ซะบูร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของ
ศาสนาอิสลาม
อักษรอารบิกเขียนว่า อัลลอฮ์
ประวัติศาสนาอิสลาม
พระเป็นเจ้า
อัลลอฮ์
ศาสดา
มุฮัมมัด
การปฏิบัติ
ปฎิญานตน · ละหมาด· ศีลอด · ซะกาต · ฮัจญ์
บุคคลสำคัญ
มุฮัมมัด · อีซา · มูซา · อิบรอฮีม · นูฮ์
คัมภีร์
อัลกุรอาน · เตารอต · อินญีล · ซะบูร
ธรรมนูญและกฎหมาย
อัลกุรอาน · ซุนนะฮ์ · ชะรีอะฮ์ · ฟิกฮ์
จุดแยกอะกีดะฮ์
ซุนนี · ชีอะฮ์
สังคมศาสนาอิสลาม
เมือง · ปฏิทิน ·มัสยิด· สถาปัตยกรรม · ศิลปะ · บุคคล
ดูเพิ่มเติม
ญิฮาด · ศัพท์ · หมวดหมู่ศาสนาอิสลาม

สำหรับอักษรขนาดเล็ก ดูที่ อักษรอาระเบียใต้ สำหรับหนังสือในคัมภีร์ฮีบรู ดูที่ หนังสือเพลงสดุดี

ซะบูร (อาหรับ: زَبُورُ‎) ตามรายงานจากศาสนาอิสลาม เป็นคำภีร์ของดาวูด (ดาวิด) ซึ่งเป็นหนึ่งในคำภีร์ที่อัลลอฮ์ประทานลงมาก่อนอัลกุรอาน เทียบเท่ากับ เตารอต (โทราห์) ของมูซา (โมเสส) กับ อินญีล (กอสเปล) ชาวคริสต์อารามวาสีในอาระเบียก่อนการมาของศาสนาอิสลามเป็นที่รู้จักจากการขนหนังสือเพลงสดุดีที่เรียกว่า ซะบูร[1]

ศัพทมูลวิทยา[แก้]

ซะบูร ในภาษาอาหรับ แปลว่า "หนังสือ" "จารึก" หรือ "งานเขียน" [2]

ในอัลกุรอาน[แก้]

ในอัลกุรอาน ซะบูรถูกกล่าวแค่สามครั้ง โดยไม่ได้กล่าวถึงเฉพาะ เว้นแต่ว่ามันถูกประทานแก่ดาวูด และในซะบูรถูกเขียนไว้ว่า "แผ่นดินนั้นปวงบ่าวของเราที่ดีมีคุณธรรมจะเป็นผู้สืบมรดกมัน"[3][4]

แท้จริงเราได้มีโองการแก่เจ้า เช่นเดียวกับที่เราได้มีโองการแก่นูฮ์ และบรรดานะบีหลังจากเขา และเราได้มีโองการแก่อิบรอฮีมและอิสมาอีล และอิสฮาก และยะอ์กูบ และอัล-อัสบาฏ และอีซา และอัยยูบ และยูนุส และฮารูน และ สุลัยมาน และเราได้ให้ซะบูร แก่ดาวูด— กุรอาน ซูเราะฮ์อันนิซาอ์ อายะฮ์ 163[5]

และพระเจ้าของเจ้าทรงรู้ดียิ่งถึงสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และโดยแน่นอนเราได้เลือกนะบีบางคนให้ดีเด่นกว่าอีกบางคน และเราได้ให้ซะบูรแก่ดาวูด— กุรอาน ซูเราะฮ์อัลอิสรออ์ อายะฮ์ 55[6]

และแท้จริงนั้นเราได้บันทึกไว้ในคัมภีร์อัซซะบูร หลังจากที่เราได้บันทึกไว้ในลูห์มะห์ฟูซว่า แผ่นดินนั้นปวงบ่าวของเราที่ดีมีคุณธรรมจะเป็นผู้สืบมรดกมัน— กุรอาน ซูเราะฮ์อัลอันบิยาอ์ อายะฮ์ 105[4]

ดเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Shahîd, Irfan (1 January 1989). Byzantium and the Arabs in the Fifth Century. Dumbarton Oaks. p. 520. ISBN 9780884021520.
  2. Lane, Edward William (1868). An Arabic-English lexicon. Beirut, Lebanon: Librarie du Liban. pp. 1210–1211. OCLC 9603613.
  3. Psalms 37:29:KJV
  4. 4.0 4.1 อัลกุรอาน 21:105 (แปลโดย ยูซุฟ อาลี)
  5. อัลกุรอาน 4:163 (แปลโดย ยูซุฟ อาลี)
  6. อัลกุรอาน 17:55 (แปลโดย ยูซุฟ อาลี)