ดยุก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ดยุก (อังกฤษ: duke สำเนียงบริเตน: /djuːk/) [1] หรือ ดุ๊ก[2] (สำเนียงอเมริกัน: /duːk/) เป็นบรรดาศักดิ์ของขุนนางที่ใช้ในทวีปยุโรป ปกครองดินแดนที่เรียก ดัชชี ดยุกเป็นตำแหน่งที่รองจากพระมหากษัตริย์ ชื่อนี้มาจากภาษาลาตินว่า "Dux Bellorum" ที่แปลว่า "แม่ทัพ" เป็นตำแหน่งที่นักประพันธ์ชาวโรมันและชาวเจอร์มานิคใช้บรรยายผู้นำทางทหาร

ในยุคกลาง ดยุกเป็นตำแหน่งสูงสุดที่ใช้ในบรรดาราชวงศ์เจอร์มานิค ดยุกมีหน้าที่ปกครองจังหวัดที่มีตำแหน่งเหนือกว่าเคานต์ในด้านอำนาจการปกครอง ในยุคศักดินา ดยุกเป็นตำแหน่งสูงสุดรองลงมาจากพระมหากษัตริย์

ในสมัยปัจจุบันดยุกส่วนใหญ่เป็นแต่เพียงตำแหน่งที่ไม่มีราชรัฐภายใต้การปกครอง ยกเว้นราชรัฐลักเซมเบิร์ก ส่วนในฝรั่งเศส, โปรตุเกส, สเปน, สหราชอาณาจักร และอิตาลี ตำแหน่งดยุกยังคงเป็นตำแหน่งขุนนางระดับสูงสุด

สุภาพสตรีที่มีบรรดาศักดิ์เป็นดยุก หรือเป็นภริยาโดยชอบธรรม จะเรียกว่า ดัชเชส (อังกฤษ: duchess)

อ้างอิง[แก้]

  1. พระราชสาส์นแสดงความยินดีไปยังสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2, สำนักข่าว กรมประชาสัมพันธ์, เผยแพร่วันที่ 9 กันยายน 2558, เรียกข้อมูลวันที่ 13 กันยายน 2558
  2. สัญชัย สุวังบุตร (2547). ณัฐวุฒิ สุทธิสงคราม และคณะ, ed. สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: ยุโรป ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (pdf) (ใน ไทย). 1 (อักษร A-B) (3 ed.). กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน. p. 42. ISBN 974-9588-25-8. สืบค้นเมื่อ 2 กรกฎาคม 2555. 

ดูเพิ่ม[แก้]