พระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส
Saint-Louis statue-Aigues-Mortes.jpg
ราชวงศ์ คาเปต์
ครองราชย์ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1226 - 25 สิงหาคม ค.ศ. 1270
รัชกาลก่อนหน้า พระเจ้าหลุยส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศส
รัชกาลถัดไป พระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชสมภพ 25 เมษายน ค.ศ. 1214
ปัวส์ซี ในประเทศฝรั่งเศส
สวรรคต 25 สิงหาคม ค.ศ. 1270
ตูนิส ในแอฟริกา
พระราชบิดา พระเจ้าหลุยส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศส
พระราชมารดา บล็องช์แห่งคาสตีล สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
พระอัครมเหสี มาร์เกอรีตแห่งโปรวองซ์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
พระราชโอรส/ธิดา บางองค์
อิสซาเบลแห่งฝรั่งเศส พระราชินีแห่งนาวาร์
พระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส
    


พระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส หรือ นักบุญหลุยส์ (ฝรั่งเศส: Louis IX de France, อังกฤษ: Louis IX of France) (25 เมษายน ค.ศ. 1214 - 25 สิงหาคม ค.ศ. 1270) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์คาเปต์ระหว่างวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1226 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1270 นอกจากเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสพระองค์ก็ยังทรงใช้พระนามว่า “หลุยส์ที่ 2 เคานท์แห่งอาร์ทัวส์” ระหว่างปี ค.ศ. 1226 จนถึงปี ค.ศ. 1237 ในรัชสมัยของการเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ทรงทำงานร่วมกับรัฐสภาแห่งปารีสในการพยายามปรับปรุงเพื่อเพิ่มความมีประสิทธิภาพทางด้านกฎหมาย

พระเจ้าหลุยส์ที่ 9 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1214 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าหลุยส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศส และ บล็องช์แห่งคาสตีล พระองค์เป็นพระเจ้าแผ่นดินฝรั่งเศสพระองค์เดียวที่ทรงได้รับการสถาปนาให้เป็นนักบุญซึ่งทำให้มีสถานที่ต่างๆ มากมายที่ตั้งชื่อตามพระองค์

แหล่งข้อมูล[แก้]

ที่มาของข้อมูลเกี่ยวกับพระราชประวัติของพระเจ้าหลุยส์มาจากหนังสืออันมีชื่อเสียงชื่อ “พระราชประวัติของนักบุญหลุยส์” ที่เขียนโดยฌอง เดอ ฌวนวิลล์ ฌวนวิลล์เป็นทั้งพระสหาย, ที่ปรึกษาส่วนพระองค์ และที่ปรึกษาราชการในพระเจ้าหลุยส์ และเป็นผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการสืบสวนของพระสันตะปาปาที่เกี่ยวกับพระราชประวัติของพระองค์ที่เป็นผลให้ทรงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1297 โดย สมเด็จพระสันตะปาปาโบนิเฟสที่ 8

เหรียญเซนต์หลุยส์ จารึกเป็นภาษาละตินรอบเหรียญว่า LVDOVICVS DEI GRACIA FRANCOR REX("หลุยส์ โดยพระกรุณาธิคุณของพระเป็นเจ้า พระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์)

แหล่งข้อมูลอีกสองแหล่งที่มีความสำคัญเขียนโดยนักบวชผู้ฟังคำสารภาพเจฟฟรีย์แห่งบิวลี และ อนุศาสนาจารย์ประจำพระองค์วิลเลียมแห่งชาร์ทร์ แหล่งข้อมูลที่สำคัญแหล่งที่สี่เป็นประวัติของวิลเลียมแห่งเซนต์พาธัสที่เขียนจากเอกสารเกี่ยวกับการสืบสวนพระราชประวัติของสถาบันพระสันตะปาปา แม้ว่าจะมีแหล่งข้อมูลต่างๆ หลายแหล่งที่เขียนขึ้นภายในช่วงไม่กี่สิบปีหลังจากที่เสด็จสวรรคต แต่ก็มีเพียงพระราชประวัติที่เขียนโดยฌวนวิลล์, เจฟฟรีย์แห่งบิวลี และ วิลเลียมแห่งชาร์ทร์เท่านั้นที่เขียนจากความรู้ส่วนตัวเกี่ยวกับพระองค์

พระราชประวัติเบื้องต้น[แก้]

พระเจ้าหลุยส์ที่ 9 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1214ที่ปัวซีไม่ไกลจากปารีส พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าหลุยส์ที่ 8 และ บล็องช์แห่งคาสตีลแห่งราชวงศ์คาเปต์ พระเจ้าหลุยส์มีพระชนมายุเพียง 12 พรรษาเมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1226 และทรงได้รับการสวมมงกุฎเป็นพระมหากษัตริย์ภายในเดือนเดียวกันที่มหาวิหารโนเทรอดามแห่งแรงส์ แต่ก่อนที่จะทรงบรรลุนิติภาวะพระราชมารดาทรงทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

พระอนุชาชาร์ลส์ที่ 1 แห่งซิซิลี (ค.ศ. 1227–ค.ศ. 1285) ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเคานท์แห่งอองชู ผู้ทรงเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์อองชูสายที่สอง

หลักฐานเกี่ยวกับวันที่ทรงขึ้นครองราชย์อย่างเป็นทางการด้วยพระองค์เองไม่เป็นที่ทราบ ผู้ร่วมสมัยมีความเห็นว่ารัชสมัยของพระองค์เป็นรัชสมัยของการปกครองร่วมกันระหว่างพระองค์เองและพระราชมารดา แต่นักประวัติศาสตร์มีความเห็นกันโดยทั่วไปว่าพระเจ้าหลุยส์ทรงเริ่มการปกครองด้วยพระองค์เองในปี ค.ศ. 1234 โดยมีพระราชมารดาทรงเป็นที่ปรึกษา และทรงดำเนินการเป็นที่ปรึกษาคนสำคัญต่อมาจนกระทั่งเมื่อเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1252

เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1234 ทรงพระเจ้าหลุยส์กับมาร์เกอรีตแห่งโปรวองซ์ (ค.ศ. 122121 ธันวาคม ค.ศ. 1295) ผู้เป็นพระเชษฐภคินีของเอเลเนอร์พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษ

อ้างอิง[แก้]

  • Joinville, Jean de, La vie de saint Louis, ed. Noel L. Corbett. (Sherbrooke: Naaman, 1977).
  • The Seventh Crusade, 1244-1254: Sources and Documents. Tr. by Peter Jackson (Aldershot, Ashgate, 2007), Pp. xi, 256 (Crusade Texts in Translation, 16).
  • M. C. Gaposchkin, "Louis IX, crusade and the promise of Joshua in the Holy Land," Journal of Medieval History, 34,3 (2008), 245-274.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]