หมู่เกาะจินเหมิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
จินเหมิน

金門縣

คีมอย
สถานที่ต่าง ๆ ในเทศมณฑลจินเหมิน
สถานที่ต่าง ๆ ในเทศมณฑลจินเหมิน
ธงของจินเหมิน
ธง
ตราอย่างเป็นทางการของจินเหมิน
Logo
Taiwan ROC political division map Kinmen County.svg
พิกัดภูมิศาสตร์: 24°26′N 118°20′E / 24.44°N 118.33°E / 24.44; 118.33พิกัดภูมิศาสตร์: 24°26′N 118°20′E / 24.44°N 118.33°E / 24.44; 118.33
ประเทศสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)
มณฑลมณฑลฝูเจี้ยน (ถูกยุบแล้ว)
ศูนย์กลางการปกครองจินเฉิง
เมืองใหญ่สุดจินเฉิง
จำนวนตำบลและหมู่บ้าน6 ตำบล (เขตเมือง 3 แห่ง, ชนบท 3 แห่ง)
37 หมู่บ้าน (เขตเมือง 24 แห่ง, ชนบท 13 แห่ง)
การปกครอง
 • ผู้บริหารเทศมณฑลหยาง เจิ้นอู๋ (楊鎮浯) (ก๊กมินตั๋ง)
พื้นที่[1][a]
 • ทั้งหมด153.011 ตร.กม. (59.078 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่ที่ 20 จาก 22
ประชากร
 (ธันวาคม 2014)
 • ทั้งหมด127,723 คน
 • อันดับที่ 20 จาก 22
 • ความหนาแน่น830 คน/ตร.กม. (2,200 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลาUTC+8 (เวลามาตรฐานไต้หวัน)
รหัส ISO 3166TW-KIN
เว็บไซต์www.kinmen.gov.tw/
จินเหมิน
อักษรจีนตัวเต็ม金門
ไปรษณีย์Kinmen
เทศมณฑลจินเหมิน
อักษรจีนตัวเต็ม金門

หมู่เกาะจินเหมิน หรือ คีมอย (จีน: 金門縣; พินอิน: Jīnmén Lièdǎo; ฮกเกี้ยน: Kinmen) หมู่เกาะขนาดเล็กซึ่งในปัจจุบันได้ขึ้นอยู่ภายใต้การปกครองของสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)[2][3] ชื่อเกาะมีความหมายว่า ประตูทองคำ[3] ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองเซียะเหมิน ในมณฑลฝูเจี้ยนของสาธารณรัฐประชาชนจีน (จีนแผ่นดินใหญ่) ซึ่งห่างกันเพียง 6 กิโลเมตรเท่านั้น[3] ปัจจุบันหมู่เกาะจินเหมินได้รับการพัฒนาให้เป็นเสมือนเมืองหน้าด่าน เพื่อต้อนรับนักท่องเที่ยวจากจีนแผ่นดินใหญ่ที่เดินทางไปท่องเที่ยวยังเกาะไต้หวัน จึงกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่เชื่อมโยงกับเมืองเซียะเหมินได้อย่างรวดเร็ว[3]

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

การแบ่งเขตการปกครอง
ชื่อ อักษรจีน พินอิน ฮกเกี้ยน Pe̍h-ōe-jī ความหมาย
ตำบลจินเฉิง 金城鎮 Jīnchéng Kim-siâⁿ-tìn เมืองทอง
ตำบลจินชา 金沙鎮 Jīnshā Kim-soaⁿ-tìn ทรายทอง
ตำบลจินหู 金湖鎮 Jīnhú Kim-ô·-tìn ทะเลสาบทอง
ตำบลจินหนิง 金寧鄉 Jīnníng Kim-lêng-hiong ทองสงบ
ตำบลเลี่ยยวี่ 烈嶼鄉 Lièyǔ Lia̍t-sū-hiong เกาะกล้าหาญ
ตำบลอูชิว 烏坵鄉 Wūqiū O·-kiu-hiong ภูเขาสีดำ

ประชากรศาสตร์[แก้]

รูปปั้นเทพเสือ
หอคอยจูกวง สถานที่ที่ถือเป็นสัญลักษณ์ของจินเหมิน

ประชากรส่วนมากที่อาศัยอยู่ดั้งเดิมบนเกาะจินเหมินเป็นชาวฮกเกี้ยน และใช้ภาษาหมิ่นหนาน (ฮกเกี้ยน) แต่เนื่องจากการแยกตัวออกมาจากการปกครองของสาธารณรัฐประชาชนจีน (จีนแผ่นดินใหญ่) พวกเขาจึงเรียกภาษาของพวกเขาว่า ภาษาจินเหมิน เพื่อให้เกิดความแตกต่างกับภาษาไต้หวันซึ่งใช้บนเกาะไต้หวัน ทั้งนี้ทั้งสองภาษาทั้งจินเหมินและไต้หวัน ก็สามารถใช้สื่อสารด้วยกันเข้าใจกันได้อย่างดี แต่ด้วยลักษณะภูมิประเทศของจินเหมินที่ห่างจากจีนแผ่นดินใหญ่ไม่มากนัก ทำให้มีผู้คนในเมืองอูชิวใช้ภาษาปู้เซียน ซึ่งมีความแตกต่างกับภาษาหมิ่นหนาน ที่ใช้กันโดยทั่วของประชากรในแถบหมู่เกาะจินเหมิน

ชาวจินเหมินมีความเชื่อเกี่ยวกับเทพเสือ และนิยมประดับประดาไว้ตามบ้าน โดยเชื่อว่าเทพองค์นี้จะดลบันดาลและปัดเป่าทุกขภัย และดูแลผืนน้ำเพื่อไม่ให้เกิดลมพายุ[3] และศิลปกรรมของชาวจินเหมินนิยมตกแต่งให้สีสันฉูดฉาดลดลายสดใสสวยงาม[3]

เศรษฐกิจ[แก้]

ด้วยความที่หมู่เกาะจินเหมินมีความสะอาด เงียบสงบ และบรรยากาศดี ทำให้ในจินเหมินเองมีสินค้าท้องถิ่นที่มีชื่อเสียงอย่าง ข้าวฟ่าง, เหล้าข้าวฟ่าง, ขนมถั่วบด และมีดที่ทำมาจากแผ่นเหล็กหุ้มระเบิดในสงคราม 823 ในปี ค.ศ. 1958 ระหว่างเซียะเหมินกับจินเหมิน[3] นอกจากนี้จินเหมินยังได้รับอานิสงส์จากการท่องเที่ยวระหว่างจีนแผ่นดินใหญ่กับเกาะไต้หวัน ทำให้นักท่องเที่ยวเดินทางผ่านจินเหลียน[2][4][5] และได้รับการพัฒนาเป็นเมืองท่องเที่ยว[3]

หลังจากการเริ่มนโยบายเกี่ยวกับการคมนาคมระหว่างจีนแผ่นดินใหญ่กับเกาะไต้หวัน ทำให้จินเหมินเริ่มมีความสำคัญในการเป็นหนึ่งเมืองนำร่องในการเป็นช่องทางการเดินเรือตามนโยบาย 3 ตัวเชื่อมย่อย (Mini Three Links) ซึ่งส่งผลให้จินเหมินกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่เชื่อมโยงกับเซียะเหมินในระยะเวลาอันรวดเร็ว[3] ในเขตเสียงอัน (翔安区) ของเซียะเหมินยังมีเกาะต้าเติง (大嶝岛) ซึ่งเป็นเขตตลาดสินค้าปลอดภาษี (Duty free market) มีชื่อว่า ตลาดค้าขายสินค้าขนาดเล็กไต้หวัน (对台小额贸易市场) เป็นตลาดที่มีจุดเด่นเนื่องจากเป็นสถานที่ซื้อขายสินค้านำเข้าจากเกาะจินเหมินและเกาะไต้หวันที่ปลอดภาษีนำเข้าและภาษีมูลค่าเพิ่ม แต่มีการจำกัดปริมาณยอดการซื้อ ตลาดแห่งนี้เปิดในปี พ.ศ. 2538 เป็นเขตปลอดภาษีที่ดึงดูดลูกค้าชาวจีนและต่างชาติเป็นจำนวนมาก เป็นช่องทางสำคัญด้านการค้าระหว่างช่องแคบไต้หวัน ซึ่งจากสถิติศุลกากรเมืองเซียะเหมินระบุว่า ในเดือนมกราคม-สิงหาคม พ.ศ. 2551 ตลาดแห่งนี้ได้รองรับสินค้านำเข้าจากไต้หวันกว่า 8,277 ตัน หรือคิดเป็นมูลค่ารวมกว่า 8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[3]

หมายเหตุ[แก้]

  1. จำนวนพื้นที่ที่แสดงไม่รวมเกาะต้าเติ้ง (大嶝)

อ้างอิง[แก้]

  1. 行政面積. 金門縣政府民政處 Civil Affairs Department, Kinmen County Government (ภาษาจีน). 29 January 2019. สืบค้นเมื่อ 9 August 2019. 外圍 島嶼 面積單位: (平方公里) 大嶝 22.7500 小嶝 3.3100 角嶼 2.4400{...}附記 本縣縣境總面積153.011平方公里。 (不含中共管轄之大小嶝、角嶼)
  2. 2.0 2.1 "ชาวแผ่นดินใหญ่กลุ่มแรกเดินทางไปเที่ยวไต้หวันโดยผ่านจินเหมิน หมาจู่และเผิงหู(ภ)". China Radio International. 2008-10-01. สืบค้นเมื่อ 2010-11-8. Check date values in: |accessdate= (help)
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 3.7 3.8 3.9 "เจาะลึกฮกเกี้ยน:เกาะจินเหมินของไต้หวัน แหล่งช๊อปปิ้งแห่งใหม่ของนักท่องเที่ยวจีนแผ่นดินใหญ่". thaibizchina.com. 2008-03-07. สืบค้นเมื่อ 2010-11-28.
  4. Cross-strait Interactions and Exchanges
  5. Commentary: Direct, Cross-Strait Three Exchanges Irresistible

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

คุณสามารถหาข้อมูลเกี่ยวกับ หมู่เกาะจินเหมิน ได้โดยค้นหาจาก
โครงการพี่น้องของวิกิพีเดีย :
Wiktionary-logo-th.png หาความหมาย จากวิกิพจนานุกรม
Wikibooks-logo.svg หนังสือ จากวิกิตำรา
Wikiquote-logo.svg คำคม จากวิกิคำคม
Wikisource-logo.svg ข้อมูลต้นฉบับ จากวิกิซอร์ซ
Commons-logo.svg ภาพและสื่อ จากคอมมอนส์
Wikinews-logo.svg เนื้อหาข่าว จากวิกิข่าว
Wikiversity-logo-en.svg แหล่งเรียนรู้ จากวิกิวิทยาลัย