พอร์เชอ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
บมจ. ดร. ฟ. พอร์เชอ วศ.ด.กมศ.
Dr.-Ing. h.c. F. Porsche AG
ก่อตั้งค.ศ. 1931
ผู้ก่อตั้งดร.แฟร์ดีนันท์ พอร์เชอ วศ.ด.กมศ.
ที่ตั้งเยอรมนี ชตุทท์การ์ท ประเทศเยอรมนี
อุตสาหกรรมยานยนต์
ผลิตภัณฑ์รถยนต์
บริการรถยนต์, บริการด้านเซอร์วิสเครื่องยนต์
รายได้25.8 หมื่นล้านยูโร (2018)
เจ้าของเครือฟ็อลคส์วาเกิน
พนักงาน32,325 คน (2018)
บริษัทแม่Porsche Automobil Holding SE
บริษัทย่อยMieschke Hofmann und Partner (81.8%)
Porsche Consulting group
เว็บไซต์GTPorschemag.com

บมจ. ดร. ฟ. พอร์เชอ วศ.ด.กมศ. (เยอรมัน: Dr.-Ing. h.c. F. Porsche AG) หรือย่อเป็น บมจ.พอร์เชอ (Porsche AG) เป็นบริษัทผู้ผลิตรถยนต์ของประเทศเยอรมนี มุ่งเน้นผลิตรถยนต์กลุ่มสมรรถนะสูง ทั้งรถยนต์สปอร์ตคาร์, เอสยูวี และรถเก๋ง บมจ.พอร์เชอมีสำนักงานใหญ่อยู่ในเมืองชตุทท์การ์ท และมีหุ้นใหญ่อันดับสองคือเครือฟ็อลคส์วาเกิน และและผู้ถือหุ้นใหญ่อันดับหนึ่งพอร์เชอเอาโทโมบิลโฮลดิงส์ รถยนต์พอร์เชอที่ผลิตอยู่ในปัจจุบันได้แก่ 718 Boxster/Cayman, 911, Panamera, Macan, Cayenne และ Taycan

ประวัติ[แก้]

ดร.แฟร์ดีนันท์ พอร์เชอ ก่อตั้งบริษัทนี้ขึ้นในปีค.ศ. 1931 มีสำนักงานหลักอยู่ในเมืองชตุทท์การ์ท[1] เดิมทีรับงานเป็นที่ปรึกษาและช่วยออกแบบรถยนต์เท่านั้น[1] ไม่ได้คิดจะสร้างยี่ห้อรถยนต์ของตัวเอง หนึ่งในงานด้านการปรึกษาของบริษัทนี้คือการรับงานจากรัฐบาลเยอรมันให้ออกแบบรถยนต์ราคาถูกเพื่อประชาชนชาวเยอรมัน และก็ได้ออกมาเป็น "รถเต่าฟ็อลคส์วาเกิน" หนึ่งในรถยนต์ที่ประสบความสำเร็จที่สุดตลอดกาลของโลก[2] รถยนต์พอร์เชอ 64 ซึ่งพัฒนาขึ้นในปีค.ศ. 1939 ก็ใช้อะไหล่ส่วนใหญ่ร่วมกับรถเต่า[1]

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง[3] ก็ได้ย้ายสายการผลิตไปผลิตรถฟ็อลคส์วาเกินสำหรับทหาร ได้แก่รุ่นคือเบลวาเกิน (Kübelwagen) ผลิตกว่า 52,000 คัน[3] กับรุ่นชวิมวาเกิน (Schwimmwagen) ผลิตกว่า 15,000 คัน นอกจากนี้ บริษัทพอร์เชอยังเป็นผู้ออกแบบรถถังหนักในช่วงสงคราม แม้ว่าบริษัทพอร์เชอจะพ่ายแพ้ต่อบริษัทคู่แข่งในการประมูลผลิตรถถังทีเกอร์ 1 และทีเกอร์ 2 แต่ก็ใช่ว่างานที่จะมาจะสูญเปล่าซะทีเดียว แชสซีที่พอร์เชอออกแบบไว้สำหรับรถถังทีเกอร์ 1 ถูกนำไปใช้เป็นฐานในการสร้างรถถังพิฆาตเอเลอฟันท์ (Elefant) พอร์เชอยังเป็นผู้พัฒนาสุดยอดรถถังหนัก เมาส์ ในช่วงปลายสงคราม[4]

เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองยุติลงในปีค.ศ. 1945 เมืองว็อลฟส์บวร์คอันเป็นที่ตั้งของโรงงานพอร์เชอก็ตกอยู่ในเขตยึดครองของอังกฤษ อดีตสมาชิกพรรคนาซีอย่างดร.พอร์เชอจึงถูกปลดจากตำแหน่งประธานบอร์ดบริหารของฟ็อลคส์วาเกิน ทางการอังกฤษแต่งตั้งพันตรีอีวาน เฮียร์ช นายทหารช่างอังกฤษ เข้ามาควบคุมโรงงานพอร์เชอ[5] และในปลายปีนั้นเอง ดร.พอร์เชอถูกจับกุมในฐานะอาชญากรสงคราม แต่การไต่สวนกลับไม่เคยเกิดขึ้น ตลอดช่วงเวลายี่สิบเดือนที่เขาถูกจองจำ นายแฟร์รี บุตรชายของดร.พอร์เชอ ตัดสินใจตั้งบริษัทสร้างรถยนตร์ของตัวเองเนื่องจากเขาไม่พบรถยนต์ที่ตรงตามความต้องการของเขาในตลาด เขายต้องคอยประคับประคองบริษัทที่เขาสร้างนี้ให้ผ่านช่วงเวลาลำบากไปให้ได้

ภายหลังดร.พอร์เชอถูกปล่อยตัวในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1947[6] รถยนต์ยี่ห้อพอร์เชอแบบแรกถูกสร้างขึ้นในโรงเลื่อยในเมืองกมึนด์[6] เมืองชนบทในประเทศออสเตรีย รถยนต์คันต้นแบบนี้ถูกนำไปโชว์แก่ดีลเลอร์รถยนต์หลายแห่งในเยอรมนี และเมื่อมียอดพรีออเดอร์ถึงจำนวนที่เพียงพอ การผลิตเริ่มขึ้นในปีค.ศ. 1948 โดยบริษัทของบุตรชายขึ้นและได้ออกมาเป็นพอร์เชอ 356 บริษัทของลูกชายถูกรวมเป็นส่วนหนึ่งของบริษัทหลักของบิดาในเมืองชตุทท์การ์ทในปีค.ศ. 1950

รถพอร์เชอ[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 J. P. Vettraino (23 December 2008). "Porsche at 60: The little sports-car company that could". Autoweek. Archived from the original on 6 February 2009. สืบค้นเมื่อ 30 January 2009. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  2. "Béla Barényi (1907–1997)". Automotive Hall of Fame. Archived from the original on 1 November 2009. สืบค้นเมื่อ 25 March 2009. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  3. 3.0 3.1 Burt, William (2002). Volkswagen Beetle. MotorBooks/MBI Publishing Company. p. 14. ISBN 978-0-7603-1078-6.
  4. "Panzerkampfwagen VIII Maus Porsche Typ 205 / Tiger II(P)". Achtung Panzer. สืบค้นเมื่อ 4 May 2011.
  5. Mantle, Jonathan (1996). Car wars: fifty years of greed, treachery, and skulduggery in the global marketplace. Arcade Publishing. p. 216. ISBN 978-1-55970-333-8.
  6. 6.0 6.1 Meredith, Laurence; Mark Hughes (1995). Original Porsche 356. MotorBooks/MBI Publishing Company. p. 7. ISBN 978-1-870979-58-0.