ข้ามไปเนื้อหา

สาธารณรัฐเชเชนแห่งอิชเคเรีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สาธารณรัฐเชเชนแห่งอิชเคเรีย
1991–2000
2000–ปัจจุบัน: รัฐบาลพลัดถิ่น
ธงชาติของChechnya
ธงชาติ
ตราแผ่นดินของChechnya
ตราแผ่นดิน
เพลงชาติ: Ӏожалла я маршо
Joƶalla ya marşo
"เสรีภาพหรือมัจจุราช"
ที่ตั้งของสาธารณรัฐ (เขียวเข้ม)
ที่ตั้งของสาธารณรัฐ (เขียวเข้ม)
สถานะ
เมืองหลวงกรอซนืย
ภาษาราชการ
ศาสนา
การปกครอง
ประธานาธิบดี 
 1991–1996
โซคคาร์ ดูคาเยฟ
 1996–1997
เซลิมคาน ยานดาร์บีเยฟ
 1997–2000
อัสลาน มาสกาดอฟ
ประธานาธิบดีเฉพาะกาล 
 2000–2005
อัสลาน มาสกาดอฟ
 2005–2006
อับดุล-ฮาลิม ซาดูลาเยฟ
 2006–2007
ด็อกกา อูมารอฟ
นายกรัฐมนตรี 
 1991–1996 (คนแรก)
โซคคาร์ ดูคาเยฟ
 1998–2000 (คนสุดท้าย)
อัสลาน มาสกาดอฟ
 2007–ปัจจุบัน (พลัดถิ่น)
อัคเหม็ด ซากาเยฟ[3]
สภานิติบัญญัติรัฐสภา
ยุคประวัติศาสตร์การล่มสลายของสหภาพโซเวียต
1 พฤศจิกายน 1991
11 ธันวาคม 1994
12 พฤศจิกายน 1997
26 สิงหาคม 1999
6 พฤศจิกายน 2000
 เอมิเรต ก่อตั้งขึ้น
31 ตุลาคม 2007
พื้นที่
 รวม
15,647 ตารางกิโลเมตร (6,041 ตารางไมล์)
สกุลเงิน
ก่อนหน้า
ถัดไป
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตปกครองตนเองเชเชน-อินกูช
สาธารณรัฐเชเชน
ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของรัสเซีย

สาธารณรัฐเชเชนแห่งอิชเคเรีย (/ɪˈkɛriə/; เชเชน: Нохчийн Республик Ичкери, อักษรโรมัน: Nóxçiyn Respublik Içkeri; รัสเซีย: Чеченская Республика Ичкерия, อักษรโรมัน: Chechenskaya Respublika Ichkeriya), หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ อิชเคเรีย และรู้จักกันในชื่อ เชชเนีย เป็นรัฐโดยพฤตินัยที่ตั้งอยู่ในยุโรปตะวันออก ครอบควบคุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของอดีตสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตปกครองตนเองเชเชน-อินกูชตั้งแต่ปี 1991 ถึง 2000 โดยหลังจากปี 2000 เป็นต้นมา เชชเนียได้แปรสภาพกลายเป็นรัฐบาลพลัดถิ่น

ในช่วงเดือนกันยายนถึงตุลาคมของปี 1991 ผู้สนับสนุนโซคคาร์ ดูคาเยฟได้มีชัยชนะเหนือดินแดนแห่งเชชเนียในการปฏิวัติเชเชน ต่อมาดูดาเยฟได้ประกาศอิสรภาพจากสหภาพรัสเซีย ชนะการเลือกตั้ง และขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเชเชนในที่สุด ประธานาธิบดีแห่งจอร์เจีย Zviad Gamsakhurdia ได้เข้าร่วมพิธีดังกล่าวที่นครกรอซนืยและเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญคนแรกที่ได้แสดงความยินดีกับดูคาเยฟในการได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งประธานาธิบดีครั้งนั้น[4] ถึงแม้ว่าอิสรภาพของเชชเนียจะไม่ถูกเป็นที่ยอมรับโดยหลายชาติ แต่จอร์เจียคือชาติเดียวที่ให้การรับรองเอกราชแก่เชชเนียและเป็นหนทางเดียวที่เชชเนียจะได้มีที่ยืนในสายตานานาชาติ ความสนิทสนมของจอร์เจียและเชชเนียเองเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้ทางการรัสเซีย โดยเฉพาะอะเลคซันดร์ รุตสคอย กล่าวหาจอร์เจียว่า "เป็นผู้ก่อความไม่สงบในบริเวณสาธารณรัฐ [ปกครองตนเองเชชเนีย]"[5]

สงครามเชชเนียครั้งแรกในปี 1994-1996 ส่งผลให้กองกำลังแบ่งแยกดินแดนได้รับชัยชนะ[6] หลังจากได้รับเอกราชโดยพฤตินัยจากรัสเซียในปี 1996[7][8] ได้ทำให้เกิดการลักพาตัวและความรุนแรงระหว่างกลุ่มก่อการร้ายในภูมิภาคซึ่งรัฐบาลไม่สามารถควบคุมได้[9][10] ในเดือนพฤศจิกายน 1997 อิชเคเรียได้รับการประกาศให้เป็นสาธารณรัฐอิสลาม[11][12] และสงครามเชชเนียครั้งที่สองเริ่มต้นขึ้นในเดือนสิงหาคม 1999 โดยอิชเคเรียล่มสลายและต่อมาถูกบังคับให้ถอยกลับภายใต้การปกครองของรัสเซียในปี 2000 หลังจากนั้นไม่นาน การก่อความไม่สงบตามมา โดยยุติอย่างเป็นทางการในเดือนเมษายน 2009 หลังจากความขัดแย้งหลายปี[13] นับตั้งแต่ทศวรรษ 2000 เป็นต้นมา หน่วยงานหลายแห่งอ้างว่าเป็นรัฐบาลพลัดถิ่นของอิชเคเรีย ในเดือนตุลาคม 2022 สภาสูงสุด (Verkhovna Rada) ของยูเครนลงมติรับรองสาธารณรัฐเชเชนแห่งอิชเคเรียว่า "ถูกยึดครองชั่วคราว" โดยรัสเซีย[14][15]

เชิงอรรถ

[แก้]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. อยู่ในขั้นวางแผน; ไม่เคยเข้าสู่ระบบหมุนเวียน

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 "The Constitution of Chechen Republic Ichkeria". Waynakh Online. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 May 2015. สืบค้นเมื่อ 10 May 2015.
  2. "Конституция Чеченской Республики » Zhaina — Нахская библиотека". zhaina.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 March 2016. สืบค้นเมื่อ 10 March 2016.
  3. "Leader of unrecognised Ichkeria met with officials in Ukraine". Caucasus Watch. 30 May 2022. สืบค้นเมื่อ 18 October 2022.
  4. E. Cornell, Svante; Frederick Starr, Stephen (28 January 2015). The Guns of August 2008 Russia's War in Georgia (ภาษาอังกฤษ). Taylor & Francis. p. 30. ISBN 978-1-317-45653-7.
  5. Dunlop, John (1998). Russia Confronts Chechnya: Roots of a Separatist Conflict (ภาษาอังกฤษ). Cambridge University Press. p. 109. ISBN 978-0-521-63619-3.
  6. "Still growling". The Economist. 22 January 1998. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 December 2017. สืบค้นเมื่อ 9 December 2017.
  7. Sakwa, Richard (2005). Chechnya: From Past to Future. Anthem Press. p. 280. ISBN 9781843313618.
  8. Meyers, Jeff (2017). The Criminal–Terror Nexus in Chechnya: A Historical, Social, and Religious Analysis. Lexington Books. p. 129. ISBN 9781498539319.
  9. "Chechen president cracks down on crime". BBC News. 20 July 1998. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 December 2017. สืบค้นเมื่อ 9 December 2017.
  10. "Chechnya, Torn by War, Is Also Being Tormented by Kidnappings". The New York Times. 15 October 1999.
  11. "Chechnya's chop-chop justice". The Economist. 18 September 1997. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 December 2017. สืบค้นเมื่อ 9 December 2017.
  12. "Chechnya proclaimed Islamic republic". UPI (ภาษาอังกฤษ). 5 November 1997. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 December 2017. สืบค้นเมื่อ 9 December 2017.
  13. "Chechnya profile". BBC News. 11 August 2015. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 May 2017. สืบค้นเมื่อ 9 December 2017.
  14. "Ukraine recognizes the Chechen Republic of Ichkeria". news.yahoo.com. 18 October 2022.
  15. "Ukraine lawmakers brand Chechnya 'Russian-occupied' in dig at Kremlin". Reuters. 18 October 2022. สืบค้นเมื่อ 18 October 2022.