หลิว เส้าฉี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
หลิว เส้าฉี
刘少奇
ประธานแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน
ดำรงตำแหน่ง
27 เมษายน ค.ศ. 1959 – 31 ตุลาคม ค.ศ. 1968
นายกรัฐมนตรี โจว เอินไหล
รองประธานาธิบดี ต่ง ปี้หวูและซ่ง ชิ่งหลิง
ผู้นำ เหมา เจ๋อตง (ประธานแห่งพรรคคอมมิวนิสต์จีน)
ก่อนหน้า เหมา เจ๋อตง
ถัดไป ต่ง ปี้หวูและซ่ง ชิ่งหลิง (รักษาการแทน)
ประธานของคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาแห่งสภาประชาชนแห่งชาติจีน
ดำรงตำแหน่ง
15 กันยายน ค.ศ. 1954 – 28 เมษายน 1959
ก่อนหน้า ตำแหน่งนี้เพิ่งก่อตั้ง
ถัดไป Zhu De
รองประธานคนที่หนึ่งแห่งพรรคคอมมิวนิสต์จีน
ดำรงตำแหน่ง
28 กันยายน ค.ศ. 1956 – 1 August 1966
ประธาน เหมา เจ๋อตง
ก่อนหน้า ตำแหน่งนี้เพิ่งก่อตั้ง
ถัดไป หลิน เปียว
สมาชิกของสภาประชาชนแห่งชาติจีน
ดำรงตำแหน่ง
15 กันยายน ค.ศ. 1954 – 21 ตุลาคม ค.ศ. 1968
เขตเลือกตั้ง ปักกิ่ง-ขนาดใหญ่
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1898(1898-11-24)
Ningxiang, มณฑลหูหนาน, ราชวงศ์ชิง
เสียชีวิต 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1969 (70 ปี)
ไคเฟิง, มณฑลเหอหนาน, สาธารณรัฐประชาชนจีน
สัญชาติ จีน
พรรคการเมือง พรรคคอมมิวนิสต์จีน (1921–1968)
คู่สมรส
  • Zhou
  • He Baozhen (สมรสปี 1923; ตายปี 1934)
  • Xie Fei (สมรสปี 1935; หย่าปี 1940)
  • Wang Qian (สมรสปี 1942; หย่าปี 1943)
  • Wang Jian
  • Wang Guangmei (สมรสปี 1948–1969)
บุตร Liu Yunbin
Liu Aiqin
Liu Yunruo
Liu Tao
Liu Ding
Liu Pingping
Liu Yuan
Liu Tingting
Liu Xiaoxiao
หลิว เส้าฉี
อักษรจีนตัวย่อ
อักษรจีนตัวเต็ม劉少奇

หลิว เส้าฉี(pronounced [ljǒu ʂâutɕʰǐ]; 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1898 – 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1969) เป็นนักปฏิวัติ นักการเมือง และนักทฤษฏีชาวจีน เขาเป็นประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาแห่งสภาประชาชนแห่งชาติจีน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1954 ถึง ค.ศ. 1959 รองประธานคนที่หนึ่งของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1956 ถึง ค.ศ. 1966 และประธาน(ประธานาธิบดี)แห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน ประมุขแห่งรัฐโดยนิตินัยของจีน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1959 ถึง ค.ศ. 1968 ในช่วงที่เขาดำเนินนโยบายฟื้นฟูเศรษฐกิจในประเทศจีน

เป็นเวลา 15 ปี ประธานหลิวเป็นบุคคลที่ทรงอำนาจมากที่สุดในอันดับสามในประเทศจีน รองจากประธาน เหมาเจ๋อตง และนายกรัฐมนตรี โจว เอินไหลเท่านั้น แต่เดิมได้รับการดูแลเป็นอย่างดีในฐานะผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากเหมา หลิวได้ถูกทำให้เป็นปรปักษ์กับเขาในช่วงต้นปี ค.ศ. 1960 ก่อนการปฏิวัติวัฒนธรรม และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1966 เป็นต้นมา ก็ได้วิพากษ์วิจาร์ณ จากนั้นก็ถูกกำจัดโดยเหมา หลิวได้ถูกทำให้หายสาบสูญไปจากชีวิตสาธารณะในปี ค.ศ. 1968 และได้รับการขนานนามว่าเป็น"ผู้บัญชาการแห่งกองบัญชาการชนชั้นกลางจีน" "ผู้เอนเอียงต่อทุนนิยม"(capitalist-roader) ที่สำคัญของจีน และคนทรยศต่อการปฏิวัติ

เขาได้เสียชีวิตลงจากการถูกกระทำและทรมาณอย่างโหดร้ายทารุณในช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรม แต่ได้รับการกอบกู้ชื่อเสียงในภายหลังจากเสียชีวิตโดยรัฐบาลของนายเติ้ง เสี่ยวผิง ในปี ค.ศ. 1980 และได้รับการรำลึกถึงว่าเป็นบุคคลสำคัญของชาติ