ไทเกอร์ 1

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ไทเกอร์ I)
ไทเกอร์ I

ไทเกอร์ I เป็นยานเกราะขนาดหนักที่ถูกใช้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยถูกสร้างในช่วงปลายปี ค.ศ. 1942 เพื่อที่จะใช้ตอบโต้ความแข็งแกร่งยานเกราะT-34 และKV-1 ของ สหภาพโซเวียต ในช่วงเริ่มต้นของ ปฏิบัติการบาร์บารอซซ่า ลักษณะการออกแบบของไทเกอร์ I ทำให้ไทเกอร์Iเป็นยานเกราะของ Wermarcht คันแรกที่ติดปากกระบอกปืนขนาด 88 มิลลิเมตร โดยปากกระบอกปืนนี้ได้ถูกทดสอบมาก่อนว่ามีประสิทธิภาพสูงในการยิงต่อต้าน รถถัง และ เครื่องบิน ในช่วงระหว่างสงคราม ไทเกอร์ 1 ได้ถูกนำไปใช้ในในการรบแนวหน้าของเยอรมัน โดยปกติแล้วไทเกอร์ I ถูกนำมาแยกเป็นหน่วยยานเกราะอิสระ ซึ่งทำให้หน่วยไทเกอร์ I สามารถปฏิบัติการได้อย่างค่อนข้างมีประสิทธิภาพ

แม้ว่าไทเกอร์ I เป็นที่น่าเกรงขามต่อศัตรูเป็นอย่างมากก็ตาม ทว่า ในขณะเดียวกัน ไทเกอร์ I เป็นยานเกราะที่มีลักษณะซับซ้อนในการสร้าง ต้นทุนสูง และใช้เวลาในการผลิตยาวนานอีกทั้งไทเกอร์ I มักจะประสบปัญหาเครื่องจักรกลล่มบ่อยครั้งจึงทำให้ยานเกราะชนิดนี้ถูกยกเลิกการผลิตไป มีเพียงจำนวน 1347 คันเท่านั้นที่ถูกผลิตขึ้นมา ในช่วงระยะเวลา สิงหาคม ค.ศ. 1942 ถึง สิงหาคม ค.ศ. 1944 และไทเกอร์II ได้ถูกผลิตขึ้นมาแทนที่

ยานเกราะนี้ถูกตั้งชื่อเล่นโดย Ferdinand Porche และตัวเลขโรมันได้ถูกเพิ่มเติมหลังจากที่ยานเกราะไทเกอร์ II ได้ถูกนำมาผลิต โดยแท้จริงแล้ว ยานเกราะชนิดนี้มีชื่ออย่างเป็นทางการ คือ Panzerkampfwagen VI Ausführung H (ยานเกราะ Panzer VI รุ่น H หรือมีชื่อย่อว่า PzKpfw VI Ausf. H) แต่อย่างไรก็ตาม ยานเกราะนี้ได้ถูกนำมาออกแบบใหม่อีกครั้งเป็น PzKpfw VI Ausf. E ในเดือน มีนาคม 1943 และมีลักษณะการออกแบบปืนใหญ่ของ SdKfz 181 เช่นเดียวกัน.

ในปัจจุบันนี้ มีไทเกอร์ I ไม่กี่คันเท่านั้นที่ยังคงเหลืออยู่ให้โดยถูกนำมาแสดงในพิพิธภัณฑ์และงานแสดงทั่วโลก ตัวอย่างของยานเกราะที่ยังคงมีสภาพสมบูรณ์ที่สุด คือ พิพิธภัณฑ์ยานเกราะ Bovington ไทเกอร์ 131 ซึ่งเป็นยานเกราะคันเดียวที่ยังคงสามารถใช้ได้อยู่ในปัจจุบันนี้

การออกแบบ[แก้]

ยานเกราะไทเกอร์มีลักษณะแนวคิดการออกแบบที่แตกต่างจากรถยานเกราะรุ่นแรกๆทั่วไปของเยอรมัน โดยรถยานเกราะของเยอรมันในรุ่นเริ่มต้นมีความสมดุลในการขับเคลื่อน เกราะป้องกันและการทำลายล้าง จึงทำให้บางครั้งพ่ายแพ้ต่อรถยานเกราะของฝ่ายศัตรูเพราะเป็นรถถังที่ไม่มีจุดเด่นเลย

ยานเกราะไทเกอร์Iเป็นตัวอย่างที่แสดงเห็นถึงแนวคิดการออกแบบแบบใหม่ที่เน้นไปในด้านการทำลายล้างและเกราะป้องกันโดยแลกกับความสามารถในการขับเคลื่อน แนวคิดการออกแบบสำหรับยานเกราะขนาดหนักได้เริ่มต้นในปี 1937 โดยที่ยังไม่มีแผนงานในด้านการผลิต ความสามารถในการเจาะเกราะของไทเกอร์มีแนวคิดมาจากประสิทธิภาพยานเกราะของโซเวียตรุ่น T-34 ซึ่งเป็นยานเกราะหลักของโซเวียตในการต่อต้านเยอรมันในปี 1941 ถึงแม้ว่าลักษณะการออกแบบภายนอกมีลักษณะเหมือนยานเกราะขนาดกลางรุ่น Panzer IV ทว่า ไทเกอร์มีน้ำหนักมากกว่ายานเกราะขนาดกลางนี้ถึงสองเท่าตัว เพราะไทเกอร์มีเกราะป้องกันที่หนากว่ามาก ปืนที่ใหญ่กว่า น้ำหนักของน้ำมัน ความสามารถในการพกพาจำนวนกระสุนปืน น้ำหนักของเครื่องยนต์ และลักษณะที่ถูกสร้างให้หนาแน่นกว่า

ข้อมูลรถถัง[แก้]

  • ประเทศผู้ผลิต เยอรมนี
  • ปีที่ใช้งาน ค.ศ. 1942-1945
  • พลประจำรถ 5 นาย
  • หนัก 54,000 กิโลกรัม (54 ตัน)
  • ยาว 8.45 เมตร (รวมกระบอกปืนใหญ่)
  • สูง 3 เมตร
  • กว้าง 3.56 เมตร
  • เกราะหนาที่สุด 102 มม. (4.72 นิ้ว)
  • เครื่องยนต์
    • มายบัค เอชแอล 210 พี 45 วี 12 ให้กำลัง 650 แรงม้า ใช้ในไทเกอร์ I รุ่น H
    • มายบัค เอชแอล 230 พี 45 วี 12 ให้กำลัง 690.4 แรงม้า ใช้ในไทเกอร์ I รุ่น E
  • ความเร็ว 45.4 กิโลเมตร/ชั่วโมง
  • รัศมีทำการ 110-195 กิโลเมตร
  • อาวุธ
    • อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 88 มม. (3.46 นิ้ว)
    • อาวุธรอง ปืนกล ขนาด 7.92 มม. (0.31 นิ้ว) 2 กระบอก

อ้างอิง[แก้]