วอลเลย์บอลชายทีมชาติสหรัฐ
| สมาคม | ยูเอสเอวอลเลย์บอล | |||
|---|---|---|---|---|
| สมาพันธ์ | นอร์เซกา | |||
| หัวหน้าผู้ฝึกสอน | คาร์ช คิราย | |||
| อันดับเอฟไอวีบี | 3 (ณ เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2026) | |||
| เครื่องแบบ | ||||
| ||||
| โอลิมปิกฤดูร้อน | ||||
| เข้าแข่งขัน | 13 (ครั้งแรกเมื่อ 1964) | |||
| ผลการแข่งที่ดีที่สุด | ||||
| ชิงแชมป์โลก | ||||
| เข้าร่วมแข่งขัน | 17 (ครั้งแรกเมื่อ 1956) | |||
| ผลการแข่งที่ดีที่สุด | ||||
| เวิลด์คัพ | ||||
| เข้าร่วมแข่งขัน | 12 (ครั้งแรกเมื่อ 1977) | |||
| ผลการแข่งที่ดีที่สุด | ||||
| www.usavolleyball.org | ||||
| เหรียญรางวัล | ||
|---|---|---|
| กีฬาโอลิมปิก | ||
| 1984 ลอสแอนเจลิส | ทีม | |
| 1988 โซล | ทีม | |
| 2008 ปักกิ่ง | ทีม | |
| 1992 บาร์เซโลนา | ทีม | |
| ชิงแชมป์โลก | ||
| 1986 ฝรั่งเศส | ทีม | |
| 1994 กรีซ | ทีม | |
| เวิลด์คัพ | ||
| 1985 ญี่ปุ่น | ทีม | |
| 2015 ญี่ปุ่น | ทีม | |
| 1991 ญี่ปุ่น | ทีม | |
| 2019 ญี่ปุ่น | ทีม | |
| เวิลด์ลีก | ||
| 2008 รีโอเดจาเนโร | ทีม | |
| 2014 ฟลอเรนซ์ | ทีม | |
| 2012 โซเฟีย | ทีม | |
| 1992 เจนัว | ทีม | |
| 2007 คาโตวีตเซ | ทีม | |
| 2015 รีโอเดจาเนโร | ทีม | |
| แพน-อเมริกันเกมส์ | ||
| 1955 เม็กซิโกซิตี | ทีม | |
| 1959 ชิคาโก | ทีม | |
| 1967 วินนิเพก | ทีม | |
| 1987 อินเดียนาโพลิส | ทีม | |
| 1963 เซาเปาลู | ทีม | |
| 1971 กาลี | ทีม | |
| 1995 มาร์เดลพลาตา | ทีม | |
| 2007 ริโอเดอจาเนโร | ทีม | |
| 1999 วินนิเพก | ทีม | |
| อเมริกัน คัพ | ||
| 2005 เซา ลีโอพอลโด | ทีม | |
| 2007 มาเนาส์ | ทีม | |
| 1999 แทมปา | ทีม | |
| 2000 เซาเบอร์นาร์โด | ทีม | |
| แพน-อเมริกันเกมส์ | ||
| 2006 เม็กซิคาลิ | ทีม | |
| 2008 วินนิเพก | ทีม | |
| 2009 เชียปัส | ทีม | |
| 2010 ซานฮวน | ทีม | |
| 2012 ซันโตโดมิงโก | ทีม | |
| 2011 กาติโน | ทีม | |
วอลเลย์บอลชายทีมชาติสหรัฐ (อังกฤษ: United States men's national volleyball team) เป็นทีมชาติวอลเลย์บอลของสหรัฐอเมริกาในการแข่งขันนานาชาติและกระชับมิตร อยู่ภายใต้การบริหารโดยวอลเลย์บอลสหรัฐ มีเกียรติประวัติคือเหรียญทองในโอลิมปิกฤดูร้อน 6 เหรียญ โดยในจำนวนนี้รวมถึงเหรียญทอง 3 เหรียญ ผลงานล่าสุดคือเหรียญทองแดงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 วอลเลย์บอลชายสหรัฐฯ ยังเป็นเจ้าของตำแหน่งชนะเลิศวอลเลย์บอลชายเวิลด์คัพ 3 สมัย, วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 1 สมัย, วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2 สมัย, วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกา 10 สมัย และ แพนอเมริกันเกมส์ 4 สมัย
ประวัติ
[แก้]
เนื่องจากสหรัฐอเมริกาเป็นประเทศต้นกำเนิดของกีฬาวอลเลย์บอล จึงมีการจัดตั้งสมาคมวอลเลย์บอลสหรัฐ เพื่อบริการและกำกับดูแลกีฬาชนิดนี้ วอลเลย์บอลสหรัฐก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1927 และเป็นหนึ่งในสมาชิกรุ่นบุกเบิกของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศมาตั้งแต่ ค.ศ. 1947[1] อย่างไรก็ตาม เมื่อความนิยมในกีฬาชนิดนี้เพิ่มสูงขึ้นต่อเนื่องในช่วงทศวรรษ 1940 สหรัฐฯ ก็ไม่ใช่ทีมมหาอำนาจอีกต่อไป พวกเขาต้องรอการเข้าร่วมโอลิมปิกครั้งแรกจนถึง ค.ศ. 1964 ก่อนจะกลับสู่ยุคทองอีกครั้งในทศวรรษ 1980 ด้วยการคว้าเหรียญทองครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ซึ่งพวกเขาเป็นเจ้าภาพ ณ ลอสแอนเจลิส ตามด้วยการชนะเลิศวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 1986 ที่ปารีส และป้องกันแชมป์โอลิมปิกได้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 ที่โซล คว้าเหรียญทองสมัยที่ 2 ในช่วงเวลาดังกล่าว พวกเขายังครองความยิ่งใหญ่ในทวีป ด้วยการคว้าเหรียญทองในแพนอเมริกันเกมส์ 4 ครั้ง และวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกา 8 ครั้ง สหรัฐฯ ยังคว้าอันดับ 3 ในวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 1994 ที่กรีซ และทำได้อีกครั้งในการแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 2018 โดยรวมแล้วพวกเขาจบใน 10 อันดับแรกได้ถึง 8 จาก 14 ครั้งที่ลงแข่งขันรายการนี้
ในจำนวนเก้าครั้งที่สหรัฐฯ เข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลชายเวิลด์คัพ พวกเขาจบอันดับ 4 ได้ถึง 5 ครั้ง โดยคว้าแชมป์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1985 และจบอันดับ 6 ในปี 2011 ห่างจากตำแหน่งที่จะได้เหรียญรางวัลไป 8 คะแนน ก่อนจะกลับมาทวงความยิ่งใหญ่ในรายการนี้ด้วยแชมป์สมัยที่สองในวอลเลย์บอลชายเวิลด์คัพ 2015 ด้วยผลงานชนะ 10 นัด และแพ้ 1 นัด (เป็นสถิติที่ดีที่สุดเท่ากับอิตาลีและโปแลนด์) โดยลงแข่งขันนัดสุดท้ายเมื่อวันที่ 23 กันยายน 2015 และชนะอาร์เจนตินา 3–1 เซต คว้าแชมป์ไปด้วยคะแนนไทเบรกที่เหนือกว่าทั้งอิตาลีและโปแลนด์ และผ่านเข้าสู่โอลิมปิกฤดูร้อน 2016
สหรัฐฯ ยุติการรอคอย 20 ปีเพื่อชนะเลิศเหรียญทองโอลิมปิกสมัยที่ 3 ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 โดยเอาชนะบราซิลในรอบชิงชนะเลิศ 3–1 เซต สหรัฐฯ ไม่ประสบความสำเร็จในการป้องกันแชมป์ โดยแพ้อิตาลีในรอบ 8 ทีมโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 จบอันดับ 5 ร่วม ตามด้วยเหรียญทองแดงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ในการแข่งขันวอลเลย์บอลชายเนชันส์ลีก 2018 ซึ่งเป็นปีแรกที่มีการจัดแข่งขันขึ้นแทนวอลเลย์บอลเวิลด์ลีก สหรัฐฯ เอาชนะทีมแชมป์โอลิมปิกและแชมป์วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 9 สมัยอย่างบราซิลในนัดชิงอันดับ 3 คว้าเหรียญทองแดงไปครอง[2] ตามด้วยเหรียญเงินในวอลเลย์บอลชายเนชันส์ลีก 2019 โดยแพ้รัสเซียในนัดชิงชนะเลิศ 1–3 เซต และคว้าเหรียญเงินสองสมัยติดต่อกันใน ค.ศ. 2022 และ 2023 และพวกเขาจบอันดับ 8 ในวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 2022 ต่อมา สหรัฐฯ ลงแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 และคว้าเหรียญทองแดงหลังจากแพ้โปแลนด์ในรอบรองชนะเลิศ และชนะอิตาลีในนัดชิงอันดับสาม 3–0 ต่อมา พวกเขาลงแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 2025 ที่ฟิลิปปินส์
รายชื่อนักกีฬาชุดปัจจุบัน
[แก้]- หัวหน้าผู้ฝึกสอน: จอห์น สเปรอว์
- อ้างอิงรายชื่อนักกีฬาชุดปัจจุบันจากวอลเลย์บอลชายเวิลด์คัพ 2015[3]
| เบอร์ | ชื่อ | วันเกิด | ส่วนสูง | สโมสร 2015-16 | ตำแหน่ง |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | แมทธิว แอนเดอร์สัน | 18 เมษายน ค.ศ. 1987 | 2.08 | ตัวบุกแดนหลัง | |
| 2 | แอรอน รัสเซล | 4 มิถุนายน ค.ศ. 1993 | 2.05 | ตัวตีด้านนอก | |
| 3 | เทย์เลอร์ แซนเดอร์ | 17 มีนาคม ค.ศ. 1992 | 1.93 | ตัวตีด้านนอก | |
| 4 | เดวิด ลี | 8 มีนาคม ค.ศ. 1982 | 2.03 | ตัวบล็อกกลาง | |
| 6 | พอล ลอตแมน | 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985 | 2.00 | ตัวตีด้านนอก | |
| 7 | คาวิกา โชจิ | 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1987 | 1.90 | มือเซต | |
| 9 | เมอร์ฟี ทรอย | 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1989 | 2.02 | ตัวบุกแดนหลัง | |
| 11 | ไมคาห์ คริสเตนเซน | 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1993 | 1.98 | มือเซต | |
| 12 | รัสเซล โฮล์มส์ | 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1982 | 2.05 | ตัวบล็อกกลาง | |
| 17 | แมกซ์เวล โฮลท์ | 12 มีนาคม ค.ศ. 1987 | 2.05 | ตัวบล็อกกลาง | |
| 20 | เดวิด สมิธ | 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1985 | 2.01 | ตัวบล็อกกลาง | |
| 21 | ดัสติน วัตเทน | 27 ตุลาคม ค.ศ. 1986 | 1.82 | ตัวรับอิสระ | |
| 22 | เอริก โชจิ | 24 กันยายน ค.ศ. 1989 | 1.84 | ตัวรับอิสระ |
รางวัล
[แก้]- 1949 — ไม่ผ่านการคัดเลือก
- 1952 — ไม่ผ่านการคัดเลือก
- 1956 — อันดับที่ 6
- 1960 — อันดับที่ 7
- 1962 — ไม่ผ่านการคัดเลือก
- 1966 — อันดับที่ 11
- 1970 — อันดับที่ 18
- 1974 — อันดับที่ 14
- 1978 — อันดับที่ 19
- 1982 — อันดับที่ 13
- 1986 —
เหรียญทอง - 1990 — อันดับที่ 13
- 1994 —
เหรียญทองแดง - 1998 — อันดับที่ 9
- 2002 — อันดับที่ 9
- 2006 — อันดับที่ 10
- 2010 — อันดับที่ 6
- 2014 — อันดับที่ 7
- 2018 — อันดับที่ 3
- 1990 — อันดับที่ 7
- 1991 — อันดับที่ 6
- 1992 —
เหรียญทองแดง - 1993 — อันดับที่ 9
- 1994 — อันดับที่ 12
- 1995 — อันดับที่ 10
- 1996 — ไม่ผ่านการคัดเลือก
- 1997 — ไม่ผ่านการคัดเลือก
- 1998 — ไม่ผ่านการคัดเลือก
- 1999 — ไม่ผ่านการคัดเลือก
- 2000 — อันดับที่ 6
- 2001 — อันดับที่ 9
- 2002 — ไม่ผ่านการคัดเลือก
- 2003 — ไม่ผ่านการคัดเลือก
- 2004 — ไม่ผ่านการคัดเลือก
- 2005 — ไม่ผ่านการคัดเลือก
- 2006 — อันดับที่ 10
- 2007 —
เหรียญทองแดง - 2008 —
เหรียญทอง - 2009 — อันดับที่ 6
- 2010 — อันดับที่ 8
- 2011 — อันดับที่ 7
- 2012 —
เหรียญเงิน - 2013 — อันดับที่ 12
- 2014 —
เหรียญทอง - 2015 —
เหรียญทองแดง
- 1965 — ไม่ผ่านการคัดเลือก
- 1969 — ไม่ผ่านการคัดเลือก
- 1973 — อันดับที่ 7
- 1977 — อันดับที่ 10
- 1981 — ไม่ผ่านการคัดเลือก
- 1985 —
เหรียญทอง - 1989 — อันดับที่ 4
- 1991 —
เหรียญทองแดง - 1995 — อันดับที่ 4
- 1999 — อันดับที่ 4
- 2003 — อันดับที่ 4
- 2007 — อันดับที่ 4
- 2011 — อันดับที่ 6
- 2015 —
เหรียญทอง - 2019 —
เหรียญทองแดง
- 1969 —
เหรียญทองแดง - 1971 —
เหรียญเงิน - 1973 —
เหรียญทอง - 1975 —
เหรียญทองแดง - 1977 — อันดับที่ 5
- 1979 — อันดับที่ 5
- 1981 —
เหรียญเงิน - 1983 —
เหรียญทอง - 1985 —
เหรียญทอง - 1987 —
เหรียญเงิน - 1989 —
เหรียญทองแดง - 1991 —
เหรียญเงิน - 1993 —
เหรียญเงิน - 1995 —
เหรียญเงิน - 1997 —
เหรียญเงิน - 1999 —
เหรียญทอง - 2001 —
เหรียญเงิน - 2003 —
เหรียญทอง - 2005 —
เหรียญทอง - 2007 —
เหรียญทอง - 2009 —
เหรียญเงิน - 2011 —
เหรียญเงิน - 2013 —
เหรียญทอง
- 1986 —
เหรียญเงิน
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ "History of Volleyball – NCVA". ncva.com. สืบค้นเมื่อ 2025-09-22.
- ↑ "VNL2018 - News detail - Russell roars as the US snatch bronze in Lille - FIVB Volleyball Nations League 2018". www.volleyball.world (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2018-07-09. สืบค้นเมื่อ 2025-09-22.
- ↑ "Team Roster – Japan".