วัคซีนโรคพิษสุนัขบ้า

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search

วัคซีนโรคพิษสุนัขบ้าเป็นวัคซีนที่ใช้สำหรับป้องกันการติดเชื้อพิษสุนัขบ้า ขณะนี้มีหลายชนิดที่มีประสิทธิภาพและมีความปลอดภัยทั้งสำหรับคนและสัตว์  สามารถใช้ป้องกันได้ทั้งก่อนและหลังสัมผัสโรค (เช่น การถูกสุนัขหรือค้างคาวกัด)  ภูมิคุ้มกันต่อโรคพิษสุนัขบ้าที่คงอยู่ได้นานจะเกิดขึ้นหลังจากได้รับวัคซีนไปแล้ว 3 เข็ม ส่วนใหญ่วัคซีนจะให้ทางการฉีดใต้ผิวหนัง หรือฉีดเข้ากล้ามเนื้อ  การให้วัคซีนหลังการสัมผัสโรคนั้น มักให้ควบคู่กับการให้อิมมูโนกลอบบูลินต่อเชื้อพิษสุนัขบ้าด้วย  เป็นที่แนะนำโดยทั่วไปว่าผู้ที่มีความเสี่ยงที่จะสัมผัสโรค ควรได้รับวัคซีนป้องกันพิษสุนัขบ้าก่อนที่จะสัมผัสโรคหรือกิจกรรมที่มีความเสี่ยง การให้วัคซีนพิษสุนัขบ้าในสุนัขยังเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพสูงในการป้องกันการติดเชื้อพิษสุนัขบ้ามาสู่คน  [1]

วัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้ามีความปลอดภัยสำหรับทุกช่วงอายุ อาการข้างเคียงที่อาจพบได้คือ อาการปวด หรือ แดง บริเวณผิวหนังที่ถูกฉีด (ร้อยละ 35-45) อาการอื่นๆที่อาจพบได้คือ ไข้ ปวดศีรษะ คลื่นไส้อาเจียน(ร้อยละ 5-15) ไม่มีข้อห้ามในการให้วัคซีนหลังสัมผัสโรค ส่วนใหญ่วัคซีนพิษสุนัขบ้ามีส่วนประกอบของ thimerosol  วัคซีนที่ผลิตจากเนื้อเยื่อระบบประสาทซึ่งมีใช้ในไม่กี่ประเทศเท่านั้น (มักอยู่ในเอเชีย และ ละตินอเมริกา) จะมีประสิทธิภาพน้อยกว่าและมีผลข้างเคียงสูง ดังนั้น องค์การอนามัยโลกจึงไม่แนะนำให้ใช้วัคซีนชนิดนี้[1]

ขณะนี้ทั่วโลก มีประชากรหลายล้านคนได้รับวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้า ทั้งยังมีการประมาณการว่าวัคซีนนี้จะสามารถป้องกันการติดเชื้อได้มากกว่า 250,000 คนต่อปี ดังนั้น วัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้า จึงถูกจัดอยู่ในรายการยาสำคัญขององค์การอนามัยโลกซึ่งเป็นรายการยาสำคัญสำหรับระบบสาธารณสุขพื้นฐาน ราคาวัคซีน(ราคาส่ง) อยู่ที่ประมาณ 44-78 เหรียญสหรัฐฯต่อการให้วัคซีน 1 คอร์ส และในประเทศสหรัฐอเมริกานั้น การให้วัคซีนพิษสุนัขบ้า 1 คอร์ส จะมีค่าใช้จ่ายทั้งหมดมากกว่า 750 เหรียญสหรัฐฯ[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "Rabies vaccines: WHO position paper". Weekly epidemiological record 32 (85): 309–320. Aug 6, 2010. 
  2. Shlim, David (June 30, 2015). "Perspectives: Intradermal Rabies Preexposure Immunization". สืบค้นเมื่อ 6 December 2015.