จักรพรรดิเต้ากวัง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เต้ากวัง
003-The Imperial Portrait of a Chinese Emperor called "Daoguang".JPG
ฮ่องเต้องค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์ชิง
ครองราชย์3 ตุลาคม ค.ศ. 1820 - 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1850
(29 ปี 145 วัน)
ก่อนหน้าจักรพรรดิเจียชิ่ง
ถัดไปจักรพรรดิเสียนเฟิง
จักรพรรดินีจักรพรรดินีเซี่ยวมู่เฉิง
จักรพรรดินีเซี่ยวเซิ่นเฉิง
จักรพรรดินีเซี่ยวเฉฺวียนเฉิง
จักรพรรดินีเซี่ยวจิ้งเฉิง
ราชวงศ์ชิง
พระราชบิดาจักรพรรดิเจียชิ่ง
พระราชมารดาจักรพรรดินีเซี่ยวซูรุ่ย
พระราชสมภพ16 กันยายน ค.ศ. 1782(1782-09-16)
พระราชวังต้องห้าม ปักกิ่ง
เหมียนหนิง หมิ่นหนิง
สวรรคต25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1850 (67 พรรษา)
พระราชวังต้องห้าม ปักกิ่ง

จักรพรรดิเต้ากวัง (จีน: 道光; พินอิน: Dàoguāng) พงศาวดารไทยเรียก เตากวาง[1] เป็นจักรพรรดิองค์ที่เจ็ดแห่งราชวงศ์ชิง และจักรพรรดิชิงองค์ที่ 6 ที่ปกครองประเทศจีนโดยชอบธรรม ครองสิริราชสมบัติจากปี ค.ศ. 1820 ถึงปี ค.ศ. 1850 รัชสมัยของพระองค์เกิด ภัยภายนอก กบฏภายใน นั่นคือ สงครามฝิ่นครั้งที่หนึ่ง และจุดเริ่มต้นของ กบฏไท่ผิง ที่เกือบจะล้มราชวงศ์ นักประวัติศาสตร์ โจนาธาน สเปนซ์ อธิบายเกี่ยวกับจักรพรรดิเต้ากวังว่ามีลักษณะ เป็นคนดีแต่ไร้ประสิทธิภาพ[2]

พระราชประวัติ[แก้]

จักรพรรดิเต้ากวังประสูติใน พระราชวังต้องห้าม ในปี ค.ศ. 1782 เดิมมีพระนามว่า เหมียนหนิง (綿寧) (แปลว่า อาทิตย์อัสดง) แต่ภายหลังเปลี่ยนเป็น หมิ่นหนิง (旻宁) (แปลว่า ท้องฟ้า หรือ จักรวาล) เมื่อพระองค์กลายเป็นจักรพรรดิ อักษรตัวแรกของพระนามของพระองค์ถูกเปลี่ยนจาก เหมี่ยน เป็น หมิ่น เพื่อหลีกเลี่ยงอักษรเหมี่ยนที่ค่อนข้างธรรมดา ความแปลกใหม่นี้ได้รับการแนะนำโดย พระอัยกาของพระองค์ จักรพรรดิเฉียนหลง ที่เชื่อว่าไม่ควรมีภาษาจีนที่ใช้กันทั่วไป เนื่องมาจากธรรมเนียมการตั้งพระนามต้องห้ามในราชวงศ์มาช้านาน

จักรพรรดิเต้ากวัง เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ของ องค์ชายหย่งเยี่ยน พระราชโอรสองค์ที่ 15 และรัชทายาทของ จักรพรรดิเฉียนหลง แม้ว่าพระองค์จะเป็นพระโอรสองค์ที่ 2 ของ องค์ชายหย่งเยี่ยน แต่พระองค์เป็นลำดับแรกในการสืบราชบัลลังก์หลังจาก องค์ชายหย่งเยี่ยน ขึ้นเป็นรัชทายาทเพื่อสืบทอดราชบัลลังก์ของพระอัยกา เพราะพระมารดาของพระองค์ พระชายาฉี่ถ่าล่า เป็นพระชายาเอกขององค์ชายหย่งเยี่ยน ขณะที่พระเชษฐาองค์ใหญ่ของพระองค์ที่สิ้นพระชนม์ไปก่อนนั้นเป็นโอรสที่ประสูติแต่นางสนมของ องค์ชายหย่งเยี่ยน

พระบรมวงศานุวงศ์[แก้]

  • พระราชบิดา: จักรพรรดิเจี่ยชิ่ง
  • พระราชมารดา: จักรพรรดินีเซี่ยวซูรุ่ย
  • พระอัครมเหสี (皇后)
  • หวงกุ้ยเฟย์ (皇貴妃)
    • จิงหวงกุ้ยเฟย์ (静皇貴妃) จากสกุลโป๋เอ่อร์จี้จี๋เท่อ (博爾濟吉特) ภายหลังได้รับการสถาปนาเป็น จักรพรรดินีเซี่ยวจิงเฉิง (孝静成皇后)
    • จวงซุ่นหวงกุ้ยเฟย์ (莊順皇貴妃) จากสกุลอูยา (烏雅)
  • กุ้ยเฟย์ (貴妃)
    • ถงกุ้ยเฟย์ (彤貴妃) จากสกุลซูมู่หลู่ (舒穆魯)
    • เจียกุ้ยเฟย์ (佳貴妃) จากสกุลกัวเจีย (郭佳)
    • เฉิงกุ้ยเฟย์ (成貴妃) จากสกุลหนิ่วฮู่ลู่ (鈕祜祿)
  • เฟย์ (妃)
    • เหอเฟย์ (和妃) จากสกุลน่าลา (那拉)
    • เซียงเฟย์ (祥妃) จากสกุลหนิ่วฮู่ลู่ (鈕祜祿)
    • ฉางเฟย์ (常妃) จากสกุลเฮ่อเซ่อหลี่ (赫舍里)
  • ผิน (嬪)
    • เจินผิน (珍嫔) จากสกุลเฮ่อเซ่อหลี่(赫舍里)
    • เถียนผิน (恬嫔)จากสกุลฟู่ฉา (富察)
    • อวี้ผิน (豫嫔) จากสกุลซั่งเจีย (尚佳)
    • เชิงอวี้ผิน (称豫嫔)
    • ซุ่นผิน (順嬪) จากสกุลน่าลา (那拉)
    • เหิงผิน (恆嬪) จากสกุลไช่เจีย (蔡佳)
  • พระสนมขั้นกุ้ยเหริน (貴人)
    • พระสนมผิง (平貴人) จากสกุลจ้าว (趙)
    • พระสนมหลี่ (李貴人) จากสกุลหลี่ (李)
    • พระสนมน่า (那貴人) จากสกุลน่า (那)
    • พระสนมติ้ง(定貴人) จากสกุลซุน (孫)
  • พระสนมขั้นฉางไจ้ (常在)
    • พระสนมม้าน (蔓常在)
  • พระสนมขั้นตาอิ้ง (答应)
    • พระสนมมู่ (睦答應) จากสกุลเฮ่อเซ่อหลี่ (赫舍里)
    • นางข้าหลวง (官女子) จากสกุลหลิว (劉)
  • พระราชโอรส
ลำดับ พระนาม ประสูติ สิ้นพระชนม์ พระมารดา หมายเหตุ
1 องค์ชายอี้เว่ย
奕緯
ค.ศ.1808 ค.ศ.1831 พระอัครชายาเหอ สถาปนาเป็น อิ่นจื้อจวิ้นอ๋อง หลังสิ้นพระชนม์
2 องค์ชายอี้กัง
奕綱,
ค.ศ.1826 ค.ศ.1827 จักรพรรดินีเซี่ยวจิ้งเฉิง สถาปนาเป็น ซุ่นเหอจวิ้นอ๋อง หลังสิ้นพระชนม์
3 องค์ชายอี้จี้
奕繼
ค.ศ.1829 ค.ศ.1830 จักรพรรดินีเซี่ยวจิ้งเฉิง lสถาปนาเป็น ฮุ่ยจื้อจวิ้นอ๋อง หลังสิ้นพระชนม์
4 《咸丰皇帝朝服像》.jpg
องค์ชายอี้จู่
奕詝
17 กรกฎาคม ค.ศ. 1831 22 สิงหาคม ค.ศ. 1861 จักรพรรดินีเซี่ยวฉวนเฉิง ภายหลังเป็นจักรพรรดิ ครองราช 9 มีนาคม ค.ศ. 1850 - 22 สิงหาคม ค.ศ. 1861
5 Yixuan, Prince Chun.png
องค์ชายอี้ฉง
奕詝
23 กรกฎาคม ค.ศ. 1831 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1889 พระอัครชายาเซียง ดำรงพระยศเหอชั่วตุนชินหวัง ค.ศ. 1846 - 1889
ทรงเป็นเจ้ากองธงแมนจูขลิบเหลือง
6 Photograph of Prince Gong.PNG
องค์ชายอี้ซิน
奕訢
11 มกราคม ค.ศ. 1833 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1898 จักรพรรดินีเซี่ยวจิ้งเฉิง ดำรงพระยศเหอซั่วกงจงชินอ๋อง 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1850-29 พฤษภาคม ค.ศ.1898
ทรงสามารถพูดสนทนาภาษาอังกฤษได้แตกฉาน
7 1stPrinceChun2.jpg
องค์ชายอี้เซฺวียน
奕譞
16 ตุลาคม ค.ศ.1840 1 มกราคม ค.ศ.1891 จวงซุ่นหวงกุ้ยเฟย์ ดำรงพระยศฉุนชินหวัง ค.ศ.1872-1891
เป็นพระราชบิดาของจักรพรรดิกวังซวี่
และเป็นพระอัยกาของจักรพรรดิผู่อี๋
8 องค์ชายอี้เหอ
奕詥
ค.ศ.1844 ค.ศ.1868 พระมเหสีจวงซุ่น ดำรงพระยศจงตวนจวิ้นอ๋อง ค.ศ.1850-1868
9 องค์ชายอี้ฮุ่ย
奕譓
ค.ศ.1845 ค.ศ.1877 พระมเหสีจวงซุ่น ดำรงพระยศฝูจิ้งจวิ้นอ๋อง ค.ศ.1850-1877
  • พระราชธิดา
    • เจ้าหญิงตวนหมิ่นกู้หลุนกงจวู่ (端悯固伦公主,1813–1819) พระธิดาของจักรพรรดินีเซี่ยวเซิ่นเฉิง
    • เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม (1825) พระธิดาของพระอัครชายาเซียง
    • เจ้าหญิงตวนซุ่นกู้หลุนกงจวู่ (端顺固伦公主,1825–1835) พระธิดาของจักรพรรดินีเซี่ยวฉวนเฉิง
    • เจ้าหญิงโซ่วอันกู้หลุนกงจวู่ (寿安固伦公主,1826–1860) พระธิดาของจักรพรรดินีเซี่ยวฉวนเฉิง
    • เจ้าหญิงโซ่วจังเหอซั่วกงจวู่ (寿臧和硕公主,1829–1856) พระธิดาของพระอัครชายาเซียง
    • เจ้าหญิงโซ่วเอินกู้หลุนกงจวู่ (寿恩固伦公主,1830–1859) พระธิดาของจักรพรรดินีเซี่ยวจิงเฉิง
    • เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม (1840–1844) พระธิดาของพระราชเทวีถง
    • เจ้าหญิงโซ่วซีเหอซั่วกู้หลุนกงจวู่ (寿禧和硕公主,1841–1866) พระธิดาของพระราชเทวีถง
    • เจ้าหญิงโซ่วจวงกู้หลุนกงจวู่ (壽莊固倫公主,1842–1884) พระธิดาของพระมเหสีจวงซุ่น
    • เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม (1844–1845) พระธิดาของพระราชเทวีถง

อ้างอิง[แก้]

  1. พระเจ้าบรมวงษ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ (2459). "พระราชพงษาวดาร กรุงรัตนโกสินทร รัชกาลที่ ๒ เรื่องราชทูตไปเมืองจีนครั้งที่ ๒". วชิรญาณ. สืบค้นเมื่อ 13 เมษายน 2563. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  2. Spence 1990, pp. 149, 166.
ก่อนหน้า จักรพรรดิเต้ากวัง ถัดไป
จักรพรรดิเจี่ยชิ่ง 2leftarrow.png Flag of China (1889–1912).svg
จักรพรรดิจีน
(พ.ศ. 2363 — พ.ศ. 2393)
2rightarrow.png จักรพรรดิเสียนเฟิง