พระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
 |
บทความนี้ใช้ระบบคริสต์ศักราช เพราะอ้างอิงคริสต์ศักราชและคริสต์ศตวรรษ หรืออย่างใดอย่างหนึ่ง |
| พระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร |
|
|---|---|
 |
|
| พระปรมาภิไธย | พระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร |
| พระอิสริยยศ | พระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร พระมหากษัตริย์ฮันโนเวอร์ |
| ราชวงศ์ | แฮโนเวอร์ |
| ระยะครองราชย์ | 25 ตุลาคม ค.ศ. 1760 – 29 มกราคม ค.ศ. 1820 |
| รัชกาลก่อนหน้า | พระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ |
| รัชกาลถัดไป | พระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร |
| ข้อมูลส่วนพระองค์ | |
| พระราชสมภพ | 4 มิถุนายน ค.ศ. 1738[1] |
| สวรรคต | 29 มกราคม ค.ศ. 1820 (81 ปี) |
| พระราชบิดา | เจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์ |
| พระราชมารดา | เจ้าหญิงออกัสตาแห่งซัคเซิน-โกทา |
| พระมเหสี | พระนางชาร์ลอตต์แห่งเมคเลนบูร์ก-ชเตรลิทซ์ |
| ลายพระอภิไธย |  |
พระเจ้าจอร์จที่ 3[2] แห่งสหราชอาณาจักร (อังกฤษ: George III of the United Kingdom) (4 มิถุนายน ค.ศ. 1738 – 29 มกราคม ค.ศ. 1820) เป็นพระมหากษัตริย์ราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และราชอาณาจักรไอร์แลนด์สมัยราชวงศ์แฮโนเวอร์ ระหว่างวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1760 ถึงวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1801 และหลังจากนั้นเป็นพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์จนสวรรคตเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1820 ที่พระราชวังวินด์เซอร์ บาร์กเชอร์ สหราชอาณาจักร พระบรมศพอยู่ที่เซนต์จอร์จส์แชเปลที่พระราชวังวินด์เซอร์
พระเจ้าจอร์จที่ 3 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1738[1] ที่ตำหนักนอร์โฟล์ค กรุงลอนดอน เป็นพระราชโอรสในเจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์และเจ้าหญิงออกัสตาแห่งซัคเซิน-โกทา ต่อมาทรงได้อภิเษกสมรสกับดัชเชสชาร์ลอตต์แห่งเมคเลนบูร์ก-ชเตรลิทซ์และมีพระราชโอรสธิดาด้วยกัน 15 พระองค์ นอกจะเป็นพระมหากษัตริย์บริเตนใหญ่แล้ว พระองค์ยังมีพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งเบราน์ชไวก์-ลือเนบูร์กและผู้คัดเลือกแห่งฮันโนเวอร์แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และต่อมาเป็นพระมหากษัตริย์ฮันโนเวอร์เพราะรัฐผู้คัดเลือกเบราน์ชไวก์-ลือเนบูร์กได้เลื่อนฐานะขึ้นเป็นราชอาณาจักรฮันโนเวอร์เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1814 พระเจ้าจอร์จที่ 3 เป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษพระองค์ที่สามในราชวงศ์แฮโนเวอร์ และเป็นพระมหากษัตริย์ฮันโนเวอร์องค์แรกของอังกฤษที่พระราชสมภพในราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และตรัสภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่[3] และไม่เคยเสด็จไปเยอรมนี
รัชสมัยอันยาวนานของพระเจ้าจอร์จที่ 3 เต็มไปด้วยความขัดแย้งทางทหารหลายครั้งระหว่างราชอาณาจักรของพระองค์และประเทศต่าง ๆ ในยุโรปเกือบทั้งหมด เมื่อต้นรัชสมัยบริเตนใหญ่ได้รับชัยชนะต่อฝรั่งเศสในสงครามเจ็ดปีซึ่งทำให้อังกฤษกลายเป็นประเทศมหาอำนาจของยุโรปผู้มีอิทธิพลในทวีปอเมริกาเหนือและอินเดีย แต่ต่อมาอังกฤษก็สูญเสียอาณานิคมอเมริกาไปกับสงครามปฏิวัติอเมริกัน (American Revolutionary War) ซึ่งเป็นสงครามที่ทำให้เกิดการก่อตั้งสหรัฐอเมริกา ต่อมาราชอาณาจักรก็เข้าไปเกี่ยวข้องกับการปฏิวัติฝรั่งเศสและสงครามกับจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ที่สิ้นสุดลงด้วยการพ่ายแพ้ของนโปเลียนในปี ค.ศ. 1815 นอกจากนั้นระหว่างรัชสมัยของพระองค์สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และราชอาณาจักรไอร์แลนด์ได้รวมตัวกันเป็นสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์อีกด้วย
แต่ต่อมาพระเจ้าจอร์จที่ 3 ทรงเสียพระสติเป็นครั้งคราวและในที่สุดก็เป็นการถาวร พระอาการของพระองค์เป็นปัญหาที่ทำให้นักวิทยาศาสตร์การแพทย์สมัยนั้นงงงวยเพราะไม่ทราบสาเหตุและไม่ทราบวิธีถวายการรักษา แต่ในปัจจุบันเชื่อกันว่าพระอาการต่าง ๆ ตรงกับอาการของโรคพอร์ฟิเรีย (porphyria) ซึ่งเป็นโรคที่อาจจะเกิดจากการที่ร่างกายได้รับสารพิษ การศึกษาเมื่อไม่นานมานี้พบว่ามีสารพิษระดับสูงในพระเกษาของพระเจ้าจอร์จที่ 3 หลังจากเมื่อพระอาการทรุดลงเป็นครั้งสุดท้ายจนไม่ทรงสามารถปกครองประเทศได้เมื่อปี ค.ศ. 1810 เจ้าชายจอร์จ เจ้าชายแห่งเวลส์จึงทรงปกครองราชอาณาจักรในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เมื่อพระเจ้าจอร์จที่ 3 สวรรคต เจ้าชายแห่งเวลส์จึงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร การวิจัยทางพระราชประวัติพระเจ้าจอร์จที่ 3 เปลี่ยนแปลงภาพพจน์ของพระองค์ตลอดมา ซึ่งอาจจะเป็นสาเหตุมาจากการศึกษาจากเอกสารอ้างอิงที่ไม่เป็นธรรมต่อพระองค์[4]
เนื้อหา |
ชีวิตเบื้องต้น [แก้]
พระเจ้าจอร์จเสด็จพระราชสมภพที่พระตำหนักนอร์โฟล์กในกรุงลอนดอน เป็นพระนัดดาในพระเจ้าจอร์จที่ 2 และพระโอรสของเจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์และเจ้าหญิงออกัสตาแห่งซัคเซิน-โกทา ประสูติก่อนกำหนดถึงสองเดือนและไม่ทราบกันในขณะนั้นว่าจะทรงรอดหรือไม่ ทรงได้รับบัพติศมาในวันเดียวกันโดยศาสนาจารย์ทอมัส เซกเกอร์ บิชอปแห่งอ๊อกซฟอร์ด[5] เดือนหนึ่งต่อมาก็ทรงรับบัพติศมาอีกครั้งหนึ่งอย่างเป็นทางการที่พระตำหนักนอร์โฟล์กโดยเซกเกอร์เช่นกัน โดยมีพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 1 แห่งสวีเดนเป็นพระราชอัยกาทูนหัว (ผู้ทรงมอบฉันทะให้ชาลส์ คาลเวิร์ต บารอนบัลติมอร์ที่ 5 เป็นผู้แทนพระองค์) ฟรีดริชที่ 3 ดยุกแห่งซัคเซิน-โกทา-อัลเทนแบร์ก พระปิตุลา (ผู้มอบฉันทะให้เฮนรี บริดเจส ดยุกที่ 2 แห่งแชนดอสเป็นผู้แทน) และพระนางโซฟี โดโรเทอาแห่งปรัสเซีย พระอัยกี (ผู้ทรงมอบฉันทะให้เลดีชาร์ลอต เอ็ดวินเป็นผู้แทนพระองค์) ).[6]
เจ้าชายจอร์จทรงเจริญพระชันษาขึ้นมาเป็นเด็กที่พระสุขภาพพลานามัยดีแต่ทรงไว้องค์และขี้อาย ครอบครัวของพระองค์ย้ายจากจตุรัสเลสเตอร์ไปยังที่ประทับใหม่ที่พระองค์และเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งยอร์กและออลบานี พระอนุชา ทรงได้รับการศึกษาจากพระอาจารย์ส่วนพระองค์ จดหมายจากครอบครัวแสดงว่าทรงเขียนและอ่านได้ทั้งภาษาอังกฤษและเยอรมัน และทรงมีความคิดเห็นทางการเมืองตั้งแต่มีพระชนมายุได้เพียง 8 พรรษา[7] เจ้าชายจอร์จเป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษองค์แรกที่ทรงศึกษาวิทยาศาสตร์อย่างเป็นทางการ นอกจากเคมีศาสตร์และฟิสิกส์แล้วพระองค์ก็ยังทรงศึกษาดาราศาสตร์ คณิตศาสตร์ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาละติน ประวัติศาสตร์ ดนตรี ภูมิศาสตร์ การพาณิชย์ การเกษตรกรรม และกฎหมายรัฐธรรมนูญนอกไปจากการกีฬาและการสังคมเช่นการเต้นรำ การดวลดาบ และการขี่ม้า การศึกษาทางศาสนาเป็นการศึกษาภายใต้คริสตจักรแห่งอังกฤษ[8]
พระเจ้าจอร์จที่ 2ไม่ทรงสนพระทัยในพระนัดดาเท่าใดนัก แต่ในปี ค.ศ. 1751 เมื่อเจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์ พระโอรสสิ้นพระชนม์โดยกะทันหันจากการบาดเจ็บที่ปอด เจ้าชายจอร์จก็กลายเป็นรัชทายาท และทรงได้รับตำแหน่งของพระราชบิดาและทรงดำรงตำแหน่งเป็นดยุกแห่งเอดินบะระ พระเจ้าจอร์จที่ 2 ทรงหันมาสนพระทัยในตัวพระนัดดา สามอาทิตย์หลังจากนั้นก็พระราชทานตำแหน่งให้เจ้าชายจอร์จเป็นเจ้าชายแห่งเวลส์[9] ในฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 1756 เมื่อทรงใกล้จะมีพระชนมายุ 18 พรรษาพระเจ้าจอร์จที่ 2 ก็พระราชทานพระราชวังเซนต์เจมส์ให้แก่เจ้าชายจอร์จ แต่เจ้าชายจอร์จไม่ทรงยอมรับโดยคำแนะนำของพระมารดาและจอห์น สจวต เอิร์ลที่ 3 แห่งบิวต์ พระสหายของพระมารดา ผู้ต่อมาได้รับตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรี[10] พระมารดาของเจ้าชายจอร์จทรงพอพระทัยที่จะให้เจ้าชายจอร์จประทับอยู่กับพระองค์เพื่อที่จะได้อบรมเลี้ยงดูอย่างเข้มงวดทางจริยธรรมด้วยพระองค์เอง[11][12]
อ้างอิง [แก้]
- ^ 1.0 1.1 24 May in the Old Style and New Style dates|Old Style Julian calendar still in use in Great Britain at this time.
- ^ ราชบัณฑิตยสถาน, สารานุกรมประเทศในทวีปยุโรป ฉบับราชบัณฑิตยสถาน, กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน, 2550, หน้า 253
- ^ The Royal Household. "George III". Official website of the British Monarchy. สืบค้นเมื่อ 2007-05-25.
- ^ Butterfield, Herbert (1957). George III and the Historians. London: Collins. pp. p.9.
- ^ Hibbert, p.8
- ^ แม่แบบ:London Gazette
- ^ Brooke, pp.23–41
- ^ Brooke, pp.42–44, 55
- ^ Hibbert, pp.3–15
- ^ Brooke, pp.51–52; Hibbert, pp.24–25
- ^ Bullion, John L. (2004), "Augusta , princess of Wales (1719–1772)", Oxford Dictionary of National Biography (Oxford University Press), doi:10.1093/ref:odnb/46829, สืบค้นเมื่อ 2008-09-17 (Subscription required)
- ^ Ayling, p.33
ดูเพิ่ม [แก้]
- ราชอาณาจักรบริเตนใหญ่
- ราชอาณาจักรสกอตแลนด์
- สภาสามัญชน
- สภาขุนนาง
- พระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร
- สงครามปฏิวัติอเมริกา
- การปฏิวัติฝรั่งเศส
- สงครามนโปเลียน
- ราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าจอร์จที่ 3
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ พระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
| สมัยก่อนหน้า | พระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร | สมัยถัดไป | ||
|---|---|---|---|---|
| พระเจ้าจอร์จที่ 2 |  |
 พระมหากษัตริย์บริเตนใหญ่ (ราชวงศ์แฮโนเวอร์) (25 ตุลาคม ค.ศ. 1760 – 31 ธันวาคม ค.ศ. 1800) |
 |
พระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1800 ได้รวมราชอาณาจักรบริเตนใหญ่กับราชอาณาจักรไอร์แลนด์เป็นสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ |
| ว่าง | |
พระมหากษัตริย์ไอร์แลนด์ (ราชวงศ์แฮโนเวอร์) (25 ตุลาคม ค.ศ. 1760 – 31 ธันวาคม ค.ศ. 1800) |
|
ว่าง |
| ไม่มี พระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1800 ได้รวมราชอาณาจักรบริเตนใหญ่กับราชอาณาจักรไอร์แลนด์เป็นสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ |
|
 พระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร (ราชวงศ์แฮโนเวอร์) (1 มกราคม ค.ศ. 1801 – 29 มกราคม ค.ศ. 1820) |
|
พระเจ้าจอร์จที่ 4 |
|
|||||||||||||
.svg){kind=small}
- บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2281
- บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2363
- พระมหากษัตริย์บริเตนใหญ่
- พระมหากษัตริย์ไอร์แลนด์
- พระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร
- พระมหากษัตริย์ฮันโนเวอร์
- บุคคลจากเวสต์มินสเตอร์
- ประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา
- ราชวงศ์แฮโนเวอร์
- ดยุกแห่งคอร์นวอลล์
- เจ้าชายแห่งเวลส์
- ดยุกแห่งเอดินบะระห์
- ดยุกแห่งบราวนชไวก์-ลืนเนอบวร์ก
- ผู้คัดเลือกแห่งแฮโนเวอร์
- บทความเกี่ยวกับ ชีวประวัติ ที่ยังไม่สมบูรณ์
