว ก็เสียแชมป์ไปเมื่อ 12 มีนาคม พ.ศ. 2516 แพ้คะแนน กูเนียกี ชิบาตา ที่ฮาวาย วิลลาฟอร์ได้ชิงแชมป์คืนจากชิบาตาอีกครั้งเมื่อ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2516 คราวนี้เป็นฝ่ายชนะน็อคได้ในยกที่ 1 ได้แชมป์คินมา ในการครองแชมป์สมัยที่ 2 นี้ วิลลาฟอร์ป้องกันแชมป์ไว้ได้ถึง 5 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2519 แพ้คะแนน ซามูเอล เซร์ราโน ที่ เปอร์โตริโก หลังจากเสียแชมป์โลก วิลลาฟอร์ก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ[แก้]

  • แชมป์โลกซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBA
    • ชิง 25 เมษายน 2515 ชนะคะแนน อัลเฟรโด มาร์กาโน
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 5 กันยายน 2515 เสมอกับ วิกเตอร์ เฟเดริโก เอเชการาย ที่ ฮาวาย
    • เสียแชมป์ 12 มีนาคม 2516 แพ้คะแนน กูเนียกี ชิบาตา ที่ฮาวาย
  • แชมป์โลกซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBA
    • ชิง 17 ตุลาคม 2516 ชนะน็อค กูเนียกี ชิบาตา ยกที่ 1
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 14 มีนาคม พ.ศ. 2517 เสมอกับ อพอลโล โยชิโอะ ที่ ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 24 สิงหาคม 2517 ชนะน็อค ยาสุทสุเน อูเอฮารา ยก 2 ที่ ฮาวาย
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 13 มีนาคม 2518 ชนะคะแนน คิม ฮยุนชิ ที่ ฟิลิปปินส์
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 12 มกราคม 2519 ชนะน็อค โมริโตะ คาชิวาบะ ยก 13 ที่ ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 13 เมษายน 2519 เสมอกับ ซามูเอล เซร์ราโน ที่ ฮาวาย
    • เสียแชมป์ 16 ตุลาคม 2519 แพ้คะแนน ซามูเอล เซร์ราโน ที่ เปอร์โตริโก

อ้างอิง[แก้]