สุมาเจียว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ จักรพรรดิเหวินตี้
สุมาเจียว
SimaZhao.jpg
ภาพวาดสุมาเจียว(ทางขวา) สมัยราชวงศ์ชิง
เสนาธิการและขุนพลแห่งวุยก๊ก
เกิด พ.ศ. 754
ถึงแก่กรรม พ.ศ. 807
ชื่อ
อักษรจีนตัวเต็ม 司馬昭
อักษรจีนตัวย่อ 司马昭
พินอิน Sīmǎ Zhāo
สำเนียงจีนกลาง ซือหม่าเจา
สำเนียงจีนฮกเกี้ยน สุมาเจียว
สัทอักษรแบบเวด-ไจลส์ Szŭma Chao
ชื่อรอง จื่อส้าง

สมเด็จพระจักรพรรดิอุ๋นตี้ หรือ สุมาเจียว (สำเนียงกลางเรียกว่า "ซือหม่าเจา") เป็นโอรสองค์ที่ที่สองของสุมาอี้มีฉายาว่า จื่อส้าง เป็นคนเหี้ยม ฉลาดแกมโกง มีความทะเยอทะยานอยู่เป็นนิจ หลังจากสุมาอี้ตาย พระเจ้าโจฮองแต่งตั้งให้เป็นเพียวฉีส้างเจียงจวิน(สามก๊กไทยเรียกว่า เตียวกี๋เซียงจงกุ๋น สามก๊กอังกฤษแปลว่า นายพลทหารม้า) เมื่อสุมาสูผู้เป็นพี่ชายถึงแก่กรรม สุมาเจียวที่อยู่เมืองฮู๋โต๋ เกรงว่าพระเจ้าโจมอจะตั้งคนอื่นขึ้นควบคุมประเทศ จึงเคลือนทัพไฟตั้งใกล้ลกเอี๋ยง พระเจ้าโจมอกลัวว่าสุมาเจียวจะโค่นราชบัลลังก์ จึงมอบอำนาจในการบริหาร ราชการแผ่นดินให้สุมาเจียว และพระราชทานยศ"ต้าเจียงจวิน

พอได้อำนาจในแผ่นดิน สุมาเจียวคิดแย่งพระราชสมบัติของพระเจ้าโจมอ แต่ถูกจูกัดเอี๋ยน ผู้บัญชาการทหารที่ห้วยหลำขัดขวางจนเกิดสงคราม จูกัดเอี๋ยนถูกฆ่าตาย พระเจ้าโจมอคิดสู้สุมาเจียว สุมาเจียวจึงให้พรรคพวกฆ่าพระเจ้าโจมอเสียเสีย แล้วยกโจฮวน หลานโจโฉขึ้นเสวยราชย์สืบไป หลังจากนั้น สุมาเจียวไปอำนวยการรบกับจกก๊ก จับตัวพระเจ้าเล่าเสี้ยนมาเป็นเชลยได้ จึงได้รวมอาณาจักรจกก๊กไว้ในราชอาณาจักรวุยก๊ก แล้วคิดแย่งราชสมบัติจากพระเจ้าโจฮวน จึงตั้งตัวเป็นจีนอ๋อง ภายหลังเสียชีวิตด้วยวัณโรค

ครอบครัว[แก้]