กูเฮง ยาวอหะซัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
กูเฮง ยาวอหะซัน
ป.ช., ป.ม.
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 8 สิงหาคม พ.ศ. 2508 (57 ปี)
จังหวัดนราธิวาส ประเทศไทย
พรรค ประชาชาติ
คู่สมรส รัตติกร ยาวอหะซัน

กูเฮง ยาวอหะซัน (8 สิงหาคม พ.ศ. 2508 – ) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนราธิวาส[1] 3 สมัย

ประวัติ[แก้]

กูเฮง ยาวอหะซัน เกิดเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2508 เป็นบุตรของนายกูเซ็ง และนางแมเนาะ ยาวอหะซัน[2]และเป็นน้องชายของนายวัชระ ยาวอหะซัน สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง เขาสมรสกับรัตติกร ยาวอหะซัน และมีบุตร–ธิดา 2 คน

งานการเมือง[แก้]

กูเฮง เข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็นสมาชิกสภาจังหวัด ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ใน พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคชาติไทย และได้รับเลือกเรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2550 รวม 2 สมัย

พ.ศ. 2551 เขาถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง เป็นระยะเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคชาติไทย

ในปี พ.ศ. 2556 กูเฮงได้สมัครเข้าร่วมงานกับพรรคชาติไทยพัฒนา

ใน พ.ศ. 2561 กูเฮงรวมถึงบิดาคือนายกูเซ็งพร้อมกับทีมงานได้ย้ายมาร่วมงานกับ พรรคภูมิใจไทย แต่ต่อมาเขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดนราธิวาสในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคประชาชาติ[3] และได้รับเลือกตั้ง[4] เป็นสมัยที่ 3

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร[แก้]

กูเฮง ยาวอหะซัน ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ

  1. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดนราธิวาส สังกัดพรรคชาติไทย
  2. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดนราธิวาส สังกัดพรรคชาติไทย
  3. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดนราธิวาส สังกัดพรรคประชาชาติ (พ.ศ. 2561)

เครื่องราชอิสริยาภรณ์[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. “ส.ส.กูเฮง” เส้นทางเสี่ยง! นักการเมืองชายแดนใต้ กับคำสอนของ”บรรหาร”
  2. ประวัติผู้สมัคร ส.ส.[ลิงก์เสีย] กรมการปกครอง
  3. เบื้องลึก "ยาวอหะซัน" หักดิบภูมิใจไทย
  4. พลวุฒิ สงสกุล (19 กันยายน 2561). "แบ่งเขตเลือกตั้งใหม่ เตรียมหย่อนบัตรปี 62 ส.ส. ลด 23 จังหวัด อีสานหด 10 ที่นั่ง". THE STANDARD. สืบค้นเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ 2562. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= และ |date= (help)
  5. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๖๓, เล่ม ๑๓๘ ตอนพิเศษ ๑ ข หน้า ๗, ๒๒ มกราคม ๒๕๖๔
  6. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๒๕ ตอนที่ ๑๗ ข หน้า ๗๒, ๑๘ ธันวาคม ๒๕๕๑