ข้ามไปเนื้อหา

พระเจ้าแทโจแห่งโครยอ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระเจ้าแทโจ
พระราชาแห่งโครยอ
ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โครยอ
ครองราชย์15 มิถุนายน ค.ศ. 918 - 4 กรกฎาคม ค.ศ. 943 (25 ปี 19 วัน)
ราชาภิเษก15 มิถุนายน ค.ศ. 918
ก่อนหน้าก่อตั้งราชวงศ์
ถัดไปฮเยจง
ประสูติ31 มกราคม ค.ศ. 877
สวรรคต4 กรกฎาคม ค.ศ. 943(943-07-04) (66 ปี)
จักรพรรดินีพระนางซินฮเย
พระนางจางฮวา
พระนางซินมยองซุนซอง
พระนางซินจ็อง
พระนางซินซ็อง
พระนางจองด็อก
พระราชบุตรฮเยจง,
จองจง,
ควางจง
พระนามเต็ม
พระเจ้าแทโจแห่งโครยอ
ราชสกุลวัง
พระราชบิดาวังรยุง
ชื่อภาษาเกาหลี
ฮันกึล
태조
ฮันจา
太祖
อาร์อาร์Taejo
เอ็มอาร์T'aejo
ชื่อเกิด
ฮันกึล
왕건
ฮันจา
王建
อาร์อาร์Wang Geon
เอ็มอาร์Wang Kǒn
ชื่อมรณกรรม
ฮันกึล
신성대왕
ฮันจา
神聖大王
อาร์อาร์Sinseong-Daewang
เอ็มอาร์Sinsŏng Taewang
พระราชสุสานหลวงของพระเจ้าแทโจใกล้เมืองแกซอง ประเทศเกาหลีเหนือ (현릉, 顯陵)

พระเจ้าแทโจแห่งโครยอ (เกาหลี: 태조; ฮันจา: 太祖; อาร์อาร์: Taejo; เอ็มอาร์: Taejo ค.ศ. 877 - ค.ศ. 943) เป็นกษัตริย์ผู้ก่อตั้งราชวงศ์โครยอ ซึ่งปกครองเกาหลีตั้งแต่ศตวรรษที่ 10 ถึงศตวรรษที่ 14 พระเจ้าแทโจปกครองตั้งแต่ ค.ศ. 918 ถึง ค.ศ. 943 พระองค์บรรลุการรวมชาติของสามอาณาจักรหลังใน ค.ศ. 936[1]

ก้าวขึ้นสู่อำนาจ

[แก้]

พระเจ้าแทโจพระนามเดิมวังกอน เสด็จพระราชสมภพติเมื่อ ค.ศ. 877 ที่เมืองซองโด ตระกูลของพระองค์นั้นมีอิทธิพลทางการค้ามหาศาลควบคุมการค้ากับจีนและชิลลาและคุมเส้นทางการค้าบริเวณตอนกลางของคาบสมุทรเกาหลี[2] ตำนานกล่าวว่าบรรพบุรุษของพระองค์อาศัยอยู่ในดินแดน โคกูรยอ มาก่อน ดังนั้นพระองค์ทรงจึงเป็นชาวโคกูรยอ

อาณาจักรชิลลาภายใต้การปกครองของราชินีจินซองทรงอ่อนแอบรรดาขุนนางท้องถิ่นที่มีอำนาจพากันตั้งตนเป็นอิสระ และรบพุ่งกันเองจนเหลืออยู่สองฐานอำนาจใหญ่ คือ พระเจ้าคุงเย (궁예) ทางตอนเหนือ และพระเจ้าคยอนฮวอน (견훤) ทางตอนใต้ ใน ค.ศ. 895 พระเจ้าคุงเยทรงนำทัพเข้าบุกยึดเมืองซองโดของชิลลา ชาวเมืองซองโดจึงตกอยู่ภายใต้การปกครองของพระเจ้าคุงเย ซึ่งประกาศปราบดาภิเษกพระองค์ป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรโกกูรยอใหม่ (후고구려, 後高句麗) พระเจ้าแทโจทรงถวายรับใช้พระเจ้าคุงเยเป็นแม่ทัพคุมทัพเรือด้วยประสบการณ์การเดินเรือสมัยเป็นพ่อค้าทำให้พระองค์ประสบความสำเร็จและได้รับความไว้วางพระทัยจากพระเจ้าคุงเยอย่างมากถึงขนาดตรัสว่าพระเจ้าแทโจเป็นน้อง

ใน ค.ศ. 915 พระเจ้าคุงเยทรงเปลี่ยนชื่ออาณาจักรเป็นแทบง (태봉, 泰封) และโปรดให้วังกอนเป็นอัครเสนาบดี แต่พระเจ้าคุงเยทรงเหลิงอำนาจ ประกาศว่าเพระองค์ทรงเป็น มีนึก (พระศรีอาริยเมตตรัย) ทรงปกครองอย่างเผด็จการ ใช้เงินอย่างฟุ่มเฟือยในการจัดพิธีบูชาตัวเอง ใน ค.ศ. 918 บรรดาผู้นำทหารของแทบงจึงกระทำการยึดอำนาจและสังหารคุงเย และเชิญวังกอนขึ้นครองราชสมบัติวังกอนเปลี่ยนชื่ออาณาจักรใหม่เป็น โครยอ (고려, 高麗) มาจาก โกคูรยอ เพื่ออ้างถึงการสืบทอดจากอาณาจักรโบราณที่ยิ่งใหญ่ พระเจ้าแทโจทรงสถาปนาเมืองซองโดขึ้นเป็นเมืองหลวง ใน ค.ศ. 926 อาณาจักรบัลแฮ (발해, 渤海) ของชาวเกาหลีถูกพวกคิตันบุกทำลาย ชาวเกาหลีจำนวนมากจึงอพยพลงมาโครยอนำโดยแทควางฮย็อน (대광현, 大光顯) รัชทายาทแห่งพาลแฮ พระเจ้าแทโจก็ต้อนรับเลี้ยงดูชาวพาลแฮอย่างดีในฐานะที่มีบรรพบุรุษเป็นชาวโคกูรยอเหมือนกัน

รวมคาบสมุทรเกาหลี

[แก้]

พระเจ้าแทโจฟื้นฟูเมืองเปียงยางอดีตเมืองหลวงอาณาจักรโคกูรยอให้เป็นศูนย์กลางทางการทหารเพื่อต้านทานพวกคิตันทางเหนือ หลังจากที่รกร้างไปนานหลังอาณาจักรโคกูรยอล่มสลาย ใน ค.ศ. 927 พระเจ้าคยอนฮวอน กษัตริย์แห่งฮูแบกเจ (후백제, 後百濟) นำทัพบุกทำลายเมืองคยองจู เมืองหลวงของชิลลา สังหารพระเจ้าคยองแอ (경애왕, 景哀王) จับตัวพระราชวงศ์ชิลลา กวาดต้อนชาวเมือง และตั้งพระเจ้าคยองซุน (경순왕, 敬順王) เป็นกษัตริย์หุ่นเชิด เหตุการณ์นี้ทำให้คยอนฮวอนมีอำนาจเด็ดขาดในคาบสมุทรเกาหลี และหันมาบุกโครยอ พระเจ้าแทโจทรงยกทัพไปสู้ แต่พ่ายแพ้ยับเยินที่เขาคงซาน (공산, 公山) และสูญเสียผู้นำทหารคนสำคัญรวมทั้งคนที่ช่วยพระองค์ให้ขึ้นบัลลังก์ด้วย

แต่ใน ค.ศ. 930 พระเจ้าแทโจก็สามารถกู้สถานการณ์คืนได้โดยยกทัพบุกเอาชนะทัพฮูแบกเจที่โคชัง (고창 전투) ความพ่ายแพ้ครั้งนี้ทำให้ราชสำนักของฮูแบกเจปั่นป่วน เกิดความขัดแย้งภายในเพื่อแย่งชิงบัลลังก์ คยอนฮวอนจึงตั้งบุตรชายคนที่สี่ของตนเป็นรัชทายาท ทำให้บุตรชายคนโตของคยอนฮวอน คือ ชินกอม (신검) ไม่พอใจจับคยอนฮวอนบิดาของตนขังไว้ที่วัด แต่คยอนฮวอนหลบหนีมาได้ และเดินทางมาโครยอขอยอมจำนนแต่พระเจ้าแทโจ

ใน ค.ศ. 935 พระเจ้าคยองซุนนำขุนนางชิลลามาสวามิภักดิ์ต่อพระเจ้าแทโจ สิ้นสุด 900 กว่าปีอาณาจักรชิลลา ใน ค.ศ. 936 พระเจ้าแทโจยกทัพบุกฮูแบกเจ เอาชนะชินกอมแล้วบุกยึดฮูแบกเจ รวมคาบสมุทรเกาหลีเป็นหนึ่งได้อีกครั้ง

ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์โครยอ

[แก้]

พระเจ้าแทโจตระหนักว่าพระองค์ก้าวขึ้นสู่บัลลังก์ได้ด้วยการสนับสนุนจากขุนนางท้องถิ่นราชสำนักของพระองค์นั้นก็ประกอบไปด้วยขุนนางจากอาณาจักรต่าง ๆ พระเจ้าแทโจจึงดำเนินนโยบายประนีประนอมกับอำนาจเก่าเหล่านี้ ไม่กดขี่หรือแย่งอำนาจมาพระเจ้าแทโจตั้งพระเจ้าคยองซุนกษัตริย์องค์สุดท้ายของชิลลาเป็นเจ้าเมืองคยองจูซึ่งมีบรรดาศักดิ์สูงกว่าองค์ชายรัชทายาทของโครยอเสียอีก[3] ให้ยศถาบรรดาศักดิ์กับขุนนางชิลลาเดิม และพยายามอย่างมากที่จะรวมพระราชวงศ์ชิลลาเข้ากับพระองค์โดยการอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงชิลลาหลายพระองค์

พระเจ้าแทโจยังประกาศให้พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำอาณาจักรอีกด้วย พระเจ้าแทโจเกลียดชังพวกคิตันว่าป่าเถื่อนมาข่มเหงชาวเกาหลี แม้พวกคิตันจะส่งทูตมาเจรจาสัมพันธไมตรีมากี่ครั้งแต่ก็ขับไล่ทูตคิตันออกไปและจับอูฐที่ทูตคิตันให้มาเป็นของขวัญขังไว้ให้อดอาหารตาย

พระราชวงศ์

[แก้]
  • พระปัยกา: พระเจ้าว็อนด็อก
  • พระปัยยิกา: พระนางจองฮวา
  • พระอัยยา: พระเจ้าอึยโจ
  • พระอัยยิกา: พระนางวอนชาง
  • พระราชบิดา: พระเจ้าเซจง
  • พระราชมารดา: พระนางวีซุก

พระภรรยาเจ้าและพระภรรยา

[แก้]
พระภรรยา
พระมเหสี (왕후; 王后)
ลำดับ พระนาม/พระอิสริยยศ ตระกูล เมือง พระราชบุตร
1 พระมเหสีชินฮเย

(신혜왕후; 神惠王后)

พระอิสริยศอื่นๆ

  • ฮาดงกุนพูอิน (하동군부인; 河東郡夫人)
ตระกูลยู

(유씨; 柳氏)

แห่งชงจู

(정주; 貞州)

2 พระมเหสีจางฮวา

(장화왕후; 莊和王后)

ตระกูลโอ

(오씨; 吴氏)

แห่งนาจู

(나주; 羅州)

พระราชโอรส
3 พระมเหสีชินมยองซุนซอง

(신명순성왕후; 神明顺成王后)

พระอิสริยศอื่นๆ

  • ชุงจูวอนแดบูอิน (충주원대부인; 忠州院大夫人)
  • ชินมยองซุนซองแทฮู (신명순성태후; 神明順成太后)
  • ชินมยองซุนซองวังแทฮู (신명순성왕태후; 神明順成王太后)
ตระกูลยู

(유씨; 劉氏)

แห่งชุงจู

(충주; 忠州)

พระราชโอรส

พระราชธิดา

4 พระมเหสีซินจอง

(신정왕후; 神靜王后)

พระอิสริยศอื่นๆ

  • ฮวางจูวอนบูอิน (황주원부인; 黃州院夫人)
  • มยองบกกงแดบูอิน (명복궁대부인; 明福宮大夫人)
  • ซินจองวังแทฮู (신정왕태후; 神靜王太后)
  • ซินจองแทวังแทฮู (신정대왕태후; 神靜大王太后)
ตระกูลฮวางโบ

(황보씨; 皇甫氏)

แห่งฮวางจู

(황주; 黃州)

พระราชโอรส

พระราชธิดา

5 พระมเหสีซินซอง

(신성왕후; 神成王后)

ตระกูลคิม

(김씨; 金氏)

แห่งคยองจู

(경주; 慶州)

พระราชโอรส
6 พระมเหสีจองด็อก

(정덕왕후; 貞德王后)

ตระกูลยู

(유씨; 柳氏)

แห่งชงจู

(정주; 貞州)

พระราชโอรส
  • เจ้าชายวังยู (왕위군)
  • เจ้าชายอินแอ (인애군)
  • เจ้าชายวอนจัง (원장태자)
  • เจ้าชายโจยี (조이군)

พระราชธิดา

  • พระนางมุนฮเย (문혜왕후)
  • พระนางซอนอึย (선의왕후)
พระสนม (부인; 夫人)
ฮอนมกแดพูอิน

(헌목대부인; 獻穆大夫人)

ตระกูลพยอง

(평씨; 平氏)

แห่งคยองจู

(경주; 慶州)

พระราชโอรส
  • เจ้าชายซูมยอง (수명태자)
จองมกบูอิน

(정목부인; 貞穆夫人)

ตระกูลวัง

(왕씨; 王氏)

แห่งกังนึง

(강릉; 溟州)

พระราชธิดา
  • พระพันปีซุนอัน (순안왕대비)
ทงยังวอนบูอิน

(동양원부인; 東陽院夫人)

ตระกูลยู

(유씨; 庾氏)

แห่งพยองซอง

(평산; 平州)

พระราชโอรส
  • เจ้าชายฮโยมก (효목태자)
  • เจ้าชายฮโยอึน (효은태자)
ซุกมกบูอิน

(숙목부인; 肅穆夫人)

ตระกูลอิม

(임씨; 林氏)

แห่งจินจู

(진주; 鎭州)

พระราชโอรส
  • เจ้าชายวอนนยอง (원녕태자)
ชอนอันบูวอนบูอิน

(천안부원부인; 天安府院夫人)

ตระกูลอิม

(임씨; 林氏)

แห่งคยองจู

(경주; 慶州)

พระราชโอรส
  • เจ้าชายฮโยซอง (효성태자)
  • เจ้าชายฮโยจี (효지태자)
ฮุงบกวอนบูอิน

(흥복원부인; 興福院夫人)

ตระกูลฮง

(홍씨; 洪氏)

แห่งฮงจู

(홍주; 洪州)

พระราชโอรส
  • เจ้าชายจิค (태자 직)

พระราชธิดา

  • เจ้าหญิงไม่ทราบพระนาม
ฮูแดรยังวอนบูอิน

(후대량원부인; 後大良院夫人)

ตระกูลอี

(이씨; 李氏)

แห่งมีซา

(미상; 陝州)

แดมยองจูวอนบูอิน

(대명주원부인; 大溟州院夫人)

ตระกูลวัง

(왕씨; 王氏)

แห่งคังนึง

(강릉; 溟州)

ควังจูวอนบูอิน

(광주원부인; 廣州院夫人)

ตระกูลวัง

(왕씨; 王氏)

แห่งยังกึล

(양근; 廣州

โซควังจูวอนบูอิน

(소광주원부인; 小廣州院夫人)

ตระกูลวัง

(왕씨; 王氏)

แห่งยังกึล

(양근; 廣州

ทงซันวอนบูอิน

(동산원부인)

เยฮวาบูอิน

(예화부인)

แดซอวอนบูอิน

(대서원부인)

โซซอวอนบูอิน

(소서원부인)

ซอจอนวอนบูอิน

(서전원부인)

ซินจูวอนบูอิน

(신주원부인)

วอลฮูวอนบูอิน

(월화원부인)

โซฮวังจูวอนบูอิน

(소황주원부인)

พระราชโอรส
  • เจ้าชายควังจูวอน (광주원군)
  • พระสนมซองมู (성무부인)
  • เจ้าชายฮโยเจ (효제태자)
  • เจ้าชายฮโยมยอง (효명태자)
  • เจ้าชายบอบทุง (법등군)
  • เจ้าชายจาลี (자리군)
อึนซองบูวอนบูอิน

(의성부원부인)

พระราชโอรส
  • เจ้าชายอึยซองบูวอน (의성부원대군)
วอลคยองวอนบูอิน

(월경원부인)

ยองยางวอนบูอิน

(몽량원부인)

มยองยางวอนบูอิน

(몽량원부인)

แฮยังวอนบูอิน

(해량원부인)

พระราชโอรส

[แก้]
ลำดับ พระนาม/พระอิสริยยศ พระอิสริยยศ พระชายา
1 เจ้าชายวังมู

(왕무; 王武) พระนามรอง

  • ซึงกอน (승건; 承乾)
  • รัชทายาท (정윤; 正胤)
  • เจ้าหญิงไม่ทราบพระนาม
  • เจ้าหญิงไม่ทราบพระนาม

อ้างอิง

[แก้]
  1. "왕건(王建)". 문화콘텐츠닷컴 (ภาษาเกาหลี). Korea Creative Content Agency. สืบค้นเมื่อ 26 May 2018.
  2. http://www.koreanhistoryproject.org/Ket/C04/E0401.htm
  3. http://www.koreanhistoryproject.org/Ket/C04/E0404.htm

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
ก่อนหน้า พระเจ้าแทโจแห่งโครยอ ถัดไป
กุงเย พระราชาแห่งโครยอ
(พ.ศ. 1461 – พ.ศ. 1486)
พระเจ้าฮเยจง