ไพจิต ศรีวรขาน
ไพจิต ศรีวรขาน | |
|---|---|
ไพจิต ใน พ.ศ. 2553 | |
| ที่ปรึกษานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครพนม | |
| เริ่มดำรงตำแหน่ง 5 มีนาคม พ.ศ. 2568 (1 ปี 3 เดือน 1 วัน) | |
| นายกองค์การ บริหารส่วนจังหวัด | อนุชิต หงษาดี |
| สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม | |
| ดำรงตำแหน่ง 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 – 20 มีนาคม พ.ศ. 2566 (18 ปี 1 เดือน 14 วัน) | |
| ก่อนหน้า | ชัยวัฒน์ กุลศักดิ์วิมล |
| ถัดไป | อลงกต มณีกาศ |
| ดำรงตำแหน่ง 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 – 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 (12 ปี 3 เดือน 16 วัน) | |
| ก่อนหน้า | ไขแสง สุกใส |
| ถัดไป | ชัยวัฒน์ กุลศักดิ์วิมล |
| ข้อมูลส่วนบุคคล | |
| เกิด | 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม ประเทศไทย |
| พรรคการเมือง | ราษฎร (2531–2535) ความหวังใหม่ (2535–2545) ไทยรักไทย (2545–2550) พลังประชาชน (2550–2551) เพื่อไทย (2552–ปัจจุบัน) |
| คู่สมรส | สุจินดา ศรีวรขาน |
ไพจิต ศรีวรขาน (เกิด 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2490) เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นที่ปรึกษานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครพนม อดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม เป็นแกนนำกลุ่มอีสานพัฒนา[1]
ไพจิต ศรีวรขาน เป็นบุคคลที่มีบทบาทสำคัญทางการเมืองในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย โดยเฉพาะในจังหวัดนครพนม ซึ่งเป็นพื้นที่ฐานเสียงของเขา เขาเคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหลายสมัย และมีบทบาทในการผลักดันนโยบายเพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของภาคอีสาน ในฐานะแกนนำกลุ่ม “อีสานพัฒนา” ซึ่งเป็นกลุ่มการเมืองที่เน้นการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและคุณภาพชีวิตของประชาชนในภูมิภาค นอกจากนี้ ไพจิตยังเคยดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย และมีบทบาทในกระบวนการกำหนดนโยบายของพรรคในช่วงเวลาสำคัญทางการเมืองของประเทศ
ประวัติ
[แก้]ไพจิต เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 ที่อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม เป็นบุตรนายอุย นางผาง ศรีวรขาน ด้านครอบครัวสมรสกับนางสุจินดา ศรีวรขาน (สกุลเดิม: แสนคำ)
สำเร็จการศึกษาชั้นประกาศนียบัตรการศึกษา (ป.กศ.) จากโรงเรียนฝึกหัดครูสกลนคร ระดับปริญญาตรี สาขาประวัติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตมหาสารคาม และนิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และระดับปริญญาโท สาขาการบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม
การทำงาน
[แก้]ไพจิต เริ่มเข้าสู่งานการเมืองโดยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครพนม ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2531 และได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งเรื่อยมา พ.ศ. 2535/1 พ.ศ. 2535/2 พ.ศ. 2538 พ.ศ. 2539 พ.ศ. 2548 พ.ศ. 2550 พ.ศ. 2554 และ พ.ศ. 2562 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม เป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และในสภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 24 ได้รับตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการกิจการสภาผู้แทนราษฎร
บทบาทในพรรคการเมือง ไพจิต เคยดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการพรรคความหวังใหม่ และเป็นแกนนำกลุ่มอีสานพัฒนา มีบทบาทสำคัญร่วมกับ ศักดา คงเพชร และ ปรีชา เร่งสมบูรณ์สุข ในการเปิดเผยเรื่องอำนาจของแก๊งออฟโฟร์[2] ซึ่งประกอบด้วย เนวิน ชิดชอบ สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี สมัคร สุนทรเวช และธีรพล นพรัมภา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
[แก้]- พ.ศ. 2543 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)[3] - พ.ศ. 2540 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)[4] - พ.ศ. 2516 –
เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)[5]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ ‘ไพจิต ศรีวรขาน’ ประกาศสู้ศึกเลือกตั้งนครพนม ลั่นพร้อมตายกับ ‘เพื่อไทย’ มั่นใจชนะทุกเขต
- ↑ เปิดประวัติรมต.ใหม่ ครม. "ยิ่งลักษณ์ 2"
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๑๗ ตอนที่ ๒๕ ข หน้า ๒, ๑ ธันวาคม ๒๕๔๓
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2015-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๑๔ ตอนที่ ๒๗ ข หน้า ๙, ๓ ธันวาคม ๒๕๔๐
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญพิทักษ์เสรีชน, เล่ม ๙๐ ตอนที่ ๑๒๘ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๓๓, ๘ ตุลาคม ๒๕๑๖
- บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2490
- บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
- บุคคลจากอำเภอธาตุพนม
- นักการเมืองไทย
- สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม
- พรรคราษฎร (พ.ศ. 2529)
- พรรคความหวังใหม่
- นักการเมืองพรรคไทยรักไทย
- พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
- นักการเมืองพรรคเพื่อไทย
- บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
- บุคคลจากคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
- บุคคลจากสาขาวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
- ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
- ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.