พายุเฮอร์ริเคนแคทรีนา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เฮอร์ริเคนแคทรีนา
เฮอร์ริเคน ระดับ 5  (SSHS)
เฮอร์ริเคนแคทรีนาเมื่อมีความรุนแรงสูงสุดในวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2548
เฮอร์ริเคนแคทรีนาเมื่อมีความรุนแรงสูงสุดในวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2548
ก่อตัว 23 สิงหาคม พ.ศ. 2548
สลายตัว 30 สิงหาคม พ.ศ. 2548
ความเร็วลม
สูงสุด
175 ไมล์/ชม. (280 กม./ชม.) (ค่าเฉลี่ย 1 นาที)
ความกดอากาศต่ำสุด 902 มิลลิบาร์ (ปาสกาล; 26.65 นิ้วปรอท)
ผู้เสียชีวิต บาดเจ็บ
และสูญหาย
เสียชีวิต 1,836 ราย (เป็นทางการ)
สูญหาย 705 ราย[1][2]
ความเสียหาย 81.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค่าเงินปี 2005)
90.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ปี 2006)
(พายุหมุนเขตร้อนที่สร้างความเสียหายมากที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา)
พื้นที่ได้รับ
ผลกระทบ
บาฮามาส ฟลอริดา คิวบา ลุยเซียนา (โดยเฉพาะ นิวออร์ลีนส์) มิสซิสซิปปี แอละแบมา ส่วนใหญ่ของอเมริกาเหนือทางตะวันออก
ส่วนหนึ่งของ
ฤดูกาลพายุเฮอร์ริเคนในมหาสมุทรแอตแลนติก พ.ศ. 2548

เฮอร์ริเคนแคทรีนา (อังกฤษ: Hurricane Katrina) คือพายุเฮอร์ริเคนที่รุนแรง และสร้างความเสียหายที่สุด ในประวัติศาสตร์ของสหรัฐอเมริกา ถูกจัดความรุนแรงตาม มาตราเฮอร์ริเคนในประเภทที่ 5 (ตามมาตราของ Saffir-Simpson Hurricane Scale) ซึ่งถือว่ารุนแรงที่สุด และมีพายุเฮอร์ริเคนที่อยู่ในประเภทนี้มาก่อนเพียง 3 ลูกเท่านั้น ได้แก่เฮอร์ริเคนเลเบอร์เดย์ (Hurricane Labor Day, 1935) ในปี พ.ศ. 2478, เฮอร์ริเคนคามิลล์ (Hurricane Camille, 1969) ในปี พ.ศ. 2512 และเฮอร์ริเคนแอนดรูว์ (Hurricane Andrew) ในปี พ.ศ. 2535 ก่อนที่จะถูกลดระดับความรุนแรงให้อยู่ในประเภทที่ 4 เฮอร์ริเคนดังกล่าวสร้างความเสียหายมหาศาลให้แก่ชายฝั่งด้านตะวันออกของสหรัฐอเมริกา ทางตอนใต้ของประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งใน เมืองนิวออร์ลีนส์ในรัฐลุยเซียนา ซึ่งตามแถลงการณ์ของทางการสหรัฐฯ ในวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2548 พายุดังกล่าวกินเนื้อที่ความเสียหายประมาณ 90,000 ตารางไมล์ (233,000 ตารางกิโลเมตร) ซึ่งกว้างเกือบเท่าเกาะบริเตนใหญ่ทั้งเกาะ

พายุดังกล่าวทำให้คนประมาณห้าล้านคนไม่มีไฟฟ้าใช้ ซึ่งกว่าจะแก้ปัญหาดังกล่าวได้คาดว่าจะต้องใช้เวลาประมาณ 2 เดือน และแผนบรรเทาภัยพิบัติหลายแผนได้ถูกนำมาใช้ในพื้นที่ที่ประสบภัย

ข้อติติงการแก้ไขปัญหาของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา[แก้]

รัฐบาลสหรัฐอเมริกาได้รับการติเตียนเป็นอย่างมากถึงการบริหารงานที่ผิดพลาดและขาดความเป็นผู้นำในการแก้ไขปัญหา ทำให้เกิดความล่าช้าและเกิดการเสียชีวิตมากเกินกว่าที่ควรจะเป็น หน่วยงานที่รับผิดชอบในขณะนั้นคือ Federal Emergency Management Agency (FEMA)

อ้างอิง[แก้]

  1. "Reports of Missing and Deceased." Louisiana Department of Health and Hospitals. April 18, 2006. Retrieved on 2006-06-05.
  2. "Deaths of evacuees push toll to 1,577." New Orleans Times-Picayune. May 19, 2006. Retrieved on 2006-06-05.