ข้ามไปเนื้อหา

ถั่วหัวช้าง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ถั่วหัวช้าง
ถั่วหัวช้างขาวและเขียว
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Plantae
(unranked): Angiosperms
(unranked): Eudicots
(unranked): Rosids
อันดับ: Fabales
วงศ์: Fabaceae
สกุล: Cicer
สปีชีส์: C.  arietinum
ชื่อทวินาม
Cicer arietinum
L.

ถั่วหัวช้าง หรือ ถั่วลูกไก่ (อังกฤษ: chickpea; ชื่อวิทยาศาสตร์: Cicer arietinum) เป็นพืชในวงศ์ถั่ว เมล็ดมีโปรตีนสูง เป็นถั่วที่ปลูกในตะวันออกกลางมานานราว 7,500 ปีมาแล้ว[1]

ถั่วหัวช้างเป็นถั่วที่มีบทบาทสำคัญในอาหารเมดิเตอร์เรเนียน อาหารตะวันออกกลาง และอาหารอินเดีย มีสองชนิดคือ กาบูลี เมล็ดใหญ่ สีครีมนวล เปลือกเรียบ และแบบเดซี ขนาดเล็กกว่า สีเข้ม เปลือกขรุขระกว่า ทั้งสองแบบเมล็ดเป็นทรงกลม มีจะงอยแหลม ใช้ทำอาหารได้หลายอย่างเช่น บดละเอียดทำฮุมมุส บดหยาบผสมเครื่องปรุงแล้วทอดเรียก ฟาลาเฟล ใส่ในแกง สลัด ผัดหรือทอดกับเนื้อสัตว์[2]

ถั่วหัวช้าง เมล็ดแก่ ปรุงสุกโดยไม่ใส่เกลือ
คุณค่าทางโภชนาการต่อ 100 g (3.5 oz)
พลังงาน686 kJ (164 kcal)
27.42 g
น้ำตาล4.8 g
ใยอาหาร7.6 g
2.59 g
อิ่มตัว0.269 g
ไม่อิ่มตัวตำแหน่งเดียว0.583 g
ไม่อิ่มตัวหลายตำแหน่ง1.156 g
8.86 g
วิตามินและแร่ธาตุ
วิตามินปริมาณ
%DV
วิตามินเอ เทียบเท่า
0%
1 μg
ไทอะมีน (บี1)
10%
0.116 mg
ไรโบฟลาวิน (บี2)
5%
0.063 mg
ไนอะซิน (บี3)
3%
0.526 mg
กรดแพนโทเทนิก (บี5)
6%
0.286 mg
วิตามินบี6
8%
0.139 mg
โฟเลต (บี9)
43%
172 μg
วิตามินบี12
0%
0 μg
วิตามินซี
1%
1.3 mg
วิตามินอี
2%
0.35 mg
วิตามินเค
3%
4 μg
แร่ธาตุปริมาณ
%DV
แคลเซียม
4%
49 mg
เหล็ก
16%
2.89 mg
แมกนีเซียม
11%
48 mg
ฟอสฟอรัส
13%
168 mg
โพแทสเซียม
10%
291 mg
โซเดียม
0%
7 mg
สังกะสี
14%
1.53 mg
ส่วนประกอบอื่น ๆปริมาณ
น้ำ60.21 g
เปอร์เซ็นต์ประมาณการโดยใช้คำแนะนำของสหรัฐอเมริกาสำหรับผู้ใหญ่ สำหรับโพแทสเซียมใช้การประมาณการตามคำแนะนำของผู้เชี่ยวชาญจาก National Academies
Cicer arietinum noir

อ้างอิง

[แก้]
  1. Philologos (October 21, 2005). "Chickpeas — On Language". Jewish Daily Forward. สืบค้นเมื่อ 2009-03-28.
  2. กานต์ เหมวิหค. "ถั่วชิกพี." ครัว. ปีที่ 19 ฉบับที่ 227. พฤษภาคม 2556, หน้า 32-34.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]