ปราบดา หยุ่น

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ปราบดา หยุ่น

ปราบดา หยุ่น (2 สิงหาคม พ.ศ. 2516 - ) เป็นนักเขียน ได้รับรางวัลซีไรต์จากเรื่องความน่าจะเป็น เมื่อพ.ศ. 2545

ประวัติ[แก้]

ปราบดาเป็นบุตรชายของสุทธิชัย หยุ่น บรรณาธิการอำนวยการของเครือเนชั่น และนันทวัน หยุ่น อดีตบรรณาธิการนิตยสารลลนา มีชื่อเล่นว่า คุ่น สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมต้นจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ แล้วไปศึกษาต่อที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ,การศึกษาชั้นปริญญาตรีจากCooper Union School for Advancemet of Science and Artในปีพ.ศ. 2540 โดยปราบดาได้ทำงานด้านการออกแบบกราฟิกอยู่ที่แมนฮัตตันก่อนจะกลับมาเกณฑ์ทหารในประเทศไทย

หลังจากนั้น ปราบดาได้ทำงานเป็นคอลัมนิสต์ให้กับนิตยสารเนชั่นสุดสัปดาห์ และเป็นคนเขียนบทให้กับรายการโทรทัศน์เรื่องปมไหม (Silk Knot) ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับการหายตัวไปอย่างลึกลับของจิม ทอมป์สัน ผู้ผลิตผ้าไหมรายใหญ่ของไทย

ผลงานของปราบดาเช่น บทภาพยนตร์เรื่อง เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาลปีพ.ศ. 2546 และเรื่องคำพิพากษาของมหาสมุทรปีพ.ศ. 2549 ผู้กำกับคือ เป็นเอก รัตนเรือง

ปราบดาได้รับรางวัลซีไรต์ในปีพ.ศ. 2545 เมื่อเขามีอายุได้29ปี จากเรื่องความน่าจะเป็น

ต้นเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 ปราบดา หยุ่น และ วาด รวี เสนอ "จดหมายเปิดผนึกถึงเพื่อนนักเขียนไทย เรื่องขอเชิญร่วมลงชื่อเรียกร้องแก้ไขมาตรา 112" (ตามรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550) ซึ่งท้าทายกระแสสังคมเป็นอย่างยิ่ง

ผลงาน[แก้]

เรื่องสั้น[แก้]

  • เมืองมุมฉาก (2543) (City of Right-Angles, 2000)
  • ความน่าจะเป็น (2543) (Probability, 2000)
  • อุทกภัยในดวงตา (2544) (Flood in the Eyes, 2001)
  • ส่วนที่เคลื่อนไหว (2544) (The Parts That Move, 2001)
  • เรื่องนี้เกิดขึ้นจริง (2545) (The Story Really Happened, 2002)
  • กระทบไหล่เขา (2547) (Crashing Into Shoulders of Mountains, 2004)
  • ความสะอาดของผู้ตาย (2548) (Cleaning the Dead, 2005)

เรื่องสั้นขนาดยาว[แก้]

  • แสงสลาย (2552)
  • พาไรโดเลียรำลึก

นวนิยาย[แก้]

  • ชิทแตก! (มีอัลบั้มเพลงประกอบด้วยชื่อ บัวหิมะ) (2545) (Chit-tak!, 2002)
  • แพนด้า (2547) (Panda, 2004)
  • ฝนตกตลอดเวลา (2548) (Rain Lessons, 2005)
  • นอนใต้ละอองหนาว (2549) (Under the Snow, 2006)

รวมบทความและความเรียง[แก้]

  • ภาพไม่นิ่ง (2544) (Unstill Pictures, 2001)
  • น้ำใส่กะโหลก (2545) (Water For the Skull, 2002)
  • อย่าอ่านเลย ก็แล้วกัน (2545) (Please Don't Read, Carefully, 2002)
  • เป็น: เรียงความว่าด้วยลมหายใจในตัวหนังสือ (2546) (Be: About the Breath of Words, 2003)
  • สมมุติสถาน (2548) (Imagined Landscape, 2005)
  • (เปิดไป) หน้าศูนย์ (2549)
  • เรื่องตบตา (2549)
  • เขียนถึงญี่ปุ่น (2550)
  • ดนตรีที่มีน้ำตา (2551)

กับวินทร์ เรียววาริน[แก้]

บทภาพยนตร์[แก้]

หนังสือแปล[แก้]

  • คนหัวหมา (2546) (Dogwalker, by Arthur Bradford, 2003)
  • จะเป็นผู้คอยรับไว้ไม่ให้ใครร่วงหล่น (2552) ("The catcher in the rye", by J. D. Salinger, 1951)
  • ห.ส.ร. (หุ่นยนต์สากลราวี) (2553) ("R.U.R. (Rossum's Universal Robots)", by Karel Čapek, 1921)
  • คนไขลาน (2554) ("A Clockwork Orange", by Anthony Burgess, 1962)
  • เก้าเรื่องสั้น (2556) ("Nine stories", by J. D. Salinger, 1953)

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]