เมียนมาเนชันแนลลีก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เมียนมาเนชันแนลลีก
Myanmar National League logo.png
ก่อตั้ง4 มีนาคม ค.ศ. 2009
ฤดูกาลแรก2009
ประเทศ พม่า
สมาพันธ์เอเอฟซี
จำนวนทีม12
ระดับในพีระมิด1
ตกชั้นสู่เอ็มเอ็นแอล-2
ถ้วยระดับประเทศแชริตีคัพ
ถ้วยระดับลีกเจเนรัลอองซานชิลด์
ถ้วยระดับนานาชาติเอเอฟซีคัพ
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก
ทีมชนะเลิศปัจจุบันชาน ยูไนเต็ด
ชนะเลิศมากที่สุดย่างกุ้งยูไนเต็ด (5 สมัย)
หุ้นส่วนโทรทัศน์ฟอร์สปอร์ต (ถ่ายทอดสด)
แชนแนล-7 (ไฮไลท์)
เอ็มอาร์ทีวี (เอฟทีเอ)
เว็บไซต์themnl.com
ฤดูกาลปัจจุบัน (2020)

เมียนมาเนชันแนลลีก (พม่า: မြန်မာ နေရှင်နယ် လိဂ်; ตัวย่อ MNL) เป็นลีกฟุตบอลอาชีพระดับสูงสุดของประเทศพม่า ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2009 แทนที่เมียนมาพรีเมียร์ลีก ซึ่งประกอบด้วย 14 สโมสรในย่างกุ้ง และ 8 สโมสรจากภูมิภาคอื่น ๆ[1] วันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 ลีกได้จัดทำการแข่งขัน เมียนมาเนชันแนลลีกคัพ ฤดูกาล 2009 เพื่อเตรียมความพร้อมก่อนการแข่งขันจริงใน ค.ศ. 2010 ซึ่งจะใช้เวลาแข่งขัน 2 เดือน[2] โดยลีกคัพครั้งนี้ จัดแข่งขันที่สนามกีฬาในย่างกุ้ง 2 แห่ง วันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 สโมสรฟุตบอลยะดะนาโบน เอาชนะ สโมสรฟุตบอลย่างกุ้งยูไนเต็ด คว้าแชมป์สมัยแรกได้สำเร็จ

ลีกได้เพิ่มอีกสามสโมสรในฤดูกาล 2010[3] และอีกหนึ่งสโมสรในฤดูกาล 2011[4] และใน ค.ศ. 2012 ได้มีอีกสองสโมสรจากรัฐชีนและรัฐชาน ส่งทีมลงแข่งขัน[5]

ในปี ค.ศ. 2014 ได้มีการเพิ่มการเลื่อนชั้นและตกชั้น[6]

สโมสร[แก้]

เมียนมาเนชันแนลลีก ตั้งอยู่ใน ประเทศพม่า
อิรวดียูไนเต็ด
อิรวดียูไนเต็ด
ชีนยูไนเต็ด
ชีนยูไนเต็ด
จีเอฟเอ
จีเอฟเอ
หงสาวดียูไนเต็ด
หงสาวดียูไนเต็ด
เซาเทิร์นเมียนมา
เซาเทิร์นเมียนมา
ย่างกุ้งยูไนเต็ด
ย่างกุ้งยูไนเต็ด
ยะดะนาโบน
ยะดะนาโบน
ยะไข่ยูไนเต็ด
ยะไข่ยูไนเต็ด
มะกเว
มะกเว
เนปยีดอ
เนปยีดอ
ชานยูไนเต็ด
ชานยูไนเต็ด
ชเวกาบิน
ชเวกาบิน
ตำแหน่งที่ตั้งเมียนมาเนชันแนลลีก 2017
สโมสร ที่ตั้ง สนามเหย้า ความจุ
อิรวดียูไนเต็ด พะสิม สนามกีฬากย็อตเตีย 6,000
ชีนยูไนเต็ด ฮ่าค่า สนามกีฬาวัมมะทุเหมือง* 4,000
หงสาวดียูไนเต็ด หงสาวดี สนามกีฬาพะโค (บางครั้งใช้สนามกีฬาตองอู) 4,000
มะกเว มะกเว สนามกีฬามะกเว* 3,000
เนปยีดอ เนปยีดอ สนามกีฬาวูนนะเตะดิ 30,000
ยะไข่ยูไนเต็ด ซิตเว สนามกีฬาไหว่ต้าร์ลี่ 7,000
ชานยูไนเต็ด ตองจี สนามกีฬาตองจี 7,000
เซาเทิร์นเมียนมายูไนเต็ด เมาะลำเลิง สนามกีฬารามัญยา 10,000
ยะดะนาโบน มัณฑะเลย์ สนามกีฬามานดะลาตีริ 30,000
ย่างกุ้งยูไนเต็ด ย่างกุ้ง ย่างกุ้งยูไนเต็ดสปอร์ตคอมเพล็กซ์ 3,500
จีเอฟเอ รัฐชีน
ชเวกาบินยูไนเต็ด พะอาน สนามกีฬาพะอาน 3,000

(*) - สนามไม่สามารถใช้งานได้ บางสโมสรที่ไม่มีสนามเหย้า จะใช้สนามกีฬาพลตรี อองซาน และสนามกีฬาตุวูนนะ ในย่างกุ้ง[7]

สนามเหย้า (ฤดูกาล 2017)[แก้]

เซาเทิร์นเมียนมายูไนเต็ด ย่างกุ้งยูไนเต็ด ยะไข่ยูไนเต็ด ชานยูไนเต็ด ยะดะนาโบน เนปีดอ
สนามกีฬารามัญยา ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด สปอร์ต คอมเพล็กซ์ สนามกีฬาไหว่ต้าร์ลี่ สนามกีฬาตองยี สนามกีฬามานดะลาตีริ สนามกีฬาวูนนะเตะดิ
ความจุ: 10,000 ความจุ: 3,500 ความจุ: 7,000 ความจุ: 7,600 ความจุ: 30,000 ความจุ: 30,000
150px 150px 150px 150px 150px
ชเวกาบินยูไนเต็ด อิรวดียูไนเต็ด ชีนยูไนเต็ด หงสาวดียูไนเต็ด มักเว จีเอฟเอ
สนามกีฬาพะอาน สนามกีฬากย็อตเตีย สนามกีฬาตองอู
ความจุ: 3,000 ความจุ: 6,000 ความจุ: ไม่ทราบ ความจุ: 4,000 ความจุ: ไม่ทราบ ความจุ: ไม่ทราบ
150px

รายชื่อแชมป์[แก้]

# ฤดูกาล ทีมชนะเลิศ ทีมรองชนะเลิศ
1 2009 ยะดะนาโบน อิรวดียูไนเต็ด
2 2010 ยะดะนาโบน เซยา ชเว มเย
3 2011 ย่างกุ้งยูไนเต็ด อิรวดียูไนเต็ด
4 2012 ย่างกุ้งยูไนเต็ด กานบาวซา
5 2013 ย่างกุ้งยูไนเต็ด เนปีดอ
6 2014 ยะดะนาโบน ย่างกุ้งยูไนเต็ด
7 2015 ย่างกุ้งยูไนเต็ด ยะดะนาโบน
8 2016 ยะดะนาโบน ย่างกุ้งยูไนเต็ด
9 2017 ชานยูไนเต็ด ย่างกุ้งยูไนเต็ด
10 2018 ย่างกุ้งยูไนเต็ด ชานยูไนเต็ด
11 2019 ชานยูไนเต็ด อิรวดียูไนเต็ด

แชมป์แบ่งตามสโมสร[แก้]

สโมสร ชนะเลิศ รองชนะเลิศ ปีที่ชนะเลิศ ปีที่ได้รองชนะเลิศ
ย่างกุ้งยูไนเต็ด
5
3
2011, 2012, 2013, 2015, 2018 2014, 2016, 2017
ยะดะนาโบน
4
1
2009, 2010, 2014, 2016 2015
ชานยูไนเต็ด
2
1
2017, 2019 2018
อิรวดียูไนเต็ด
0
3
2009, 2011, 2019
กานบาวซา
0
1
2012
เนปีดอ
0
1
2013
เซยา ชเว มเย
0
1
2010

รางวัล[แก้]

เงินรางวัล[แก้]

  • ชนะเลิศ: 100,000,000 จัต
  • รองชนะเลิศ: 75,000,000 จัต
  • อันดับที่สาม: 50,000,000 จัต

ผู้ทำประตูสูงสุด[แก้]

ฤดูกาล สัญชาติ ผู้เล่น สโมสร จำนวนประตู
2016 ประเทศพม่า วีนไนง์โซ ยะดะนาโบน 16
ไลบีเรีย คีธ มาร์ตู นาห์
ไนจีเรีย คริสโตเฟอร์ ชีโซบา อิรวดียูไนเต็ด
2015 บราซิล เซซาร์ เอากุสตู ย่างกุ้งยูไนเต็ด 28
2014 บราซิล เซซาร์ เอากุสตู ย่างกุ้งยูไนเต็ด 26
2013 บราซิล เซซาร์ เอากุสตู ย่างกุ้งยูไนเต็ด 20
2012 Serbia ซาชา รันคอวิช เซยา ชเว มเย 20
2011 ไนจีเรีย ชาลส์ โอบี ย่างกุ้งยูไนเต็ด 18
2010 แคเมอรูน ฌ็อง-รอเฌ ลาปเป-ลาปเป หงสาวดียูไนเต็ด 20
2009-10 ประเทศพม่า โซมีนอู กานบาวซา 12
2009 ประเทศพม่า ยานไปง์ ยะดะนาโบน 8

ผู้จัดการทีมแห่งปี[แก้]

ฤดูกาล ผู้จัดการ สโมสร
2016 เบลเยียม René Desaeyere ยะดะนาโบน
2015 Serbia Saric ย่างกุ้งยูไนเต็ด
2014 ประเทศพม่า U Khin Maung Tint ยะดะนาโบน
2013 ออสเตรเลีย Eric Williams ย่างกุ้งยูไนเต็ด
2012 บัลแกเรีย Ivan Venkov Kolev ย่างกุ้งยูไนเต็ด
2011 ออสเตรเลีย Eric Williams ย่างกุ้งยูไนเต็ด
2010 ฝรั่งเศส Yoan ยะดะนาโบน
2009 ฝรั่งเศส Yoan ยะดะนาโบน

ผู้เล่นแห่งปี[แก้]

ฤดูกาล ผู้เล่น สโมสร
2016 ประเทศพม่า Aung Thu ยะดะนาโบน
2015 ประเทศพม่า Aung Thu ยะดะนาโบน
2014 ประเทศพม่า Thiha Sithu ยะดะนาโบน
2013 บราซิล César Augusto ย่างกุ้งยูไนเต็ด
2012 ประเทศพม่า Kyi Lin ย่างกุ้งยูไนเต็ด
2011 ประเทศพม่า Kyaw Ko Ko เซยา ชเว มเย
2010
2009 ประเทศพม่า Yan Paing ยะดะนาโบน

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Han Oo Khin (March 9–15, 2009). "New era for football". The Myanmar Times. Archived from the original on February 15, 2012. Unknown parameter |deadurl= ignored (help)
  2. Han Oo Khin (March 30 – April 5, 2009). "MFF announces May domestic cup competition". The Myanmar Times. Archived from the original on February 14, 2012. Unknown parameter |deadurl= ignored (help)
  3. "MNL season opens in style". Myanmar Times. 2010. สืบค้นเมื่อ 9 June 2011.
  4. "MNL expands ahead of 2011 season launch". Myanmar Times. January 2011. สืบค้นเมื่อ 9 June 2011.
  5. "၂၀၁၂ ပြိုင်ပွဲတွင် ချင်းကိုယ်စားပြု အသင်းတစ်သင်း ပါဝင် ယှဉ်ပြိုင်မည်". Soccer Myanmar. สืบค้นเมื่อ 2 October 2011.
  6. "MNL TO INTRODUCE PROMOTION-RELEGATION SYSTEM BY 2014". ASEAN Football. สืบค้นเมื่อ 9 January 2012.
  7. MNL, MFF (21 September 2016). "Eight seasons in for MNL, three teams drop out". Stdium. สืบค้นเมื่อ 21 October 2016.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]