จงโฮย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จงโฮย
ขุนพลแห่งวุยก๊ก
เกิด พ.ศ. 768
ถึงแก่กรรม พ.ศ. 807
ชื่อ
อักษรจีนตัวเต็ม 鍾會
อักษรจีนตัวย่อ 钟会
พินอิน Zhōng Huì
สำเนียงจีนกลาง จงหุ้ย
สำเนียงจีนฮกเกี้ยน จงโฮย
สัทอักษรแบบเวด-ไจลส์ Chung Hui
ชื่อรอง 士季 (สื้อจี้)

จงโฮย (อังกฤษ: Zhong Hui; จีนตัวย่อ: 钟会; จีนตัวเต็ม: 鍾會; พินอิน: Zhōng Huì) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก ขุนพลคนสำคัญแห่งวุยก๊กในยุคปลาย เกิดเมื่อปี ค.ศ. 225 มีชื่อรองว่าซื่อจี้ เป็นลูกชายคนรองของจงฮิว มีพี่ชายอีกคนชื่อว่าจงอี้ เป็นชาวตำบลฉางเช่อ เมืองอิงชวน มณฑลเ หอหนาน เป็นคนมีสติปัญญาและทะเยอทะยาน ได้ช่วยตระกูลสุมายึดอำนาจจากโจซองได้สำเร็จ

เมื่อสุมาเจียวคิดตีจ๊กก๊กของพระเจ้าเล่าเสี้ยน จึงตั้งจงโฮยกับเตงงายขั้นเป็นแม่ทัพ แต่ทั้งสองไม่ถูกกันจึงแยกทัพกันไปตี เตงงายไปทางลัดจึงเข้ายึดราชธานีเฉิงตูได้ก่อน แต่เกียงอุยแม่ทัพใหญ่ฝ่ายจ๊กก๊กได้เข้าสวามิภักดิ์ต่อจงโฮยและออกอุบายให้ฟ้องสุมาเจียวไปว่า เตงงายเป็นกบฏ สุมาเจียวจึงให้จงโฮยไปปราบเตงงาย เมื่อสำเร็จเกียงอุยจึงยุให้จงโฮยตั้งตัวเป็นใหญ่ในเสฉวน จึงเกิดการรบกับทหารสุมาเจียว ในที่สุดทั้งจงโฮยและเกียงอุยก็ถูกฆ่าตายในปี ค.ศ. 264

อ้างอิง[แก้]

  • อินไซด์สามก๊ก ของ ณรงค์ชัย ปัญญานนทชัย