สาธารณรัฐเชเชนแห่งอิชเคเรีย
สาธารณรัฐเชเชนแห่งอิชเคเรีย | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1991–2000 2000–ปัจจุบัน: รัฐบาลพลัดถิ่น | |||||||||
| เพลงชาติ: Ӏожалла я маршо Joƶalla ya marşo "เสรีภาพหรือมัจจุราช" | |||||||||
ที่ตั้งของสาธารณรัฐ (เขียวเข้ม) | |||||||||
| สถานะ |
| ||||||||
| เมืองหลวง | กรอซนืย | ||||||||
| ภาษาราชการ | |||||||||
| ศาสนา |
| ||||||||
| การปกครอง |
| ||||||||
| ประธานาธิบดี | |||||||||
• 1991–1996 | โซคคาร์ ดูคาเยฟ | ||||||||
• 1996–1997 | เซลิมคาน ยานดาร์บีเยฟ | ||||||||
• 1997–2000 | อัสลาน มาสกาดอฟ | ||||||||
| ประธานาธิบดีเฉพาะกาล | |||||||||
• 2000–2005 | อัสลาน มาสกาดอฟ | ||||||||
• 2005–2006 | อับดุล-ฮาลิม ซาดูลาเยฟ | ||||||||
• 2006–2007 | ด็อกกา อูมารอฟ | ||||||||
| นายกรัฐมนตรี | |||||||||
• 1991–1996 (คนแรก) | โซคคาร์ ดูคาเยฟ | ||||||||
• 1998–2000 (คนสุดท้าย) | อัสลาน มาสกาดอฟ | ||||||||
• 2007–ปัจจุบัน (พลัดถิ่น) | อัคเหม็ด ซากาเยฟ[3] | ||||||||
| สภานิติบัญญัติ | รัฐสภา | ||||||||
| ยุคประวัติศาสตร์ | การล่มสลายของสหภาพโซเวียต | ||||||||
• เอกราช | 1 พฤศจิกายน 1991 | ||||||||
| 11 ธันวาคม 1994 | |||||||||
| 12 พฤศจิกายน 1997 | |||||||||
| 26 สิงหาคม 1999 | |||||||||
| 6 พฤศจิกายน 2000 | |||||||||
• เอมิเรต ก่อตั้งขึ้น | 31 ตุลาคม 2007 | ||||||||
| พื้นที่ | |||||||||
• รวม | 15,647 ตารางกิโลเมตร (6,041 ตารางไมล์) | ||||||||
| สกุลเงิน | |||||||||
| |||||||||
| ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของ | รัสเซีย | ||||||||
สาธารณรัฐเชเชนแห่งอิชเคเรีย (/ɪtʃˈkɛriə/; เชเชน: Нохчийн Республик Ичкери, อักษรโรมัน: Nóxçiyn Respublik Içkeri; รัสเซีย: Чеченская Республика Ичкерия, อักษรโรมัน: Chechenskaya Respublika Ichkeriya), หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ อิชเคเรีย และรู้จักกันในชื่อ เชชเนีย เป็นรัฐโดยพฤตินัยที่ตั้งอยู่ในยุโรปตะวันออก ครอบควบคุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของอดีตสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตปกครองตนเองเชเชน-อินกูชตั้งแต่ปี 1991 ถึง 2000 โดยหลังจากปี 2000 เป็นต้นมา เชชเนียได้แปรสภาพกลายเป็นรัฐบาลพลัดถิ่น
ในช่วงเดือนกันยายนถึงตุลาคมของปี 1991 ผู้สนับสนุนโซคคาร์ ดูคาเยฟได้มีชัยชนะเหนือดินแดนแห่งเชชเนียในการปฏิวัติเชเชน ต่อมาดูดาเยฟได้ประกาศอิสรภาพจากสหภาพรัสเซีย ชนะการเลือกตั้ง และขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเชเชนในที่สุด ประธานาธิบดีแห่งจอร์เจีย Zviad Gamsakhurdia ได้เข้าร่วมพิธีดังกล่าวที่นครกรอซนืยและเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญคนแรกที่ได้แสดงความยินดีกับดูคาเยฟในการได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งประธานาธิบดีครั้งนั้น[4] ถึงแม้ว่าอิสรภาพของเชชเนียจะไม่ถูกเป็นที่ยอมรับโดยหลายชาติ แต่จอร์เจียคือชาติเดียวที่ให้การรับรองเอกราชแก่เชชเนียและเป็นหนทางเดียวที่เชชเนียจะได้มีที่ยืนในสายตานานาชาติ ความสนิทสนมของจอร์เจียและเชชเนียเองเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้ทางการรัสเซีย โดยเฉพาะอะเลคซันดร์ รุตสคอย กล่าวหาจอร์เจียว่า "เป็นผู้ก่อความไม่สงบในบริเวณสาธารณรัฐ [ปกครองตนเองเชชเนีย]"[5]
สงครามเชชเนียครั้งแรกในปี 1994-1996 ส่งผลให้กองกำลังแบ่งแยกดินแดนได้รับชัยชนะ[6] หลังจากได้รับเอกราชโดยพฤตินัยจากรัสเซียในปี 1996[7][8] ได้ทำให้เกิดการลักพาตัวและความรุนแรงระหว่างกลุ่มก่อการร้ายในภูมิภาคซึ่งรัฐบาลไม่สามารถควบคุมได้[9][10] ในเดือนพฤศจิกายน 1997 อิชเคเรียได้รับการประกาศให้เป็นสาธารณรัฐอิสลาม[11][12] และสงครามเชชเนียครั้งที่สองเริ่มต้นขึ้นในเดือนสิงหาคม 1999 โดยอิชเคเรียล่มสลายและต่อมาถูกบังคับให้ถอยกลับภายใต้การปกครองของรัสเซียในปี 2000 หลังจากนั้นไม่นาน การก่อความไม่สงบตามมา โดยยุติอย่างเป็นทางการในเดือนเมษายน 2009 หลังจากความขัดแย้งหลายปี[13] นับตั้งแต่ทศวรรษ 2000 เป็นต้นมา หน่วยงานหลายแห่งอ้างว่าเป็นรัฐบาลพลัดถิ่นของอิชเคเรีย ในเดือนตุลาคม 2022 สภาสูงสุด (Verkhovna Rada) ของยูเครนลงมติรับรองสาธารณรัฐเชเชนแห่งอิชเคเรียว่า "ถูกยึดครองชั่วคราว" โดยรัสเซีย[14][15]
เชิงอรรถ
[แก้]หมายเหตุ
[แก้]- ↑ อยู่ในขั้นวางแผน; ไม่เคยเข้าสู่ระบบหมุนเวียน
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 "The Constitution of Chechen Republic Ichkeria". Waynakh Online. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 May 2015. สืบค้นเมื่อ 10 May 2015.
- ↑ "Конституция Чеченской Республики » Zhaina — Нахская библиотека". zhaina.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 March 2016. สืบค้นเมื่อ 10 March 2016.
- ↑ "Leader of unrecognised Ichkeria met with officials in Ukraine". Caucasus Watch. 30 May 2022. สืบค้นเมื่อ 18 October 2022.
- ↑ E. Cornell, Svante; Frederick Starr, Stephen (28 January 2015). The Guns of August 2008 Russia's War in Georgia (ภาษาอังกฤษ). Taylor & Francis. p. 30. ISBN 978-1-317-45653-7.
- ↑ Dunlop, John (1998). Russia Confronts Chechnya: Roots of a Separatist Conflict (ภาษาอังกฤษ). Cambridge University Press. p. 109. ISBN 978-0-521-63619-3.
- ↑ "Still growling". The Economist. 22 January 1998. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 December 2017. สืบค้นเมื่อ 9 December 2017.
- ↑ Sakwa, Richard (2005). Chechnya: From Past to Future. Anthem Press. p. 280. ISBN 9781843313618.
- ↑ Meyers, Jeff (2017). The Criminal–Terror Nexus in Chechnya: A Historical, Social, and Religious Analysis. Lexington Books. p. 129. ISBN 9781498539319.
- ↑ "Chechen president cracks down on crime". BBC News. 20 July 1998. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 December 2017. สืบค้นเมื่อ 9 December 2017.
- ↑ "Chechnya, Torn by War, Is Also Being Tormented by Kidnappings". The New York Times. 15 October 1999.
- ↑ "Chechnya's chop-chop justice". The Economist. 18 September 1997. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 December 2017. สืบค้นเมื่อ 9 December 2017.
- ↑ "Chechnya proclaimed Islamic republic". UPI (ภาษาอังกฤษ). 5 November 1997. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 December 2017. สืบค้นเมื่อ 9 December 2017.
- ↑ "Chechnya profile". BBC News. 11 August 2015. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 May 2017. สืบค้นเมื่อ 9 December 2017.
- ↑ "Ukraine recognizes the Chechen Republic of Ichkeria". news.yahoo.com. 18 October 2022.
- ↑ "Ukraine lawmakers brand Chechnya 'Russian-occupied' in dig at Kremlin". Reuters. 18 October 2022. สืบค้นเมื่อ 18 October 2022.