น็อก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

น็อก (อังกฤษ: Knock) ย่อมาจากคำว่า น็อกเอาท์ (อังกฤษ: Knockout , KO) หมายถึง การชนะด้วยวิธีชกคู่ต่อสู้ให้ล้มลงแล้วกรรมการผู้ตัดสินนับถึง 10 การแข่งขันจึงยุติ ต่อมาสมาคมมวยโลก (WBA) ​ได้บัญญัติรูปแบบการน็อกเพิ่มขึ้นมา คือ ชกคู่ต่อสู้ล้มลง 3 ครั้ง แล้วกรรมการผู้ตัดสินยุติการชกโดยไม่ต้องนับถือเป็นการชนะน็อกอีกหนึ่งรูปแบบ

โดยทั่วไปแล้วมักจะถูกใช้รวมกับการชนะแบบ ที.เค.โอ. แต่ลักษณะการแพ้ชนะ 2 แบบนี้มีความแตกต่างกันในรายละเอียดเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ดูเพิ่ม[แก้]