เทออดอร์ สเวดแบร์ย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
เทออดอร์ สเวดแบร์ย
เกิด 30 สิงหาคม ค.ศ. 1884(1884-08-30)
วัลโบ สวีเดน
เสียชีวิต 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1971 (86 ปี)
คอปพาร์แบร์ย สวีเดน
สัญชาติ สวีเดน
สาขา เคมี
สถาบันที่ทำงาน มหาวิทยาลัยอุปซอลา
สถาบันกุสตาฟ เวอร์เนอร์
ศิษย์เก่า มหาวิทยาลัยอุปซอลา
งานที่เป็นที่รู้จัก อัลตราเซนติฟิวจ์
คอลลอยด์
รางวัลที่ได้รับ รางวัลโนเบลสาขาเคมี (ค.ศ. 1926)[1]
เหรียญแฟรงคลิน (ค.ศ. 1949)
ภาคีสมาชิกราชสมาคมแห่งลอนดอน (ค.ศ. 1944)[2]

เทออดอร์ "เท" สเวดแบร์ย (สวีเดน: Theodor "The" Svedberg; 30 สิงหาคม ค.ศ. 188425 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1971) เป็นนักเคมีชาวสวีเดน เกิดที่เมืองวัลโบ เป็นบุตรของเอเลียส สเวดแบร์ย และเอากุสตา อัลสเตอร์มาร์ก เรียนและทำงานที่มหาวิทยาลัยอุปซอลา สเวดแบร์ยมีผลงานที่สำคัญคือการศึกษาสารคอลลอยด์เพื่อใช้ศึกษาการเคลื่อนที่แบบบราวน์และการพัฒนาวิธีการอัลตราเซนติฟิวจ์[3] ในปี ค.ศ. 1926 สเวดแบร์ยได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีจากผลงานด้านระบบกระจายตัว[4] ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง สเวดแบร์ยมีส่วนในการพัฒนาวิธีผลิตยางสังเคราะห์[5] ต่อมาในปี ค.ศ. 1949 สเวดแบร์ยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสถาบันกุสตาฟ เวอร์เนอร์ จนถึงปี ค.ศ. 1967[6] สเวดแบร์ยเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1971

ต่อมาชื่อของสเวดแบร์ยได้รับการนำไปตั้งเป็นชื่อหน่วยสเวดแบร์ย (S) ซึ่งเป็นหน่วยวัดอัตราการตกตะกอน

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]