จูโน (ยานอวกาศ)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ยานอวกาศจูโน)
บทความนี้เกี่ยวกับยานอวกาศ สำหรับชื่อในเทพปกรณัมโรมัน ดูที่ จูโน
ยานอวกาศจูโน
Juno at Jupiter
ยานอวกาศจูโน
หน่วยงาน นาซา
ผู้รับเหมาหลัก ล็อกฮีด มาร์ตินb
ประเภทภารกิจ โคจร
เข้าใกล้ โลก
โคจรรอบ ดาวพฤหัสบดี (ที่วางแผนไว้)
วันเข้าสู่วงโคจร สิงหาคม ค.ศ. 2016[1]
ระดับโคจร 33 (ที่วางแผนไว้)
วันปล่อย 12:25:00, 5 สิงหาคม ค.ศ. 2011 (EDT) (2011-08-05T12:25:00EDT) (16:25:00 UTC)
elapsed: 5 ปี 4 เดือน 5 วัน
พาหนะนำส่ง Atlas V 551 (AV-029)
ฐานปล่อย เคปคานาเวอเรล SLC-41, Florida
ระยะภารกิจ 6 ปีโลก (เดินทาง: 5 ปี, ทดลองวิทยาศาสตร์: 1 ปี)
COSPAR ID 2011-040A]
เว็บไซต์ SWRI, NASA
น้ำหนัก 3,625 กก. (7,990 ปอนด์)[1]
แหล่งพลังงาน Two 55-ampere-hour lithium-ion batteries[2]
ส่วนประกอบวงโคจร
ระบบโคจร แถบขั้วโลก
ระยะใกล้สุด 4,300 กิโลเมตร (2,700 ไมล์)
Instruments
Main instruments Microwave radiometer, Jovian Infrared Auroral Mapper (JIRAM), Advanced Stellar Compass, Jovian Auroral Distribution Experiment (JADE), Jovian Energetic Particle Detector Instrument (JEDI), Radio and Plasma Wave Sensor, Ultraviolet Imaging Spectrograph, JunoCam
Transponders 4 (2 X-band, 2 Ka-band)
Imaging resolution (JunoCam) 15 km/pixel

ยานอวกาศจูโน (อังกฤษ: Juno) เป็นภารกิจเขตแดนใหม่ของนาซา ไปยังดาวพฤหัสบดี จูโนถูกปล่อยขึ้นจากสถานีกองทัพอากาศเคปคานาเวอเรล เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2011 และจะไปถึงจุดหมายในวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 โดยมีรูปแบบการโคจรอยู่ในวงโคจรขั้วโลก เพื่อศึกษาองค์ประกอบของดาวพฤหัสบดี, สนามแรงโน้มถ่วง, สนามแม่เหล็ก และแม็กนีโตสเฟียร์ขั้วโลก ศึกษาจุดกำเนิดของดาวรวมถึงค้นหาคำตอบว่าดาวพฤหัสบดีที่มีแกนหินหรือไม่ ปริมาณน้ำในชั้นบรรยากาศที่ลึกลงไป การกระจายมวลและความเร็วลมในบรรยากาศชั้นลึกที่เชื่อว่าจะมีความเร็วลมสูงสุด 618 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (384 ไมล์ต่อชั่วโมง)

จูโนเป็นยานอวกาศลำที่สองที่โคจรรอบดาวพฤหัสบดีต่อจากยานอวกาศกาลิเลโอที่โคจรระหว่างปี ค.ศ. 1995 - 2003

ตัวยานอวกาศใช้แผงพลังงานแสงอาทิตย์เป็นแหล่งพลังงานซึ่งมักจะใช้ในดาวเทียมที่โคจรรอบวงโคจรโลกและภารกิจในระบบสุริยจักรวาลชั้นใน ในขณะที่ภารกิจในระบบสุริยจักรวาลชั้นนอกมักจะใช้ radioisotope thermoelectric generators เป็นแหล่งพลังงาน อย่างไรแผงพลังแสงอาทิตย์ทั้งสามแผงที่ทำหน้าที่เป็นปีกไปในตัวจะมีหน้าที่เป็นทั้งตัวสร้างสมดุลของตัวยานและแหล่งพลังงาน

ชื่อยานอวกาศนั้นตั้งตามเทพปกรณัมกรีก ตามตำนานเล่าว่าเทพจูปิเตอร์ได้ซ่อนความผิดของตนไว้ภายใต้เมฆหมอก แต่จูโนชายาของจูปิเตอร์สามารถแหวกม่านหมอกนั้นและเห็นตัวตนที่แท้จริงของจูปิเตอร์ แต่อย่างไรก็ตามนาซาได้ระบุถึงชื่อเต็มของจูโนเป็นภาษาอังกฤษว่า JUpiter Near-polar Orbiter[3]

ข้อมูลภารกิจ[แก้]

จูโนได้เดินทางจากโลกไปยังดาวพฤหัสบดีเป็นเวลา 5 ปี และเดินทางถึงจุดหมายในเช้าวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 ตามเวลาในประเทศไทย ยานอวกาศได้เดินทางเป็นระยะทางประมาณ 2.8 พันล้านกิโลเมตร (18.7 หน่วยดาราศาสตร์ หรือ 1.74 พันล้านไมล์) และจะโคจรรอบดาวพฤหัสบดี 37 รอบในระยะเวลา 20 เดือน

ระยะเวลาการปล่อย[แก้]

Atlas V (AV-029) ได้ใช้เครื่องยนต์หลัก RD-180 ที่ได้รับการออกแบบจากรัสเซีย ที่ขับเคลื่อนโดย น้ำมันก๊าด และออกซิเจนเหลว

การเดินทางไปดาวพฤหัสบดีจะใช้เวลา 5 ปี ซึ่งรวมถึงการบินผ่านโลกในวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2013[4][5] ต่อมาในวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 2013 จูโนเดินทางได้ครึ่งหนึ่งของการเดินทางไปยังดาวพฤหัสบดี เมื่อไปถึงระบบดาวพฤหัสบดี จูโนจะได้เดินทางไปประมาณ 19 AU[6]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "Juno Mission to Jupiter". NASA. 04/09. p. 2. สืบค้นเมื่อ April 5, 2011. 
  2. "Juno Spacecraft Information – Power Distribution". Spaceflight 101. 2011. สืบค้นเมื่อ August 6, 2011. 
  3. "Mission Acronyms & Definitions" (PDF). NASA. Retrieved April 30, 2016.
  4. Juno Spacecraft Overview Juno – NASA's Second New Frontiers Mission to Jupiter. Accessed August 6, 2011
  5. "Atlas/Juno launch timeline". Spaceflight Now. July 28, 2011. 
  6. "NASA's Juno is Halfway to Jupiter". NASA. 12 August 2013. สืบค้นเมื่อ 12 August 2013. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]