ฮันส์ ฟิชเชอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฮันส์ ฟิชเชอร์
วันที่เกิด 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1881(1881-07-27)
เฮิคสต์อัมไมน์ เยอรมนี
วันที่เสียชีวิต 31 มีนาคม ค.ศ. 1945 (63 ปี)
มิวนิก เยอรมนี
เชื้อชาติ เยอรมัน
สาขา เคมี
สถาบันที่ทำงาน มหาวิทยาลัยอินส์บรุค
มหาวิทยาลัยเวียนนา
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแห่งมิวนิก
สถาบันการศึกษาที่เรียน มหาวิทยาลัยโลซาน
มหาวิทยาลัยมาร์บูร์ก
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก อีมิล ฟิชเชอร์
รางวัลที่ได้รับ รางวัลโนเบลสาขาเคมี
(ค.ศ. 1930)
เหรียญเดวี (ค.ศ. 1937)

ฮันส์ ฟิชเชอร์ (เยอรมัน: Hans Fischer; 27 กรกฎาคม ค.ศ. 188131 มีนาคม ค.ศ. 1945) เป็นนักเคมีชาวเยอรมัน เกิดที่เมืองเฮิคสต์อัมไมน์ เป็นบุตรของดร. ออยเกน ฟิชเชอร์และอันนา เฮิร์เดเกน[1] ฟิชเชอร์เรียนวิชาเคมีและการแพทย์ที่มหาวิทยาลัยโลซานและมหาวิทยาลัยมาร์บูร์ก และเริ่มทำงานที่คลินิกในเมืองมิวนิก ต่อมาฟิชเชอร์เป็นอาจารย์สอนวิชาสรีรวิทยาที่สถาบันสรีรวิทยา ในปี ค.ศ. 1916 ฟิชเชอร์ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านเคมีการแพทย์ที่มหาวิทยาลัยอินส์บรุค สองปีต่อมา ฟิชเชอร์ย้ายไปทำงานที่มหาวิทยาลัยเวียนนา และในปี ค.ศ. 1921 ฟิชเชอร์ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านเคมีอินทรีย์ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแห่งมิวนิกจนกระทั่งเสียชีวิต[2]

ฟิชเชอร์มีผลงานการศึกษารงควัตถุในเลือด น้ำดี และคลอโรฟิลล์ในใบพืช รวมถึงการศึกษาสารกลุ่มไพร์โรล และมีผลงานที่สำคัญคือการสังเคราะห์บิลิรูบินและเฮมิน ซึ่งทำให้ฟิชเชอร์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีในปี ค.ศ. 1930[3]

ด้านชีวิตส่วนตัว ฟิชเชอร์แต่งงานกับวิลทรูด เฮาฟ์ ในปี ค.ศ. 1935[4] ฟิชเชอร์กระทำอัตวินิบาตกรรมในปี ค.ศ. 1945 ต่อมาชื่อของเขาและชื่อของอีมิล ฟิชเชอร์ได้รับการนำไปตั้งเป็นชื่อของแอ่งดวงจันทร์[4]

อ้างอิง[แก้]