แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547
 |
|
| วันที่ | 26 ธันวาคม พ.ศ. 2547 |
|---|---|
| แมกนิจูด | 9.3 Mw |
| ความลึก | 30 กิโลเมตร (19 ไมล์) |
| ประเทศที่ได้รับผลกระทบ | .svg){kind=small} อินโดนีเซีย ไทย มาเลเซีย พม่า บังกลาเทศ ศรีลังกา อินเดีย มัลดีฟส์ โซมาเลีย เคนยา แทนซาเนีย เยเมน มาดากัสการ์ แอฟริกาใต้ เซเชลส์ |
| ระดับความรุนแรงที่รู้สึกได้ | 9.3 Mw |
| ผู้ประสบภัย | ประมาณ 230,000 คน (ผู้เสียชีวิต) |
แผ่นดินไหวในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547 เป็นแผ่นดินไหวใต้ทะเลซึ่งเกิดขึ้นเมื่อเวลา 07:58:50 ของวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004) ตามเวลาในประเทศไทย (หรือเวลา 00:58:50 UTC) มีศูนย์กลางอยู่ในมหาสมุทรอินเดียบริเวณด้านตะวันตกของหัวเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย แรงสั่นสะเทือนจากแผ่นดินไหว ทำให้พื้นที่บริเวณเกาะสุมาตราได้รับความเสียหาย
แผ่นดินไหวเกิดจากการยุบตัวของเปลือกโลกใต้มหาสมุทรอินเดีย กระตุ้นให้เกิดคลื่นสึนามิสูงราว 30 เมตร[1] เข้าท่วมทำลายบ้านเรือนตามแนวชายฝั่งโดยรอบมหาสมุทรอินเดีย ประมาณการว่ามีผู้เสียชีวิตจากแผ่นดินไหวครั้งนี้ใน 14 ประเทศมากกว่า 230,000 คน นับเป็นหนึ่งในภัยพิบัติทางธรรมชาติครั้งร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ ประเทศที่ได้รับความเสียหายมากที่สุดได้แก่ ประเทศอินโดนีเซีย รองลงมาคือประเทศศรีลังกา ประเทศอินเดีย และประเทศไทย ตามลำดับ
ความรุนแรงของแผ่นดินไหวอยู่ระหว่าง 9.1 ถึง 9.3 โมเมนต์แมกนิจูด ทำให้แผ่นดินไหวครั้งนี้นับเป็นแผ่นดินไหวที่มีความรุนแรงเป็นอันดับที่สามตามที่เคยวัดได้จากเครื่องวัดแผ่นดินไหว (Seismometer) นอกจากนี้ยังถือว่าเป็นแผ่นดินไหวที่มีคาบเวลายาวนานที่สุด โดยการสังเกตคาบเวลาอยู่ที่ประมาณ 8.3 ถึง 10 นาที ส่งผลให้แผ่นดินทั่วทั้งผืนโลกเคลื่อนตัวไปถึง 1 เซนติเมตร [2] และยังเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดแผ่นดินไหวในจุดอื่นๆของโลกอีกด้วย [3]
เนื้อหา |
สรุปความเสียหายและจำนวนผู้เสียชีวิต[แก้]
| ประเทศที่ได้รับความเสียหาย | ยืนยัน | โดยประมาณ | ได้รับบาดเจ็บ | สูญหาย | Displaced |
|---|---|---|---|---|---|
| อินโดนีเซีย | 130,736 | 167,799 | n/a | 37,063 | 500,000+ |
| ศรีลังกา2 | 35,322 | 35,322 | 21,411 | n/a | 516,150 |
| อินเดีย | 12,405 | 18,045 | n/a | 5,640 | 647,599 |
| ไทย | 5,395 | 8,212 | 8,457 | 2,817 | 7,000 |
| โซมาเลีย | 78 | 289 | n/a | n/a | 5,000 |
| พม่า | 61 | 400–600 | 45 | 200 | 3,200 |
| มัลดีฟส์ | 82 | 108 | n/a | 26 | 15,000+ |
| มาเลเซีย | 68 | 75 | 299 | 6 | n/a |
| แทนซาเนีย | 10 | 13 | n/a | n/a | n/a |
| หมู่เกาะเซเชลส์ | 3 | 3 | 57 | n/a | 200 |
| บังกลาเทศ | 2 | 2 | n/a | n/a | n/a |
| แอฟริกาใต้ | 2 | 2 | n/a | n/a | n/a |
| เยเมน | 2 | 2 | n/a | n/a | n/a |
| เคนย่า | 1 | 1 | 2 | n/a | n/a |
| มาดากัสการ์ | n/a | n/a | n/a | n/a | 1,000+ |
| รวม | ~184,167 | ~230,273 | ~125,000 | ~45,752 | ~1.69 million |
- มีผู้เสียชีวิตจำนวน 230,000 ราย
- มูลค่าความเสียหายประมาณ 2,800 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ผลกระทบในประเทศไทย[แก้]
ความเสียหายด้านชีวิตและทรัพย์สิน[แก้]
ข้อมูล ณ วันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2548 มีจำนวนผู้เสียชีวิต ผู้บาดเจ็บ และผู้สูญหาย ในประเทศไทย มีจำนวนทั้งหมด 5,309 คน ผู้สูญหายจำนวนทั้งหมด 3,370 คน ต่อมาได้มีการรับแจ้งจากญาติพี่น้องของผู้ประสบภัยภายหลังการเกิดเหตุ จำนวนดังกล่าวนี้ลดลงเพราะได้พบผู้ที่รับแจ้งว่าสูญหายบางคนแล้ว นอกจากนี้ยังมีการค้นพบศพผู้เสียชีวิตเพิ่มขึ้น รวมทั้งมีการตรวจสอบเอกลักษณ์ของศพที่เก็บรักษาไว้เพื่อให้ทราบว่าเป็นผู้ใด ในรายงานของกระทรวงมหาดไทยที่เสนอต่อคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2548
นอกจากมีผู้เสียชีวิต ผู้บาดเจ็บ และผู้สูญหายเป็นจำนวนมากแล้ว ยังมีความเสียหายในด้านทรัพย์สิน ได้แก่ บ้านเรือนของราษฎร โรงแรม บังกะโล เกสต์เฮาส์ ร้านค้า ร้านอาหาร ทรัพย์สินส่วนตัวของนักท่องเที่ยว ยานพาหนะ ตลอดจนระบบสาธารณูปโภคต่างๆ อาทิ ไฟฟ้า ประปา โทรศัพท์ ถนน เป็นมูลค่ากว่าพันล้านบาท [4]
ความเสียหายด้านเศรษฐกิจ[แก้]
ด้านเศรษฐกิจที่ได้รับผลกระทบมากที่สุด คือ อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว โดยจังหวัดที่ได้รับผลกระทบมากที่สุด คือ ภูเก็ต พังงา และกระบี่ ซึ่งเป็นจังหวัดที่มีจำนวนนักท่องเที่ยวเสียชีวิต และบาดเจ็บมากที่สุด มีแหล่งท่องเที่ยวได้รับความเสียหายมาก จำนวน 7 แห่ง คือ
- ชายทะเลเขาหลักในอุทยานแห่งชาติเขาหลัก ลำรู่ ตำบลคึกคัก อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา (เป็นจุดที่นักท่องเที่ยวเสียชีวิตและบาดเจ็บมากที่สุด)
- เกาะสิมิลัน อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา
- หาดราไวย์ ตำบลราไวย์ อำเภอเมืองฯ จังหวัดภูเก็ต
- หาดกะรน ตำบลกะรน อำเภอเมืองฯ จังหวัดภูเก็ต
- หาดกมลา ตำบลกมลา อำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต
- หาดป่าตอง ตำบลป่าตอง อำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต
- เกาะพีพี ตำบลอ่าวนาง อำเภอเมือง จังหวัดกระบี่
รวมอีกทั้ง จังหวัดระนอง
อ้างอิง[แก้]
- ↑ Paulson, Tom. "New findings super-size our tsunami threat." Seattlepi.com. February 7, 2005.
- ↑ Walton, Marsha. "Scientists: Sumatra quake longest ever recorded." CNN. May 20, 2005
- ↑ West, Michael; Sanches, John J.; McNutt, Stephen R. "Periodically Triggered Seismicity at Mount Wrangell, Alaska, After the Sumatra Earthquake." Science. Vol. 308, No. 5725, 1144–1146. May 20, 2005.
- ↑ ความเสียหายที่ประเทศไทยได้รับจากพิบัติภัยคลื่นสึนามิ
แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]
 |
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ: แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547 |
|
|||||||||||
บทความเกี่ยวกับประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:ประวัติศาสตร์
