ผู้ใช้:M sky/เดอะเฟม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เดอะเฟม
เลดี้ กาก้า เดอะเฟม.jpg
ภาพปกอัลบั้ม เดอะเฟม
สตูดิโออัลบั้ม โดย เลดี้ กาก้า
วางตลาด19 สิงหาคม พ.ศ. 2551
(ดูประวัติการจำหน่าย)
บันทึกเสียงพ.ศ. 2551เรเคิดแพลนต์สตูดิโอ, แชลิสเรเคิดดิงสตูดิโอส์, 150 สตูดิโอส์, เชอร์รีทรีเรเคิดดิงสตูดิโอส์, 333 สตูดิโอส์, โพบอยสตูดิโอส์[1]
แนวเพลงป๊อป, แดนซ์
ความยาว59:35
ค่ายเพลงสตรีมไลน์, คอนไลฟ์ดิสทรีบิวชัน, อินเตอร์สโคป, เชอร์รีทรีเรเคิดดิงสตูดิโอส์
โปรดิวเซอร์Rob Fusari, Bilal Hajji, Vincent Herbert (executive), Martin Kierszenbaum, KNS Productions, RedOne, Space Cowboy
อันดับความนิยมจากนักวิจารณ์ดนตรี
ซิงเกิลจาก เดอะเฟม
  1. "จัสต์แดนซ์"
    จำหน่าย: 8 เมษายน พ.ศ. 2551
  2. "บิวตีฟูล, เดอร์ตี, ริช"
    จำหน่าย: 16 กันยายน พ.ศ. 2551
  3. "โปเกอร์เฟส"
    จำหน่าย: 23 กันยายน พ.ศ. 2551
  4. "เอช, เอช (นอตติงเอลส์ไอแคนเซย์)"
    จำหน่าย: 13 ธันวาคม พ.ศ. 2551
  5. "เลิฟเกม"
    จำหน่าย: 24 มีนาคม พ.ศ. 2552
  6. "ปาปารัซซี"
    จำหน่าย: 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2552

เดอะเฟม (อังกฤษ: The Fame) คือสตูดิโออัลบั้มแรกของเลดี้ กาก้า นักร้องหญิงชาวอเมริกัน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2552 โดยค่ายอินเตอร์สโคปเรเคิดส์ ก่อนหน้านี้กาก้าเคยทำงานด้านการประพันธ์เพลงให้กับศิลปินมากมายจนกระทั่งการออกอัลบั้มเป็นของตนเองครั้งแรก ธีมหลักของเพลงในอัลบั้มมีเนื้อหาเกี่ยวกับความรู้สึกอย่างคนที่มีชื่อเสียง ในอัลบั้มนี้ กาก้าได้ทำงานร่วมกับโปรดิวเซอร์หลายคน อาทิ เรดวัน, Martin Kierszenbaum, และ Rob Fusari เพลงต่างๆได้แรงบันดาลใจมาจากความรักของกาก้าในการเป็นที่รู้จักมีชื่อเสียงโดยพื้นฐาน ผสานกับแบบชีวิตที่ฟุ้งเฟ้อและสลับซับซ้อนของเธอ ดนตรีในอัลบั้มได้แรงบันดาลใจมาจากแนวดนตรีซินธ์ป็อปช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 (80s) ผสมผสานกับเพลงแดนส์และฮูก

อัลบั้มนี้ได้รับการวิจารณ์เชิงบวกโดยส่วนมาก ด้วยกาก้าสามารถค้นพบเมโลดีฮูกและมีการเปรียบเทียบความสามารถของเธอกับเกวน สเตฟานี อัลบั้มนี้ขึ้นชาร์ตอันดับหนึ่งในหลายประเทศ อาทิ สหราชอาณาจักร, แคนากา และไอร์แลนด์ ในสหรัฐอเมริกาอัลบั้มนี้ขึ้นชาร์ต บิลบอร์ด 200 สูงสุดในอับดับที่ 4 และขึ้นอันดับสูงสุดในชาร์ต บิลบอร์ด ทอปอิเล็กทรอนิกอัลบั้ม มียอดจำหน่ายอัลบั้มทั่วโลกกว่า 4 ล้านชุด

สองซิงเกิลแรกจากอัลบั้ม เดอะเฟม อันได้แก่ "จัสแดนส์" และ "โปเกอร์เฟส" ได้รับความนิยมทั่วโลก ทั้งสองขึ้นชาร์ตอันดับหนึ่งกว่า 6 ประเทศ รวมทั้ง บิลบอร์ด ฮอต 100 ในสหรัฐอเมริกา เพลง "โปเกอร์เฟส" ขึ้นชาร์ตอันดับหนึ่งในตลาดดนตรีใหญ่ๆ ในส่วนซิงเกิลอื่นๆ ได้แก่ "เอ, เอ (นอตติงเอลส์ไอแคนเซย์)", "เลิฟเกม" และ "ปาปารัสซี่" กาก้าประชาสัมพันธ์อัลบั้มดังกล่าวด้วยการขับร้องเพลงในการแสดงสดของเธอ รวมทั้งใน คอนเสิร์ตทัวร์เดอะเฟมบอล คอนเสิร์ตทัวร์ครั้งแรกของเธอ อัลบั้มนี้ยังบรรจุเป็นซีดีแผ่นพิเศษในอัลบั้ม เดอะเฟมมอนสเตอร์ ฉบับดีลักซ์

ในวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2552 อัลบั้ม เดอะเฟม ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมีครั้งที่ 52 ในสองสาขา ได้แก่ สาขาอัลบั้มอิเล็กทรอนิก/แดนส์ยอดเยี่ยม และอัลบั้มแห่งปี[11]

การประพันธ์และพัฒนาการ[แก้]

ภายหลังการประพันธ์เพลงให้กับศิลปินมากมาย อาทิ บริตนีย์ เสปียร์ส และ พุซซีแคต ดอลส์ ขณะที่กาก้าเองก็มีความพยายามที่จะเป็นศิลปินเช่นกันโดยทพเพลงใต้ดินในคลับในนิวยอร์ก จนกระทั่งกาก้าได้ออกอัลบั้มเป็นของตนเองอัลบั้มแรกในชื่อ เดอะเฟม[12] เมื่อพูดถึงชื่อและคอนเสปต์ของอัลบั้ม กาก้าอธิบายว่า "เดอะเฟม เป็นความรู้สึกที่ทุกคนสัมผัสความนิยมของวัฒนธรรมเพลงป๊อปเป็นศิลปะ มันไม่ได้ทำให้คุณรู้สึกเจ๋งที่จะเกลียดวัฒนธรรมเพลงป๊อป ฉันจึงนำมมันมาใช้และคุณจะได้ยินทั้งหมดนั้นทั้งอัลบั้ม เดอะเฟม (ชื่อเสียง) แต่เป็นชื่อเสียงที่แบ่งปันกันได้ ฉันอยากเชิญชวนคุณมาร่วมงานเลี้ยงสังสรรค์ ฉันอยาดให้คนรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตนี้"[13] กาก้าเริ่มต้นด้วยการให้สัมภาษณ์กับ เอ็มทีวียูเค (MTV UK) ในช่วงการสร้างสรรค์อัลบั้มของเธอกว่า 2 ปีครึ่งและเสร็จสิ้นในช่วงสัปดาห์แรกของเดือนมกราคม พ.ศ. 2551[14] เช่นเดียวกับการประพันธ์เนื้อเพลง กาก้าทำงานทางเมโลดี้และซินธ์ของอัลบั้มร่วมกับเรดวัน[13] เธอกล่าวว่าเพลงจะมีความสนุกสนานและเป็นเรื่องราวของความรักที่จะดึงดูดคนไปสู่ช่วงเวลาแห่งชีวิตของพวกเขา[15] "เลิฟเกม" เพลงลำดับที่สองของอัลบั้มได้รับแรงบันดาลใจมาจากความหลงใหลของเธอในคนแปลกหน้าที่คลับและเธอกล่าวว่า "I wanna ride on your disco stick" บทเพลงดังกล่าวใช้เวลาประพันธ์เพียง 4 นาทีโดยมีพื้นฐานจากดนตรีในดิสโก[16] เพลง "ปาปารัสซี่" ได้นำมาตีความหมายในอีกแง่หนึ่ง อย่างไรก็ตามกาก้าอธิบายในการสัมภาษณ์ในอะเบาต์ดอตคอมว่าเพลงนี้ได้รับแรงบันดาลใจมากจากการต่อสู้ดิ้นรนและความโหยหาความมีชื่อเสียงและความรักของเธอ โดยเฉพาะเพลงรัก "ปาปารัสซี่" นำเสนอในสิ่งที่ต้องการและถามคำถามว่าคนจะสามารถมีทั้งชื่อเสียงแลัความรักได้หรือไม่[17]

"โปเกอร์เฟส" ได้แรงบันดาลมาจากแฟนของกาก้าที่ชอบเล่นการพนัน[18] และประสบการไบเซ็กชวลของเธอเอง เธอนึกฝันเกี่ยวกับสตรีกำลังมีเพศสำพันธ์กับบุรุษดังนั้นเธอจึงแทนตัวเธอเองว่า "โปเกอร์เฟส"[19] "บอยส์, บอยส์, บอยส์" ได้รับแรงบัลดาลใจจากเพลงของ Motley Crue ในชื่อใกล้เคียงกันคือ "เกิร์ลส, เกิร์ลส, เกิร์ลส" กาก้าอธิบายว่าเธอต้องการฉบับของผู้หญิงที่ร็อกเกอร์อยากได้เช่นกัน[13] "บิลตีฟูล, เดอร์ตี, ริช" เป็นบทสรุปของการค้นพบของเธอ ใช้ชีวิตฝั่งตะวันออกและใช้ยาในปาร์ตี[13] "เอ, เอ (นิตติงเอลส์ไอแคนเซย์)" เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการเลิกกับแฟนและกำลังหาคนใหม่[13] "บราวน์อายส์" ได้รับแรงบันดาลใจจากวงควีนและเพลงส่วนใหญ่ของกาก้าที่ไม่มีความมั่นคง[13]

ในการสัมภาษณ์กับเอ็มทีวี กาก้ายังอธิบายถึงแนวคิดอัลบั้ม เดอะเฟม เพิ่มเติมถึงแรงบันดาลใจและมุมมองของเธอสำหรับอัลบั้มดังกล่าว เธอเชื่อว่าสิ่งสำคัญที่สุดที่ขาดหายไปจากเพลงป๊อปร่วมสมัยคือการรวมกันของภาพลักษณ์ของศิลปินเข้ากับดนตรี กาก้ามีส่วนเกี่ยวข้องกับการสร้างสรรค์การแสดงดนตรีบนคอนเสิร์ตของเธอ เธอหวังว่าผู้ชมจะสังเกตถึงการแสดงอย่างศิลปะของเธอซึ่งเธอพยายามนำออกมาจากอัลบั้มและดนตรีซึ่งเธอได้ใส่ความเป็นตัวเธอลงไปด้วย[20]

"ฉันแค่รู้สึกว่าอัลบั้มนี้แตกต่าง- คุณเคยได้สัมผัสดนตรีแกลมช่วงทศวรรษ 1970 ของศิลปินและของนักประพันธ์เพลงร็อกมากมาย [...] เดอะเฟม ไม่ได้เกี่ยวกับว่าคุณคือใคร — แต่มันเกี่ยวกับว่าทำอย่างไรให้ทุกๆ คนต้องการรู้ว่าคุณคือใคร! ซื้อและฟังมันก่อนออกจากบ้านหรือระหว่างขับรถ [...] ฉันคิดว่ามันทำให้ศิลปินสร้างเพลงได้อย่างสร้างสรรค์ ฉันใช้เวลากับมันซักพักใหญ่แต่มันทำให้ฉันเข้าใจตัวฉันเอง ท้ายที่สุดฉันก็เข้าใจมัน ฉันจะภูมิใจมันไม่ได้เลย มันไม่ใช่แค่แผ่นเสียง แต่มันคือการเคลื่อนไหวทางศิลปะเพลงป๊อป และมันก็ไม่ใช่แค่เพลงเพลงหนึ่ง"[14]

Music structure and lyrics[แก้]

A blond woman standing. She is wearing a khaki colored leotard and an admirals cap. She is holding a microphone to her mouth in her left hand.
Gaga performing "Poker Face" at The Fame Ball Tour.

Musically, the album drew influences from late 1970s glam rock musicians such as David Bowie and Queen. Gaga incorporated their glam-rock sound while devising catchy pop melodies and hooks to create what she has dubbed, "theatrical pop".[21] Songs like "Poker Face", "Just Dance" and "LoveGame" are uptempo dance songs, with "Poker Face" carrying a dark sound with clear vocals on the chorus and a pop hook.[22] "Just Dance" is synth-based while "LoveGame" has a more dance-oriented beat and "Money Honey" has a moderate techno groove[23]. All of them combine synths of clipped marching beats, sawing electronics and contains mild R&B-infused beats.[6] "Paparazzi" carries a sultry beat[8] while "Summerboy" has influences of the music of Blondie".[21] "Eh, Eh" is credited as a ballad compared to the rest of the dance-fueled tracks from The Fame.[2] The song has an eighties synth pop feeling in it[8] while incorporating the "Eh, Eh" hook from Rihanna's single "Umbrella" (2007).[10]

Lyrically, the songs on The Fame talk about being famous and achieving popularity. "Poker Face" is all about sexual innuendo and teasing.[22] Gaga explained in an interview with the Daily Star that the lyrics carry a bit of an undertone of confusion about love and sex.[24] According to the BBC, the "Mum-mum-mum-mah" hook used in the song is copied from Boney M's 1977 hit "Ma Baker".[25] "Just Dance" talks about being intoxicated in a party, with lyrics like "What's going on on the floor? / I love this record, baby but I can't see straight anymore".[3] "LoveGame" portrays a message about love, fame and sexuality which is akin to the central theme of album.[26] "Paparazzi" portrays a stalker who is following somebody being his or her biggest fan.[27] The lyrics also portray the desire of capturing the attention of the camera as well as achieving fame.[28] Gaga explained that,

"This idea of 'The Fame' runs through and through. Basically, if you have nothing—no money, no fame—you can still feel beautiful and dirty rich. It's about making choices, and having references—things you pull from your life that you believe in. It's about self-discovery and being creative. The record is slightly focused, but it's also eclectic.[...] The music is intended to inspire people to feel a certain way about themselves, so they'll be able to encompass, in their own lives, a sense of inner fame that they can project to the world, and the carefree nature of the album is a reflection of that aura. I like to funnel interesting ideas to the rest of the world through a pop lens."[20]

Critical reception[แก้]

The album received generally positive reviews. It earned a collective score of 71 out of 100 from Metacritic.[29] Matthew Chisling from Allmusic stated, "Fueled by heavy dance tracks and popping electronic beats, The Fame [...] is a well-crafted sampling of feisty anti-pop in high quality. [...] Lady Gaga pulls out all the stops on The Fame, injecting hard-hitting synthesizers and crashing slicks and grooves. From its opening track until it closes, The Fame fails to come up short on funky sounds to amuse fans of this dance genre."[2] Mikael Wood of Entertainment Weekly gave The Fame a B-, saying that "The Fame is remarkably (and exhaustingly) pure in its vision of a world in which nothing trumps being beautiful, dirty, and rich. In this economy, though, her high-times escapism has its charms".[5] Alexis Petridis of The Guardian complimented Gaga for being good at melodies. According to him "The Fame arrives packing an immensely addictive melody or an inescapable hook, virtually everything sounds like another hit single [...]The Fame certainly sounds like it could be big."[6] Evan Sawdey of PopMatters criticised songs like "Eh, Eh", "Paper Gangsta" and "Brown Eyes" while complimenting the rest, calling it a solid dance album.[8]

Joey Guerra from the Houston Chronicle commented that although the songs present in the album are not innovative, Gaga deserved credit for bringing real dance music to the mass.[7] Genevieve Koski of the The A.V. Club and Sal Cinquemani from Slant Magazine compared Gaga's vocals with that of Gwen Stefani. Koski said that the album is "fueled by a glitter-laced, dance-inciting energy that bodes well for extended club play, which is really the whole point."[3] Cinquemani said that "Gaga's lyrics alternate between cheap [...] and nonsensical drivel [...], and her vocal performances are uneven at best [...] [t]he songs that work, include "Poker Face", "Starstruck", "Paper Gangsta" and "Summerboy"— rest almost solely on their snappy production and sing-along hooks."[9] Freedom du Lac from The Washington Post criticised the album for lacking originality.[10] Sarah Rodman from The Boston Globe wrote that "[a]t first blush, Lady GaGa's frothy disco confections could easily be mistaken for the mindless booty bait dangled by, say, the Pussycat Dolls. [...] But listen a little closer to the sly, snarky lyrics and glam grooves on this feisty debut and you'll hear that this former downtown New York spice girl has at least a few things on her dirty mind."[30] Dean of American Rock Critics Robert Christgau, said that the album was "shallowness at its most principled."[31] Daniel Brockman from The Phoenix noted that in the album "Gaga ups the ante in terms of catchy songwriting and sheer high-in-the-club-banging-to-the-beat abandon."[32] The Fame garnered five Grammy nominations for the 52nd Grammy Awards on December 2, 2009. The album itself is nominated for Album of the Year and Best Electronic/Dance Album.[11]

อันดับบนชาร์ต[แก้]

ในสหรัฐอเมริกา เดอะเฟม เริ่มต้นขึ้นชาร์ต บิลบอร์ด 200 ในอนดับที่ 17 ด้วยยอดขาย 24,000 ชุดเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551[33] ภายหลังการตกอันดับจากชาร์ตเรื่อยๆ อัลบั้มนี้ก้าวขึ้นสู่หนึ่งในสิบอีกครั้งเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2552[34] โดยขึ้นสู่อันดับที่ 4 บนชาร์ต[35] อัลบั้มนี้ยังขึ้นสู่อันดับสูงสุดบนชาร์ต บิลบอร์ด ทอปอิเล็กทรอนิกอัลบั้ม โดยขึ้นสู่อันดับที่หนึ่งรวมกว่า 40 สัปดาห์[36] ในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 อัลบั้มนี้ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวสำหรับยอดขายกว่า 1 ล้านชุดโดย[[สมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา][37] เดอะเฟม มียอดจำหน่ายกว่า 1.56 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกา[38] ภายหลังการออกอัลบั้ม เดอะเฟมมอนสเตอร์ โดยมีอัลบั้ม เดอะเฟม เป็นซีดีพิเศษในฉบับดีลักซ์ อันดับบน บิลบอร์ด 200 กระโดดจากอันดับที่ 34 เป็นอันดับที่ 6 ด้วยยอดจำหน่ายกว่า 151,000 ชุด[39] ในแคนาดาอัลบั้มนี้ขึ้นอันดับสูงสุดในอันดับที่หนึ่ง[40] และได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวสามแผ่น โดยสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของแคนาดา ด้วยยอดจำหน่ายกว่า 240,000 ชุด [41]

อัลบั้มนี้เปิดตัวในอันดับที่ 6[42] และขึ้นสู่อันดับสูงสุดที่สองในนิวซีแลนด์พร้อมการได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวสองแผ่น[43] ในออสเตรเลียอัลบั้มเปิดตัวในอันดับที่ 12[44] และขึ้นสู่อันดับสูงสุดที่ 4[45] อัลบั้มนี้ยังได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว 3 แผ่นจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของออสเตรเลีย ด้วยยอดจหน่ายกว่า 210,000 ชุด[46]

The Fame debuted in the United Kingdom at number three.[47] After spending ten weeks in the top ten, it replaced Ronan Keating's Songs for My Mother at the top position.[48] Since then, the album spent four consecutive weeks at the number-one spot.[49] In Ireland, the album entered the charts at number eight,[50] and in its fifth week climbed to number-one for two consecutive weeks.[51] In mainland Europe, the album peaked at number one on the European Top 100 Albums[52] and the Austrian Albums Chart.[53] It also reached the top twenty in Belgium, the Czech Republic, Denmark, Finland, Germany, Greece, Hungary, Italy, the Netherlands, Norway, Poland, Russia, and Switzerland.[54] Worldwide sales for the album stand at four million copies.[55]

ซิงเกิล[แก้]

"จัสแดนส์" เป็นซิงเกิลทางการค้าซิงเกิลแรก ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ในรูปแบบดิจิตอลดาวน์โหลด[56] เพลงนี้ได้รับการตอบรับอย่างดีจากนักวิจารณ์ดนตรีรวมทั้งในคลับแนวซินธ์ป๊อป [2][10] เพลงนี้ประสบความสำเร็จอย่างสูงด้วยการขึ้นชาร์ตอันดับหนึ่งทั้งในสหรัฐอเมริกา, ออสเตรเลีย, แคนาดา, ไอร์แลนด์, เนเธอร์แลนด์, และสหราชอาณาจักร รวมทั้งการขึ้นชาร์ตอันดับหนึ่งในหลายประเทศ[57][58][59][60][61] เพลงนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมีครั้งที่ 51 ในสาขาเพลงแดนส์ยอดเยี่ยม ทว่าเพลง "ฮาร์เดอร์, เบตเทอร์, ฟาสเตอร์" ของ Daft Punk ได้รับรางวัลดังกล่าว[62]

"โปเกอร์เฟส" เป็นซิงเกิลที่สองจากอัลบั้มดังกล่าว ยังคไ้ดรับการวิพากวิจารณ์อย่างดีเช่นกัน ซึ่งยกย่องในท่วงทำนองฮูกแบบหุ่นยนตร์และช่วงท่อนคอรัสของเพลง[63] เพลงนี้ประสบความสำเร็จสูงสุดกว่าเพลง "จัสแดนส์" โดยขึ้นชาร์ตอันดับสูงสุดในเกือบทุกประเทศที่ออกจำหน่าย[64] "โปเกอร์เฟส" กลายเป็นซิงเกิลที่สองของเลดี้ กาก้าที่ขึ้นชาร์ต บิลบอร์ด ฮอต 100 ในอันดับที่หนึ่ง[65][66] ในวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2552 "โปเกอร์เฟส" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมีครั้งที่ 52 ในสาขาเพลงแห่งปี, สาขาการบันทึกเสียงแห่งปี และสาขาเพลงแดนส์ยอดเยี่ยม[11]

"เอ, เอ (นอตติงเอลส์ไอแคนเซย์" เป็นซิงเกิลที่สามของอัลบั้มในประเทศออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์, สวีเดน และเดนมาร์ก และเป็นซิงเกิลที่สี่ในฝรั่งเศส เพลงนี้ได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์ทั้งในเชิงบวกและลบ บางข้อวิจารณ์เปรียบเทียบบทเพลงกับยูโรป๊อปช่องคริสต์ทศวรรษ 1990 แต่ในอีกด้านกลับวิจาร์เพลงนี้เป็นการนำไปสู่จุดจบของงานเลี้ยง และเป็นความอับอายของอัลบั้ม[8] เพลงนี้นับว่าประสบความล้มเหลวหากเทียบกับสองซิงเกิลแรกโดยขึ้นชาร์ตในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ในอันดับที่ 15 และ 9 ตามลำดับ ขึ้นชาร์ตในอับดับที่ 2 ในสวีเดน และอันดับที่ 7 ในฝรั่งเศส[67]

"เลิฟเกม" ออกเผยแพร่เป็นซิงเกิลที่สามในสหรัฐอเมริกา, แคนาดา และบางประเทศในยุโรป และเป็นซิงเกิลที่ 4 ของออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์ และสหราชอาณาจักร เพลงนี้ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์เชิงบวกเนื่องจากท่วงทำนองที่ดึงดูดใจและในท่อน "I wanna take a ride on your disco stick"[68] เพลงนี้ขึ้นอันดับหนึ่งใน 10 ประเทศ อาทิ สหรัฐอเมริกา, ออสเตรเลีย และแคนาดา และยังเป็นหนึ่งใน 20 บนชาร์ตเพลงในหลายประเทศ[69]

"ปาปารัสซี่" เป็นซิงเกิลที่สามในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ ออกเผยแพร่เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2552 และเป็นซิงเกิลที่ห้าในประเทศอื่นๆ [70] รวมทั้งออสเตรเลียซึ่งออกจำหน่ายในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2552[71] อย่างไรก็ดีเพลงนี้ขึ้นชาร์ตก่อนการออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลและขึ้นชาร์ต 5 อันดับแรกในออสเตรเลีย, แคนาดา, ไอร์แลนด์ และสหราชอาณาจักร[72] "ปาปารัสซี่" ได้รับคำชื่นชมเนื่องมาจากดนตรีที่สนุกสนานและเป็นมิตรภาพในคลับ และเพลงนี้เป็นเพลงที่ทรงคุณค่าน่าจดจำที่สุดจากอัลบั้มนี้[28] มิวสิกวิดีโอเพลงนี้ถ่ายทำในรูปแบบภาพยนตร์ขนาดย่อโดยกาก้าแสดงเป็นนักแสดงชื่อดังซึ่งถูกฆาตกรรมโดยแฟนของเธอ แต่บทสรุปคือการกลับมาแก้แค้นของเธอและสร้างชื่อเสียงและความนิยมของเธอกลับมาอีกครั้งหนึ้่ง[73]

Promotion[แก้]

ดูเพิ่มเติมที่: Beautiful, Dirty, Rich, The Fame Ball Tour และ The Monster Ball Tour

To promote the album, Gaga did several performances worldwide. Her first televised appearance was on Logo's NewNowNext Awards on June 7, 2008.[74] She also performed on So You Think You Can Dance,[75] Jimmy Kimmel Live!,[76] The Tonight Show with Jay Leno[77] She performed in Vietnam for the 57th Miss Universe beauty pageant during the swimsuit competition.[78] On January 31, 2009, she performed on television in Ireland on RTÉ One's show Tubridy Tonight.[79] Three songs off The Fame have been used in The CW's series Gossip Girl: "Paparazzi" in the episode "Summer, Kind of Wonderful", "Poker Face" in "The Serena Also Rises", and "Money Honey" in "Remains of the J".[80] Gaga also performed "Poker Face" on American Idol on April 1, 2009.[81]

To celebrate the launch of the show Dirty Sexy Money, ABC created a music video of Gaga's song "Beautiful, Dirty, Rich", directed by Melina Matsoukas. It was initially announced as Gaga's second single, but "Poker Face" was chosen instead.[82] There were two videos released for the song - the first was composed of clips from Dirty Sexy Money, and the second was the actual music video.[83] The song charted on the UK Singles Chart due to digital downloads and peaked at number eighty-three.[84] The album received further promotion from her first headlining concert tour The Fame Ball Tour, which started on March 12, 2009 in San Diego, California.

เดอะเฟมมอนสเตอร์[แก้]

ดูบทความหลักที่: เดอะเฟมมอนสเตอร์

แต่เดิมมีกำหนดการจำหน่ายอัลบั้ม เดอะเฟม พร้อมทั้งเพลงพิเศษ 8 เพลง แต่เลดี้ กาก้าประกาศว่าอัลบั้ม เดอะเฟมมอนสเตอร์ จะเป็นอัลบั้มอิสระ บรรจุเพลงใหม่ 8 เพลง และในรูปแบบดีลักซ์จะบรรจุเพลงจากอัลบั้ม เดอะเฟม ในรูปแบบซีดีพิเศษ[85]

รายชื่อเพลง[แก้]

ฉบับมาตรฐาน[แก้]

ฉบับนี้ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2551 ในแคนาดา, เม็กซิโก บางประเทศในยุโรป, ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์

ลำดับ ชื่อเพลงทำนอง ยาว
1. "Just Dance" (featuring Colby O'Donis)Lady Gaga, RedOne, Aliaune Thiam 4:04
2. "LoveGame"  Lady Gaga, RedOne 3:33
3. "Paparazzi"  Lady Gaga, Rob Fusari 3:28
4. "Beautiful, Dirty, Rich"  Lady Gaga, Fusari 2:54
5. "Eh, Eh (Nothing Else I Can Say)"  Lady Gaga, Martin Kierszenbaum 2:56
6. "Poker Face"  Lady Gaga, RedOne 3:59
7. "The Fame"  Lady Gaga, Kierszenbaum 3:44
8. "Money Honey"  Lady Gaga, RedOne, Bilal Hajji 3:08
9. "Again Again"  Lady Gaga, Fusari 3:06
10. "Boys Boys Boys"  Lady Gaga, RedOne 3:22
11. "Brown Eyes"  Lady Gaga, Fusari 4:05
12. "Summerboy"  Lady Gaga, Brian Kierulf, Josh Schwartz 4:16
13. "I Like It Rough" (Canadian iTunes, Mexico, Australian, and selected European bonus track)Lady Gaga, Kierszenbaum 3:24

ฉบับแก้ไข[แก้]

ฉบับนี้ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2552 มีการแก้ไขภาพปกอัลบั้มเล็กน้อย โดยมีการนำเพลง "เลิฟเกม", "ปาปารัสซี่", "บอยส์ บอยส์ บอยส์" และ "มันนี ฮันนี" มารีมิกซ์ใหม่ และนำเพลง "อะเกน อะเกน" ออกจากอัลบั้ม รวมทั้งนำเพลง "สตาร์สตรัก", "เฟเฟอร์แกงสตรา" และ "ไอไลค์อิตรัฟ" เพิ่มเติมขึ้นมา

ในปี พ.ศ. 2552 ได้มีการออกจำหน่ายฉบับซีดี/ดีวีดีในญี่ปุ่น ซึ่งดีวีดีประกอบไปด้วยวิดีโอเพลง "Just Dance", "Poker Face", "Eh, Eh (Nothing Else I Can Say)", "LoveGame" และ "Paparazzi"

ฉบับนี้ยังบรรจุเพลงพิเศษ 3 เพลงจาก The Cherrytree Sessions

ฉบับสหราชอาณาจักรและไอริช[แก้]

Released in 2009, the UK and Irish edition contains all tracks from the revised edition and the original release: it includes all three tracks added on the revised edition, and includes "Again Again" which had been removed from the revised edition, as well as "Disco Heaven" which was included on neither. The tracks are also in a significantly different order to either of the other versions.

คณะผู้สร้างอัลบั้ม[แก้]

Charts, sales and procession[แก้]

Chart procession and succession[แก้]

ก่อนหน้า M sky/เดอะเฟม ถัดไป
Kala by M.I.A.
Slumdog Millionaire by A.R. Rahman
Slumdog Millionaire by A.R. Rahman
Sounds of the Universe by Depeche Mode
Ellipse by Imogen Heap
Ocean Eyes by Owl City
2leftarrow.png U.S. Billboard Top Electronic Albums number-one album
(November 15, 2008 – January 17, 2009 (first run)
February 14, 2009 – March 7, 2009 (second run)
March 21, 2009 – May 2, 2009 (third run)
May 16, 2009 – September 5, 2009 (fourth run)
September 19, 2009 – October 31, 2009 (fifth run)
December 5, 2009 – December 12, 2009 (sixth run))
2rightarrow.png Slumdog Millionaire by A. R. Rahman
Slumdog Millionaire by A.R. Rahman
Sounds of the Universe by Depeche Mode
Ellipse by Imogen Heap
Ocean Eyes by Owl City
The Fame Monster by Lady Gaga
Dark Horse by Nickelback 2leftarrow.png Canadian Albums Chart number-one album
(January 11, 2009 – January 18, 2009)
2rightarrow.png Dark Horse by Nickelback
Working on a Dream by Bruce Springsteen
No Line on the Horizon by U2
Songs for My Mother by Ronan Keating
Eoghan Quigg by Eoghan Quigg
2leftarrow.png Irish Albums Chart number-one album
(February 12, 2009 – February 19, 2009 (first run)
March 20, 2009 – March 27, 2009(second run)
April 2, 2009 – April 9, 2009 (third run)
April 16, 2009 – April 23, 2009 (fourth run))
2rightarrow.png Blue Lights on the Runway by Bell X1
Songs for My Mother by Ronan Keating
Eoghan Quigg by Eoghan Quigg
Listen by Christy Moore
Songs for My Mother by Ronan Keating 2leftarrow.png UK Albums Chart number-one album
(April 5, 2009 – April 26, 2009)
2rightarrow.png Together Through Life by Bob Dylan


ประวัติการจำหน่าย[แก้]

ประเทศ ออกจำหน่าย รูปแบบ ค่ายเพลง
แคนาดา 19 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ซีดี, LP, ดิจิตอลดาน์โหลด ยูนิเวอร์แซลมิวสิกกรุ๊ป
ออสเตรเลีย 5 กันยายน พ.ศ. 2551[104] ซีดี, ดิจิตอลดาวน์โหลด (ฉบับมาตรฐาน)
28 ตุลาคม พ.ศ. 2551[105] ซีดี, ดิจิตอลดาวน์โหลด (ฉบับสากล)
สหรัฐอเมริกา 28 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ซีดี, LP, ดิจอตอลดาวน์โหลด สตรีมไลน์, คอนไลฟ์, อินเตอร์สโคป, เชอร์รีทรี
อิตาลี 31 ตุลาคม พ.ศ. 2551[106] ซีดี, ดิจิตอลดาวน์โหลด (ฉบับมาตรฐาน ยูนิเวอร์แซลมิวสิกกรุ๊ป
30 มกราคม พ.ศ. 2552[107] ซีดี, ดิจิตอลดาวน์โหลด (ฉบับสากล)
เยอรมนี 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551[108] ซีดี, ดิจิตอลดาวน์โหลด
สหราชอาณาจักร 12 มกราคม พ.ศ. 2552[109][110][111] โพลีดอร์
สเปน 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552[112] ยูนิเวอร์แซลมิวสิกกรุ๊ป
บราซิล 31 มีนาคม พ.ศ. 2552[113] ซีดี
จีน 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2552[114]
ญี่ปุ่น 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2552[115]
22 กรกฎาคม พ.ศ. 2552[116][117][118] ซีดี, ดีวีดี

อ้างอิง[แก้]

  1. The Fame liner notes.
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 Chisling, Matthew (2008-09-18). "allmusic ((( The Fame > Overview )))". Allmusic. Rovi Corporation. สืบค้นเมื่อ 2009-02-19.
  3. 3.0 3.1 3.2 Koski, Genevieve (November 10, 2008). "Lady Gaga:The Fame". A. V. Club. www.avclub.com. สืบค้นเมื่อ 2009-04-28.
  4. "Lady Gaga: The Fame". The Boston Globe. สืบค้นเมื่อ 2009-07-22.
  5. 5.0 5.1 Wood, Mikael (October 22, 2008). "The Fame - Music Review". Entertainment Weekly. Time Inc. สืบค้นเมื่อ 2009-06-09.
  6. 6.0 6.1 6.2 Petridis, Alexis (January 9, 2009). "Lady Gaga: The Fame". The Guardian. Guardian News and Media Limited. สืบค้นเมื่อ 2009-04-28.
  7. 7.0 7.1 Guerra, Joey (November 7, 2008). "Bringing real dance music to the masses". Houston Chronicle. Hearst Corporation. สืบค้นเมื่อ 2009-06-09.
  8. 8.0 8.1 8.2 8.3 8.4 Sawdey, Evan (January 12, 2009). "Lady GaGa The Fame". PopMatters.com. PopMatters Media Inc. สืบค้นเมื่อ 2009-04-30.
  9. 9.0 9.1 Cinquemani, Sal (October 25, 2008). "Lady Gaga: The Fame". Slant Magazine. สืบค้นเมื่อ 2009-06-09.
  10. 10.0 10.1 10.2 10.3 du Lac, Freedom (October 28, 2008). "'Fame' Isn't Worth Getting GaGa Over". The Washington Post. The Washington Post Company. สืบค้นเมื่อ 2009-05-08.
  11. 11.0 11.1 11.2 "52nd Grammy Awards Nominations". National Academy of Recording Arts and Sciences. สืบค้นเมื่อ 2009-12-03.
  12. Sharon, Kim (December 14, 2008). "Lady Gaga: the future of pop?". The Sunday Times. Times Online. สืบค้นเมื่อ 2009-02-06.
  13. 13.0 13.1 13.2 13.3 13.4 13.5 "Lady Gaga: Biography". LadyGaga.com. สืบค้นเมื่อ 2009-01-08.
  14. 14.0 14.1 Harris, Chris (January 15, 2009). "Shes at number one and shes on our Spanking New for 09 list so we had a lil' chat with the Lady". MTV UK. MTV Networks Entertainment Group.
  15. "Interview: Lady Gaga". Artistdirect.com. ARTISTdirect, Inc. January 30, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-04-27.
  16. Scaggs, Austin (February 19, 2009). "The "Just Dance" singer on leotards, the first lady and raunchy lyrics". Rolling Stone. Jann Wenner. สืบค้นเมื่อ 2009-03-31.
  17. Slomowicz, Ron (June 10, 2008). "Lady Gaga Interview". About.com. The New York Times Company. สืบค้นเมื่อ 2009-04-17.
  18. McKay, Hollie (May 22, 2009). "Lady Gaga Opens Up About Her Preference for Boys That Look Like Girls". Fox News. สืบค้นเมื่อ 2009-04-28.
  19. "Lady GaGa Entertains Thousands At Palm Springs White Party". Access Hollywood. NBC. April 14, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-04-17.
  20. 20.0 20.1 Harris, Chris (June 9, 2008). "Lady GaGa Brings Her Artistic Vision Of Pop Music To New Album - And A New Kids Song". MTV. MTV Networks. สืบค้นเมื่อ 2009-06-09. Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (help)
  21. 21.0 21.1 Thrills, Adrian (January 9, 2009). "Why The World Is Going Gaga For Electro-pop Diva Stefani". Daily Mail. Associated Newspapers. สืบค้นเมื่อ 2009-01-12.
  22. 22.0 22.1 Lamb, Bill (November 12, 2008). "Lady GaGa - "Poker Face"". About.com. The New York Times Company. สืบค้นเมื่อ 2009-03-18.
  23. "Lady Gaga - Money Honey Sheet Music". Musicnotes. Alfred Publishing. สืบค้นเมื่อ 2009-09-11.
  24. Beysil, Kim (April 1, 2009). "Lady Gaga's Hot Secret". Daily Star. Dailystar.co.uk. สืบค้นเมื่อ 2009-04-10.
  25. McAlpine, Fraser (March 11, 2009). "Lady GaGa - 'Poker Face'". BBC. BBC.co.uk. สืบค้นเมื่อ 2009-03-17.
  26. Adams, Cameron (May 21, 2009). "The world goes crazy for Lady Gaga". News.com.au. Herald Sun. สืบค้นเมื่อ 2009-05-27.
  27. Norman, Ben (October 2, 2008). "Lady Gaga - 'The Fame'". About.com. The New York Times Company. สืบค้นเมื่อ 2009-04-17.
  28. 28.0 28.1 Hobart, Erika (March 31, 2009). "Some Like It Pop". New Times Broward-Palm Beach. Village Voice Media. สืบค้นเมื่อ 2009-04-30.
  29. "Metacritic review of The Fame". Metacritic. สืบค้นเมื่อ 2009-06-09.
  30. Rodman, Sarah (2008-10-12). "Lady Gaga: The Fame". The Boston Globe. The New York Times Company. สืบค้นเมื่อ 2009-07-22.
  31. Christgau, Robert (2009-07-10). "The Fame by Lady Gaga". Robert Christgau. สืบค้นเมื่อ 2009-11-19.
  32. Brockman, Daniel (2008-10-22). "Lady Gaga - The Fame". The Phoenix. Phoenix Media/Communications Group. สืบค้นเมื่อ 19 November 2009.
  33. "Billboard 200". Billboard. acharts.us. November 15, 2008. สืบค้นเมื่อ 2009-06-09.
  34. Hasty, Katie (February 25, 2009). "Taylor Swift Remains Atop Billboard 200". Billboard. Nielsen Business Media, Inc. สืบค้นเมื่อ 2009-06-09.
  35. Hasty, Katie (March 11, 2009). "U2 Scores Seventh No. 1 On Billboard 200". Billboard. Nielsen Business Media Inc. สืบค้นเมื่อ 2009-03-12.
  36. "Top Electronic Albums for the 6/13/2009 issue". Billboard. Reuters. June 5, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-06-09.
  37. 37.0 37.1 "Lady Gaga - The Fame - RIAA certification". Recording Industry Association of America. May 7, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-05-11.
  38. Trust, Gary (2009-11-03). "Lady Gaga Sets Latest Billboard Chart Record". Billboard. Nielsen Business Media, Inc. สืบค้นเมื่อ 2009-11-03.
  39. Grein, Paul (2009-12-02). "Week Ending Nov. 29, 2009: Women Take Charge". Yahoo!. สืบค้นเมื่อ 2009-12-03.
  40. 40.0 40.1 Williams, John (January 14, 2009). "Lady GaGa's 'Fame' rises to No. 1". Jam!. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2009-01-14.
  41. 41.0 41.1 "CRIA - Gold & Platinum certifications - June 2009". Canadian Recording Industry Association. www.cria.ca. สืบค้นเมื่อ 2009-11-20. The CRIA database search for Lady Gaga indicates that The Fame has won double diamond certification, but this is inconsistent with the sales figures and certification rules.
  42. "New Zealand Albums Top 40". Recording Industry Association of New Zealand. acharts.us. October 6, 2008. สืบค้นเมื่อ 2009-06-09.
  43. 43.0 43.1 "New Zealand Top 40 Albums (Chart #1668)". Recording Industry Association of New Zealand. RIANZ.org.nz. May 16, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-05-12.
  44. "Australia Albums Top 50". Australian Recording Industry Association. acharts.us. September 15, 2008. สืบค้นเมื่อ 2009-06-09.
  45. "Australia Albums Top 50". Australian Recording Industry Association. acharts.us. January 26, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-06-09.
  46. 46.0 46.1 "ARIA Charts – Accreditations – 2009 Albums". Australian Recording Industry Association. สืบค้นเมื่อ 2009-04-10.
  47. "UK Albums Chart". The Official Charts Company. acharts.us. January 18, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-06-10.
  48. "UK Albums Chart". The Official Charts Company. acharts.us. April 5, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-06-10.
  49. "UK Albums Chart". The Official Charts Company. acharts.us. May 3, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-06-10.
  50. "Irish Albums Chart". Irish Recorded Music Association. acharts.us. January 15, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-06-10.
  51. "Irish Albums Chart". Irish Recorded Music Association. acharts.us. February 12, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-06-10.
  52. 52.0 52.1 Sexton, Paul (April 23, 2009). "Lady GaGa Scores Euro Chart Double". Billboard. Nielsen Business Media, Inc. สืบค้นเมื่อ 2009-04-23.
  53. "Austrian Albums Chart". International Federation of the Phonographic Industry. acharts.us. March 25, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-06-10.
  54. 54.00 54.01 54.02 54.03 54.04 54.05 54.06 54.07 54.08 54.09 54.10 54.11 54.12 54.13 54.14 54.15 54.16 54.17 "Lady GaGa – The Fame – Music Charts". αCharts.us. สืบค้นเมื่อ 2009-09-13.
  55. Release, Press (2009-10-08). "Lady Gaga Returns With 8 New Songs on 'The Fame Monster'". Yahoo! Finance. Yahoo!. สืบค้นเมื่อ 2009-10-09.
  56. "iTunes release of Just Dance". iTunes. June 17, 2008. สืบค้นเมื่อ 2009-06-10.
  57. Cohen, Jonathan (January 8, 2009). "Lady GaGa Dances To The Top Of Hot 100". Billboard. Nielsen Business Media Inc. สืบค้นเมื่อ 2009-01-09.
  58. "Australian ARIA Singles Chart". ARIA Charts. acharts.us. September 15, 2008. สืบค้นเมื่อ 2009-04-28.
  59. "Canadian Hot 100". Billboard. acharts.us. August 23, 2008. สืบค้นเมื่อ 2009-04-28.
  60. "UK Singles Chart". The Official Charts Company. January 11, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-04-28.
  61. "Lady Gaga - Just Dance on world charts". aCharts.us. สืบค้นเมื่อ 2009-06-10.
  62. Harris, Chris (December 4, 2008). "Lil Wayne, Coldplay Lead Grammy Nominations". MTV. MTV Networks. สืบค้นเมื่อ 2009-04-27.
  63. Williams, Chris (February 28, 2009). "Single Reviews: Poker Face". Billboard. Nielsen Business Media Inc. สืบค้นเมื่อ 2009-02-28.
  64. Pietroluongo, Silvio (April 1, 2009). "Lady GaGa Draws A Pair Of No. 1s". Billboard. Nielsen Business Media, Inc. สืบค้นเมื่อ 2009-04-01.
  65. Ben-Yehuda, Ayala (April 02, 2009). "Lady GaGa Scores Hot 100 Milestone With 'Poker Face'". Billboard. Nielsen Business Media, Inc. สืบค้นเมื่อ 2009-04-02. Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (help); Check date values in: |date= (help)
  66. "Lady Gaga - Poker Face on world charts". aCharts.us. สืบค้นเมื่อ 2009-06-10.
  67. "Lady Gaga - Eh, Eh (Nothing Else I Can Say) on world charts". aCharts.us. สืบค้นเมื่อ 2009-06-10.
  68. Kraines, Talia (January 9, 2009). "Lady GaGa The Fame Review". BBC. BBC.co.uk. สืบค้นเมื่อ 2009-04-06.
  69. Ben-Yehuda, Ayala (June 4, 2009). "Lady Gaga - LoveGame on world charts". aCharts.us. สืบค้นเมื่อ 2009-06-10. Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (help)
  70. Sexton, Paul (May 28, 2009). "Green Day Rises To European Chart Summit". Billboard. Nielsen Business Media, Inc. สืบค้นเมื่อ 2009-05-29.
  71. "Australian release date". musicshop.com.au. สืบค้นเมื่อ 2009-07-08.
  72. "Lady Gaga - Paparazzi on world charts". aCharts.us. สืบค้นเมื่อ 2009-06-10.
  73. Kaufman, Gil (May 29, 2009). "Lady Gaga Angry That Epic 'Paparazzi' Video Leaked". MTV. MTV Networks. สืบค้นเมื่อ 2009-06-01.
  74. "Lady Gaga "Just Dance"". NewNowNext Awards. June 7, 2008. สืบค้นเมื่อ 2009-06-17.
  75. "Lady Gaga performs Just Dance". So You Think You Can Dance. Interscope Records. สืบค้นเมื่อ 2009-06-17.
  76. "Jummy Kimmel Live: Lady Gaga". PopCrunch. Jimmy Kimmel Live!. October 23, 2008. สืบค้นเมื่อ 2009-06-17.
  77. "The Tonight Show: Lady Gaga". The Tonight Show with Jay Leno. January 8, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-06-17.
  78. Kroft, Ryan (July 14, 2008). "Close Your Mouth: She's No Joke. Lady Gaga Outshines Miss Universe!". MTV. MTV Networks. สืบค้นเมื่อ 2009-06-17.
  79. "Tubridy Tonight – Saturday, 31 January 2009". Tubridy Tonight. สืบค้นเมื่อ 2009-06-17.
  80. "Gossip Girl Insider: Songs by Lady Gaga". Gossip Girl. GossipGirlInsider. สืบค้นเมื่อ 2009-06-17.
  81. Gil Kaufman (April 2, 2009). "Lady Gaga Shows Her Flashiest 'Poker Face' On 'American Idol'". MTV. MTV Networks Inc. สืบค้นเมื่อ 2009-04-06.
  82. "Beautiful, Dirty, Rich - Music Video". LadyGaga.com. สืบค้นเมื่อ 2009-12-08.
  83. "Music video of Beautiful, Dirty, Rich". MSN. สืบค้นเมื่อ 2009-06-17.
  84. "Beautiful, Dirty, Rich on the UK Singles Chart". The Official Charts Company. Chartstats. สืบค้นเมื่อ 2009-08-24.
  85. Vena, Jocelyn (2009-11-12). "Lady Gaga Is 'Honoring' Fans With Cheaper Fame Monster". MTV. MTV Networks. สืบค้นเมื่อ 2009-11-12.
  86. 86.0 86.1 "ultratop.be – Lady Gaga – The Fame". Ultratop 50 (in French). สืบค้นเมื่อ 2009-04-10.
  87. "TOP50 Prodejní". International Federation of the Phonographic Industry (in Czech). สืบค้นเมื่อ 2009-04-10.
  88. "Hungarian Albums Chart". Mahasz. สืบค้นเมื่อ 2009-12-03.
  89. "Classifica settimanale dal 14-09-2009 al 20-09-2009". Federation of the Italian Music Industry (in Italian). Fimi.it. 2009-09-26. สืบค้นเมื่อ 2009-09-29.
  90. "Japanese Oricon Top 30 Albums". Oricon (in Japanese). สืบค้นเมื่อ 2009-05-31.
  91. 91.0 91.1 "allmusic ((( The Fame > Charts & Awards > Billboard Albums )))". Allmusic. Rovi Corporation. สืบค้นเมื่อ 2009-10-10.
  92. "IFPI Austria – Gold & Platin Datenbank". International Federation of the Phonographic Industry (in German). March 10, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-04-10.
  93. "Gold and Platinum - Albums -2009". International Federation of the Phonographic Industry. Ultratop 50. May 22, 2009.
  94. Gaga "Lady Gaga Certificados" Check |url= value (help). Associação Brasileira dos Produtores de Discos. สืบค้นเมื่อ 2009-12-08.
  95. "Danske Album Top-40 – Uge 42 – 2009". International Federation of the Phonographic Industry (in Danish). Hitlisten.NU. สืบค้นเมื่อ 2009-05-03.
  96. "European Certification". International Federation of the Phonographic Industry. July, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-07-26. Check date values in: |date= (help)
  97. "Finnish Certification". International Federation of the Phonographic Industry. 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-07-26.
  98. "IFPI Germany – Gold & Platin Datenbank". International Federation of the Phonographic Industry (in German). Archived from the original on 2008-02-13.
  99. "Hungarian Certification". Mahasz. 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-07-28.
  100. "Gold disc certifications - June, 2009" (in Japanese). Recording Industry Association of Japan. สืบค้นเมื่อ 2009-07-10.
  101. "Polish Society of the Phonographic Industry - Platinum albums". Związek Producentów Audio Video. สืบค้นเมื่อ 2009-09-09.
  102. "Gold and Platinum Albums in Russia – 2008". 2M (in Russian). สืบค้นเมื่อ 2009-10-18.
  103. "Swiss Certifications – Awards 2009". International Federation of the Phonographic Industry. Hung Medien. สืบค้นเมื่อ 2009-04-26.
  104. "The FAME - Lady Gaga - Australian release". www.jbhifi.com.au. September 5, 2008. สืบค้นเมื่อ 2009-07-21.
  105. "The FAME - Lady Gaga - Australian international release". www.jbhifi.com.au. October 28, 2008. สืบค้นเมื่อ 2009-07-21.
  106. "Italy Standard Edition release". www.ibs.it. October 31, 2008. สืบค้นเมื่อ 2009-07-01.
  107. "Italy International Edition release". www.ibs.it. January 30, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-07-01.
  108. "Lady Gaga - The Fame Germany". Plattenladen. December 2, 2008. สืบค้นเมื่อ 2009-07-01.
  109. "The Fame - UK iTunes release". iTunes. Apple Inc. สืบค้นเมื่อ 2009-07-11.
  110. "The Fame - UK CD release". HMV (UK). สืบค้นเมื่อ 2009-07-12.
  111. The Fame — UK CD (CD liner notes).Streamline/Interscope/Konlive/Cherrytree.
  112. "The Fame - Spain release". Spanish 7Digital. February 24, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-07-22.
  113. "Lady Gaga: The Fame". Saraiva.com.br. March 31, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-06-17.
  114. "Lady Gaga: The Fame". Amazon.cn. September 19, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-09-19.
  115. "The Fame - Lady Gaga". Universal Music. May 20, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-06-17.
  116. "Fame(+DVD, Limited, Special Edition (Deluxe))". HMV. สืบค้นเมื่อ 2009-07-10.
  117. "Amazon.co.jp: The Fame-Deluxe Edition-(+DVD)". Amazon.co.jp (in Japanese). สืบค้นเมื่อ 2009-07-10.
  118. "The Fame Deluxe Edition [w/ DVD, Limited Release]". CDJapan.co.jp. Neowing. สืบค้นเมื่อ 2009-07-10.

External links[แก้]