แม่น้ำสาละวิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แม่น้ำสาละวิน
ระบบอุทกวิทยา
แอ่งสมุทร มหาสมุทรอินเดีย
ระบบแม่น้ำ ระบบแม่น้ำสาละวิน
ชื่อแหล่งน้ำ แม่น้ำสาละวิน
ข้อมูลทั่วไป
ประเภท แม่น้ำ
ความยาว 2,800 กม.
พื้นที่ลุ่มน้ำ 29,500 ตร.กม.[1]
พื้นที่ชลประทาน 187,000 ไร่ (เฉพาะในประเทศไทย)
ปริมาณน้ำเฉลี่ย 112,561 ล้าน ลบ.ม.
ปริมาณน้ำเฉลี่ยต่อพื้นที่ 120.8 ลิตร/วินาที/ตร.กม.
แผนที่
แผนที่ caption=แผนที่แสดงเขตระบบแม่น้ำของแม่น้ำสาละวิน
    

แม่น้ำสาละวิน (อังกฤษ: Salween River; พม่า: Thanlwin; คำเมือง: Lanna-river-Salawin.png) เป็นแม่น้ำสายที่ยาวเป็นอันดับที่ 26 ของโลก ยาว 2,800 กิโลเมตร [2] มีต้นกำเนิดจากการละลายของหิมะเหนือเทือกเขาหิมาลัย ไหลผ่านมณฑลยูนนาน ประเทศจีน ที่ซึ่งเรียกสายน้ำนี้ว่า นู่เจียง และผ่านประเทศพม่าผ่านรัฐฉาน รัฐกะยา รัฐกะเหรี่ยง ซึ่งเป็นแม่น้ำกั้นพรมแดน ระหว่างพม่ากับไทยที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน และไหลลงมาบรรจบกับแม่น้ำเมย หลังจากนั้นแม่น้ำสาละวินจึงไหลวกกลับเข้าประเทศพม่า และไหลลงสู่มหาสมุทรอินเดียที่อ่าวเมาะตะมะ รัฐมอญ

ลำน้ำสาขา[แก้]

ลำน้ำสาขาซึ่งไหลลงแม่น้ำสาละวินทั้งทางตรงและทางอ้อม แบ่งตามระบบลุ่มน้ำประธาน ประกอบด้วย

ลุ่มน้ำสาขาแม่น้ำสาละวิน[แก้]

  • แม่น้ำปาย ต้นกำเนิดจากทิวเขาถนนธงชัย ใน อ.ปาย จ.แม่ฮ่องสอน ไหลลงทางใต้ของแม่น้ำสาละวินในพม่า
  • แม่น้ำยวม ต้นน้ำจากเขาที่ อ.ขุนยวม จ.แม่ฮ่องสอน ไหลลงแม่น้ำเมยที่ อ.แม่สะเรียง จ.แม่ฮ่องสอน
  • แม่น้ำเมย ต้นน้ำเกิดที่โคดโพโชในประเทศพม่า แล้วไหลเป็นเส้นกั้นเขตแดนระหว่างไทยกับพม่าใน อ.แม่สอด อ.แม่ระมาด อ.ท่าสองยาง จ.ตาก และ อ.แม่สะเรียง จ.แม่ฮ่องสอน แล้วไหลเข้าประเทศพม่าลงสู่แม่น้ำสาละวิน

เขื่อน[แก้]

บนแม่น้ำสาละวิน มีโครงการสร้างเขื่อนหลายแห่ง ซึ่งแต่ละที่ก็มักเป็นประเด็นทางด้านการเมือง

  • เขื่อนเว่ยจี (สาละวินชายแดนตอนบน) แก่งเว่ยจีบริเวณชายแดนพม่า-ไทย (เขตอุทยานแห่งชาติสาละวิน) ขนาด 4,000-5,6000 เมกะวัตต์
  • เขื่อนดา-กวิน (สาละวินชายแดนตอนล่าง) ในเขตอุทยานแห่งชาติสาละวิน ขนาดประมาณ 900 เมกะวัตต์

อ้างอิง[แก้]


แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]