ลัทธิเชมันแบบเกาหลี
ลัทธิมู (เกาหลี: 무교 Mugyo "ลัทธิเชมัน")[1] หรือ ลัทธิชิน (신교) Singyo "ลัทธิแห่งเทพเจ้า")[2] เป็นศาสนาพื้นเมืองของชาวเกาหลี[3] แม้ชื่อเรียกต่างกันแต่คือลัทธิเดียวกัน[3] อี จุง-ย็อง (Jung Young Lee) ให้นิยามว่าลัทธิมูเป็นรูปแบบหนึ่งของลัทธิชิน – ซึ่งเป็นศาสนาที่มีประเพณีแบบเชมัน[4] บ้างเรียก พุงว็อลโด (풍월도 Pungwoldo "วิสุทธิมรรค")[5] ปัจจุบันมีศาสนิกชนราว 5-15 ล้านคน
ภาษาเกาหลีในปัจจุบันจะเรียกคนทรงเพศหญิงว่า "มู" (เกาหลี: 무; ฮันจา: 巫) หรือ "มูดัง" (เกาหลี: 무당; ฮันจา: 巫堂) หากเป็นคนทรงเพศชายจะเรียกว่า "พักซู" หรือจะเรียกชื่ออื่นก็ได้ เช่น "ดันก็อล" (เกาหลี: 당골)[3] โดยคนทรงในภาษาเกาหลีหรือเรียกว่า "มู" นั้น ตรงกับคำจีนว่า "วู" (จีน: 巫; พินอิน: wū) ใช้เรียกคนทรงได้ไม่จำแนกเพศ[4] โดยมูดังทำหน้าที่เป็นตัวกลางระหว่างวิญญาณ, เทพเจ้า และมนุษย์ ผ่านพิธีกรรมที่เรียกว่า "กุต" (เกาหลี: 굿) เพื่อแก้ไขปัญหาหรือพัฒนาคุณภาพชีวิตของมนุษย์[6]
หนึ่งในความเชื่อหลักคือต้องนับถือ ฮานึลลิม หรือ ฮวันอิน ว่าเป็น "ผู้สร้างทุกสรรพสิ่ง"[7] และ "ของเทพเจ้าทั้งหมดในธรรมชาติ"[4] มีตำนานมาว่าเหล่ามูดังคือสืบสันดานลงมาจากราชาสวรรค์ พระโอรสของพระชนนี [แห่งราชาสวรรค์] การสืบทอดการเป็นคนทรงจะส่งผ่านทางสายผู้หญิง[8] ส่วนตำนานอื่น ๆ มักเชื่อมโยงความเชื่อดั้งเดิมเข้ากับเรื่องทันกุน พระโอรสของราชาสวรรค์ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งชาติเกาหลี[9]
ลัทธิมูของเกาหลีจะมีลักษณะใกล้เคียงกับลัทธิวูของจีน,[10] ลัทธิชินโตของญี่ปุ่น, ศาสนาพื้นเมืองชาวไอนุ รวมทั้งศาสนาพื้นเมืองของชาวไซบีเรียและแมนจู บางแห่งในเกาหลียังเรียกหมอผีเหล่านี้ว่า "ทันกุลทันกุล-อารี" (dangul dangul-ari) ส่วนคนทรงหรือ "มูดัง" นั้นก็ใกล้เคียงกับมิโกะของญี่ปุ่น และยุตะของรีวกีว นอกจากนี้ลัทธิมูยังส่งอิทธิพลต่อลัทธิเกิดใหม่ในเกาหลี เช่น ลัทธิช็อนโดและชึงซันโด (Jeung San Do) จากการศึกษาด้านสังคมวิทยาพบว่าชาวคริสต์ในหลาย ๆ คริสตจักรยังคงปฏิบัติศาสนกิจด้วยพื้นฐานอย่างลัทธิมูซึ่งฝังรากลึกมาช้านาน[11]
เชิงอรรถ
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ Used in: Chang Soo-kyung, Kim Tae-gon. Korean Shamanism – Muism. Jimoondang, 1998.
- ↑ Used in: Margaret Stutley. Shamanism: A Concise Introduction. Routledge, 2003.
- 1 2 3 Jung Young Lee, 1981. p. 4
- 1 2 3 Jung Young Lee, 1981. p. 5
- ↑ Lee Chi-ran, p. 14[ลิงก์เสีย]
- ↑ Joon-sik Choi, 2006. p. 21
- ↑ Jung Young Lee, 1981. p. 18
- ↑ Jung Young Lee, 1981. pp. 5-12
- ↑ Jung Young Lee, 1981. p. 13
- ↑ Jung Young Lee, 1981. p. 21
- ↑ Andrew E. Kim. Korean Religious Culture and Its Affinity to Christianity. Korea University, Sociology of Religion, 2000.
แหล่งข้อมูล
[แก้]- Baker, Don (2008). Korean Spirituality. Dimensions of Asian Spirituality. Honolulu: University of Hawai'i Press. ISBN 978-0-8248-3233-9.
- Bruno, Antonetta L. (2013). "The Posal between the Mudang and Buddhist: In-between and Bypassing". Journal of Korean Religions. 4 (2): 175–196. doi:10.1353/jkr.2013.0018. JSTOR 23943359.
- Bruno, Antonetta L. (2016). "Translatability of Knowledge in Ethnography: The Case of Korean Shamanic Texts". Rivista degli studi orientali. 89 (1): 121–139. JSTOR 45111754.
- Ch'oe, Kil-sŏng (1989). "The Symbolic Meaning of Shamanic Ritual in Korean Folk Life". Journal of Ritual Studies. 3 (2): 217–233. JSTOR 44368938.
- Choi, Chungmoo (1989). "The Artistry and Ritual Aesthetics of Urban Korean Shamans". Journal of Ritual Studies. 3 (2): 235–249. JSTOR 44368939.
- Demick, Barbara (2009). Nothing to Envy: Ordinary Lives in North Korea. New York: Spiegel & Grau. ISBN 978-0-385-52390-5.
- Dix, Griffin (1980). "The Place of the Almanac in Korean Folk Religion". The Journal of Korean Studies. 2: 47–70. doi:10.1353/jks.1980.0001. JSTOR 41490152.
- Grayson, James Huntley (2002). Korea - A Religious History. London: Routledge. ISBN 9780700716050.
- Grim, John A. (1984). "Chaesu Gut: A Korean Shamanistic Performance". Asian Folklore Studies. 43 (2): 235–259. doi:10.2307/1178012. JSTOR 1178012.
- Guillemoz, Alexandre (1992). "Seoul, the Widow, and the Mudang: Transformations of Urban Korean Shamanism". Diogenes. 40 (158): 115–127. doi:10.1177/039219219204015810.
- Hutton, Ronald (2001). Shamans: Siberian Spirituality and the Western Imagination. London and New York: Hambledon and London. ISBN 978-1-85295-324-9.
- Kang, Mi-Jung (2019). "The Sound of Shamans in the Works of Nam June Paik and Early Korean Video Artists". RE:SOUND: 8th International Conference on Media Art, Science, and Technology. Electronic Workshops in Computing: 110–115. doi:10.14236/ewic/RESOUND19.18.
- Kendall, Laurel (1988). The Life and Hard Times of a Korean Shaman: Of Tales and the Telling of Tales. Honolulu: University of Hawaii Press. ISBN 978-0-8248-1145-7.
- Kendall, Laurel (1996). "Korean Shamans and the Spirits of Capitalism". American Anthropologist. 98 (3): 512–527. doi:10.1525/aa.1996.98.3.02a00060. JSTOR 682720.
- Kendall, Laurel (2009). Shamans, Nostalgias and the IMF: South Korean Popular Religion in Motion. Honolulu: University of Hawaii Press. ISBN 978-0-8248-3398-5.
- Kendall, Laurel (2021). "Gods and Things: Is "Animism" an Operable Concept in Korea?". Religions. 12 (283): 283–297. doi:10.3390/rel12040283.
- Kendall, Laurel; Yang, Jongsung; Yoon, Yul Soo (2015). God Pictures in Korean Contexts: The Ownership and Meaning of Shaman Paintings. Honolulu: University of Hawai'i Press. doi:10.21313/hawaii/9780824847647.001.0001. ISBN 978-0-8248-6833-8. OCLC 986613847.
- Kim, Andrew E. (2000). "Korean Religious Culture and Its Affinity to Christianity: The Rise of Protestant Christianity in South Korea". Sociology of Religion. 61 (2): 117–133. doi:10.2307/3712281. JSTOR 3712281.
- Kim, Chongho (2018) [2003]. Korean Shamanism: The Cultural Paradox. London and New York: Routledge. ISBN 978-1-138-71051-1.
- Kwon, Heonik (2009). "Healing the Wounds of War: New Ancestral Shrines in Korea" (PDF). The Asia-Pacific Journal. 7 (24 #4): 1–17.
- Lee, Joonseong (2016). "Commodifying Magic: Cyber Shamans and Neoliberalised Culture in Korea". Culture and Religion. 17 (3): 295–311. doi:10.1080/14755610.2016.1217897.
- Lee, Jung Young (1973). "Concerning the Origin and Formation of Korean Shamanism". Numen. 20 (2): 135–159. doi:10.2307/3270619. ISSN 0029-5973. JSTOR 3270619. PMID 11615020.
- Lee, Jung Young (1981). Korean Shamanistic Rituals. Religion and Society. The Hague: Mouton. ISBN 978-90-279-3378-2.
- McBride, Richard D. (2006). "What is the Ancient Korean Religion?". Acta Koreana. 9 (2): 1–30.
- Oak, Sung-Deuk (2010). "Healing and Exorcism: Christian Encounters with Shamanism in Early Modern Korea". Asian Ethnology. 69 (1): 95–128.
- Pecic, Zoran Lee (2020). "Shamans and Nativism: Postcolonial Trauma in Spirits' Homecoming (2016) and Manshin: Ten Thousand Spirits (2013)". Journal of Japanese and Korean Cinema. 12 (1): 69–81. doi:10.1080/17564905.2020.1745459.
- Religious Intelligence. "Country Profile: Korea, North (Democratic People's Republic of Korea)". Religious Intelligence UK. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 13 ตุลาคม 2007.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - Sarfati, Liora (2016). "Shifting Agencies through New Media: New Social Statuses for Female South Korean Shamans". The Journal of Korean Studies. 21 (1): 179–211. doi:10.1353/jks.2016.0009. ISSN 2158-1665. S2CID 148559163.
- Sarfati, Lora (2021). Contemporary Korean Shamanism: From Ritual to Digital. Bloomington: Indiana University Press. ISBN 978-0-253-05717-4.
- Yun, Kyoim (2019). The Shaman's Wages: Trading in Ritual on Cheju Island. Korean Studies of the Henry M. Jackson School of International Studies. Seattle: University of Washington Press. ISBN 978-0-295-74595-4.
- Zolla, Elemire (1985). "Korean Shamanism". RES: Anthropology and Aesthetics. 9 (9): 101–113. doi:10.1086/RESv9n1ms20166728. JSTOR 20166728.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ลัทธิเชมันในเกาหลี- ศาสนาพื้นเมืองเกาหลี เก็บถาวร 2014-04-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - english.visitkorea.or.kr
| ประจำชาติ | |
|---|---|
| อื่น ๆ | |
 | บทความศาสนานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล |