ชูโงะกุ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาคชูโงะกุ 5จังหวัด
เนื้อที่ 31,917.37 ก.ม.²²
ประชากรทั้งหมด(ทุกจังหวัด) 7,679,939
(31 มีนาคม 2006)
ความหนาแน่น 240.62ก.ม.²
(31 มีนาคม 2006)
เขตจูโงกุของญี่ปุ่น

ชูโงะกุ (ญี่ปุ่น: 中国地方 Chūgoku ภาคกลางของประเทศ ?) เป็นภูมิภาคทางส่วนปลายสุดของเกาะฮนชู โดยทิศเหนือติดทะเลญี่ปุ่น ทิศใต้ติดกับทะเลในเซะโตะนะอิกะอิ (Seto Naikai) ซึ่งเป็นผืนน้ำขนาด 9,500 ตารางกิโลเมตร มีเกาะเล็ก ๆ ระเกะระกะกว่า 1,000 เกาะ และได้รับการประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรกของญี่ปุ่น ชูโงะกุมีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 7.8 ล้านคน จากทั้งหมด 5 จังหวัด ซึ่งถูกแบ่งเป็นสองด้านโดยเทือกเขาชูโงะกุ ทางตอนกลางของภูมิภาค ด้านที่อยู่ทางฝั่งทะเลญี่ปุ่นเรียกว่า San-In ซึ่งแปลว่าร่มเงาของภูเขา ได้แก่จังหวัดทตโตะริ ชิมะเนะและตอนเหนือของจังหวัดยะมะงุชิ ภูมิอากาศของดินแดนทางด้านทะเลญี่ปุ่นนี้ มีแสงแดดจ้าและสดใสในฤดูร้อน ฤดูหนาวอากาศหนาวเย็น มรสุมจากทางตะวันตกเฉียงเหนือทำให้มีหมอกจัดและเมฆหนาทึบ ส่วนอีกด้านหนึ่งเรียกว่า San-Yo คือทางฝั่งทะเลใน ประกอบไปด้วยจังหวัดโอะกะยะมะ ฮิโระชิมะ และทางตอนใต้ของจังหวัดยะมะงุชินั้นมีอากาศอุ่นสบายตลอดปี ปริมาณน้ำฝนมีไม่มาก มีแสงแดดจ้าเป็นส่วนใหญ่นอกจากเมืองฮิโระชิมะที่เป็นที่รู้จักกันดี เนื่องจากผลของการทิ้งระเบิดปรมาณูเมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 แล้ว ภูมิภาคนี้ยังมีชื่อเสียงในเรื่องของปราสาท สถาปัตยกรรมและศิลปหัตถกรรมโบราณ รวมถึงเนินทรายที่เลื่องชื่อแห่งทตโตะริก็อยู่ที่ภูมิภาคนี้

จังหวัดในชูโงะกุ[แก้]

ชูโงะกุ ประกอบไปด้วย 5 จังหวัด ได้แก่