ข้ามไปเนื้อหา

ฟอร์มูลาวัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฟอร์มูลาวัน
ประเภทรถล้อเปิดแบบที่นั่งเดี่ยว
ประเทศทั่วโลก
การเริ่มฤดูกาล1950[a]
ผู้ขับ22
ผู้สร้าง11
ผู้ผลิตเครื่องยนต์
ผู้ผลิตยางรถพิเรลลี่
ผู้ขับแชมป์สหราชอาณาจักร แลนโด นอร์ริส (2025)
(แมคลาเรน-เมอร์เซเดส)
ทีมแชมป์สหราชอาณาจักร แมคลาเรน-เมอร์เซเดส (2025)
เว็บไซต์ทางการwww.formula1.com
ฤดูกาลปัจจุบัน
รถเมอร์เซเดส-เบนซ์ รุ่นดับเบิลยู196 ที่ ฆวน มานูเอล ฟังฆิโอ ใช้แข่งขันและได้รับตำแหน่งแชมป์โลกฤดูกาล 1954 และ 1955

รถสูตรหนึ่ง หรือ ฟอร์มูลาวัน (อังกฤษ: Formula One) หรือ เอฟวัน (อังกฤษ: F1) หรือมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า เอฟไอเอฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก (อังกฤษ: FIA Formula One World Championship)[4] เป็นการแข่งขันรถระดับสูงสุดจากความช่วยเหลือของสหพันธ์รถยนต์ระหว่างประเทศ (เอฟไอเอ) คำว่า "สูตร" หมายถึงกฎกติกาที่ผู้เข้าแข่งขันและรถทุกคันต้องปฏิบัติตาม[5] ฤดูกาลแข่งขันของเอฟวัน ประกอบด้วยการแข่งขันหลายครั้งหรือที่เรียกว่า กรังด์ปรีซ์ (Grand Prix) ตามวัตถุประสงค์การสร้างของสนามแข่งและไปจนถึงขนาดที่เล็กลง ถนนสาธารณะและถนนปิดในเมือง ผลของการแข่งขันจะรวมและพิจารณาให้กับแชมป์ในส่วนของผู้ขับและผู้ผลิต ในส่วนของผู้ขับรถ ทีมผู้ผลิต เจ้าหน้าที่ทางรถ ผู้จัดเตรียม และสนามต้องมีผู้ที่ถือใบอนุญาตซูเปอร์ไลเซนซ์[6] ใบอนุญาตการแข่งรถสูงสุดจากเอฟไอเอ[7]

การแข่งขันฟอร์มูลาวันแข่งด้วยความเร็วสูงถึง 360 กม/ชม. กับเครื่องยนต์สูงสุด 18,000 รอบ/นาที ประสิทธิภาพของรถขึ้นอยู่กับเครื่องยนต์ อากาศพลศาสตร์ การเบรกและยาง

ยุโรปถือเป็นจุดศูนย์กลางการแข่งของฟอร์มูลาวันและมีการแข่งขันเกิดขึ้น อย่างไรก็ตามก็ได้ขยับขยายไปในส่วนต่าง ๆ ของโลกในปีหลัง ๆ การแข่งขันในยุโรปและอเมริกาก็ถูกลดลงไป การแข่งขัน 17 ครั้งในปี 2009 มี 8 ครั้งที่จัดขึ้นนอกยุโรป

การแข่งขันฟอร์มูลาวันยังถือเป็นรายการโทรทัศน์ที่มีผู้ชมมหาศาล มีผู้ชมทั่วโลกกว่า 600 ล้านคนต่อฤดูกาล[8] และด้วยความที่เป็นกีฬาที่แพงที่สุดในโลก[9] จึงมีผลต่อด้านเศรษฐกิจอย่างมาก และการเงินและการต่อสู้ด้านการเมือง และยังปรากฏถึงด้านการค้าที่นำไปสู่การหาผู้สนับสนุนอย่างมาก นำไปสู่การหาค่าใช้จ่ายของผู้ผลิต อย่างไรก็ตามนับตั้งแต่ปี 2000 ค่าใช้จ่ายที่มีแนวโน้มที่สูงขึ้น หลายทีม รวมถึงทีมผู้สร้างรถและทีมที่มีผู้สนับสนุนน้อย ก็ล้มหายไปหรือถูกขายให้บริษัทอื่น สิ่งนี้เองทำให้มีตัวจำกัดผู้เข้าร่วมแข่งขันด้วย

ดูเพิ่ม

[แก้]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. ↑ การกำหนดมาตรฐานมีขึ้นใน ค.ศ. 1946 การแข่งขันฟอร์มูลาวันถูกจัดขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1947 และการแข่งขันชิงแชมป์โลกถูกจัดขึ้นใน ค.ศ. 1950[1][2][3]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Editrice La Stampa (1 กันยายน 1946). La Stampa (1946-09-01) (ภาษาอิตาลี). CSI Piemonte. Editrice La Stampa S.p.A. น. 3.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ "L'Équipe : le stade, l'air, la route". Gallica. 2 มีนาคม 1946. สืบค้นเมื่อ 13 กันยายน 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ Cooper, Adam (13 พฤษภาคม 2020). "Remembering F1's first world championship race 70 years on". Motorsport.com. Motorsport Network. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 มิถุนายน 2020. สืบค้นเมื่อ 11 กันยายน 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ "2009 FIA Formula One World Championship". Fia.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2013-06-23. สืบค้นเมื่อ 2009-06-19.
  5. ↑ "Discovering What Makes Formula One, Formula One — For Dummies". Dummies.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2010-04-24. สืบค้นเมื่อ 2009-09-14.
  6. ↑ "2009 Formula One Sporting Regulations" (PDF). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 7 เมษายน 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ "International Sporting Code" (PDF). FIA. 28 มีนาคม 2007. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 6 สิงหาคม 2009. สืบค้นเมื่อ 30 สิงหาคม 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ "F1's TV audience reached 600m in 2008". uk.eurosport.yahoo.com. สืบค้นเมื่อ 2009-06-29.
  9. ↑ "F1 owners brace for impact of credit crunch on expensive sport — Racing — ESPN". Sports.espn.go.com. 2008-09-26. สืบค้นเมื่อ 2009-06-25.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]