ละครรำ
 | บทความนี้ไม่มีการอ้างอิงจากแหล่งที่มาใด |
ละครรำ เป็นศิลปะการแสดงของไทยที่ประกอบด้วยท่ารำ ดนตรีบรรเลง และบทขับร้องเพื่อดำเนินเรื่อง ละครรำมีผู้แสดงเป็นตัวพระ ตัวนาง และตัวประกอบ แต่งองค์ทรงเครื่องตามบท งดงามระยับตา ท่ารำตามบทร้องประสานทำนองดนตรีที่บรรเลงจังหวะช้า เร็ว เร้าอารมณ์ให้เกิดความรู้สึกคึกคัก สนุกสนาน หรือเศร้าโศก ตัวละครสื่อความหมายบอกกล่าวตามอารมณ์ด้วยภาษาท่าทาง โดยใช้ส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย วาดลีลาตามคำร้อง จังหวะและเสียงดนตรี
ในปัจจุบันละครรำนิยมนำมาแสดงแก้บนสิ่งศักดิ์สิทธิ์อย่างแพร่หลาย มีทั้งแบบชั่วคราว กับประจำโรงอยู่ในสถานที่นั้น ๆ เลย เช่น วัดโสธรวรารามวรวิหาร วัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร ศาลหลักเมือง ศาลท้าวมหาพรหม โรงแรมเอราวัณ เป็นต้น
ประเภทของละครรำ
[แก้]ละครที่ปรับปรุงขึ้นใหม่ (แยกออกมาอีกทีจากละครรำ)
[แก้]- ละครดึกดำบรรพ์ เล่นเรื่อง สังข์ทอง อุณรุท มณีพิชัย ศกุนตลา
- ละครพันทาง เล่นเรื่อง ราชาธิราช
- ละครเสนา เล่นเรื่อง ขุนช้างขุนแผน
| การแสดง |
|  | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| การขับร้อง |
| |||||||||
| การละเล่น | ||||||||||
 | บทความศิลปกรรมนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล |