โจฮอง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โจฮอง
จักรพรรดิแห่งราชวงศ์วุย
ประสูติ พ.ศ. 774
สวรรคต พ.ศ. 817
ทรงราชสมบัติช่วง พ.ศ. 782 - พ.ศ. 797
จักรพรรดิองค์ก่อนหน้า โจยอย
จักรพรรดิองค์ถัดไป โจมอ
พระนาม
อักษรจีนตัวเต็ม 曹芳
อักษรจีนตัวย่อ 曹芳
พินอิน Cáo Fāng
สำเนียงจีนกลาง เฉาฟาง
สำเนียงจีนฮกเกี้ยน โจฮอง
สัทอักษรแบบเวด-ไจลส์ Ts'ao Fang
พระนามรอง หลันชิง

พระเจ้าโจฮอง (เฉาฟาง) เป็นพระราชโอรสเลี้ยงในพระเจ้าโจยอย มีฉายาว่าหลันชิง ไม่ทราบว่าเป็นบุตรใครมาแต่เดิม ขึ้นเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจยอยเมื่อพระชนมายุ 8 พรรษา โดยมีชื่อโจซอง บุตรโจจิ๋นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

พระเจ้าโจฮองทรงมีนิสัยดื้อด้าน มัวเมาแต่สุรานารี เมื่อเสวยราชย์ได้ 10 ปี สุมาอี้ทำรัฐประหารฆ่าโจซองเสีย แล้วตั้งตัวเป็นสมุหนายก คุมอำนาจไว้ทั้งหมด ครั้นสุมาอี้สิ้นชีพ สุมาสูยึดอำนาจสืบต่อไปและ รุกรานพระเจ้าโจฮองหนักมือขึ้น พระเจ้าโจฮองทรงพระราชดำริจะโค่นอำนาจของสุมาสู แต่สุมาสูจับแผนการได้ จึงถอดเสียราชบัลลังก์ตั้งให้เป็นฉีอ๋อง (ในสามก๊กไทยเรียกว่าเจอ่อง) ออกไปอยู่เสียหัวเมืองบ้านนอก อยู่ในราชสมบัติ 15 ปี ระหว่าง พ.ศ. 782 (ค.ศ. 126) ถึง พ.ศ. 797 (ค.ศ. 254)

ก่อนหน้า โจฮอง ถัดไป
พระเจ้าโจยอย
2leftarrow.png จักรพรรดิจีน

(พ.ศ. 782 - พ.ศ. 797)
2rightarrow.png พระเจ้าโจมอ