เมียนมาเนชันแนลลีก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เมียนมาเนชันแนลลีก
Myanmar National League logo.png
ประเทศ พม่า
สมาพันธ์เอเอฟซี
ก่อตั้ง4 มีนาคม ค.ศ. 2009
ฤดูกาลแรก2009
จำนวนทีม12
ระดับในพีระมิด1
ตกชั้นสู่เอ็มเอ็นแอล-2
ถ้วยภายในประเทศแชริตีคัพ
ถ้วยระดับลีกเจเนรัลอองซานชิลด์
ถ้วยระดับนานาชาติเอเอฟซีคัพ
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก
ทีมชนะเลิศปัจจุบันชาน ยูไนเต็ด
ชนะเลิศมากที่สุดย่างกุ้ง ยูไนเต็ด (5 สมัย)
หุ้นส่วนโทรทัศน์ฟอร์สปอร์ต (ถ่ายทอดสด)
แชนแนล-7 (ไฮไลท์)
เอ็มอาร์ทีวี (เอฟทีเอ)
เว็บไซต์themnl.com
ฤดูกาลปัจจุบัน (2019)

เมียนมาเนชันแนลลีก (พม่า: မြန်မာ နေရှင်နယ် လိဂ်; ตัวย่อ MNL) เป็นลีกฟุตบอลอาชีพระดับสูงสุดของประเทศพม่า ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2009 แทนที่เมียนมาพรีเมียร์ลีก ซึ่งประกอบด้วย 14 สโมสรในย่างกุ้ง และ 8 สโมสรจากภูมิภาคอื่น ๆ[1] วันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 ลีกได้จัดทำการแข่งขัน เมียนมาเนชันแนลลีกคัพ ฤดูกาล 2009 เพื่อเตรียมความพร้อมก่อนการแข่งขันจริงใน ค.ศ. 2010 ซึ่งจะใช้เวลาแข่งขัน 2 เดือน[2] โดยลีกคัพครั้งนี้ จัดแข่งขันที่สนามกีฬาในย่างกุ้ง 2 แห่ง วันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 สโมสรฟุตบอลยาดานาร์บอน เอาชนะ สโมสรฟุตบอลย่างกุ้ง ยูไนเต็ด คว้าแชมป์สมัยแรกได้สำเร็จ

ลีกได้เพิ่มอีกสามสโมสรในฤดูกาล 2010[3] และอีกหนึ่งสโมสรในฤดูกาล 2011[4] และใน ค.ศ. 2012 ได้มีอีกสองสโมสรจากรัฐชีนและรัฐชาน ส่งทีมลงแข่งขัน[5]

ในปี ค.ศ. 2014 ได้มีการเพิ่มการเลื่อนชั้นและตกชั้น[6]

สโมสร[แก้]

เมียนมาเนชันแนลลีก is located in ประเทศพม่า
อิรวดียูไนเต็ด
อิรวดียูไนเต็ด
Chin United
Chin United
G.F.A
G.F.A
Hantharwady United
Hantharwady United
Southern Myanmar
Southern Myanmar
ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด
ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด
ยาดานาร์บอน
ยาดานาร์บอน
Rakhine United
Rakhine United
Magwe
Magwe
Nay Pyi Taw
Nay Pyi Taw
ชาน ยูไนเต็ด
ชาน ยูไนเต็ด
Zwekapin United
Zwekapin United
Locations of the 2017 Myanmar National League
สโมสร ที่ตั้ง สนามเหย้า ความจุ
อิรวดียูไนเต็ด พะสิม สนามกีฬากย็อตเตีย 6,000
ชีนยูไนเต็ด ฮ่าค่า สนามกีฬาวัมมะทุเหมือง* 4,000
หงสาวดียูไนเต็ด หงสาวดี สนามกีฬาพะโค (บางครั้งใช้สนามกีฬาตองอู) 4,000
มะกเว มะกเว สนามกีฬามะกเว* 3,000
เนปยีดอ เนปยีดอ สนามกีฬาวูนนะเตะดิ 30,000
ยะไข่ยูไนเต็ด ซิตเว สนามกีฬาไหว่ต้าร์ลี่ 7,000
ชานยูไนเต็ด ตองจี สนามกีฬาตองจี 7,000
เซาเทิร์นเมียนมายูไนเต็ด เมาะลำเลิง สนามกีฬารามัญยา 10,000
ยะดะนาโบน มัณฑะเลย์ สนามกีฬามานดะลาตีริ 30,000
ย่างกุ้งยูไนเต็ด ย่างกุ้ง ย่างกุ้งยูไนเต็ดสปอร์ตคอมเพล็กซ์ 3,500
จีเอฟเอ รัฐชีน
ชเวกาบินยูไนเต็ด พะอาน สนามกีฬาพะอาน 3,000

(*) - สนามไม่สามารถใช้งานได้ บางสโมสรที่ไม่มีสนามเหย้า จะใช้สนามกีฬานายพลออง ซาน และสนามกีฬาธูวันนา ในย่างกุ้ง[7]

สนามเหย้า (ฤดูกาล 2017)[แก้]

เซาเทิร์นเมียนมายูไนเต็ด ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด ยะไข่ยูไนเต็ด ชานยูไนเต็ด ยาดานาร์บอน เนปีดอ
สนามกีฬารามัญยา ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด สปอร์ต คอมเพล็กซ์ สนามกีฬาไหว่ต้าร์ลี่ สนามกีฬาตองยี สนามกีฬามันดาลาร์ธีรี สนามกีฬาหวุ่นนะเต้ย์ดิ
ความจุ: 10,000 ความจุ: 3,500 ความจุ: 7,000 ความจุ: 7,600 ความจุ: 30,000 ความจุ: 30,000
150px 150px 150px 150px 150px
ชเวกาบินยูไนเต็ด อิรวดียูไนเต็ด ชินยูไนเต็ด หงสาวดียูไนเต็ด มักเว จีเอฟเอ
สนามกีฬาพะอาน สนามกีฬากย็อตเตีย สนามกีฬาตองอู
ความจุ: 3,000 ความจุ: 6,000 ความจุ: ไม่ทราบ ความจุ: 4,000 ความจุ: ไม่ทราบ ความจุ: ไม่ทราบ
150px

รายชื่อแชมป์[แก้]

# ฤดูกาล ทีมชนะเลิศ ทีมรองชนะเลิศ
1 2009 ยาดานาร์บอน อิรวดียูไนเต็ด
2 2010 ยาดานาร์บอน เซยา ชเว มเย
3 2011 ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด อิรวดียูไนเต็ด
4 2012 ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด กานบาวซา
5 2013 ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด เนปีดอ
6 2014 ยาดานาร์บอน ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด
7 2015 ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด ยาดานาร์บอน
8 2016 ยาดานาร์บอน ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด
9 2017 ชาน ยูไนเต็ด ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด
10 2018 ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด ชาน ยูไนเต็ด
11 2019 ชาน ยูไนเต็ด อิรวดียูไนเต็ด

แชมป์แบ่งตามสโมสร[แก้]

สโมสร ชนะเลิศ รองชนะเลิศ ปีที่ชนะเลิศ ปีที่ได้รองชนะเลิศ
ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด
5
3
2011, 2012, 2013, 2015, 2018 2014, 2016, 2017
ยาดานาร์บอน
4
1
2009, 2010, 2014, 2016 2015
ชาน ยูไนเต็ด
2
1
2017, 2019 2018
อิรวดียูไนเต็ด
0
3
2009, 2011, 2019
กานบาวซา
0
1
2012
เนปีดอ
0
1
2013
เซยา ชเว มเย
0
1
2010

รางวัล[แก้]

เงินรางวัล[แก้]

  • ชนะเลิศ: 100,000,000 จัต
  • รองชนะเลิศ: 75,000,000 จัต
  • อันดับที่สาม: 50,000,000 จัต

ผู้ทำประตูสูงสุด[แก้]

ฤดูกาล สัญชาติ ผู้เล่น สโมสร จำนวนประตู
2016 ประเทศพม่า วีนไนง์โซ ยาดานาร์บอน 16
ไลบีเรีย คีธ มาร์ตู นาห์
ไนจีเรีย คริสโตเฟอร์ ชีโซบา อิรวดียูไนเต็ด
2015 บราซิล เซซาร์ เอากุสตู ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด 28
2014 บราซิล เซซาร์ เอากุสตู ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด 26
2013 บราซิล เซซาร์ เอากุสตู ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด 20
2012 เซอร์เบีย ซาชา รันคอวิช เซยา ชเว มเย 20
2011 ไนจีเรีย ชาลส์ โอบี ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด 18
2010 แคเมอรูน ฌ็อง-รอเฌ ลาปเป-ลาปเป หงสาวดียูไนเต็ด 20
2009-10 ประเทศพม่า โซมีนอู กานบาวซา 12
2009 ประเทศพม่า ยานไปง์ ยาดานาร์บอน 8

ผู้จัดการทีมแห่งปี[แก้]

ฤดูกาล ผู้จัดการ สโมสร
2016 เบลเยียม René Desaeyere ยาดานาร์บอน
2015 เซอร์เบีย Saric ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด
2014 ประเทศพม่า U Khin Maung Tint ยาดานาร์บอน
2013 ออสเตรเลีย Eric Williams ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด
2012 บัลแกเรีย Ivan Venkov Kolev ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด
2011 ออสเตรเลีย Eric Williams ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด
2010 ฝรั่งเศส Yoan ยาดานาร์บอน
2009 ฝรั่งเศส Yoan ยาดานาร์บอน

ผู้เล่นแห่งปี[แก้]

ฤดูกาล ผู้เล่น สโมสร
2016 ประเทศพม่า Aung Thu ยาดานาร์บอน
2015 ประเทศพม่า Aung Thu ยาดานาร์บอน
2014 ประเทศพม่า Thiha Sithu ยาดานาร์บอน
2013 บราซิล César Augusto ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด
2012 ประเทศพม่า Kyi Lin ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด
2011 ประเทศพม่า Kyaw Ko Ko เซยา ชเว มเย
2010
2009 ประเทศพม่า Yan Paing ยาดานาร์บอน

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Han Oo Khin (March 9–15, 2009). "New era for football". The Myanmar Times. Archived from the original on February 15, 2012.
  2. Han Oo Khin (March 30 – April 5, 2009). "MFF announces May domestic cup competition". The Myanmar Times. Archived from the original on February 14, 2012.
  3. "MNL season opens in style". Myanmar Times. 2010. สืบค้นเมื่อ 9 June 2011.
  4. "MNL expands ahead of 2011 season launch". Myanmar Times. January 2011. สืบค้นเมื่อ 9 June 2011.
  5. "၂၀၁၂ ပြိုင်ပွဲတွင် ချင်းကိုယ်စားပြု အသင်းတစ်သင်း ပါဝင် ယှဉ်ပြိုင်မည်". Soccer Myanmar. สืบค้นเมื่อ 2 October 2011.
  6. "MNL TO INTRODUCE PROMOTION-RELEGATION SYSTEM BY 2014". ASEAN Football. สืบค้นเมื่อ 9 January 2012.
  7. MNL, MFF (21 September 2016). "Eight seasons in for MNL, three teams drop out". Stdium. สืบค้นเมื่อ 21 October 2016.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]