ไบโอติน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Biotin
Biotin structure.svg
Biotin-3D-balls.png
ชื่อตาม IUPAC 5-​[(3aS,​4S,​6aR) -​2-​oxohexahydro-​1H-​thieno​[3,4-d]imidazol-​4-​yl]​pentanoic acid
ชื่ออื่น Vitamin B7; Vitamin H
ตัวระบุ
เลขทะเบียน CAS [58-85-5][CAS]

bob

PubChem 171548
SMILES
InChI
ChemSpider ID 149962
คุณสมบัติ
สูตรโมเลกุล C10H16N2O3S
มวลโมเลกุล 244.31 g mol−1
ความสามารถละลายได้ ใน น้ำ ละลายได้
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa
แหล่งอ้างอิงของกล่องข้อมูล

ไบโอติน (อังกฤษ: biotin) หรือ วิตามินเอช (อังกฤษ: vitamin H) หรือ วิตามินบี7 (อังกฤษ: vitamin B7) เป็นวิตามินในกลุ่มวิตามินบีซึ่งสามารถละลายน้ำได้ สำคัญต่อการเจริญของเซลล์ การผลิตกรดไขมัน และการเผาผลาญไขมันและกรดอะมิโน

ประโยชน์[แก้]

  • ช่วยในการย่อยหรือแตกตัวของคาร์โบไฮเดรตให้กลายเป็นกลูโคส
  • ช่วยในการย่อยหรือแตกตัวของโปรตีนและไขมัน
  • ช่วยให้ระบบประสาททำงานได้ตามปกติ
  • ช่วยให้กล้ามเนื้อในกระเพาะและลำไส้ทำงานได้ดีขึ้น
  • ช่วยบำรุงผิวหนัง เส้นผม ตา ปากและตับ

อ้างอิง[แก้]

  • นิตยสารชีวจิต ฉบับวันที่ 1 พฤษภาคม 2550