โรเดล มายอล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โรเดล มายอล
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อจริง โรเดล ไบรอัน เจเนราเลา มายอล
ฉายา Kid Rapido / Batang Mandaue
วันเกิด 9 สิงหาคม พ.ศ. 2524
สถานที่เกิด เซบู ฟิลิปปินส์
สถิติ
ชก 39
ชนะ 31
ชนะน็อก 22
แพ้ 6
เสมอ 2

โรเดล มายอล (Rodel Mayol) หรือ โรเดล ไบรอัน เจเนราเลา มายอล (Rodel Bryan Generalao Mayol) เกิดวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2524 ที่เซบู สถิติการชก 39 ครั้ง ชนะ 31 (น็อค 22) เสมอ 2 แพ้ 6

ประวัติ[แก้]

มายอลขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 ชนะน็อค โจเซฟ วีญาซิส ยก 6 ต่อมา ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ชนะน็อค อัล ทาราโซนา ยก 1 และขึ้นชกชนะรวดจนได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2546 ชนะน็อค เกนกิ โอนากะ ยก 1 ที่ ญี่ปุ่น และป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 3 ครั้ง แล้วขึ้นชกตัดเชือกเพื่อหาผู้ชนะไปชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 28 มกราคม พ.ศ. 2549 ชนะน็อค โลเรนโซ เตรโย ยก 4 ที่ เม็กซิโก จากนั้น มายอลได้ชิงแชมป์โลกรุ่นนี้กับเด่น จุลพันธ์เมื่อ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป ไม่ได้แชมป์ มายอลเลื่อนรุ่นขึ้นมาชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท IBF เมื่อ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ที่ สหรัฐแต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค ยูลิเซส โซลิส ยก 8 ไม่ได้แชมป์อีก มายอลกลับมาชิงแขมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ชนะน็อค อาร์ดิน เดียเล ยก 7 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBO เมื่อ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ปรากฏว่าเสมอกับอีวาน คัลเดรอนโดยเทคนิค เพราะคัลเดรอนแตกจนชกต่อไม่ได้ในยกที่ 4 ทั้งคู่ชกแก้มือกันอีกครั้งเมื่อ 12 กันยายน ปีเดียวกันที่เปอร์โตริโก ปรากฏว่ามายอลเป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิค ชิงแชมป์ไม่สำเร็จอีกครั้ง

มายอลมาประสบความสำเร็จ ได้ครองแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ชนะน็อค เอ็ดการ์ โซซา ยก 2 ที่ เม็กซิโก มายอลชกป้องกันแชมป์ครั้งแรกเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ปรากฏว่าเสมอกับ โอมาร์ นีโน โรเมโร ที่เม็กซิโก เมื่อชกแก้มือกันอีกครั้งเมื่อ 19 มิถุนายน ปีเดียวกัน มายอลเป็นฝ่ายแพ้คะแนน เสียแชมป์ไป หลังจากเสียแชมป์ มายอลยังขึ้นชกชนะอีกอย่างต่อเนื่อง และได้ชิงแชมป์โลกอีกครั้งเมื่อ 22 กันยายน พ.ศ. 2555 แพ้น็อค ฮวน คาร์ลอส ซานเชส ยก 9 ที่เม็กซิโก ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท IBF ไม่สำเร็จ จากนั้นก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ[แก้]

  • แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทและไลท์ฟลายเวท
  • แชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวท
    • ชิง 7 ธันวาคม 2546 ชนะน็อค เกนกิ โอนากะ ยก 1 ที่ ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 ชนะน็อค เออร์เนสโต้ รูบิลลาร์ ยก 7 ที่ ฟิลิปปินส์
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 29 มกราคม พ.ศ. 2548 ชนะน็อค มาร์ตี โปลี ยก 7 ที่ ฟิลิปปินส์
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 4 เมษายน พ.ศ. 2548 ชนะคะแนน ทากายูกิ โกโรกิ ที่ ญี่ปุ่น
    • สละแชมป์
  • แชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC
    • ชิง 21 พฤศจิกายน 2552 ชนะน็อค เอ็ดการ์ โซซา ยก 2 ที่ เม็กซิโก
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 27 กุมภาพันธ์ 2553 เสมอกับ โอมาร์ นีโน โรเมโร ที่เม็กซิโก
    • เสียแชมป์ 19 มิถุนายน 2553 แพ้คะแนน โอมาร์ นีโน โรเมโร
  • เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 6 พฤษภาคม 2549 แพ้คะแนน เด่น จุลพันธ์ ที่ ญี่ปุ่น
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท IBF เมื่อ 4 สิงหาคม 2550 แพ้น็อค ยูลิเซส โซลิส ยก 8 ที่ สหรัฐ
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBO เมื่อ 13 มิถุนายน 2552 เสมอกับอีวาน คัลเดรอนโดยเทคนิค
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBO เมื่อ 12 กันยายน 2552 แพ้คะแนนโดยเทคนิค อีวาน คัลเดรอน ที่เปอร์โตริโก
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท IBF เมื่อ 22 กันยายน 2555 แพ้น็อค ฮวน คาร์ลอส ซานเชส ยก 9 ที่เม็กซิโก

อ้างอิง[แก้]