ราชวงศ์อับบาซียะห์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จักรวรรดิกาหลิปอับบาซียะห์
الخلافة العباسية الإسلامية
al-‘Abbāsīyūn
ราชวงค์อาณาจักรอิสลาม

ค.ศ. 750–ค.ศ. 1258
 

จักรวรรดิกาหลิปอับบาซียะห์ (เขียว) เมื่อมีอาณาเขตมากที่สุดราวปี ค.ศ. 850
เมืองหลวง แบกแดด
ภาษา อาหรับ (ทางการ), ภาษาอราเมอิค, อาร์เมเนียน, เบอร์เบอร์, จอร์เจีย, กรีก, ฮิบรู, เปอร์เชียกลาง, เตอร์กิค,เคิร์ด[ต้องการอ้างอิง]
ศาสนา ซุนนีย์
รัฐบาล อาณาจักรกาหลิบ
อาเมียร์ อัล-มูมินิน¹
 - ค.ศ. 721–754 อัส-ซัฟฟาห์
 - ค.ศ. 786–809 ฮารัน อัล-ราชิด
 - ค.ศ. 1261–1262 อัล-มุสตันเซียร์
 - ค.ศ. 1242–1258 อัล-มุสตาซิม
ประวัติศาสตร์
 - สถาปนา ค.ศ. 750
 - สิ้นสุด ค.ศ. 1258
ขนาดพื้นที่
 - – 10,000,000 กม.2 (3,861,022 ตร. ไมล์)
ประชากร
 - – ประเมิน 50,000,000 
     ความหนาแน่น 5 /km2  (12.9 /sq mi)
เงินตรา ดินาร์อับบาซียะห์
¹ อาเมียร์ อัล-มูมินิน (أمير المؤمنين), กาหลิป (خليفة)
Faravahar background
ประวัติศาสตร์เกรตเตอร์อิหร่าน
พระมหากษัตริย์แห่งเปอร์เชีย
ก่อนสมัยใหม่
สมัยใหม่

ราชวงศ์อับบาซียะห์ หรือ จักรวรรดิกาหลิปอับบาซียะห์ (อังกฤษ: Fatimid Caliphate หรือ al-Fātimiyyūn, อาหรับ: العبّاسيّون, al-‘Abbāsīyūn) เป็นราชวงศ์กาหลิปราชวงศ์ที่สามของจักรวรรดิอิสลามที่ปกครองโดยกาหลิป ที่มีเมืองหลวงที่แบกแดดหลังจากที่โค่นราชวงศ์อุมัยยะห์ออกจากบริเวณต่างๆ ยกเว้นอัล-อันดะลุส (Al-Andalus)

ราชวงศ์อับบาซียะห์ก่อตั้งโดยผู้ที่สืบเชื้อสายมาจาก อับบาซ อิบุน อับดุบมุฏเฏาะลิบ (العباس بن عبد المطلب‎ – Abbas ibn Abd al-Muttalib) ลุงคนเล็กของมุฮัมมัด โดยก่อตั้งขึ้นในฮาร์รานในปี ค.ศ. 750 และย้ายเมืองหลวงจากฮาร์รานไปแบกแดดในปี ค.ศ. 762 จักรวรรดิรุ่งเรืองอยู่ราวสองร้อยปีแต่ก็มาเสื่อมโทรมลงเมื่ออำนาจของตุรกีแข็งแกร่งขึ้น ภายใน 150 ปีทีแผ่ขยายอำนาจไปทั่วเปอร์เชียจักรวรรดิอับบาซียะห์ก็สูญเสียอำนาจให้แก่ราชวงศ์ท้องถิ่น

จักรวรรดิมาสิ้นอำนาจลงในปี ค.ศ. 1258

อ้างอิง[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]