ลิงคินพาร์ก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ลิงคินพาร์ก
LinkinParkBerlin2010.jpg
ลิงคินพาร์กขณะแสดงคอนเสิร์ตที่เบอร์ลิน ปี 2553
ข้อมูลพื้นฐาน
เกิดที่ สหรัฐอเมริกา แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง
ปี พ.ศ. 2539 – ปัจจุบัน
ค่าย
  • วอร์เนอร์บราเธอร์ส เรคคอร์ดส
  • แมชชีนช็อปเรคคอร์ดดิง
ส่วนเกี่ยวข้อง Fort Minor, Dead by Sunrise
เว็บไซต์ LinkinPark.com
สมาชิก
เชสเตอร์ เบนนิงตัน
ไมค์ ชิโนดะ
โจ ฮาห์น
แบรด เดลสัน
รอบ บัวร์ดอน
เดฟ ฟาร์แรล
อดีตสมาชิก
สกอตต์ โคซิโอล
คิเล คริสเทเนอร์
มาร์ก เวคฟิลด์

ลิงคินพาร์ก (อังกฤษ: Linkin Park) เป็นวงดนตรีร็อกชาวอเมริกันจากอะกูราฮิลส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ศิลปินแนว "นูเมทัล" (Nu-Metal) ด้วยบทเพลงน่าสนใจ ที่เต็มไปด้วยความหลากหลายของดนตรี เมทัล ฮิปฮอป อิเล็กทรอนิค อินดัสเตรียล และยังคงมีกลิ่นไอของ ฮิปฮอป ความเป็น ป็อป อยู่ด้วย ประสบความสำเร็จกับอัลบั้มเปิดตัว Hybrid Theory ด้วยยอดขาย 24 ล้านแผ่น และอัลบั้มที่ 2 Meteora ก็ขึ้นอันดับ 1 ในบิลบอร์ด เพลงฮิตที่เป็นที่รู้จัก เช่น In The End, Somewhere I Belong เป็นต้น ยังคว้ารางวัลแกรมมีมาแล้ว 2 ครั้งเมื่อปี 2002 และ 2006 และทำยอดขายมาแล้วถึง 60 ล้านชุดทั่วโลก รวมทั้งยังก่อตั้งองค์กร Music For Relief ร่วมกับสภากาชาติสากลเมื่อต้นปี 2005 เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากเหตุการณ์สึนามิเมื่อปลายปี 2004 และต่อต้านภาวะโลกร้อน[1][2]

ประวัติ[แก้]

ช่วงแรกของวง (1996–2000)[แก้]

ไมค์ ชิโนดะ ได้ชมคอนเสิร์ตของวงแอนแทร็กซ์ (Anthrax) และ พับลิก อีเนมี่ (Public Enemy) ในช่วง พ.ศ. 2532 - 2533 และการแสดงในช่วงที่แฟนเพลงเรียกร้องให้ขึ้นเวทีอีกครั้ง หรือช่วงอังกอร์ของคอนเสิร์ตในครั้งนั้น ทั้ง 2 วง ลุกขึ้นมาแสดงดนตรีร่วมกันในบทเพลง บริงก์ ดา น้อยซ์ (Bring Da Noise) ซึ่งเป็นการจุดประกายให้ ไมค์ อยากทำงานเพลงในทิศทางนั้น วง nu metal

ลิงคินพาร์ก จึงเริ่มต้นจาก ไมค์ ชิโนดะ หนุ่มน้อยผู้คลั่งไคล้ในวัฒนธรรมดนตรีฮิปฮอป กับ แบรด เดลสัน (Brad Delson) มือกีตาร์สมัครเล่น ทั้ง 2 หนุ่มเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่สมัยเรียนอยู่เกรด 7 (ประมาณ 13 ปี ) โดยในช่วงแรก ไมค์ รับหน้าที่ทำบีทให้วงฮิปฮอป หลังจากนั้นจึงได้พบกับ ร็อบ บอร์ดอน (Rob Bourdon) มือกลอง ณ โรงเรียนใกล้ๆ ในแถบซาน เฟอร์นานโด แวลลีย์ (San Fernando Valley)[3] ส่วน โจ ฮาห์น (Joseph Hahn) DJ ผู้รู้จักกับ ไมค์ ขณะศึกษาที่ อาร์ต เซ็นเตอร์ คอลเลจ (Art Center College) ใน พาซาดีนา (Pasadena Art school) ตามมาเป็นหนึ่งในสมาชิก และร่วมตั้งวงดนตรีชื่อ ซีโร่ (Xero) ใน พ.ศ. 2539 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเปิดการแสดงเล็กๆ สร้างความครื้นเครงและมันส์อย่างสุดๆ ในงานเลี้ยงสังสรรค์ที่บ้านเพื่อน[3][4]

เมื่อ ซีโร่ มีโอกาสได้ไปแสดงดนตรีที่ วิสกี้ อะโกโก้ (Whisky A Go-Go) คลับดังของแอลเอ และด้วยฝีมือการแสดงอันโดดเด่น จึงเป็นที่ถูกใจ เจฟฟ์ บลู (Jeff Blue) แห่ง ซอมบ้า มิวสิก พับลิชชิ่ง (Zomba Music Publishing) และได้เซ็นสัญญาในที่สุด ซึ่งนับเป็นเหตุการณ์สำคัญและผลักดันให้ ซีโร่ มีโอกาสในวงการดนตรีมากขึ้น เนื่องจาก เจฟฟ์ มีส่วนผลักดันให้ผลงานเพลงตัวอย่างของ ซีโร่ เป็นที่รู้จักของผู้คนในวงการเพลงมากขึ้น[5]

ต่อมา ซีโร่ ได้เซ็นสัญญากับ วอร์เนอร์บราเธอร์ส (Warner Brothers) อย่างเป็นทางการ ภายหลังจากนั้นไม่นาน เจฟฟ์ ย้ายตามไปทำงานร่วมกันโดยดำรงตำแหน่ง เอ็กเซ็กคิวทีฟ โปรดิวเซอร์ (Executive Producer) ด้วย ขณะนั้น ซีโร่ ต้องการสมาชิกเพิ่มในตำแหน่ง นักร้องนำ เชสเตอร์ เบนนิงตัน (Chester Bennington: second vocal) หนุ่มจากอริโซน่าจึงเข้ามาเป็นสมาชิกคนต่อไปในฐานะนักร้องนำ โดย เชสเตอร์ ได้รับเทปตัวอย่างที่ ซีโร่ ทำขึ้นจากสตูดิโอเล็กๆ ในห้องนอนของไมค์

นอกจากนี้ทั้ง เชสเตอร์ และ ไมค์ รู้จักกันผ่านทางสำนักทนาย ไมเนียท เฟลพส์ แอนด์ เฟลพส์ (Miniet Phelps and Phelps) ที่ทั้งคู่ใช้บริการ เชสเตอร์สนใจที่จะร่วมงานกับ ซีโร่ มาก จนถึงกับแอบหนีงานเลี้ยงฉลองวันเกิดครบรอบ 23 ปีของตนไปอย่างหน้าตาเฉย เพื่อรีบไปบันทึกเสียงร้องของตนลงเทปตัวอย่างกลางดึก จากนั้นได้โทรศัพท์เปิดเทปตัวอย่างให้กับทางวงฟัง ซึ่งทุกคนชอบมาก จึงรับ เชสเตอร์ เป็นสมาชิกใหม่ทันที

จากนั้นสมาชิก ซีโร่ ทั้งหมดตกลงใจเปลี่ยนชื่อวงเป็น ไฮบริดทีโอรี (Hybrid Theory) แต่บังเอิญไปซ้ำกับชื่อวงดนตรีของศิลปินกลุ่มอื่น จนในที่สุดจำต้องเปลี่ยนชื่อมาเป็นวง ลิงคินพาร์ค (Linkin Park) ซึ่งเป็นชื่อที่แผลงตัวสะกดมาจาก ลินคอล์น พาร์ค (Lincoln Park) ซึ่งมีที่มาที่ไปจากการมองการณ์ไกลไปถึงการสร้างเว็บไซต์ประจำวง เนื่องจากมีการจดทะเบียนซื้อขายชื่อโดเมน ลินคอล์นพาร์ค.คอม (lincolnpark.com) ไปเรียบร้อย ก่อนที่ทางวงจะไปขึ้นทะเบียนวงดนตรีของพวกตน และหากยังคงต้องการใช้ชื่อนั้น ก็ต้องเตรียมจ่ายเงินจำนวนมหาศาลแน่นอน[6]

นอกจากนี้ในสหรัฐอเมริกามีสวนสาธารณะชื่อ ลินคอล์น พาร์ค (Lincoln Park) อยู่หลายแห่ง ดังนั้นหากไปเปิดการแสดงดนตรีที่ใดก็ตาม จะกลายเป็นเหมือนกับวงดนตรีท้องถิ่นทั่วไป ที่สำคัญคือทุกคนชอบชื่อ ลินคอล์น พาร์ค และยังเป็นสถานที่ที่ เชสเตอร์ ขับรถผ่านภายหลังจากซ้อมดนตรีเสร็จเป็นประจำ ลินคอล์น พาร์ค เป็นสถานที่แห่งหนึ่งของชนชั้นกลาง และ คนจรจัดของเมืองแซนตามอนิกา (Santa Monica)

ต่อมา ลิงคินพาร์ค ได้ร่วมงานกับ โปรดิวเซอร์ชื่อดังอย่าง ดอน กิลมอร์ (Don Gilmore) ผู้เคยร่วมงานกับศิลปินชื่อดังมาแล้วมากมาย ไม่ว่าจะเป็น เพิร์ล แจม (Pearl Jam), เอเพ็กซ์ ทีโอรี (Apex Theory), ชูการ์ เรย์ (Sugar Ray)

Hybrid Theory และ Reanimation (2000–2002)[แก้]

ดูบทความหลักที่ ไฮบริดทีโอรี

สัญลักษณ์ของวงในสมัย Hybrid Theory จนถึงก่อน Minutes to Midnight

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2543 ออกผลงานชุดแรกของลิงคินพาร์ค[7][8] จะใช้ชื่ออะไรไปไม่ได้นอกจากชื่อที่ยังคาใจทุกคนอยู่ นั่นก็คือ "ไฮบริดทีโอรี" [Hybrid Theory] ทุกคนยอมรับว่าคือ วลีที่สรุปจุดมุ่งหมายของวงได้ดีที่สุด และต้องมีการใสวงเล็บเพิ่มลงไปด้วย ่

"ไฮบริดทีโอรี" ของวงดนตรีหน้าใหม่วงนี้ ประกอบไปด้วยบทเพลงเยี่ยมยอดมากมาย ที่สามารถทะยานเข้าสู่ ท็อป 20 ของบิลบอร์ด (Billboard Top 20) ได้สัปดาห์แรก บทเพลง วัน สเต็ป โคลสเซอร์ (One Step Closer) โดนใจนักจัดรายการวิทยุทั่วโลกไปเต็มๆ รวมทั้ง ครอว์ลิง (Crawling) และ อินดิเอ็นด์ (In the End)

ช่วงนั้น แบรด (Brad) จบระดับไฮสกูล และเข้าศึกษาต่อที่ ยูซีแอลเอ (UCLA) และเป็นเพื่อนร่วมห้องกับ ฟีนิกซ์ (Pheonix) สมาชิกรุ่นก่อตั้งวงในประมาณปี พ.ศ. 2544 จึงชักชวนให้กลับเข้าร่วมงานด้วยกันอีกครั้ง ในฐานะสมาชิกคนที่ 6 ของ ลิงคินพาร์ค (แต่ในปกผลงานชุด ไฮบริดทีโอรี ลงเครดิตเพียงแค่ 5 คน เท่านั้น)

ลิงคินพาร์ค ได้รับรางวัล The favor of MTV's pop-oriented TRL crowd และภายในปี 2544 ออกแสดงทัวร์คอนเสิร์ตทั้งสิ้น 324 คอนเสิร์ต รวมไปถึง การแสดงในเทศกาลดนตรี แฟมิลี่ แวลูส์ (Family Values) อ็อซเฟสท์ (Ozzfest) และ โปรเจกต์ รีโวลูชั่น (Projekt Revolution) ถูกเสนอชื่อเข้าชิง รางวัลแกรมมี่ 3 รางวัล ในสาขาผลงานเพลงร็อกยอดเยี่ยม (Best Rock Album) ศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม (Best New Artist) และ การแสดงดนตรีฮาร์ดร็อกยอดเยี่ยม (Best Hard Rock Performance) และคว้า รางวัลสาขาการแสดงดนตรีฮาร์ดร็อกยอดเยี่ยม (Best Hard Rock Performance) ประจำปี 2544 อีกทั้งยังสร้าง สถิติยอดจำหน่ายสูงสุดแห่งปี 2543 ต่อมา พ.ศ. 254 5 "ไฮบริดทีโอรี" ทำสถิติยอดจำหน่ายแพล็ทตินั่มกว่า 8 ล้านแผ่น และ สร้างยอดจำหน่ายสูงสุดอันดับ 5 ประจำปี 2545 อีกด้วย

กรกฎาคม พ.ศ. 2545 ออกผลงานรีมิกซ์ชุดต่อมา "รีแอนิเมชัน" (Reanimation)[9]

Meteora (2002–2004)[แก้]

ดูบทความหลักที่ เมทีโอรา

อัลบั้มนี้ใช้เวลานานถึง 18 เดือน ในการเขียนและบันทึกผลงานเต็มชุดที่ 2 ที่ประสบความสำเร็จภายใต้ชื่อ "เมทีโอรา" (Meteora) ที่โปรดิวซ์โดย ดอน กิลมัวร์ (Don Gilmore) มิกซ์เสียงโดย แอนดี้ วอลเลซ (Andy Wallace) ผู้เคยฝากผลงานไว้กับ แอท เดอะ ไดรฟ์ อิน (At The Drive-In), ดิสเทิร์บท์ (Disturbed), ฟูไฟเตอร์ส (Foo Fighters), คอร์น (Korn), ลิมพ์ บิซคิท (Limp Bizkit), เนอร์วานา (Nirvana) , เรจ อเกนสท์ เดอะ แมชชีน (Rage Against The Machine) และ ซิสเตมออฟอะดาวน์ (System of a Down)

อัลบั้ม Meteora ขายได้ 800,000 ชุด ใน 1 อาทิตย์ ในอัลบั้ม ประกอบด้วย ซิงเกิล "Somewhere I Belong", "Breaking the Habit", "Faint" และ "Numb" เมื่อใกล้ขายได้ 3 ล้านชุด ลิงคินพาร์คจึงจัด "Project Revolution" หรือเทศกาลดนตรีของ ลิงคินพาร์ค

ลิงคินพาร์ค ยอมรับว่า ได้รับอิทธิพลดนตรีมาจาก เดฟโทนส์ (Deftones) , ไนน์ อินช์ เนลส์ (Nine Inch Nails) , เอเฟ็กซ์ ทวิน (Aphex Twin) และ เดอะ รูทส์ (The Roots)[10]

Side projects (2004—2006)[แก้]

หลังจากที่ประสบความสำเร็จกับ อัลบั้ม "Hybrid Theory" และ "Meteora" เชสเตอร์ได้ร่วมงานกับวงอื่น เช่น "Dead by Sunrise" ส่วนไมค์ได้ร่วมงานกับ ดีเพชเชโมด (Depeche Mode)[9] ในปี 2004 วงลิงคินพาร์ค ทำอัลบั้ม "Collision Course" ที่นำเพลงจากอัลบั้มเก่า ร่วมกับ "Jay-Z"

Minutes to Midnight (2006–2008)[แก้]

ดูบทความหลักที่ มินิตส์ทูมิดไนต์

สัญลักษณ์ของวงตั้งแต่สมัย Minutes to Midnight จนถึงปัจจุบัน

ในปี 2006 ลิงคินพาร์คได้กลับเข้าสตูดิโออีกครั้ง และเปลี่ยนแนวเพลง ด้วยอัลบั้ม "Minutes to Midnight" ออกวางขาย วันที่ 15 พฤษภาคม 2007 ชื่ออัลบั้มนั้นได้แนวคิดมาจากนาฬิกาโลกาวินาศซึ่งมาจากนักวิทยาศาสตร์ของมหาวิทยาลัยชิคาโก หลังจากสหรัฐฯ ทิ้งระเบิดปรมาณูใส่ญี่ปุ่นก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 จะสิ้นสุดลง อัลบั้มชุดนี้เป็นร่วมกันโปรดิวซ์ระหว่างโปรดิวเซอร์ที่ดังที่สุดแห่งยุค และเจ้าของรางวัล Producer of The Year คนล่าสุดจากเวทีแกรมมี่อย่าง ริค รูบิน และ ไมค์ ชิโนดะ เอ็มซีและมันสมองของลิงคินพาร์ค

A Thousand Suns (2008–2011)[แก้]

ดูบทความหลักที่ อะเทาซันด์ซันส์

ลิงคินพาร์คได้ออกซิงเกิลใหม่ในเพลง "นิวดิไวด์" (New Divide) ในวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 ซิงเกิลนี้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ในเรื่อง "ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส อภิมหาสงครามแค้น" (Transformers: Revenge of the Fallen) ในวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 2010 ลิงคินพาร์คได้ออกซิงเกิลในเพลง "Not Alone" เพื่อองค์กร "Music For Relief" ในการช่วยเหลือผู้ประสบภัยแผ่นดินไหวในประเทศเฮติ และในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 ลิงคินพาร์คออกมิวสิกวิดีโอของเพลง "Not Alone" ที่หน้าแรกของเว็บลิงคินพาร์ค

ในวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 2010 ลิงคินพาร์คได้ออกเกม "8-Bit Rebellion" สำหรับไอพอด ไอโฟน และไอแพด จุดเด่นของเกมคือมีตัวละครในเกมเป็นสมาชิกในวง ภายในเกมประกอบด้วยเพลง "Blackbirds" จะถูกปลดล็อกเมื่อผู้เล่นเล่นเกมจบ ต่อมาเพลงนี้ได้รวมอยู่ในโบนัสแทร็คในอัลบั้ม A Thousand Suns อีกด้วย

วันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2010 ลิงคินพาร์คเปิดเผยว่าอัลบั้มใหม่ใกล้เสร็จแล้ว จนในวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 ลิงคินพาร์กประกาศกำหนดวันออกอัลบั้ม "A Thousand Suns" อย่างเป็นทางการ ในวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 2010 รวมทั้งประกาศรายชื่อเพลงในอัลบั้ม และกำหนดวันออกซิงเกิลแรกในเพลง "The Catalyst" ในวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 2010[11][12][13] นอกจากนี้ยังมีการกำหนดการจัดคอนเสิร์ตครั้งแรกของปี 2010 ที่เบอร์ลิน ประเทศเยอรมัน

Living Things และ Recharged (2011–2013)[แก้]

ดูบทความหลักที่ ลีฟวิงทิงส์

เชสเตอร์ เบนนิงตัน แสดงคอนเสิร์ตในงานเทศกาลคอนนิสเพีร์ย ประเทศฟินแลนด์

ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2555 โปรดิวซ์โดย ไมค์ ชิโนดะ และ ริก รูบิน อัลบั้มนี้ประกอบด้วยองค์ประกอบหลายอย่างจากอัลบั้มที่ผ่านมาทั้งหมดในการสร้างเสียงรูปแบบใหม่ๆ หลังจากการทดลองใน 2 อัลบั้มที่ผ่านมาอย่าง มินิตส์ทูมิดไนต์ และ อะเทาซันด์ซันส์ เป็นเวลาหลายปี

ต่อมาในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2556 ลิงคินพาร์กได้ออกผลงานรีมิกซ์โดยใช้ผลงานเพลงจากอัลบั้มลีฟวิงทิงส์นำมารีมิกซ์ในอัลบั้ม "รีชาร์จ" (Recharged)

The Hunting Party (2013–ปัจจุบัน)[แก้]

ดูบทความหลักที่ เดอะฮันติงปาร์ตี

ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2557 มีแบรด เดลสัน และ ไมค์ ชิโนดะ เป็นโปรดิวเซอร์ อัลบั้มนี้มีแนวเพลงที่เปลี่ยนไปเป็นฮาร์ดร็อก และยังคงมีความเป็นแร็ปร็อก และยังมีศิลปินรับเชิญมาทำงานร่วมกันกับลิงคินพาร์ก ได้แก่ Page Hamilton จาก Helmet, Rakim, Daron Malakian จาก System of a Down และ Tom Morello จาก Rage Against the Machine

แนวเพลง[แก้]

อัลบั้ม "Hybrid Theory" และ "Meteora" ทั้งคู่แป็นแนวเพลง อัลเทอร์เนทีฟเมทัล นูเมทัล และมีกลิ่นไอของป็อป ฮิปฮอป อัลเทอร์เนทีฟ และ อิเล็กทรอนิกาและเพิ่มโปรแกรมคอมพิวเตอร์แต่งเสียงและใช้เครื่องสังเคราะห์เสียงช่วยเพิ่มรูปแบบเสียงที่มีความแปลกใหม่และสนุกยิ่งขึ้น ทำให้เป็นแนวเพลงที่ไม่ซ้ำแบบใครและเป็นสไตล์เป็นตัวของตัวเองอีกด้วย

ในอัลบั้ม "Minutes to Midnight" ได้ทำการทดสอบซาวด์หลายรูปแบบและค้นหารูปแบบเสียงซาวด์เพลงแบบใหม่ๆและได้รับอิทธิพลจากผลงานเพลงของศิลปินวงส์ยูทู และในผลงานชิ้นนี้มีจังหวะเพลงส่วนใหญ่ที่เป็นเพลงแนวอัลเทอร์เนทีฟร็อก มากกว่าที่จะเป็นแนวเพลงนูเมทัลและแร็ปร็อกและในผลงานชิ้นนี้เป็นอัลบั้มแรกที่มีจังหวะโซโลกีต้าซึ่งไม่เคยมีมาก่อนในอัลบั้มอื่นๆ

อัลบั้ม "A Thousand Suns" ได้คว้าตัว Rick Rubin (U2, Johnny Cash) มาทำหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์ร่วมกับ Mike Shinoda นักร้องนำ แนวเพลงในอัลบั้นนี้ได้ทำแนวเพลงที่ต่างไปจากอัลบั้มก่อนๆ เนื้อหาเพลงและจังหวะดนตรียังมีความเป็นนูลเมทัล และมีเนื้อหาด้านการเมืองอยู่ในเพลงนั้น

รายชื่อสมาชิกในวง[แก้]

สมาชิกวงลิงคินพาร์ก (ซ้ายไปขวา) เชสเตอร์ เบนนิงตัน, ไมค์ ชิโนดะ,
แบรด เดลสัน, โจ ฮาห์น, เดฟ ฟาร์แรล, รอบ บัวร์ดอน
รายชื่อสมาชิกที่เกี่ยวข้อง
อดีตสมาชิก
  • Mark Wakefield มาร์ก เวคฟิลด์ – ร้องนำ (เข้าร่วมวงตั้งแต่ ค.ศ. 1996–1999)

ผลงาน[แก้]

ดูบทความหลักที่ รายชื่อผลงานเพลงที่บันทึกโดยลิงคินพาร์ก

สตูดิโออัลบั้ม (Studio Album)[แก้]

อัลบั้มดัดแปลง (Remix Album)[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "T-Shirts Designed By Mike Shinoda To Benefit Tsunami Relief". Musicforrelief.org. March 14, 2011. สืบค้นเมื่อ November 2, 2011. 
  2. Kaufman, Gil (March 14, 2011). "Lady Gaga, Linkin Park Urge Fans To Help Japan Earthquake Victims". MTV. MTV. สืบค้นเมื่อ March 21, 2011. 
  3. 3.0 3.1 AskMen.com, Linkin Park – Biography Retrieved March 20, 2007
  4. "Linkin Park — band history and biography". สืบค้นเมื่อ December 23, 2007. 
  5. Lptimes.com, Band History Retrieved March 20, 2007
  6. Ragogna, Mike (July 25, 2012). "A Conversation With Linkin Park's Mike Shinoda, Plus Chatting With VideofyMe's Oskar Glauser and The Villains and Ben Arthur Exclusives". The Huffington Post. AOL. สืบค้นเมื่อ January 31, 2013. 
  7. "Linkin Park – Hybrid Theory released October 24, 2000.". สืบค้นเมื่อ December 23, 2007. 
  8. "Linkin Park fansite — Album release date". Archived from the original on December 21, 2007. สืบค้นเมื่อ December 23, 2007. 
  9. 9.0 9.1 MusicMight.com, Linkin Park – MusicMight Biography Retrieved March 20, 2007
  10. "Linkin Park Biography | Bio | Faint | Hybrid Theory | Meteora | Picture | Pic | Reanimation | Crawling". Kidzworld.com. สืบค้นเมื่อ June 11, 2012. 
  11. "Linkin Park Official Tour Dates". Linkinpark.com. สืบค้นเมื่อ August 26, 2010. 
  12. Stickler, Jon (June 15, 2010). "Linkin Park Announce Return To UK". stereoboard. สืบค้นเมื่อ July 4, 2010. 
  13. First 2010 Linkin Park Tour Dates Retrieved on June 6, 2010

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]