แป้ง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

แป้ง อาจหมายถึง

  • อาหาร
    • แป้ง, สิ่งที่เป็นผงละเอียดได้จากเมล็ดพืช ผลไม้ และรากไม้ เป็นต้น ใช้เป็นอาหาร
    • แป้ง, กลุ่มอาหารประเภทคาร์โบไฮเดรต
    • แป้งประกอบอาหาร (flour)
    • แป้งจี่
      • แป้งจี่, ชื่อขนมอย่างหนึ่ง มักทำด้วยแป้งข้าวเหนียวดำ ผสมกับมะพร้าว เกลือ น้ำตาล แล้วทอดเป็นแผ่นเล็ก ๆ แบน ๆ ลงบนกระทะแบนที่ทาน้ำมันน้อย ๆ
      • แป้งจี่, แป้งขนมจีนที่ทำเป็นแผ่นแล้วเผาไฟ
    • แป้งทอด, ขนมอย่างหนึ่ง ทำจากแป้งแล้วทอดเป็นแผ่น ปรุงรส หรือราดน้ำเชื่อมเป็นต้น
      • แพนเค้ก, ขนมฝรั่งอย่างแป้งทอด ทอดด้วยกระทะ
    • แป้งสิบ หรือ ปั้นสิบ, ของกินอย่างหนึ่ง ทำด้วยแป้งข้าวเจ้า ใช้แป้งห่อไส้ แล้วม้วนบิดริมแป้งตรงที่ประกบกันให้เป็นลายเกลียว นึ่งหรือทอด
  • เครื่องประทินผิว
    • แป้งกระแจะ, แป้งที่ผสมผงกระแจะ ใช้ละลายน้ำ สำหรับทาหรือเจิม
    • แป้งแข็ง (puff powder), แป้งผัดหน้าที่อัดเป็นก้อนแน่นหรือเป็นแผ่น มักบรรจุในตลับ
    • แป้งนวล, ผงสีขาวที่ทำด้วยหินปูนเป็นต้น แล้วทำเป็นเม็ด ๆ สำหรับผัดหน้า
    • แป้งผัดหน้า, ผงขาว ๆ ที่ทำด้วยหินเป็นต้น สำหรับผัดหน้า
    • แป้งฝุ่น, แป้งเป็นผงละเอียด ใช้ผัดหน้าหรือทาตัว
    • แป้งร่ำ, แป้งที่ปรุงด้วยเครื่องหอม
    • แป้งสารภี, แป้งที่เอาเกสรสารภีตำปนกับแป้ง สำหรับทาตัว
  • ของใช้
    • แป้งเปียก
      • แป้งเปียก, แป้งเจือเกลือเล็กน้อยตั้งไฟกวนให้ข้น ใช้เป็นอาหาร
      • แป้งเปียก, แป้งที่ตั้งไฟกวนให้ข้นเหนียว ใช้แทนกาว.
    • แป้งสด, น้ำอบกับแป้งร่ำน้ำดอกไม้เทศ ใช้ชุบผ้าห่อใบตอง สำหรับแจก
  • สัตว์เดรัจฉาน
    • แป้งแช่ ในภาษาถิ่นพายัพ หรือ ทุงงะ ในภาษากลาง, ชื่อปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิด Acrossocheilus dukai ในวงศ์ Cyprinidae ลำตัวยาวเรียว แบนข้าง ปากเล็กอยู่ต่ำ บริเวณ หัวตอนหน้าหรือก่อนถึงตามีตุ่มเนื้อขนาดเล็กกระจายอยู่ เกล็ดใหญ่ มีจุดดำที่โคนครีบหาง พบอาศัยอยู่ตามเขตต้นน้ำลำธารบริเวณภูเขาทั่วประเทศ