ประเทศคิวบา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สาธารณรัฐคิวบา
República de Cuba (สเปน)
ธงชาติ
คำขวัญPatria o Muerte
(สเปน: "บ้านเกิดหรือความตาย")
เพลงชาติลาบายาเมซา
(สเปน: "เพลงแห่งบายาโม")
เมืองหลวง
(และเมืองใหญ่สุด)
ฮาวานา
23°8′N 82°23′W / 23.133°N 82.383°W / 23.133; -82.383
ภาษาราชการ ภาษาสเปน
การปกครอง คอมมิวนิสต์
 -  ประธานาธิบดี ราอุล กัสโตร
เอกราช สงครามสิบปี 
 -  ประกาศจากสเปน 10 ตุลาคม พ.ศ. 2411 
 -  ประกาศสาธารณรัฐ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2445 
 -  รับรองเอกราชในคิวบา 1 มกราคม พ.ศ. 2502 
พื้นที่
 -  รวม 110,861 ตร.กม. (105)
42,803 ตร.ไมล์ 
 -  แหล่งน้ำ (%) น้อยมาก
ประชากร
 -  2549 (ประเมิน) 11,382,820 (73)
 -  2545 (สำมะโน) 11,177,743 
 -  ความหนาแน่น 102 คน/ตร.กม. (97)
264 คน/ตร.ไมล์
จีดีพี (อำนาจซื้อ) 2548 (ประมาณ)
 -  รวม 39.17 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ 
 -  ต่อหัว 3,500 ดอลลาร์สหรัฐ 
HDI (2556) 0.815 (สูงมาก) (44)
สกุลเงิน เปโซ (CUP)
คอนเวอร์ทิเบิลเปโซ 1 (CUC)
เขตเวลา EST (UTC-5)
 -  (DST) (เริ่มวันที่ 1 เมษายน วันสิ้นสุดหลากหลาย) (UTC-4)
โดเมนบนสุด .cu
รหัสโทรศัพท์ 53
1ช่วงปี พ.ศ. 25362547 ได้มีการใช้สกุลเงินดอลลาร์สหรัฐนอกเหนือจากเปโซ จนกระทั่งดอลลาร์ถูกแทนที่ด้วยคอนเวอร์ทิเบิลเปโซ

คิวบา (อังกฤษและสเปน: Cuba) มีชื่อทางการคือ สาธารณรัฐคิวบา (อังกฤษ: Republic of Cuba; สเปน: República de Cuba) ประกอบด้วยเกาะคิวบา (เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะแอนทิลลิสใหญ่) เกาะคูเบนตุด (Isla de la Juventud) และเกาะเล็ก ๆ ใกล้เคียง ตั้งอยู่ในภูมิภาคแคริบเบียนเหนือ ที่จุดบรรจบของทะเลแคริบเบียน อ่าวเม็กซิโก และมหาสมุทรแอตแลนติก คิวบาตั้งอยู่ทางทิศใต้ของสหรัฐอเมริกาภาคตะวันออก และหมู่เกาะบาฮามาส ทางทิศตะวันตกของหมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอสและประเทศเฮติ ทางทิศตะวันออกของเม็กซิโก และทางทิศเหนือของหมู่เกาะเคย์แมนและเกาะจาเมกา สาธารณรัฐคิวบาเป็นเพียงประเทศเดียวในบริเวณภูมิภาคนี้ที่ยังคงมีการปกครองแบบคอมมิวนิสต์อยู่

เนื้อหา

ภูมิศาสตร์[แก้]

สภาพอากาศ[แก้]

ระบบนิเวศ[แก้]

ประวัติศาสตร์[แก้]

ดูบทความหลักที่: ประวัติศาสตร์คิวบา

ชาวสเปนเดินทางมาถึงเกาะคิวบาครั้งแรกเมื่อพ.ศ. 2035 แต่ไม่ได้สนใจเกาะนี้มากนักในระยะแรกเพราะไม่มีทรัพยากรธรรมชาติและมีชาวอินเดียนอยู่น้อย จนกระทั่งเกิดการปฏิวัติในเฮติเมื่อปี พ.ศ. 2333 คิวบาจึงกลายเป็นแหล่งอุตสาหกรรมน้ำตาลของสเปนแทนที่เฮติ

คิวบาเป็นดินแดนสุดท้ายในทวีปอเมริกาที่เป็นอาณานิคมของสเปน โคเซ มาร์ตี จัดตั้งพรรคปฏิวัติคิวบาเมื่อ พ.ศ. 2435 เพื่อเรียกร้องเอกราชจนถูกฆ่าเมื่อพ.ศ. 2438 การเรียกร้องเอกราชของคิวบาได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐอเมริกา จนกระทั่งเรือของสหรัฐเกิดระเบิดในอ่าวของกรุงฮาวานาเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2440 ซึ่งกลายเป็นชนวนให้เกิดสงครามสเปน-อเมริกา ผลของสงครามทำให้คิวบาได้รับเอกราชและอาณานิคมอื่นของสเปนกลายเป็นของสหรัฐอเมริกา

หลังจากได้รับเอกราช คิวบาตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของสหรัฐอเมริกาอย่างมาก ในบางช่วงเช่น พ.ศ. 2460-2466 คิวบาถูกสหรัฐยึดครองและเข้ามาบริหารโดยตรง ทั้งนี้เพราะสหรัฐมีผลประโยชน์ในอุตสาหกรรมน้ำตาลของคิวบา อิทธิพลของสหรัฐสิ้นสุดลงเมื่อฟีเดล กัสโตร เข้ายึดอำนาจจากประธานาธิบดีฟุลเคนเซียว บาติสตา และบริหารประเทศด้วยระบอบสังคมนิยมเมื่อ พ.ศ. 2502 เมื่อถูกสหรัฐตัดความสัมพันธ์และปิดกั้นทางการค้า และสนับสนุนชาวคิวบาโพ้นทะเลให้ก่อกบฏล้มรัฐบาลของกัสโตรจนเกิดวิกฤตการณ์เบย์ออฟฟิกส์เมื่อ 15 เมษายน พ.ศ. 2514 แต่ไม่สำเร็จ รัฐบาลของกัสโตรจึงหันไปสร้างความสัมพันธ์กับสหภาพโซเวียตและจีนแทน ปัจจุบันคิวบาเป็น 1 ใน 5 ประเทศคอมมิวนิสต์ในโลก (อีก 4 ประเทศคือ จีน เวียดนาม ลาว และเกาหลีเหนือ) และเป็นประเทศเดียวในทวีปอเมริกาที่ปกครองด้วยระบอบคอมมิวนิสต์[1]

การเมืองการปกครอง[แก้]

รูปแบบการปกครอง สังคมนิยม ปกครองด้วยระบอบสังคมนิยมคอมมิวนิสต์

บริหาร[แก้]

ดูบทความหลักที่: รัฐบาลคิวบา

ประธานาธิบดีเป็นประมุขของประเทศและเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหาร โดยคนปัจจุบันคือนาย Raúl Castro Ruz ซึ่งเข้ารับตำแหน่งแทนนาย Fidel Castro เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2551 ต่อมาได้มีการจำกัดวาระการดำรงตำแหน่ง ประธานาธิบดีและรัฐมนตรีเป็นวาระ10ปีเท่านั้นรวมทั้งจำกัดวาระของ Raúl Castro Ruz ผู้นำในปัจจุบันด้วย

นิติบัญญัติ[แก้]

ดูบทความหลักที่: รัฐสภาแห่งคิวบา

ระบบสภาเดียว ที่มีชื่อว่า National Assembly of People’s Power ซึ่งประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 614 คน มาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน และมีวาระ 5 ปี (การเลือกตั้งครั้งล่าสุดมีขึ้นเมื่อปี 2551 และครั้งต่อไปจะมีขึ้นในปี 2556) พรรคการเมือง ระบบพรรคเดียว คือ พรรคคอมมิวนิสต์ (Partido Comunista de Cuba : PCC)

ตุลาการ[แก้]

ดูบทความหลักที่: กฎหมายคิวบา

ฝ่าย ศาลฎีกา (ได้รับการแต่งตั้งจากสภา National Assembly of People’s Power) มีอำนาจดูแลศาลอื่นๆ ในระดับภูมิภาค

การบังคับใช้กฎหมาย[แก้]

ใช้การปกครองแบบคอมมิวนิสต์ โดยใช้กฎหมายของสภาคอมมิวนิสต์

สิทธิมนุษยชน[แก้]

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

14 จังหวัด (provinces) และ 1 เทศบาลพิเศษ* (special municipality) ได้ประกอบขึ้นเป็นประเทศคิวบา เขตปกครองนี้ได้มีการเปลี่ยนแปลงใหม่จากเดิมมีเพียง 6 จังหวัด คือ ปีนาร์เดลรีโอ (Pinar del Río) อาบานา (Habana) มาตันซัส (Matanzas) ลัสบียัส (Las Villas) กามากูเอย์ (Camagüey) และโอเรียนเต (Oriente)

Cuba Provinces-numbers.png
1 อิสลาเดลาคูเบนตุด* (Isla de la Juventud)
2 ปีนาร์เดลรีโอ (Pinar del Río) 9 เซียโกเดอาบีลา (Ciego de Ávila)
3 ลาอาบานา (ฮาวานา) (La Habana) 10 กามากูเอย์ (Camagüey)
4 ซิวดัดเดลาอาบานา (ฮาวานาซิตี) (Ciudad de la Habana) 11 ลัสตูนัส (Las Tunas)
5 มาตันซัส (Matanzas) 12 กรันมา (Granma)
6 เซียนฟวยโกส (Cienfuegos) 13 ออลกิน (Holguín)
7 บียากลารา (Villa Clara Province) 14 ซันเตียโกเดกูบา (Santiago de Cuba Province)
8 ซังตีสปีรีตุส (Sancti Spíritus Province) 15 กวันตานาโม (Guantánamo)

ต่างประเทศ[แก้]

ความสัมพันธ์กับสหรัฐอเมริกา[แก้]

ความสัมพันธ์กับกลุ่มประเทศลาตินอเมริกา[แก้]

ความสัมพันธ์กับประเทศสังคมนิยม[แก้]

คิวบาเป็นหนึ่งในประเทศที่ปิดประเทศเช่นเดียวกับเกาหลีเหนือจึงไม่มีความสัมพัทธ์ทางการทูตแต่จะมีกับพวกคอมมิวนิสต์ด้วยกัน

ความสัมพันธ์กับราชอาณาจักรไทย[แก้]

ความสัมพันธ์คิวบา – ไทย
Map indicating location of คิวบา and ไทย

คิวบา

ไทย
  • การทูต
  • เศรษฐกิจ
  • ความร่วมมือทางวิชาการ
  • ความร่วมมือทางทหาร
  • การเยือน
    • ฝ่ายไทย
    • ฝ่ายคิวบา

กองทัพ[แก้]

ดูบทความหลักที่: กองทัพคิวบา

กองกำลังกึ่งทหาร[แก้]

เศรษฐกิจ[แก้]

โครงสร้างเศรษฐกิจ[แก้]

อัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ (2552) ร้อยละ 1.4

ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (2551) 68.39 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

รายได้ประชาชาติต่อหัว (2551) 6,086.40 ดอลลาร์สหรัฐ

อัตราเงินเฟ้อ ร้อยละ 0.8

อัตราการว่างงาน (2551) ร้อยละ 1.7

หนี้สินต่างประเทศ 17.50 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

ทรัพยากรธรรมชาติ เหล็ก ทองแดง นิเกิล แมงกานีส เกลือ ไม้ ก๊าซธรรมชาติ

อุตสาหกรรม อุตสาหกรรมผลิตและแปรรูปน้ำตาล การกลั่นน้ำมัน อาหารแปรรูป เหล็ก ปูนซีเมนต์ เคมีภัณฑ์ การผลิตยาและผลิตภัณฑ์ชีวภาพ

เกษตรกรรม อ้อย ยาสูบ ผลไม้ประเภทส้ม (Citrus) กาแฟ ผัก ถั่ว เนื้อ ข้าว ผลไม้เมืองร้อน

มูลค่าการนำเข้า (2551) 14.25 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ สินค้านำเข้า อาหาร น้ำมันเชื้อเพลิง เคมีภัณฑ์ เครื่องจักร

มูลค่าการส่งออก (2551) 3.68 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ สินค้าออก น้ำตาล นิเกิล ยาสูบ อาหารทะเล เหล้ารัม ยาและผลิตภัณฑ์ชีวภาพ

ประเทศคู่ค้าที่สำคัญ เนเธอร์แลนด์ เวเนซุเอลา แคนาดา จีน สเปน สหรัฐอเมริกา และประเทศในภูมิภาคลาตินอเมริกา

สถานการณ์สำคัญทางเศรษฐกิจ

คิวบามีนโยบายเศรษฐกิจตามระบอบสังคมนิยม โดยรัฐมีบทบาทในการกำหนดนโยบาย บริหารจัดการ และขับเคลื่อนเศรษฐกิจและสังคม เป็นผู้ควบคุมกลไกในการผลิตส่วนใหญ่ เป็นผู้จ้างแรงงานที่สำคัญ เป็นผู้กำหนดราคาสินค้าส่วนใหญ่และแจกจ่ายสิ่งของแก่ประชาชน พร้อมทั้งควบคุมการลงทุนของภาคธุรกิจ อย่างไรก็ดี ในช่วงทศวรรษ 1990 รัฐบาลคิวบาเริ่มมีการปฏิรูประบบเศรษฐกิจ โดยผ่อนคลายความเข้มงวดในธุรกิจบางประเภท อาทิ การท่องเที่ยวและโรงแรม เพื่อดึงดูดเงินตราจากต่างประเทศ ดำเนินมาตรการเปิดเสรี และส่งเสริมการลงทุนจากต่างประเทศ

หลังจากนาย Raúl Castro เข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดี แม้จะยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงในภาพรวมของนโยบายเศรษฐกิจของคิวบาโดยทันที แต่ก็ได้ค่อยๆ เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ โดยนาย Raúl Castro ประกาศดำเนินนโยบายการขยายการถือครองที่ดินทำกินของเกษตรกร ลดหรือยกเลิกเงินอุดหนุนบางประเภท เพิ่มเงินบำนาญ ยกเลิกข้อจำกัดในการเข้าถึงสินค้าอุปโภคบริโภคบางประเภท อาทิ โทรศัพท์มือถือ และรถจักรยานยนต์ เป็นต้น

อย่างไรก็ดี มาตรการดังกล่าว ไม่สามารถช่วยเหลือคิวบาให้รอดพ้นจากวิกฤตเศรษฐกิจได้ เพราะนอกจากคิวบาจะถูกคว่ำบาตรทางการค้าจากสหรัฐอเมริกาแล้ว ยังมีปัญหาจากความด้อยประสิทธิภาพในการผลิต ราคาสินค้าส่งออกโดยเฉพาะน้ำตาลและนิเกิลในตลาดโลกตกต่ำ รวมทั้งผลกระทบจากภัยพิบัติทางธรรมชาติ โดยเฉพาะพายุเฮอริเคนในช่วงสองสามปีที่ผ่านมา ทั้งนี้ คิวบาได้พัฒนาความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจที่ใกล้ชิดกับเวเนซุเอลา ซึ่งช่วยบรรเทาความเดือดร้อนทางเศรษฐกิจของคิวบาได้อย่างมาก ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ภาคอุตสาหกรรมไบโอเทคโนโลยีและเภสัชกรรมมีความสำคัญเพิ่มมากขึ้นต่อเศรษฐกิจคิวบาในภาพรวม โดยคิวบาสามารถส่งออกผลิตภัณฑ์ประเภทวัคซีนป้องกันไวรัสและแบคทีเรียต่างๆ ไปยังหลายประเทศ เช่น รัสเซีย จีน อินเดีย ปากีสถาน และหลายประเทศในภูมิภาคลาตินอเมริกา

การท่องเที่ยว[แก้]

พลังงาน[แก้]

การท่องเที่ยว[แก้]

โครงสร้างพื้นฐาน[แก้]

สาธารณูปโภค[แก้]

คมนาคม และ โทรคมนาคม[แก้]

วิทยาศาสตร์ และ เทคโนโลยี[แก้]

สาธารณสุข[แก้]

การศึกษา[แก้]

ดูบทความหลักที่: การศึกษาในประเทศคิวบา

ประชากรศาสตร์[แก้]

สาธารณรัฐคิวบา (Republic of Cuba) มีประชากรประมาณ 11,382,820 คน

เชื้อชาติ[แก้]

ภาษา[แก้]

ศาสนา[แก้]

วัฒนธรรม[แก้]

ดูบทความหลักที่: วัฒนธรรมคิวบา

คิวบาเป็นสังคมที่ประกอบด้วยคนหลายเชื้อชาติอยู่ปะปนกันโดยไม่มีการแบ่งแยกสีผิว ก่อนการปฏิวัติของฟิเดล คาสโตร ชาวคิวบาสวนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก (ร้อยละ 72 ของประชาการทั้งหมด) นอกนั้นนับถือศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ ศาสนายิว และศาสนาที่ผสมผสานระหว่างศาสนาคริสต์กับลัทธิความเชื่อดั้งเดิมของของชนชาวผิวดำ ที่มาจากแอฟริกา ส่วนผู้ไม่นับถือศาสนาใดๆมีสูงถึงร้อยละ 19 ของประชากรทั้งหมด ภายหลังการปฏิวัติ รัฐบาลของฟิเดล คาสโตร เห็นว่าศาสนาเป็นสิ่งขัดขวางความเจริญก้าวหน้าและการปฏิวัติไปสู่ระบบคอมมิวนิสต์ ดังนั้นจึงมุ่งกำจัดอิทธิพลของศาสนาให้หมดไป หนังสือเกี่ยวกับคำสอนทางศาสนาถูกทำลาย โรงเรียนของศาสนจักรถูกยึดเป็นของรัฐ องค์กรทางศาสนาถูกจำกัดสิทธิและเสรีภาพ อิทธิพลของจักรวรรดินิยมอเมริกาถูกถอนรากถอนโคนจากสังคมคิวบา รัฐส่งเสริมความเสมอภาคระหว่างเชื้อชาติและระหว่างเพศ ชาวคิวบา นิยมบริโภคอาหารประจำชาติที่ชื่อว่า เยโย่ โดยทำจากพืชพื้นเมือง

อาหาร[แก้]

อาหารคิวบาสะท้อนถึงวัฒนธรรมต่างๆ ที่ตอนนี้แต่งหน้าคิวบาและชาวคิวบา. บ่าว และ อพยพจาก แอฟริกา, สเปน, ฝรั่งเศส, เฮติ และ ใกล้ หมู่ เกาะ แคริบเบียน อิทธิพล ปรุง อาหาร คิวบา; ในความเป็นจริง พื้นที่ ต่างๆ ของ ประเทศ คิวบามีแนวโน้มที่จะปฏิบัติตามประเพณีที่แตกต่างกัน และ สูตร. เช่น อาหาร คิวบา Western โปรดปรานอิทธิพลยุโรปตะวันออก ขณะที่อาหารคิวบามาจากแอฟริกา และ แคริบเบียน ปรุง อาหาร.

ตัวอย่าง ของ อาหารคิบา อาหารค่ำคิวบาปกติอาจรวมข้าวขั้นพื้นฐาน และ ถั่ว พร้อมด้วยอาหารคาวและ สลัด ของ มะเขือเทศ และ ผักสลัด อะ โว คา โด.

ที่ใช้ทั่วไปเครื่องเทศ เครื่องเทศ ทั่วไปที่ใช้ในการปรุงอาหารคิวบาเป็นผงยี่หร่า, กระเทียม เครื่องเทศ หอม และ พวงมาลัย อ่าวใบ.

Sofrito Sofrito จะใช้เป็นฐาน ในเนื้อและอาหารรสถั่ว. ก็มักจะเตรียมการล่วงหน้า และ มี การผสมผสาน ของ peppers ระฆัง, กระเทียม, หอม ผงยี่หร่า, ใบออริกา โน และ อ่าว.

Desserts และ Pastries ผัดคิวบา-pastries จะเต็มไปด้วยส่วนผสม หวาน หรือ เผ็ด เช่น ครีม ชีส, ฝรั่ง, สับปะรด, แฮม หรือ เนื้อ. พวกเขาจะทำหน้าที่เป็นขนม กับ กาแฟ.

แซนวิชเกี่ยวกับคิวบา สร้างชื่อเสียงแรงงานอพยพ, แซนวิชคิวบา เริ่มต้นด้วยขนมปัง คิวบา ลายเซ็นที่ได้รับรสและเนื้อ จากมันและ การปรุงสุกใน plancha และ จะเต็มไปด้วย แฮมหมูอบ, ซาลามี่ชีสสวิส, มัสตาร์ด และ แตงกวา ดอง. มีการถกเถียงมากกว่าส่วนผสมอะไร "เก่า" แซนด์วิชคิวบารวมและสูตรแตกต่างกันตามความชอบ ส่วนตัว.

ดนตรี[แก้]

สื่อสารมวลชน[แก้]

กีฬา[แก้]

วันหยุด[แก้]

ดูบทความหลักที่: รายชื่อวันสำคัญของคิวบา

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. จิตราภรณ์ ตันรัตนกุล. ละตินอเมริกา. เชียงใหม่: ตรัสวิน, 2545.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

คุณสามารถหาข้อมูลเกี่ยวกับ ประเทศคิวบา ได้โดยค้นหาจาก
โครงการพี่น้องของวิกิพีเดีย:
Wiktionary-logo-th.png หาความหมาย จากวิกิพจนานุกรม
Wikibooks-logo.svg หนังสือ จากวิกิตำรา
Wikiquote-logo.svg คำคม จากวิกิคำคม
Wikisource-logo.svg ข้อมูลต้นฉบับ จากวิกิซอร์ซ
Commons-logo.svg ภาพและสื่อ จากคอมมอนส์
Wikinews-logo.svg เนื้อหาข่าว จากวิกิข่าว
Wikiversity-logo-en.svg แหล่งเรียนรู้ จากวิกิวิทยาลัย
รัฐบาล
การศึกษา
การท่องเที่ยว
อื่นๆ