ขุนนางอังกฤษ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ขุนนางอังกฤษ (อังกฤษ: British nobility) หมายถึงบุคคลผู้มีบรรดาศักดิ์ ได้แก่ ดยุก, มาร์ควิส, เอิร์ล, ไวเคานต์ และบารอน ตำแหน่งอื่นนอกเหนือจากนี้ไม่ถือว่าเป็นขุนนาง

คำลำลอง[แก้]

ลอร์ด (Lord) ไม่ใช่บรรดาศักดิ์ เป็นเพียงคำลำลองสุภาพ มีความหมายคล้ายคลึงกับคำว่า "ใต้เท้า" ใช้สำหรับเรียกขุนนางทั้ง 5 ชั้นตั้งแต่ดยุกลงไปจนถึงบารอน โดยขุนนางตำแหน่งบารอน เป็นผู้ใช้คำนี้แทนบรรดาศักดิ์ของตนเองมากที่สุด อาทิในการประชุมสภาขุนนาง แทนที่ขุนนางยศบารอนจะพูดว่า "ข้าพเจ้า บารอน...แห่ง..." นั้นมักไม่เป็นที่ปรากฏบ่อย แต่มักพูดว่า "ข้าพเจ้า ลอร์ด..." แทน ยกตัวอย่างเช่น วิลเลียม เกรนวิลล์ บารอนเกรนวิลล์ มักจะเป็นที่รู้จักในชื่อ "ลอร์ดเกรนวิลล์" มากกว่า นอกจากนี้ ไวเคานต์, เคานต์ และ เอิร์ล ก็มักจะแทนตนเองว่าลอร์ดด้วยเช่นกัน ในขณะที่ดยุกมักจะแทนตนเองว่า "ดยุก..." ไปเลย ไม่นิยมใช้คำว่าลอร์ดในการแทนตนเอง

ภริยาของขุนนางเหล่านี้จะแทนตนเองว่า เลดี้ (Lady) หรือมีความหมายคล้ายกับ "ท่านหญิง" ยกเว้นภริยาของดยุกที่ไม่นิยมแทนตนเองเช่นนั้น มักจะแทนตนเองว่า ดัชเชส

ดูเพิ่ม[แก้]