นครเซบู

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก เซบูซิตี)
Jump to navigation Jump to search
เซบูซิตี
Dakbayan sa Sugbu
Lungsod ng Cebu
นครหนาแน่น
เซบูซิตี
เซบูซิตี
สมญา: นครราชินีแห่งแดนใต้
เมืองหลวงแห่งแรก
เมืองที่เก่าที่สุดของประเทศ
ที่ตั้งในจังหวัดเซบู
ที่ตั้งในจังหวัดเซบู
ประเทศ  ฟิลิปปินส์
เขต กิตนางคาบีซายาอัน
จังหวัด เซบู (ในเชิงภูมิศาสตร์เท่านั้น)
District 1st (North) and 2nd (South) districts of Cebu City
รวมตัวเป็นนคร 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1937
บารังไกย์
การปกครอง
 • ประเภท Sangguniang Panlungsod
 • นายกเทศมนตรี Tomas Osmeña (LP)
 • รองนายกเทศมนตรี Edgar Labella (UNA)
พื้นที่[1]
 • นคร 315.00 ตร.กม. (121.62 ตร.ไมล์)
 • เขตมหานคร 1,062.88 ตร.กม. (410.38 ตร.ไมล์)
ความสูง 5 เมตร (16 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)[2]
 • นคร 922,611
 • ความหนาแน่น 2,900 คน/ตร.กม. (7,600 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตมหานคร 2,849,213
 • ความหนาแน่นเขตมหานคร 2,700 คน/ตร.กม. (6,900 คน/ตร.ไมล์)
 • ผู้เลือกตั้ง (2016)[3] 630,003 คน
เดมะนิม Cebuano
Cebuana
เขตเวลา เวลามาตรฐานฟิลิปปินส์ (UTC+8)
รหัสไปรษณีย์ 6000
ไอดีดี:รหัสโทรศัพท์ +63 (0)32
ระดับรายได้ ระดับที่ 1
แม่แบบ:PSGCstyle 072217000
เว็บไซต์ www.cebucity.gov.ph

เซบูซิตี (เซบัวโน: Dakbayan sa Sugbu; ฟิลิปีโน: Lungsod ng Cebu) เป็นนครหนาแน่นในจังหวัดเซบู เขตกิตนางคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ แต่ปกครองอย่างอิสระจากตัวจังหวัด ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 922,611 คน เป็นนครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 5 ของประเทศ และมากที่สุดในกลุ่มเกาะวิซายัส และในปี ค.ศ. 2016 มีผู้ที่สามารถลงคะแนนเสียงเลือกตั้งได้ 630,003 คน เซบูซิตีถือเป็นศูนย์กลางสำคัญในด้านพาณิชยกรรม การค้า การศึกษา ของวิซายัส

เซบูซิตีตั้งอยู่ทางตะวันออกตอนกลางของเกาะเซบู และเป็นศูนย์กลางของเขตมหานครเซบู ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ของนครคาร์คาร์, ดาเนา, ลาปู-ลาปู, มันดาอูเว, นากา, ตาลิไซ และเทศบาลอีกหลายแห่ง เมโทรเซบูมีประชากร 2,849,213 คน (ค.ศ. 2015) เป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่สองของประเทศ รองจากเมโทรมะนิลาบนเกาะลูซอน[4]

เซบูซิตี เป็นนครที่เก่าแก่ที่สุดของฟิลิปปินส์ เนื่องจากจักรวรรดิสเปนเดินทางมาตั้งถิ่นฐานที่นี่เป็นที่แรก[5] และเป็นเมืองหลวงแห่งแรกของประเทศ ที่นี่ถือศูนย์รวมคริสตศาสนิกชนแห่งตะวันออกไกล และเป็นมหานครที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของประเทศรองจากเมโทรมะนิลา[6][7][8][9]

เซบูซิตีมีท่าเรือขนส่งสินค้าขนาดใหญ่ และเป็นที่ตั้งของบริษัทขนส่งหลายแห่ง ทางทิศตะวันออกของนครก็มีช่องแคบและเกาะมักตัน

ภูมิศาสตร์[แก้]

เซบูซิตีมีพื้นที่ 315 กม² (122 sq mi) มีอาณาเขตติดต่อกับนครและเมืองอื่น ๆ ดังนี้

  • ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ติดกับมันดาอูเว และเมืองโคนโซลาซิโอน
  • ทิศตะวันตก ติดกับนครโตเลโด เมืองบาลัมบัน และอัสตูรีอัส
  • ทิศใต้ ติดกับนครตาลีไซ และเมืองมิงลานิลลา
  • ทิศตะวันออก ติดกับช่องแคบมักตัน ซึ่งเป็นที่ตั้งของนครลาปู-ลาปู ถัดไปคือเกาะโบโฮล

ภูมิอากาศ[แก้]

เซบูซิตีมีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน โดยจะมีฤดูฝนที่ยาว และฤดูแล้งที่สั้น ซึ่งฤดูแล้งมีเพียงสองเดือนเท่านั้น คือมีนาคมและเมษายน อุณหภูมิโดยเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 27 °C (81 °F) ถึง 29 °C (84 °F) บริมาณน้ำฝนต่อปีอยู่ที่ 1,700 มม. (67 นิ้ว)

ประชากร[แก้]

ภาษาในเซบูซิตี (2010)
ภาษา ผู้ใช้
เซบัวโน
  
913,324
ตากาล็อก
  
2,298
อังกฤษ
  
1,356
ฮีลีไกโนน
  
724
อื่น ๆ
  
2,646

ในปี ค.ศ. 2007 มีประชากร 799,762 คน ต่อมาในปี ค.ศ. 2010 ประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 866,171 คน จาก 161,151 ครัวเรือน และใน ค.ศ. 2016 มีผู้ที่สามารถลงคะแนนเสียงเลือกตั้งได้ 630,003 คน หมายความว่ามีประชากรร้อยละ 18 ที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป ประชากรส่วนใหญ่พูดภาษาเซบัวโน[11]

ศาสนา[แก้]

ศาสนาหลักคือ ศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก โดยมีผู้นับถือ 80% ของประชากรทั้งหมด ชาวคริสต์ส่วนที่เหลือก็นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ ศาสนาอื่น ๆ ได้แก่ ศาสนาอิสลาม ศาสนาฮินดู และศาสนาพุทธ

เศรษฐกิจ[แก้]

คำว่า เซบู มาจากการรวมกันของ "เซบู" และ "บูม" เป็นคำที่ใช้สื่อถึงการพัฒนาทางเศรษฐกิจที่รวดเร็วของจังหวัดเซบูและเซบูซิตีในช่วงคริสตทศวรรษ 1990[12]

เซบูซิตีมีเกาะ ชายหาด โรงแรม รีสอร์ต จุดดำน้ำ และสถานที่ทางประวัติศาสตร์หลายแห่ง ทำให้มีนักท่องเที่ยวเดินทางเข้ามามาก สามารถเดินทางมาที่นี่ได้โดยทางอากาศและทางทะเล เซบูซิตียังเป็นประตูสู่ฟิลิปปินส์ตอนกลางและตอนใต้อีกด้วย ท่าเรือเซบูเป็นท่าเรือที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของประเทศ รองจากท่าเรือมะนิลา[13]

ตัวนครเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมการจ้างทำกระบวนการธุรกิจที่สำคัญ โดยในปี ค.ศ. 2013 เซบูถูกจัดอันดับที่ 8 "จุดหมายปลายทางการจ้างทำกระบวนการธุรกิจ 100 แห่งของโลก" จัดทำโดยบริษัทโทลอนส์[14][15] ในปี ค.ศ. 2012 มีรายได้จากการจ้างทำกระบวนการธุรกิจไอทีในเซบู 484 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[16]

การท่องเที่ยว[แก้]

การท่องเที่ยวคือเป็นอุตสาหกรรมหลักที่สำคัญของนคร เซบูซิตีเคยเป็นเจ้าภาพการประชุมการท่องเที่ยวอาเซียนในปี ค.ศ. 1998 และการประชุมการท่องเที่ยวเอเชียตะวันออกในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2002

มีสิ่งก่อสร้างในยุคอาณานิคมของสเปนหลายแห่ง อาทิ ป้อมซันเปโดร, Basilica del Santo Niño, Magellan's Cross และอาสนวิหารมหานครเซบู[17] นอกจากนี้ก็ยัง Museo Sugbo, พิพิธภัณฑ์คาซา โกโรร์โด และวัดเต๋าเซบู

การขนส่ง[แก้]

สามารถเดินทางอากาศยานมาลงที่ท่าอากาศยานนานาชาติมักตัน–เซบู ซึ่งตั้งอยู่ที่นครลาปู-ลาปู มีเที่ยวบินไปยังต่างประเทศโดยตรง อาทิ ฮ่องกง มาเลเซีย สิงคโปร์ ญี่ปุ่น จีน ไต้หวัน ดูไบ เกาหลีใต้ และรัสเซีย[18][19] นอกจากนี้ยังสามารถเดินทางไปยังจุดหมายในทวีปอื่น ๆ โดยการเปลี่ยนเครื่องบินที่ท่าอากาศยานนานาชาตินินอย อากีโน ส่วนการขนส่งทางทะเล ท่าเรือเซบูซึ่งให้บริการโดยการท่าเรือเซบู มีเรือเดินทางมาที่นี่ประมาณ 80% ของประเทศ และมีเส้นทางเรือให้บริการไปยังวิซายัสและมินดาเนา[13]

การขนส่งภายในตัวนคร ได้แก่ รถจี๊ปนีย์ รถโดยสารประจำทาง รถแท็กซี่ และมีโครงการรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษตั้งแต่ปี ค.ศ. 2012[20][21] โครงการนี้คาดว่าจะมีผู้โดยสาร 330,000 คนต่อวัน และจะมีรถโดยสารให้บริการ 176 คัน จำนวนสถานีทั้งหมด 33 สถานี[22][23] โครงการนี้มีชื่อว่า ทรานส์เซบู และถูกตั้งเป้าให้เปิดใช้งานภายในปี ค.ศ. 2017[24] แต่ปัจจุบันโครงการนี้ล่าช้ากว่ากำหนดประมาณสองปี และค่าใช้จ่ายโครงการเพิ่มสูงถึง 180 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[25]

เมืองพี่น้อง[แก้]

ต่างประเทศ
ในประเทศ

อ้างอิง[แก้]

  1. http://nap.psa.gov.ph/activestats/psgc/municipality.asp?muncode=072217000&regcode=07&provcode=22
  2. https://www.psa.gov.ph/sites/default/files/attachments/hsd/pressrelease/R07.xlsx
  3. "2016 National and Local Elections Statistics".
  4. "Highlights of the Philippine Population 2015 Census of Population | Philippine Statistics Authority". http://psa.gov.ph/content/highlights-philippine-population-2015-census-population. 
  5. "History of Cebu". Cebu City Tour. http://www.cebucitytour.com/about-cebu/history/. เรียกข้อมูลเมื่อ February 22, 2013. 
  6. "Cebu & Philippines - International Eucharistic Congress 2016". http://iec2016.ph/about-us/cebu-philippines/. เรียกข้อมูลเมื่อ 24 June 2016. 
  7. "Cebu—Cradle of the Philippine Church and Seat of Far-East Christianity." International Eucharistic Congress 2016, December 4, 2014, accessed December 4, 2014, http://iec2016.ph/wp-content/uploads/2014/12/Cebu%E2%80%94Cradle-of-the-Philippine-Church-and-Seat-of-Far-East-Christianity.pdf
  8. "Cebu Archdiocese Philippines - Archdiocese of Cebu Philippines - Ucanews". http://directory.ucanews.com/dioceses/philippines-cebu/425. เรียกข้อมูลเมื่อ 24 June 2016. 
  9. Aeon (29 December 2014). "‘Cradle of Christianity’ or ‘Seat of Christianity’ in the Far East?". https://philippinechurchhistory.wordpress.com/2014/12/29/cradle-of-christianity-or-seat-of-christianity-in-the-far-east/. เรียกข้อมูลเมื่อ 24 June 2016. 
  10. "Climatological Normals of the Philippines (1951-1985) (PAGASA 1987)". PAGASA. http://www.nrlmry.navy.mil/forecaster_handbooks/Philippines2/Forecasters%20Handbook%20for%20the%20Philippine%20Islands%20and%20Surrounding%20Waters%20Appendix%20C.pdf. เรียกข้อมูลเมื่อ 18 April 2016. 
  11. "Statistical Tables on Sample Variables from the results of 2010 Census of Population and Housing - Cebu". https://psa.gov.ph/content/statistical-tables-sample-variables-results-2010-census-population-and-housing-%C3%83%C2%A2%C3%A2%E2%80%9A%C2%AC%C3%A2%E2%82%AC%C5%93-cebu. 
  12. Cebu Daily News, Fernando Fajardo (11 มกราคม 2556). "Has 'Ceboom' returned?". Archived from the original on 13 มกราคม 2556. http://newsinfo.inquirer.net/338753/has-ceboom-returned. 
  13. 13.0 13.1 Victorina Zosa (August 2004). "Philippine – Japan Economic Linkages: A Case Study of Cebu". Philippine Institute for Development Studies. http://dirp3.pids.gov.ph/ris/dps/pidsdps0433.pdf. เรียกข้อมูลเมื่อ 16 March 2017. 
  14. "Cebu rises to 8th best site for BPOs". Sun Star Cebu. http://www.sunstar.com.ph/cebu/local-news/2013/02/12/cebu-rises-8th-best-site-bpos-267725. เรียกข้อมูลเมื่อ March 18, 2013. 
  15. "Metro Manila, Cebu among top global BPO destinations". Yahoo! Philippines. http://ph.news.yahoo.com/metro-manila--cebu-among-top-global-bpo-destinations-094957693.html. เรียกข้อมูลเมื่อ March 18, 2013. 
  16. "Non-voice overtakes voice operation in Cebu". Sun Star Cebu. http://www.sunstar.com.ph/cebu/business/2013/05/16/non-voice-overtakes-voice-operation-cebu-282691. เรียกข้อมูลเมื่อ June 25, 2013. 
  17. Department of Tourism Philippines official website page on Cebu. Accessed 28 September 2009.
  18. Cebu Pacific Air (18 กรกฎาคม 2549). "Cebu Pacific adds flights to Cagayan de Oro, Tacloban and Tagbilaran to meet demand". http://cebupacificaircorporate.com/pages/news.aspx?id=810. 
  19. "Mactan Cebu airport to set aside P300M for expansion". http://globalnation.inquirer.net/cebudailynews/enterprise/view/20080820-155792/Mactan-Cebu-airport-to-set-aside-P300-M-for-expansion. 
  20. Mosqueda, M. W. (30 May 2014). "NEDA okays bus rapid transit system for Cebu". http://www.mb.com.ph/neda-okays-bus-rapid-transit-system-for-cebu/. เรียกข้อมูลเมื่อ 23 September 2015. 
  21. "Funding for Cebu Bus Rapid Transit system approved". 27 August 2014. http://www.rappler.com/business/industries/208-infrastructure/67415-cebu-brt-project-funding. เรียกข้อมูลเมื่อ 23 September 2015. 
  22. Agcaoili, L. (8 June 2015). "DOTC eyes consultant for P10.6-B bus rapid transit system in Cebu". http://www.philstar.com/business/2015/06/08/1463306/dotc-eyes-consultant-p10.6-b-bus-rapid-transit-system-cebu. เรียกข้อมูลเมื่อ 23 September 2015. 
  23. "Gov’t signs WB loan for Cebu bus rapid transit project". 31 October 2014. http://www.rappler.com/business/industries/208-infrastructure/73674-govt-loan-cebu-bus-rapid-transit-project. เรียกข้อมูลเมื่อ 23 September 2015. 
  24. Montalbo, C. M. (10 April 2015). "The dignity of travel: The Cebu BRT project". http://www.up.edu.ph/the-dignity-of-travel-the-cebu-brt-project/. เรียกข้อมูลเมื่อ 23 September 2014. 
  25. https://en.wikipedia.org/wiki/Cebu_City#CITEREFCebu_Daily_News2017
  26. "Sister Cities, Public Relations". Guadalajara municipal government. Archived from the original on 2 มีนาคม 2555. https://web.archive.org/web/20120302011742/http://www.guadalajara.gob.mx/dependencias/relacionespublicas/versioningles/sistercities.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 12 มีนาคม 2556. 
  27. "Haarlemmermeer Officials sojourn here". City of Cebu. http://cebucity.gov.ph/index.php/40-news/3374-haarlemmermeer-officials-sojourn-here. เรียกข้อมูลเมื่อ 9 ธันวาคม 2559. 
  28. "C7th Multi-city Youth exchange : A Success!". City of Cebu. http://cebucity.gov.ph/index.php/home-new/news-announcements/chactivities/2145-7th-multi-city-youth-exchange-a-success. เรียกข้อมูลเมื่อ 9 ธันวาคม 2559. 
  29. "Cebu, Portugal municipality formalize sister-city deal". Manila Bulletin. 30 ตุลาคม 2557. Archived from the original on 25 ธันวาคม 2557. สืบค้นเมื่อ 26 ธันวาคม 2557. 
  30. "Let's not reject old allies". Sun Star Cebu. http://www.sunstar.com.ph/cebu/local-news/2016/10/24/lets-not-reject-old-allies-505021. เรียกข้อมูลเมื่อ 10 ธันวาคม 2559. 
  31. "Seattle International Sister City: Cebu, Philippines". City of Seattle. Archived from the original on 22 มีนาคม 2557. https://web.archive.org/web/20140322181940/http://www9.seattle.gov/oir/sistercities/cebu.htm. เรียกข้อมูลเมื่อ 7 มิถุนายน 2557. 
  32. "Sister cities" (ในภาษาru). Vladivostok city administration. http://www.vlc.ru/life_city/international_relations/brohers_cities/. เรียกข้อมูลเมื่อ 3 ตุลาคม 2557. 
  33. "Rama renews ties with Xiamen City". philstar.com. http://www.philstar.com/cebu-news/2014/03/29/1306438/rama-renews-ties-xiamen-city. เรียกข้อมูลเมื่อ 12 กรกฎาคม 2557. 
  34. "Cebu Yokohama Cities joint survey mission". City of Cebu. http://cebucity.gov.ph/index.php/home-new/news-announcements/chactivities/1652-cebu-yukuhama-cities-joint-survey-mission. เรียกข้อมูลเมื่อ 9 ธันวาคม 2559. 

บรรณานุกรม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

Wikivoyage-Logo-v3-icon.svg นครเซบู ข้อมูลการท่องเที่ยวจาก วิกิท่องเที่ยว