บรรดาศักดิ์อังกฤษ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

บรรดาศักดิ์ขุนนางอังกฤษ แบ่งออกเป็น 5 ลำดับขั้น ได้แก่

  1. ดยุก (Duke) สตรีหรือภรรยาของดยุก เรียก ดัชเชส (Duchess พหุพจน์ว่า Duchesses)
  2. มาควิส (Marquess) สตรีหรือภรรยาของมาควิส เรียก มาร์เควียเนส (Marchioness พหุพจน์ว่า Marchionesses)
  3. เอิร์ล (Earl) สตรีหรือภรรยาของเอิร์ล เรียก เคานเตส (Countess พหุพจน์ว่า Countesses)
  4. ไวเคานต์ (Viscountคานต์ เรียก ไวเคาน์เตส (Viscountess พหุพจน์ว่า Viscountesses )
  5. บารอน (Baron) สตรีหรือภรรยาของบารอน เรียก บารอเนส (Baroness พหุพจน์ว่า Baronesses)

คำลำลอง[แก้]

ลอร์ด (Lord) ไม่ใช่บรรดาศักดิ์ เป็นเพียงคำลำลองสุภาพ มีความหมายคล้ายคลึงกับคำว่า "ใต้เท้า" ใช้สำหรับเรียกขุนนางทั้ง 5 ชั้นตั้งแต่ดยุกลงไปจนถึงบารอน โดยขุนนางตำแหน่งบารอน เป็นผู้ใช้คำนี้แทนบรรดาศักดิ์ของตนเองมากที่สุด อาทิในการประชุมสภาขุนนาง แทนที่ขุนนางยศบารอนจะพูดว่า "ข้าพเจ้า บารอน...แห่ง..." นั้นมักไม่เป็นที่ปรากฏบ่อย แต่มักพูดว่า "ข้าพเจ้า ลอร์ด..." แทน ยกตัวอย่างเช่น วิลเลียม เกรนวิลล์ บารอนเกรนวิลล์ มักจะเป็นที่รู้จักในชื่อ "ลอร์ดเกรนวิลล์" มากกว่า นอกจากนี้ ไวเคานต์, เคานต์ และ เอิร์ล ก็มักจะแทนตนเองว่าลอร์ดด้วยเช่นกัน ในขณะที่ดยุกมักจะแทนตนเองว่า "ดยุก..." ไปเลย ไม่นิยมใช้คำว่าลอร์ดในการแทนตนเอง

ภริยาของขุนนางเหล่านี้จะแทนตนเองว่า เลดี้ (Lady) หรือมีความหมายคล้ายกับ "ท่านหญิง" ยกเว้นภริยาของดยุกที่ไม่นิยมแทนตนเองเช่นนั้น มักจะแทนตนเองว่า ดัชเชส

ดูเพิ่ม[แก้]