ข้ามไปเนื้อหา

รายชื่อแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทนักขับ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
มิชชาเอล ชูมัคเคอร์ (ซ้ายบน) และ ลูวิส แฮมิลตัน (ขวาบน) ต่างเป็นแชมป์เจ็ดสมัยตลอดอาชีพของพวกเขาอันเป็นสถิติสูงสุด ขณะที่แชมป์สี่สมัยอย่าง เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล (ซ้ายล่าง) ครองสถิตินักขับที่อายุน้อยที่สุดที่ได้รับตำแหน่งแชมป์ หลังจากชนะฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก 2010 ขณะอายุ 23 ปี กับ 134 วัน และ แลนโด นอร์ริส (ขวาล่าง) เป็นผู้ครองตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับคนปัจจุบันในฤดูกาล 2025

ฟอร์มูลาวัน หรือ รถสูตรหนึ่ง หรือเรียกชื่อย่อว่า เอฟวัน เป็นการแข่งรถประเภทล้อเปิดระดับสูงสุดที่กำหนดโดยสหพันธ์รถยนต์ระหว่างประเทศ (เอฟไอเอ) ซึ่งเป็นหน่วยงานกำกับดูแลกีฬาท้าความเร็วระดับโลก[1] คำว่า "ฟอร์มูลา" หรือ "สูตร" ในชื่อนั้นหมายถึงกฎกติกาที่ผู้เข้าแข่งขันและรถทุกคันต้องปฏิบัติตาม[2] ฤดูกาลแข่งขันชิงแชมป์โลกของฟอร์มูลาวัน ประกอบด้วยการแข่งขันหลายครั้งเป็นชุดหรือที่เรียกว่ากรังด์ปรีซ์ โดยจะจัดขึ้นที่สนามแข่งที่ถูกสร้างขึ้นสำหรับการแข่งขันโดยเฉพาะ และบางกรณีจะจัดขึ้นโดยปิดถนนสาธารณะในเมือง[3] การชิงแชมป์โลกประเภทนักขับถูกจัดขึ้นโดยเอฟไอเอ เพื่อมอบให้แก่นักแข่งรถฟอร์มูลาวันที่ประสบความสำเร็จตลอดช่วงฤดูกาล ผ่านระบบคะแนนตามผลการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ของแต่ละบุคคล[4] นักขับจะได้รับตำแหน่งแชมป์โลกก็ต่อเมื่อนักขับคนอื่น ๆ ไม่สามารถทำคะแนนขึ้นนำคะแนนสะสมของตนได้หลังจากผ่านการคำนวณทางคณิตศาสตร์แล้ว ไม่ว่าผลการแข่งขันที่เหลือนั้นจะเป็นอย่างไรก็ตาม[5] ถึงอย่างนั้นตำแหน่งจะยังไม่ถูกมอบให้อย่างเป็นทางการ จนกว่าจะถึงพิธีมอบรางวัลเอฟไอเอซึ่งจัดขึ้นตามเมืองต่าง ๆ ทั่วโลกหลังสิ้นสุดฤดูกาลแข่งขัน[6][7]

มิชชาเอล ชูมัคเคอร์ และ ลูวิส แฮมิลตัน ครองสถิติผู้ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับมากที่สุด ซึ่งทั้งคู่ต่างได้รับตำแหน่งมาแล้วถึงเจ็ดสมัย ฆวน มานูเอล ฟังฆิโออยู่อันดับรองลงมาด้วยตำแหน่งห้าสมัย[8][9] ชูมัคเคอร์ยังครองสถิติเป็นแชมป์โลกประเภทนักขับติดต่อกันมากที่สุดถึงห้าสมัยตั้งแต่ฤดูกาล 2000 ถึง 2004[10] ไนเจล แมนเซลล์ ครองสถิตินักขับที่เข้าแข่งขันด้วยจำนวนฤดูกาลมากที่สุดก่อนได้รับตำแหน่งแชมป์โลก โดยเขาเริ่มแข่งฟอร์มูลาวันในฤดูกาล 1980 และได้รับตำแหน่งในฤดูกาล 1992 คิดเป็นระยะเวลากว่า 13 ฤดูกาล[11] นีโค ร็อสแบร์ค มีจำนวนครั้งที่ออกตัวในกรังด์ปรีซ์มากที่สุดก่อนได้รับตำแหน่งแชมป์โลกแรกของเขา ด้วยระยะเวลาทั้งหมด 206 กรังด์ปรีซ์ ตั้งแต่บาห์เรนกรังด์ปรีซ์ 2006 ถึงอาบูดาบีกรังด์ปรีซ์ 2016[12][13] เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล เป็นนักขับที่อายุน้อยที่สุดที่ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับ โดยเขาอายุ 23 ปี กับ 134 วัน เมื่อเขาได้รับตำแหน่งในฤดูกาล 2010[14] ส่วนฟังฆิโอเป็นนักขับที่อายุมากที่สุดที่ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับ โดยเขาอายุ 46 ปี เมื่อเขาได้รับตำแหน่งในฤดูกาล 1957[15]

ในบรรดานักแข่งรถทั้งหมด 781 คนที่ได้ออกตัวในการแข่งขันฟอร์มูลาวันกรังด์ปรีซ์ตั้งแต่ต้นจนถึงฤดูกาล 2024[16] มีนักขับทั้งสิ้น 35 คนที่ได้รับตำแหน่งแชมป์โลก[8][9] ผู้ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกคนแรกคือ จูเซปเป ฟารีนา ในฤดูกาล 1950 และผู้ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกคนปัจจุบันคือ แลนโด นอร์ริส ในฤดูกาล 2025[8][9] สหราชอาณาจักรมีนักขับที่ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกมากกว่าประเทศอื่น ด้วยตำแหน่งแชมป์โลก 21 สมัยจากนักขับทั้งหมด 11 คน ตามมาด้วยบราซิล ฟินแลนด์ และเยอรมนี ซึ่งต่างมีนักขับทั้งหมดสามคนที่ได้รับตำแหน่งแชมป์โลก สกูเดเรียแฟร์รารีเป็นทีมผู้ผลิตที่มีนักขับที่ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกมากกว่าทีมอื่น ด้วยตำแหน่งแชมป์โลก 15 สมัยจากนักขับทั้งหมด 9 คน ตามมาด้วยแมกลาเรนด้วยตำแหน่งแชมป์โลก 12 สมัยจากนักขับทั้งหมด 7 คน[8] นักขับส่วนใหญ่จะได้รับตำแหน่งแชมป์โลก ณ การแข่งขันสุดท้ายของฤดูกาล ซึ่งเกิดขึ้นมาแล้ว 30 สมัยจากทั้งหมด 75 ฤดูกาลที่มีการชิงแชมป์โลก[17] ชูมัคเคอร์ครองสถิติผู้ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกโดยที่ยังเหลือการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ในฤดูกาลมากที่สุด ซึ่งเขาเหลือการแข่งขันอีกหกรายการหลังจากได้รับตำแหน่งแล้วที่เฟรนช์กรังด์ปรีซ์ ในฤดูกาล 2002[18] ในบรรดาการชิงแชมป์โลกประเภทนักขับทั้งหมด มีเพียงสองสมัยเท่านั้น (จอห์น เซอร์ทีส ในฤดูกาล 1964 และ อาอีร์ตง เซนนา ในฤดูกาล 1988) ที่ผู้ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกมีคะแนนสะสมโดยรวมน้อยกว่าผู้ที่จบอันดับสอง ซึ่งเกิดขึ้นจากการคิดคะแนนชิงแชมป์โลกของฤดูกาลนั้น[19]

แบ่งตามฤดูกาล

[แก้]
คำสำคัญ
ตัวหนา บ่งบอกถึงผู้ผลิตที่ยังได้รับตำแหน่งแชมป์ประเภทผู้ผลิต (มอบให้ตั้งแต่ฤดูกาล 1958)
แชมป์โลกประเภทนักขับแบ่งตามฤดูกาล[8][9][20]
ฤดูกาล นักขับ อายุ ผู้ผลิต ยาง
รถยนต์		 ตำแหน่ง
โพล		 ชนะ โพเดียม รอบ
เร็วที่สุด		 คะแนน %
คะแนน		 ลำดับ
การแข่งขัน
ที่ได้รับตำแหน่ง[17]		 จำนวน
การแข่งขัน
คงเหลือ		 ส่วนต่าง %
ส่วนต่าง
แชสซี เครื่องยนต์
1950 ประเทศอิตาลี จูเซปเป ฟารีนา[21] 44 อัลฟาโรเมโอ อัลฟาโรเมโอ P 2 3 3 3 30 83.333 (47.619) 7 จาก 7
การแข่งขัน		 0 3 10.000
1951 ประเทศอาร์เจนตินา ฆวน มานูเอล ฟังฆิโอ[22] 40 อัลฟาโรเมโอ อัลฟาโรเมโอ P 4 3 5 5 31 86.111 (51.389) 8 จาก 8
การแข่งขัน		 0 6 19.355
1952[a] ประเทศอิตาลี อัลแบร์โต อัสการี[24] 34 แฟร์รารี แฟร์รารี F P 5 6 6 6 36 100.000 (74.306) 6 จาก 8
การแข่งขัน		 2 12 33.333
1953[a] ประเทศอิตาลี อัลแบร์โต อัสการี[24] 35 แฟร์รารี แฟร์รารี P 6 5 5 4 34.5 95.833 (57.407) 8 จาก 9
การแข่งขัน		 1 6.5 18.841
1954 ประเทศอาร์เจนตินา ฆวน มานูเอล ฟังฆิโอ[22] 43 มาเซราตี[b] มาเซราตี P 5 6 7 3 42 93.333 (70.547) 7 จาก 9
การแข่งขัน		 2 16.857 40.136
เมอร์เซเดส[b] เมอร์เซเดส C
1955 ประเทศอาร์เจนตินา ฆวน มานูเอล ฟังฆิโอ[22] 44 เมอร์เซเดส เมอร์เซเดส C 3 4 5 3 40 88.889 (65.079) 6 จาก 7
การแข่งขัน		 1 16.5 41.250
1956 ประเทศอาร์เจนตินา ฆวน มานูเอล ฟังฆิโอ[22] 45 แฟร์รารี แฟร์รารี E 6 3 5 4 30 66.667 (45.833) 8 จาก 8
การแข่งขัน		 0 3 10.000
1957 ประเทศอาร์เจนตินา ฆวน มานูเอล ฟังฆิโอ[22] 46 มาเซราตี มาเซราตี P 4 4 6 2 40 88.889 (63.889) 6 จาก 8
การแข่งขัน		 2 15 37.500
1958 สหราชอาณาจักร ไมก์ ฮอว์ทอร์น[25] 29 แฟร์รารี แฟร์รารี E 4 1 7 5 42 77.778 (49.495) 11 จาก 11
การแข่งขัน		 0 1 2.381
1959 ประเทศออสเตรเลีย แจ็ก แบรบัม[26] 33 คูเปอร์ ไคลแมกซ์ D 1 2 5 1 31 68.889 (41.975) 9 จาก 9
การแข่งขัน		 0 4 12.903
1960 ประเทศออสเตรเลีย แจ็ก แบรบัม[26] 34 คูเปอร์ ไคลแมกซ์ D 3 5 5 3 43 89.583 (53.750) 8 จาก 10
การแข่งขัน		 2 9 20.930
1961 สหรัฐอเมริกา ฟิล ฮิลล์[27] 34 แฟร์รารี แฟร์รารี D 5 2 6 2 34 75.556 (52.778) 7 จาก 8
การแข่งขัน		 1 1 2.941
1962 สหราชอาณาจักร เกรอัม ฮิลล์[28] 33 บีอาร์เอ็ม บีอาร์เอ็ม D 1 4 6 3 42 93.333 (64.198) 9 จาก 9
การแข่งขัน		 0 12 28.571
1963 สหราชอาณาจักร จิม คลาร์ก[29] 27 โลตัส ไคลแมกซ์ D 7 7 9 6 54 100.000 (81.111) 7 จาก 10
การแข่งขัน		 3 21 38.889
1964 สหราชอาณาจักร จอห์น เซอร์ทีส[30] 30 แฟร์รารี แฟร์รารี D 2 2 6 2 40 74.074 (44.444) 10 จาก 10
การแข่งขัน		 0 1 2.500
1965 สหราชอาณาจักร จิม คลาร์ก[29] 29 โลตัส ไคลแมกซ์ D 6 6 6 6 54 100.000 (60.000) 7 จาก 10
การแข่งขัน		 3 14 25.926
1966 ประเทศออสเตรเลีย แจ็ก แบรบัม[26] 40 แบรบัม เรปโก G 3 4 5 1 42 93.333 (55.556) 7 จาก 9
การแข่งขัน		 2 14 33.333
1967 ประเทศนิวซีแลนด์ เดนนี ฮูล์ม[31] 31 แบรบัม เรปโก G 0 2 8 2 51 62.963 (51.515) 11 จาก 11
การแข่งขัน		 0 5 9.804
1968 สหราชอาณาจักร เกรอัม ฮิลล์[28] 39 โลตัส ฟอร์ด F 2 3 6 0 48 53.333 (44.444) 12 จาก 12
การแข่งขัน		 0 12 25.000
1969 สหราชอาณาจักร แจ็กกี สจวร์ต[32] 30 มาทรา ฟอร์ด D 2 6 7 5 63 77.778 (63.636) 8 จาก 11
การแข่งขัน		 3 26 41.270
1970 ประเทศออสเตรีย ย็อคเคิน รินท์[33] 28 โลตัส ฟอร์ด F 3 5 5 1 45 45.455 (38.462) 12 จาก 13
การแข่งขัน[c]		 1 5 11.111
1971 สหราชอาณาจักร แจ็กกี สจวร์ต[32] 32 ทีร์เรลล์ ฟอร์ด G 6 6 7 3 62 76.543 (62.626) 8 จาก 11
การแข่งขัน		 3 29 46.774
1972 ประเทศบราซิล แอเมร์ซง ฟีชีเปาจี[34] 25 โลตัส ฟอร์ด F 3 5 8 0 61 67.778 (56.481) 10 จาก 12
การแข่งขัน		 2 16 26.230
1973 สหราชอาณาจักร แจ็กกี สจวร์ต[32] 34 ทีร์เรลล์ ฟอร์ด G 3 5 8 1 71 60.684 (52.593) 13 จาก 15
การแข่งขัน		 2 16 22.535
1974 ประเทศบราซิล แอเมร์ซง ฟีชีเปาจี[34] 27 แมกลาเรน ฟอร์ด G 2 3 7 0 55 47.009 (40.741) 15 จาก 15
การแข่งขัน		 0 3 5.455
1975 ประเทศออสเตรีย นิกิ เลาดา[35] 26 แฟร์รารี แฟร์รารี G 9 5 8 2 64.5 59.722 (55.128) 13 จาก 14
การแข่งขัน		 1 19.5 30.233
1976 สหราชอาณาจักร เจมส์ ฮันต์[36] 29 แมกลาเรน ฟอร์ด G 8 6 8 2 69 54.762 (47.917) 16 จาก 16
การแข่งขัน		 0 1 1.449
1977 ประเทศออสเตรีย นิกิ เลาดา[35] 28 แฟร์รารี แฟร์รารี G 2 3 10 3 72 53.333 (47.059) 15 จาก 17
การแข่งขัน		 2 17 23.611
1978 สหรัฐอเมริกา มารีโอ อันเดรตตี[37] 38 โลตัส ฟอร์ด G 8 6 7 3 64 50.794 (44.444) 14 จาก 16
การแข่งขัน		 2 13 20.313
1979 ประเทศแอฟริกาใต้ โจดี เชกเตอร์[38] 29 แฟร์รารี แฟร์รารี M 1 3 6 0 51 70.833 (44.444) 13 จาก 15
การแข่งขัน		 2 4 7.843
1980 ประเทศออสเตรเลีย แอลัน โจนส์[39] 34 วิลเลียมส์ ฟอร์ด G 3 5 10 5 67 74.444 (56.349) 13 จาก 14
การแข่งขัน		 1 13 19.403
1981 ประเทศบราซิล แนลซง ปีเก[40] 29 แบรบัม ฟอร์ด M G 4 3 7 1 50 50.505 (37.037) 15 จาก 15
การแข่งขัน		 0 1 2.000
1982 ประเทศฟินแลนด์ เกเก รูสแบริ[41] 34 วิลเลียมส์ ฟอร์ด G 1 1 6 0 44 44.444 (30.556) 16 จาก 16
การแข่งขัน		 0 5 11.364
1983 ประเทศบราซิล แนลซง ปีเก[40] 31 แบรบัม บีเอ็มดับเบิลยู M 1 3 8 4 59 59.596 (43.704) 15 จาก 15
การแข่งขัน		 0 2 3.390
1984 ประเทศออสเตรีย นิกิ เลาดา[35] 35 แมกลาเรน เตอาเฌ M 0 5 9 5 72 72.727 (51.613) 16 จาก 16
การแข่งขัน		 0 0.5 0.694
1985 ประเทศฝรั่งเศส อาแล็ง พร็อสต์[42] 30 แมกลาเรน เตอาเฌ G 2 5 11 5 73 73.737 (52.778) 14 จาก 16
การแข่งขัน		 2 20 27.397
1986 ประเทศฝรั่งเศส อาแล็ง พร็อสต์[42] 31 แมกลาเรน เตอาเฌ G 1 4 11 2 72 72.727 (51.389) 16 จาก 16
การแข่งขัน		 0 2 2.778
1987 ประเทศบราซิล แนลซง ปีเก[40] 35 วิลเลียมส์ ฮอนด้า G 4 3 11 4 73 73.737 (52.778) 15 จาก 16
การแข่งขัน		 1 12 16.438
1988 ประเทศบราซิล อาอีร์ตง เซนนา[43] 28 แมกลาเรน ฮอนด้า G 13 8 11 3 90 90.909 (65.278) 15 จาก 16
การแข่งขัน		 1 3 3.333
1989 ประเทศฝรั่งเศส อาแล็ง พร็อสต์[42] 34 แมกลาเรน ฮอนด้า G 2 4 11 5 76 76.768 (56.250) 15 จาก 16
การแข่งขัน		 1 16 21.053
1990 ประเทศบราซิล อาอีร์ตง เซนนา[43] 30 แมกลาเรน ฮอนด้า G 10 6 11 2 78 78.788 (54.167) 15 จาก 16
การแข่งขัน		 1 7 8.974
1991 ประเทศบราซิล อาอีร์ตง เซนนา[43] 31 แมกลาเรน ฮอนด้า G 8 7 12 2 96 61.935 15 จาก 16
การแข่งขัน		 1 24 25.000
1992 สหราชอาณาจักร ไนเจล แมนเซลล์[44] 39 วิลเลียมส์ เรอโน G 14 9 12 8 108 67.500 11 จาก 16
การแข่งขัน		 5 52 48.148
1993 ประเทศฝรั่งเศส อาแล็ง พร็อสต์[42] 38 วิลเลียมส์ เรอโน G 13 7 12 6 99 61.875 14 จาก 16
การแข่งขัน		 2 26 26.263
1994 ประเทศเยอรมนี มิชชาเอล ชูมัคเคอร์[45] 25 เบเนตตอน ฟอร์ด G 6 8 10 8 92 57.500 16 จาก 16
การแข่งขัน		 0 1 1.087
1995 ประเทศเยอรมนี มิชชาเอล ชูมัคเคอร์[45] 26 เบเนตตอน เรอโน G 4 9 11 8 102 60.000 15 จาก 17
การแข่งขัน		 2 33 32.353
1996 สหราชอาณาจักร เดมอน ฮิลล์[46] 36 วิลเลียมส์ เรอโน G 9 8 10 5 97 60.625 16 จาก 16
การแข่งขัน		 0 19 19.588
1997 ประเทศแคนาดา ฌัก วีลเนิฟว์[47] 26 วิลเลียมส์ เรอโน G 10 7 8 3 81 47.647 17 จาก 17
การแข่งขัน		 0 39[d] 48.148[d]
1998 ประเทศฟินแลนด์ มิกา แฮกกิเนน[49] 30 แมกลาเรน เมอร์เซเดส B 9 8 11 6 100 62.500 16 จาก 16
การแข่งขัน		 0 14 14.000
1999 ประเทศฟินแลนด์ มิกา แฮกกิเนน[49] 31 แมกลาเรน เมอร์เซเดส B 11 5 10 6 76 47.500 16 จาก 16
การแข่งขัน		 0 2 2.632
2000 ประเทศเยอรมนี มิชชาเอล ชูมัคเคอร์[45] 31 แฟร์รารี แฟร์รารี B 9 9 12 2 108 63.529 16 จาก 17
การแข่งขัน		 1 19 17.593
2001 ประเทศเยอรมนี มิชชาเอล ชูมัคเคอร์[45] 32 แฟร์รารี แฟร์รารี B 11 9 14 3 123 72.353 13 จาก 17
การแข่งขัน		 4 58 47.154
2002 ประเทศเยอรมนี มิชชาเอล ชูมัคเคอร์[45] 33 แฟร์รารี แฟร์รารี B 7 11 17 7 144 84.706 11 จาก 17
การแข่งขัน		 6 67 46.528
2003 ประเทศเยอรมนี มิชชาเอล ชูมัคเคอร์[45] 34 แฟร์รารี แฟร์รารี B 5 6 8 5 93 58.125 16 จาก 16
การแข่งขัน		 0 2 2.151
2004 ประเทศเยอรมนี มิชชาเอล ชูมัคเคอร์[45] 35 แฟร์รารี แฟร์รารี B 8 13 15 10 148 82.222 14 จาก 18
การแข่งขัน		 4 34 22.973
2005 ประเทศสเปน เฟร์นันโด อาลอนโซ[50] 24 เรอโน เรอโน M 6 7 15 2 133 70.000 17 จาก 19
การแข่งขัน		 2 21 15.789
2006 ประเทศสเปน เฟร์นันโด อาลอนโซ[50] 25 เรอโน เรอโน M 6 7 14 5 134 74.444 18 จาก 18
การแข่งขัน		 0 13 9.701
2007 ประเทศฟินแลนด์ คิมิ ไรโคเนน[51] 28 แฟร์รารี แฟร์รารี B 3 6 12 6 110 64.706 17 จาก 17
การแข่งขัน		 0 1 0.909
2008 สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน[52] 23 แมกลาเรน เมอร์เซเดส B 7 5 10 1 98 54.444 18 จาก 18
การแข่งขัน		 0 1 1.020
2009 สหราชอาณาจักร เจนสัน บัตทัน[53] 29 บรอว์น เมอร์เซเดส B 4 6 9 2 95 57.576 16 จาก 17
การแข่งขัน		 1 11 11.579
2010 ประเทศเยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล[54] 23 เรดบูล เรอโน B 10 5 10 3 256 53.895 19 จาก 19
การแข่งขัน		 0 4 1.563
2011 ประเทศเยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล[54] 24 เรดบูล เรอโน P 15 11 17 3 392 82.526 15 จาก 19
การแข่งขัน		 4 122 31.122
2012 ประเทศเยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล[54] 25 เรดบูล เรอโน P 6 5 10 6 281 56.200 20 จาก 20
การแข่งขัน		 0 3 1.068
2013 ประเทศเยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล[54] 26 เรดบูล เรอโน P 9 13 16 7 397 83.579 16 จาก 19
การแข่งขัน		 3 155 39.043
2014 สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน[52] 29 เมอร์เซเดส เมอร์เซเดส P 7 11 16 7 384 76.800 19 จาก 19
การแข่งขัน		 0 67 17.448
2015 สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน[52] 30 เมอร์เซเดส เมอร์เซเดส P 11 10 17 8 381 80.211 16 จาก 19
การแข่งขัน		 3 59 15.486
2016 ประเทศเยอรมนี นีโค ร็อสแบร์ค[55] 31 เมอร์เซเดส เมอร์เซเดส P 8 9 16 6 385 73.333 21 จาก 21
การแข่งขัน		 0 5 1.299
2017 สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน[52] 32 เมอร์เซเดส เมอร์เซเดส P 11 9 13 7 363 72.600 18 จาก 20
การแข่งขัน		 2 46 12.672
2018 สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน[52] 33 เมอร์เซเดส เมอร์เซเดส P 11 11 17 3 408 77.714 19 จาก 21
การแข่งขัน		 2 88 21.569
2019 สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน[52] 34 เมอร์เซเดส เมอร์เซเดส P 5 11 17 6 413 75.641 19 จาก 21
การแข่งขัน		 2 87 21.065
2020 สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน[52] 35 เมอร์เซเดส เมอร์เซเดส P 10 11 14 6 347 78.507 14 จาก 17
การแข่งขัน		 3 124 35.735
2021 ประเทศเนเธอร์แลนด์ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน[56] 24 เรดบูล ฮอนด้า P 10 10 18 6 395.5 69.692 22 จาก 22
การแข่งขัน		 0 8 2.023
2022 ประเทศเนเธอร์แลนด์ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน[56] 25 เรดบูล อาร์บีพีที P 7 15 17 5 454 76.174 18 จาก 22
การแข่งขัน		 4 146 32.159
2023 ประเทศเนเธอร์แลนด์ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน[56] 26 เรดบูล ฮอนด้าอาร์บีพีที P 12 19 21 9 575 92.742 17 จาก 22
การแข่งขัน		 5 290 50.435
2024 ประเทศเนเธอร์แลนด์ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน[56] 27 เรดบูล ฮอนด้าอาร์บีพีที P 8 9 14 3 437 65.030 22 จาก 24
การแข่งขัน		 2 63 14.416
2025 สหราชอาณาจักร แลนโด นอร์ริส[57] 26 แมกลาเรน เมอร์เซเดส P 7 7 18 6 423 65.278 24 จาก 24
การแข่งขัน		 0 2 0.473
ฤดูกาล นักขับ อายุ แชสซี เครื่องยนต์ ยาง
รถยนต์		 ตำแหน่ง
โพล		 ชนะ โพเดียม รอบ
เร็วที่สุด		 คะแนน %
คะแนน		 ลำดับ
การแข่งขัน
ที่ได้รับตำแหน่ง		 จำนวน
การแข่งขัน
คงเหลือ		 ส่วนต่าง %
ส่วนต่าง
ผู้ผลิต
หมายเหตุ
  1. 1 2 ฤดูกาล 1952 และ 1953 ดำเนินการแข่งขันภายใต้กฎกติกาของฟอร์มูลาทู[23]
  2. 1 2 ฟังฆิโอแข่งที่อาร์เจนทีนและเบลเจียนกรังด์ปรีซ์ในฤดูกาล 1954 กับมาเซราตี และแข่งในการแข่งขันอื่นของฤดูกาลกับเมอร์เซเดส[23]
  3. ↑ ตำแหน่งแชมป์ของรินท์ได้รับการยืนยันในสองการแข่งขันให้หลัง หลังจากเขาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุระหว่างรอบคัดเลือกที่อิตาเลียนกรังด์ปรีซ์[23]
  4. 1 2 ชูมัคเคอร์มีคะแนนสะสมทั้งหมด 78 คะแนน ระหว่างฤดูกาล 1997 โดยตามหลังวีลเนิฟว์เพียงแค่ 3 คะแนน แต่เขากลับถูกตัดสิทธิ์จากการชิงแชมป์ เนื่องมาจากการชนกับวีลเนิฟว์โดยเจตนาในการแข่งขันสุดท้ายของฤดูกาลที่ยูโรเปียนกรังด์ปรีซ์[48] ทำให้วีลเนิฟว์มีส่วนต่างคะแนนนำ 39 คะแนน ทิ้งห่างจากไฮนทซ์-ฮารัลท์ เฟรนท์เซิน ที่มีคะแนนสะสม 42 คะแนน[23]

แบ่งตามนักขับ

[แก้]
มิชชาเอล ชูมัคเคอร์ ครองสถิตินักขับที่ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับถึงเจ็ดสมัย ซึ่งได้รับมาสองสมัยกับเบเนตตอน และอีกห้าสมัยกับแฟร์รารี
ลูวิส แฮมิลตัน ครองสถิติร่วมกับชูมัคเคอร์ตั้งแต่ฤดูกาล 2020 ซึ่งได้รับมาหนึ่งสมัยกับแมกลาเรน และอีกหกสมัยกับเมอร์เซเดส
ฆวน มานูเอล ฟังฆิโอ ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกห้าสมัยกับอัลฟาโรเมโอ มาเซราตี เมอร์เซเดส และแฟร์รารี โดยเขาครองสถิติตั้งแต่ฤดูกาล 1955 ถึง 2003
อาแล็ง พร็อสต์ ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกสี่สมัย ซึ่งได้รับมาสามสมัยกับแมกลาเรน และอีกหนึ่งสมัยกับวิลเลียมส์
เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกสี่สมัยติดต่อกันกับเรดบูล
มักซ์ แฟร์สตัปเปิน ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกสี่สมัยติดต่อกันกับเรดบูลเช่นเดียวกัน
แจ็ก แบรบัม ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกสามสมัย ซึ่งได้รับมาสองสมัยกับคูเปอร์ และอีกหนึ่งสมัยกับทีมผู้ผลิตของเขาเอง
แจ็กกี สจวร์ต ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกสามสมัย ซึ่งได้รับมาหนึ่งสมัยกับมาทรา และอีกสองสมัยกับทีร์เรลล์
นิกิ เลาดา ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกสามสมัย ซึ่งได้รับตำแหน่งสมัยล่าสุดเมื่อห้าปีหลังจากยุติอาชีพนักแข่งรถ
แนลซง ปีเก ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกสามสมัย ซึ่งได้รับมาสองสมัยกับแบรบัม และเป็นอีกหนึ่งสมัยกับวิลเลียมส์
อาอีร์ตง เซนนา ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกสามสมัยกับแมกลาเรน
รายชื่อนักขับแบ่งตามจำนวนตำแหน่งแชมป์โลกที่ได้รับ[8]
นักขับ จำนวน
ตำแหน่ง		 ฤดูกาล
ประเทศเยอรมนี มิชชาเอล ชูมัคเคอร์ 7 1994, 1995, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004
สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน 2008, 2014, 2015, 2017, 2018, 2019, 2020
ประเทศอาร์เจนตินา ฆวน มานูเอล ฟังฆิโอ 5 1951, 1954, 1955, 1956, 1957
ประเทศฝรั่งเศส อาแล็ง พร็อสต์ 4 1985, 1986, 1989, 1993
ประเทศเยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล 2010, 2011, 2012, 2013
ประเทศเนเธอร์แลนด์ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน 2021, 2022, 2023, 2024
ประเทศออสเตรเลีย แจ็ก แบรบัม 3 1959, 1960, 1966
สหราชอาณาจักร แจ็กกี สจวร์ต 1969, 1971, 1973
ประเทศออสเตรีย นิกิ เลาดา 1975, 1977, 1984
ประเทศบราซิล แนลซง ปีเก 1981, 1983, 1987
ประเทศบราซิล อาอีร์ตง เซนนา 1988, 1990, 1991
ประเทศอิตาลี อัลแบร์โต อัสการี 2 1952, 1953
สหราชอาณาจักร เกรอัม ฮิลล์ 1962, 1968
สหราชอาณาจักร จิม คลาร์ก 1963, 1965
ประเทศบราซิล แอเมร์ซง ฟีชีเปาจี 1972, 1974
ประเทศฟินแลนด์ มิกา แฮกกิเนน 1998, 1999
ประเทศสเปน เฟร์นันโด อาลอนโซ 2005, 2006
ประเทศอิตาลี จูเซปเป ฟารีนา 1 1950
สหราชอาณาจักร ไมก์ ฮอว์ทอร์น 1958
สหรัฐอเมริกา ฟิล ฮิลล์ 1961
สหราชอาณาจักร จอห์น เซอร์ทีส 1964
ประเทศนิวซีแลนด์ เดนนี ฮูล์ม 1967
ประเทศออสเตรีย ย็อคเคิน รินท์ 1970
สหราชอาณาจักร เจมส์ ฮันต์ 1976
สหรัฐอเมริกา มารีโอ อันเดรตตี 1978
ประเทศแอฟริกาใต้ โจดี เชกเตอร์ 1979
ประเทศออสเตรเลีย แอลัน โจนส์ 1980
ประเทศฟินแลนด์ เกเก รูสแบริ 1982
สหราชอาณาจักร ไนเจล แมนเซลล์ 1992
สหราชอาณาจักร เดมอน ฮิลล์ 1996
ประเทศแคนาดา ฌัก วีลเนิฟว์ 1997
ประเทศฟินแลนด์ คิมิ ไรโคเนน 2007
สหราชอาณาจักร เจนสัน บัตทัน 2009
ประเทศเยอรมนี นีโค ร็อสแบร์ค 2016
สหราชอาณาจักร แลนโด นอร์ริส 2025
35 คน76 ตำแหน่ง
หมายเหตุ
  • นักขับที่กำหนดเป็น ตัวหนา คือนักขับที่เข้าแข่งขันในการชิงแชมป์โลกของฤดูกาล 2025

แบ่งตามสัญชาติ

[แก้]
รายชื่อแชมป์โลกประเภทนักขับแบ่งตามสัญชาติ[8]
ประเทศ จำนวน
ตำแหน่ง		 จำนวน
นักขับ		 ฤดูกาล นักขับ (จำนวนตำแหน่ง)
 สหราชอาณาจักร 21 11 1958, 1962–1965, 1968–1969, 1971, 1973, 1976, 1992, 1996, 2008–2009, 2014–2015, 2017–2020, 2025 ลูวิส แฮมิลตัน (7)
แจ็กกี สจวร์ต (3)
จิม คลาร์ก (2)
เกรอัม ฮิลล์ (2)
เจนสัน บัตทัน (1)
ไมก์ ฮอว์ทอร์น (1)
เดมอน ฮิลล์ (1)
เจมส์ ฮันต์ (1)
ไนเจล แมนเซลล์ (1)
แลนโด นอร์ริส (1)
จอห์น เซอร์ทีส (1)
 เยอรมนี 12 3 1994–1995, 2000–2004, 2010–2013, 2016 มิชชาเอล ชูมัคเคอร์ (7)
เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล (4)
นีโค ร็อสแบร์ค (1)
 บราซิล 8 3 1972, 1974, 1981, 1983, 1987–1988, 1990–1991 แนลซง ปีเก (3)
อาอีร์ตง เซนนา (3)
แอเมร์ซง ฟีชีเปาจี (2)
 อาร์เจนตินา 5 1 1951, 1954–1957 ฆวน มานูเอล ฟังฆิโอ (5)
 ฟินแลนด์ 4 3 1982, 1998–1999, 2007 มิกา แฮกกิเนน (2)
คิมิ ไรโคเนน (1)
เกเก รูสแบริ (1)
 ออสเตรเลีย 4 2 1959–1960, 1966, 1980 แจ็ก แบรบัม (3)
แอลัน โจนส์ (1)
 ออสเตรีย 4 2 1970, 1975, 1977, 1984 นิกิ เลาดา (3)
ย็อคเคิน รินท์ (1)
 ฝรั่งเศส 4 1 1985–1986, 1989, 1993 อาแล็ง พร็อสต์ (4)
 เนเธอร์แลนด์ 4 1 2021–2024 มักซ์ แฟร์สตัปเปิน (4)
 อิตาลี 3 2 1950, 1952–1953 อัลแบร์โต อัสการี (2)
จูเซปเป ฟารีนา (1)
 สหรัฐ 2 2 1961, 1978 มารีโอ อันเดรตตี (1)
ฟิล ฮิลล์ (1)
 สเปน 2 1 2005–2006 เฟร์นันโด อาลอนโซ (2)
 นิวซีแลนด์ 1 1 1967 เดนนี ฮูล์ม (1)
 แอฟริกาใต้ 1 1 1979 โจดี เชกเตอร์ (1)
 แคนาดา 1 1 1997 ฌัก วีลเนิฟว์ (1)
15 ประเทศ76 ตำแหน่ง35 คน
หมายเหตุ
  • นักขับที่กำหนดเป็น ตัวหนา คือนักขับที่เข้าแข่งขันในการชิงแชมป์โลกของฤดูกาล 2025

สถิติของแชมป์โลก

[แก้]

แชมป์โลกประเภทนักขับที่อายุน้อยที่สุด

[แก้]
รายชื่อแชมป์โลกประเภทนักขับที่อายุน้อยที่สุด[58]
อันดับ นักขับ อายุ ฤดูกาล
1 ประเทศเยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล 23 ปี 134 วัน 2010
2 สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน 23 ปี 300 วัน 2008
3 ประเทศสเปน เฟร์นันโด อาลอนโซ 24 ปี 58 วัน 2005
4 ประเทศเนเธอร์แลนด์ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน 24 ปี 73 วัน 2021
5 ประเทศบราซิล แอเมร์ซง ฟีชีเปาจี 25 ปี 273 วัน 1972
6 ประเทศเยอรมนี มิชชาเอล ชูมัคเคอร์ 25 ปี 314 วัน 1994
7 สหราชอาณาจักร แลนโด นอร์ริส 26 ปี 24 วัน 2025
8 ประเทศออสเตรีย นิกิ เลาดา 26 ปี 197 วัน 1975
9 ประเทศแคนาดา ฌัก วีลเนิฟว์ 26 ปี 200 วัน 1997
10 สหราชอาณาจักร จิม คลาร์ก 27 ปี 188 วัน 1963
หมายเหตุ
  • ในกรณีที่นักขับได้รับตำแหน่งแชมป์โลกมากกว่าหนึ่งสมัย ตำแหน่งสมัยแรกของพวกเขาเท่านั้นที่จะแสดงอยู่ในรายชื่อนี้
  • นักขับที่กำหนดเป็น ตัวหนา คือนักขับที่เข้าแข่งขันในการชิงแชมป์โลกของฤดูกาล 2025

แชมป์โลกประเภทนักขับที่อายุมากที่สุด

[แก้]
รายชื่อแชมป์โลกประเภทนักขับที่อายุมากที่สุด[58]
อันดับ นักขับ อายุ ฤดูกาล
1 ประเทศอาร์เจนตินา ฆวน มานูเอล ฟังฆิโอ 46 ปี 41 วัน 1957
2 ประเทศอิตาลี จูเซปเป ฟารีนา 43 ปี 308 วัน 1950
3 ประเทศออสเตรเลีย แจ็ก แบรบัม 40 ปี 155 วัน 1966
4 สหราชอาณาจักร เกรอัม ฮิลล์ 39 ปี 262 วัน 1968
5 สหราชอาณาจักร ไนเจล แมนเซลล์ 39 ปี 8 วัน 1992
6 ประเทศฝรั่งเศส อาแล็ง พร็อสต์ 38 ปี 214 วัน 1993
7 สหรัฐอเมริกา มารีโอ อันเดรตตี 38 ปี 194 วัน 1978
8 สหราชอาณาจักร เดมอน ฮิลล์ 36 ปี 26 วัน 1996
9 สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน 35 ปี 313 วัน 2020
10 ประเทศออสเตรีย นิกิ เลาดา 35 ปี 242 วัน 1984
หมายเหตุ
  • ในกรณีที่นักขับได้รับตำแหน่งแชมป์โลกมากกว่าหนึ่งสมัย ตำแหน่งสมัยล่าสุดของพวกเขาเท่านั้นที่จะแสดงอยู่ในรายชื่อนี้
  • นักขับที่กำหนดเป็น ตัวหนา คือนักขับที่เข้าแข่งขันในการชิงแชมป์โลกของฤดูกาล 2025

แชมป์โลกประเภทนักขับที่ได้รับตำแหน่งติดต่อกัน

[แก้]

ในการชิงแชมป์โลกประเภทนักขับมีผู้ที่ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกติดต่อกันทั้งหมด 11 คน โดยมีเพียง มิชชาเอล ชูมัคเคอร์ และ ลูวิส แฮมิลตัน เท่านั้นที่ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกติดต่อกันสองช่วงฤดูกาล[8]

รายชื่อแชมป์โลกประเภทนักขับที่ได้รับตำแหน่งติดต่อกัน[8]
จำนวนตำแหน่ง นักขับ ฤดูกาล
5 ประเทศเยอรมนี มิชชาเอล ชูมัคเคอร์ 2000–2004
4 ประเทศอาร์เจนตินา ฆวน มานูเอล ฟังฆิโอ 1954–1957
ประเทศเยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล 2010–2013
สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน 2017–2020
ประเทศเนเธอร์แลนด์ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน 2021–2024
2 ประเทศอิตาลี อัลแบร์โต อัสการี 1952–1953
ประเทศออสเตรเลีย แจ็ก แบรบัม 1959–1960
ประเทศฝรั่งเศส อาแล็ง พร็อสต์ 1985–1986
ประเทศบราซิล อาอีร์ตง เซนนา 1990–1991
ประเทศเยอรมนี มิชชาเอล ชูมัคเคอร์ 1994–1995
ประเทศฟินแลนด์ มิกา แฮกกิเนน 1998–1999
ประเทศสเปน เฟร์นันโด อาลอนโซ 2005–2006
สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน 2014–2015
หมายเหตุ
  • นักขับที่กำหนดเป็น ตัวหนา คือนักขับที่เข้าแข่งขันในการชิงแชมป์โลกของฤดูกาล 2025

แชมป์โลกประเภทนักขับกับผู้ผลิตที่ไม่ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกประเภทผู้ผลิตในฤดูกาลเดียวกัน

[แก้]
รายชื่อแชมป์โลกประเภทนักขับกับผู้ผลิตที่ไม่ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกประเภทผู้ผลิตในฤดูกาลเดียวกัน[8]
จำนวนตำแหน่ง นักขับ[a] ฤดูกาล
2 ประเทศบราซิล แนลซง ปีเก 1981, 1983
ประเทศเนเธอร์แลนด์ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน 2021, 2024
1 สหราชอาณาจักร ไมก์ ฮอว์ทอร์น 1958
สหราชอาณาจักร แจ็กกี สจวร์ต 1973
สหราชอาณาจักร เจมส์ ฮันต์ 1976
ประเทศฟินแลนด์ เกเก รูสแบริ 1982
ประเทศฝรั่งเศส อาแล็ง พร็อสต์ 1986
ประเทศเยอรมนี มิชชาเอล ชูมัคเคอร์ 1994
ประเทศฟินแลนด์ มิกา แฮกกิเนน 1999
สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน 2008
หมายเหตุ
  • นักขับที่กำหนดเป็น ตัวหนา คือนักขับที่เข้าแข่งขันในการชิงแชมป์โลกของฤดูกาล 2025
  1. ↑ จูเซปเป ฟารีนา, ฆวน มานูเอล ฟังฆิโอ และอัลแบร์โต อัสการี จะไม่ถูกรวมอยู่ในรายชื่อนี้ เนื่องจากพวกเขาได้รับตำแหน่งแชมป์โลกก่อนหน้าการมอบตำแหน่งแชมป์ประเภทผู้ผลิตครั้งแรกในฤดูกาล 1958[8]

แบ่งตามผู้ผลิตแชสซี

[แก้]
รายชื่อผู้ผลิตแชสซีแบ่งตามจำนวนตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับที่ได้รับ[8]
ผู้ผลิต จำนวน
ตำแหน่ง		 ฤดูกาล
แฟร์รารี15 1952, 1953, 1956, 1958, 1961, 1964, 1975, 1977, 1979, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2007
แมกลาเรน13 1974, 1976, 1984, 1985, 1986, 1988, 1989, 1990, 1991, 1998, 1999, 2008, 2025
เมอร์เซเดส[a]9 1954,[a] 1955, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020
เรดบูลเรซซิง8 2010, 2011, 2012, 2013, 2021, 2022, 2023, 2024
วิลเลียมส์7 1980, 1982, 1987, 1992, 1993, 1996, 1997
โลตัส6 1963, 1965, 1968, 1970, 1972, 1978
แบรบัม4 1966, 1967, 1981, 1983
อัลฟาโรเมโอ2 1950, 1951
มาเซราตี[a] 1954,[a] 1957
คูเปอร์ 1959, 1960
ทีร์เรลล์ 1971, 1973
เบเนตตอน 1994, 1995
เรอโน 2005, 2006
บีอาร์เอ็ม1 1962
มาทรา 1969
บรอว์น 2009
16 ผู้ผลิต76 ตำแหน่ง[a]
หมายเหตุ
  • ผู้ผลิตที่กำหนดเป็น ตัวหนา คือผู้ผลิตที่เข้าแข่งขันในการชิงแชมป์โลกของฤดูกาล 2025
  1. 1 2 3 4 5 ฟังฆิโอเข้าร่วมการแข่งขันอาร์เจนทีนและเบลเจียนกรังด์ปรีซ์ในฤดูกาล 1954 กับมาเซราตี และเข้าร่วมการแข่งขันอื่นในฤดูกาลกับเมอร์เซเดส ตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับของเขาจึงถูกนับรวมเป็นของทั้งสองผู้ผลิต[23]

แบ่งตามผู้ผลิตเครื่องยนต์

[แก้]
รายชื่อผู้ผลิตเครื่องยนต์แบ่งตามจำนวนตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับที่ได้รับ[8]
ผู้ผลิต จำนวน
ตำแหน่ง		 ฤดูกาล
แฟร์รารี15 1952, 1953, 1956, 1958, 1961, 1964, 1975, 1977, 1979, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2007
เมอร์เซเดส[a][b]14 1954,[a] 1955, 1998, 1999, 2008, 2009, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2025
ฟอร์ด[c]13 1968, 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1976, 1978, 1980, 1981, 1982, 1994
เรอโน[d]11 1992, 1993, 1995, 1996, 1997, 2005, 2006, 2010, 2011, 2012, 2013
ฮอนด้า6 1987, 1988, 1989, 1990, 1991, 2021
ไคลแมกซ์4 1959, 1960, 1963, 1965
เตอาเฌ[e]3 1984, 1985, 1986
อัลฟาโรเมโอ2 1950, 1951
มาเซราตี[a] 1954,[a] 1957
เรปโก 1966, 1967
ฮอนด้าอาร์บีพีที 2023, 2024
บีอาร์เอ็ม1 1962
บีเอ็มดับเบิลยู 1983
อาร์บีพีที[f] 2022
14 ผู้ผลิต76 ตำแหน่ง[a]
หมายเหตุ
  • ผู้ผลิตที่กำหนดเป็น ตัวหนา คือผู้ผลิตที่เข้าแข่งขันในการชิงแชมป์โลกของฤดูกาล 2025
  1. 1 2 3 4 5 ฆวน มานูเอล ฟังฆิโอ เข้าร่วมการแข่งขันอาร์เจนทีนและเบลเจียนกรังด์ปรีซ์ในฤดูกาล 1954 กับมาเซราตี และเข้าร่วมการแข่งขันอื่นในฤดูกาลกับเมอร์เซเดส ตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับของเขาจึงถูกนับรวมเป็นของทั้งสองผู้ผลิต[23]
  2. ↑ ฤดูกาล 1998 และ 1999 เครื่องยนต์ผลิตโดยอิลมอร์[59]
  3. ↑ เครื่องยนต์ผลิตโดยคอสเวิร์ธ[60]
  4. ↑ เครื่องยนต์ผลิตโดยเมกาโครม[61]
  5. ↑ เครื่องยนต์ผลิตโดยพอร์เชอ[62]
  6. ↑ เครื่องยนต์ผลิตโดยฮอนด้า[63]

แบ่งตามยางรถยนต์ที่ใช้

[แก้]
รายชื่อตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับแบ่งตามผู้ผลิตยางรถยนต์
อันดับ ผู้ผลิต จำนวน
ตำแหน่ง		 ฤดูกาล
1 G กู๊ดเยียร์ 24 (7)[a] 1966–1967, 1971, 1973–1978, 1980, 1982, 1985–1997
2 P พีเรลลี่ 21 (15)[b] 1950–1954,[c][d] 1957, 2011–2025
3 B บริดจสโตน 11 (6)[e] 1998–2004, 2007–2010
4 D ดันลอป 8 (4)[f] 1959–1965, 1969
5 M มิชลิน 6 1979, 1981, 1983–1984, 2005–2006
6 F ไฟร์สโตน 4 1952,[d] 1968, 1970, 1972
7 C คอนติเนนทอล 2 1954[c]–1955
E เอ็งเกลอแบร์ท 1956, 1958
หมายเหตุ
  • จำนวนในวงเล็บคือตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับขณะที่เป็นผู้จัดหายางรถยนต์หลักแต่เพียงผู้เดียว
  • ผู้ผลิตยางรถยนต์ที่กำหนดเป็น ตัวหนา คือผู้ผลิตที่จัดหายางรถยนต์ในการชิงแชมป์โลกของฤดูกาล 2025
  1. ↑ กู๊ดเยียร์เป็นผู้จัดหายางรถยนต์หลักแต่เพียงผู้เดียวสำหรับฤดูกาล 1987, 1988 และ 1992 ถึง 1996[64]
  2. ↑ พีเรลลี่เป็นผู้จัดหายางรถยนต์หลักแต่เพียงผู้เดียวตั้งแต่ฤดูกาล 2011[65]
  3. 1 2 ฆวน มานูเอล ฟังฆิโอ เข้าร่วมการแข่งขันอาร์เจนทีนและเบลเจียนกรังด์ปรีซ์ในฤดูกาล 1954 กับมาเซราตี และเข้าร่วมการแข่งขันอื่นในฤดูกาลกับเมอร์เซเดส ตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับของเขาจึงถูกนับรวมเป็นของทั้งสองผู้ผลิต[23]
  4. 1 2 อัลแบร์โต อัสการี แข่งที่อินเดียแนโพลิส 500 ในฤดูกาล 1952 โดยใช้ยางรถยนตร์ของไฟร์สโตน และแข่งในการแข่งขันอื่นของฤดูกาลโดยใช้ยางรถยนตร์ของพีเรลลี่[66]
  5. ↑ บริดจสโตนเป็นผู้จัดหายางรถยนต์หลักแต่เพียงผู้เดียวสำหรับฤดูกาล 1999, 2000 และ 2007 ถึง 2010[67]
  6. ↑ ดันลอปเป็นผู้จัดหายางรถยนต์หลักแต่เพียงผู้เดียวสำหรับฤดูกาล 1960 ถึง 1963[64]

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "About FIA". Fédération Internationale de l'Automobile (FIA). 24 February 2015. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 May 2020. สืบค้นเมื่อ 13 April 2020.
  2. ↑ Williamson, Martin. "A brief history of Formula One". ESPN. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 April 2015. สืบค้นเมื่อ 23 December 2020.
  3. ↑ Hughes, Mark; Tremayne, David (2002). The Concise Encyclopedia of Formula 1. Parragon. pp. 82–83. ISBN 0-75258-766-8.
  4. ↑ "2020 Formula One Sporting Regulations" (PDF). Fédération Internationale de l'Automobile (FIA). 7 April 2020. pp. 3–4. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 12 April 2020. สืบค้นเมื่อ 15 April 2020.
  5. ↑ "How Lewis Hamilton can clinch 2019 F1 title at Mexican GP". Fox Sports. 24 October 2019. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 August 2021. สืบค้นเมื่อ 19 September 2020.
  6. ↑ Murphy, Luke (8 December 2018). "Hamilton & Mercedes F1 officially crowned at FIA Prize Giving Ceremony". Motorsport. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 December 2020. สืบค้นเมื่อ 19 September 2020.
  7. ↑ Morlidge, Matt (7 December 2019). "Lewis Hamilton officially crowned 2019 F1 champion at FIA gala". Sky Sports. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 December 2019. สืบค้นเมื่อ 19 September 2020.
  8. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Diepraam, Mattijs. "European & World Champions". 8W. Forix. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 May 2024. สืบค้นเมื่อ 8 December 2025.
  9. 1 2 3 4 "Drivers' Championships". ChicaneF1. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 July 2020. สืบค้นเมื่อ 19 September 2020.
  10. ↑ "World Champion titles Consecutively". Stats F1. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 December 2020. สืบค้นเมื่อ 19 September 2020.
  11. ↑ Lynch, Steven (5 November 2010). "At the tenth time of asking". ESPN. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 November 2020. สืบค้นเมื่อ 19 September 2020.
  12. ↑ Benson, Andrew (2 December 2016). "Nico Rosberg retires: World champion quits Formula 1 five days after title win". BBC Sport. BBC. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 June 2019. สืบค้นเมื่อ 19 September 2020.
  13. ↑ "World Champion titles Grand Prix before". StatsF1. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 November 2020. สืบค้นเมื่อ 19 September 2020.
  14. ↑ "On this day: Sebastian Vettel becomes youngest Formula One champion". Sport360. 13 November 2010. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 February 2021. สืบค้นเมื่อ 19 September 2020.
  15. ↑ Lynch, Kevin (19 August 2015). "1957: Oldest Ever F1 World Champion". Guinness World Records. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 October 2017. สืบค้นเมื่อ 19 September 2020.
  16. ↑ "Grands Prix chronology". Stats F1. สืบค้นเมื่อ 8 December 2024.
  17. 1 2 "Decisive – Chronology – Drivers championship". StatsF1. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 January 2021. สืบค้นเมื่อ 11 December 2020.
  18. ↑ Esler, William (25 October 2015). "The earliest drivers' championship wins in F1 history". Sky Sports. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 November 2020. สืบค้นเมื่อ 19 September 2020.
  19. ↑ "What happened the last time F1 used dropped scores?". The Race. 12 April 2020. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 October 2022. สืบค้นเมื่อ 8 May 2023.
  20. ↑ "Race results". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 October 2007. สืบค้นเมื่อ 19 September 2020.
  21. ↑ "Nino Farina". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  22. 1 2 3 4 5 "Juan Manuel Fangio". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  23. 1 2 3 4 5 6 7 Jones, Bruce (2015). The Story of Formula One: 65 Years of Life in the Fast Lane. London, England: Carlton Books. pp. 29, 33, 37, 119, 343. ISBN 978-1-78177-270-6.
  24. 1 2 "Alberto Ascari". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  25. ↑ "Mike Hawthorn". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  26. 1 2 3 "Jack Brabham". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  27. ↑ "Phil Hill". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  28. 1 2 "Graham Hill". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  29. 1 2 "Jim Clark". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  30. ↑ "John Surtees". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  31. ↑ "Denny Hulme". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  32. 1 2 3 "Jackie Stewart". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  33. ↑ "Jochen Rindt". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  34. 1 2 "Emerson Fittipaldi". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  35. 1 2 3 "Niki Lauda". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  36. ↑ "James Hunt". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  37. ↑ "Mario Andretti". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  38. ↑ "Jody Scheckter". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 June 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  39. ↑ "Alan Jones". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  40. 1 2 3 "Nelson Piquet". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  41. ↑ "Keke Rosberg". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  42. 1 2 3 4 "Alain Prost". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  43. 1 2 3 "Ayrton Senna". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  44. ↑ "Nigel Mansell". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  45. 1 2 3 4 5 6 7 "Michael Schumacher". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  46. ↑ "Damon Hill". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  47. ↑ "Jacques Villeneuve". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  48. ↑ Lynch, Steven (30 April 2010). "Schumacher's disqualification, and pole position". ESPN. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 February 2021. สืบค้นเมื่อ 19 September 2020.
  49. 1 2 "Mika Häkkinen". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  50. 1 2 "Fernando Alonso". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 June 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  51. ↑ "Kimi Räikkönen". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 June 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  52. 1 2 3 4 5 6 7 "Lewis Hamilton". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 June 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  53. ↑ "Jenson Button". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 July 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  54. 1 2 3 4 "Sebastian Vettel". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 June 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  55. ↑ "Nico Rosberg". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 June 2016. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
  56. 1 2 3 4 "Max Verstappen". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 September 2024. สืบค้นเมื่อ 8 December 2025.
  57. ↑ "Norris secures maiden F1 title in Abu Dhabi with podium finish behind Verstappen and Piastri". Formula One. 7 December 2025. สืบค้นเมื่อ 8 December 2025.
  58. 1 2 "World Champion titles by age". StatsF1. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 November 2020. สืบค้นเมื่อ 8 December 2025.
  59. ↑ Tytler, Ewan (3 January 2001). "Ilmor: Bowmen of the Silver Arrows". Atlas F1. 7 (1). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 March 2017. สืบค้นเมื่อ 19 September 2020.
  60. ↑ "Cosworth's Gearing Up For F1 Return In 2021". CarScoops. 20 July 2017. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 December 2020. สืบค้นเมื่อ 19 September 2020.
  61. ↑ "New contract for Renault, Mecachrome". Crash. 24 November 2007. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 December 2020. สืบค้นเมื่อ 18 November 2020.
  62. ↑ Perkins, Chris (31 May 2019). "Porsche Was Working on a Formula 1 Engine for 2021". Road & Track. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 September 2019. สืบค้นเมื่อ 19 September 2020.
  63. ↑ "Honda and Red Bull extend power unit support deal until 2025". Formula One. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 September 2023. สืบค้นเมื่อ 12 October 2022.
  64. 1 2 White, John (2008) [2007]. The Formula One Miscellany (Second ed.). London, England: Carlton Books. p. 122. ISBN 978-1-84732-112-1 – โดยทาง Internet Archive.
  65. ↑ Kalinauckas, Alex (25 November 2018). "Pirelli secures tender to supply Formula 1 tyres until 2023". Autosport. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 November 2020. สืบค้นเมื่อ 20 September 2020.
  66. ↑ Michalik, Art (19 May 2020). "Ferrari's on-again, off-again love affair with the Indianapolis 500". The ClassicCars.com Journal. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 February 2021. สืบค้นเมื่อ 20 September 2020.
  67. ↑ "Bridgestone Awarded 'Bolster' for F1 Technical Achievements". Tyre Press. 8 December 2010. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 February 2021. สืบค้นเมื่อ 20 September 2020.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=รายชื่อแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทนักขับ&oldid=12732794"