พระเจ้าแทโจแห่งโครยอ
| พระเจ้าแทโจ | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| พระราชาแห่งโครยอ | |||||
| ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โครยอ | |||||
| ครองราชย์ | 15 มิถุนายน ค.ศ. 918 - 4 กรกฎาคม ค.ศ. 943 (25 ปี 19 วัน) | ||||
| ราชาภิเษก | 15 มิถุนายน ค.ศ. 918 | ||||
| ก่อนหน้า | ก่อตั้งราชวงศ์ | ||||
| ถัดไป | ฮเยจง | ||||
| ประสูติ | 31 มกราคม ค.ศ. 877 | ||||
| สวรรคต | 4 กรกฎาคม ค.ศ. 943 (66 ปี) | ||||
| จักรพรรดินี | พระนางซินฮเย พระนางจางฮวา พระนางซินมยองซุนซอง พระนางซินจ็อง พระนางซินซ็อง พระนางจองด็อก | ||||
| พระราชบุตร | ฮเยจง, จองจง, ควางจง | ||||
| |||||
| ราชสกุล | วัง | ||||
| พระราชบิดา | วังรยุง | ||||
| ชื่อภาษาเกาหลี | |
| ฮันกึล | 태조 |
|---|---|
| ฮันจา | 太祖 |
| อาร์อาร์ | Taejo |
| เอ็มอาร์ | T'aejo |
| ชื่อเกิด | |
| ฮันกึล | 왕건 |
| ฮันจา | 王建 |
| อาร์อาร์ | Wang Geon |
| เอ็มอาร์ | Wang Kǒn |
| ชื่อมรณกรรม | |
| ฮันกึล | 신성대왕 |
| ฮันจา | 神聖大王 |
| อาร์อาร์ | Sinseong-Daewang |
| เอ็มอาร์ | Sinsŏng Taewang |

พระเจ้าแทโจแห่งโครยอ (เกาหลี: 태조; ฮันจา: 太祖; อาร์อาร์: Taejo; เอ็มอาร์: Taejo ค.ศ. 877 - ค.ศ. 943) เป็นกษัตริย์ผู้ก่อตั้งราชวงศ์โครยอ ซึ่งปกครองเกาหลีตั้งแต่ศตวรรษที่ 10 ถึงศตวรรษที่ 14 พระเจ้าแทโจปกครองตั้งแต่ ค.ศ. 918 ถึง ค.ศ. 943 พระองค์บรรลุการรวมชาติของสามอาณาจักรหลังใน ค.ศ. 936[1]
ก้าวขึ้นสู่อำนาจ
[แก้]พระเจ้าแทโจพระนามเดิมวังกอน เสด็จพระราชสมภพติเมื่อ ค.ศ. 877 ที่เมืองซองโด ตระกูลของพระองค์นั้นมีอิทธิพลทางการค้ามหาศาลควบคุมการค้ากับจีนและชิลลาและคุมเส้นทางการค้าบริเวณตอนกลางของคาบสมุทรเกาหลี[2] ตำนานกล่าวว่าบรรพบุรุษของพระองค์อาศัยอยู่ในดินแดน โคกูรยอ มาก่อน ดังนั้นพระองค์ทรงจึงเป็นชาวโคกูรยอ
อาณาจักรชิลลาภายใต้การปกครองของราชินีจินซองทรงอ่อนแอบรรดาขุนนางท้องถิ่นที่มีอำนาจพากันตั้งตนเป็นอิสระ และรบพุ่งกันเองจนเหลืออยู่สองฐานอำนาจใหญ่ คือ พระเจ้าคุงเย (궁예) ทางตอนเหนือ และพระเจ้าคยอนฮวอน (견훤) ทางตอนใต้ ใน ค.ศ. 895 พระเจ้าคุงเยทรงนำทัพเข้าบุกยึดเมืองซองโดของชิลลา ชาวเมืองซองโดจึงตกอยู่ภายใต้การปกครองของพระเจ้าคุงเย ซึ่งประกาศปราบดาภิเษกพระองค์ป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรโกกูรยอใหม่ (후고구려, 後高句麗) พระเจ้าแทโจทรงถวายรับใช้พระเจ้าคุงเยเป็นแม่ทัพคุมทัพเรือด้วยประสบการณ์การเดินเรือสมัยเป็นพ่อค้าทำให้พระองค์ประสบความสำเร็จและได้รับความไว้วางพระทัยจากพระเจ้าคุงเยอย่างมากถึงขนาดตรัสว่าพระเจ้าแทโจเป็นน้อง
ใน ค.ศ. 915 พระเจ้าคุงเยทรงเปลี่ยนชื่ออาณาจักรเป็นแทบง (태봉, 泰封) และโปรดให้วังกอนเป็นอัครเสนาบดี แต่พระเจ้าคุงเยทรงเหลิงอำนาจ ประกาศว่าเพระองค์ทรงเป็น มีนึก (พระศรีอาริยเมตตรัย) ทรงปกครองอย่างเผด็จการ ใช้เงินอย่างฟุ่มเฟือยในการจัดพิธีบูชาตัวเอง ใน ค.ศ. 918 บรรดาผู้นำทหารของแทบงจึงกระทำการยึดอำนาจและสังหารคุงเย และเชิญวังกอนขึ้นครองราชสมบัติวังกอนเปลี่ยนชื่ออาณาจักรใหม่เป็น โครยอ (고려, 高麗) มาจาก โกคูรยอ เพื่ออ้างถึงการสืบทอดจากอาณาจักรโบราณที่ยิ่งใหญ่ พระเจ้าแทโจทรงสถาปนาเมืองซองโดขึ้นเป็นเมืองหลวง ใน ค.ศ. 926 อาณาจักรบัลแฮ (발해, 渤海) ของชาวเกาหลีถูกพวกคิตันบุกทำลาย ชาวเกาหลีจำนวนมากจึงอพยพลงมาโครยอนำโดยแทควางฮย็อน (대광현, 大光顯) รัชทายาทแห่งพาลแฮ พระเจ้าแทโจก็ต้อนรับเลี้ยงดูชาวพาลแฮอย่างดีในฐานะที่มีบรรพบุรุษเป็นชาวโคกูรยอเหมือนกัน
รวมคาบสมุทรเกาหลี
[แก้]พระเจ้าแทโจฟื้นฟูเมืองเปียงยางอดีตเมืองหลวงอาณาจักรโคกูรยอให้เป็นศูนย์กลางทางการทหารเพื่อต้านทานพวกคิตันทางเหนือ หลังจากที่รกร้างไปนานหลังอาณาจักรโคกูรยอล่มสลาย ใน ค.ศ. 927 พระเจ้าคยอนฮวอน กษัตริย์แห่งฮูแบกเจ (후백제, 後百濟) นำทัพบุกทำลายเมืองคยองจู เมืองหลวงของชิลลา สังหารพระเจ้าคยองแอ (경애왕, 景哀王) จับตัวพระราชวงศ์ชิลลา กวาดต้อนชาวเมือง และตั้งพระเจ้าคยองซุน (경순왕, 敬順王) เป็นกษัตริย์หุ่นเชิด เหตุการณ์นี้ทำให้คยอนฮวอนมีอำนาจเด็ดขาดในคาบสมุทรเกาหลี และหันมาบุกโครยอ พระเจ้าแทโจทรงยกทัพไปสู้ แต่พ่ายแพ้ยับเยินที่เขาคงซาน (공산, 公山) และสูญเสียผู้นำทหารคนสำคัญรวมทั้งคนที่ช่วยพระองค์ให้ขึ้นบัลลังก์ด้วย
แต่ใน ค.ศ. 930 พระเจ้าแทโจก็สามารถกู้สถานการณ์คืนได้โดยยกทัพบุกเอาชนะทัพฮูแบกเจที่โคชัง (고창 전투) ความพ่ายแพ้ครั้งนี้ทำให้ราชสำนักของฮูแบกเจปั่นป่วน เกิดความขัดแย้งภายในเพื่อแย่งชิงบัลลังก์ คยอนฮวอนจึงตั้งบุตรชายคนที่สี่ของตนเป็นรัชทายาท ทำให้บุตรชายคนโตของคยอนฮวอน คือ ชินกอม (신검) ไม่พอใจจับคยอนฮวอนบิดาของตนขังไว้ที่วัด แต่คยอนฮวอนหลบหนีมาได้ และเดินทางมาโครยอขอยอมจำนนแต่พระเจ้าแทโจ
ใน ค.ศ. 935 พระเจ้าคยองซุนนำขุนนางชิลลามาสวามิภักดิ์ต่อพระเจ้าแทโจ สิ้นสุด 900 กว่าปีอาณาจักรชิลลา ใน ค.ศ. 936 พระเจ้าแทโจยกทัพบุกฮูแบกเจ เอาชนะชินกอมแล้วบุกยึดฮูแบกเจ รวมคาบสมุทรเกาหลีเป็นหนึ่งได้อีกครั้ง
ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์โครยอ
[แก้]พระเจ้าแทโจตระหนักว่าพระองค์ก้าวขึ้นสู่บัลลังก์ได้ด้วยการสนับสนุนจากขุนนางท้องถิ่นราชสำนักของพระองค์นั้นก็ประกอบไปด้วยขุนนางจากอาณาจักรต่าง ๆ พระเจ้าแทโจจึงดำเนินนโยบายประนีประนอมกับอำนาจเก่าเหล่านี้ ไม่กดขี่หรือแย่งอำนาจมาพระเจ้าแทโจตั้งพระเจ้าคยองซุนกษัตริย์องค์สุดท้ายของชิลลาเป็นเจ้าเมืองคยองจูซึ่งมีบรรดาศักดิ์สูงกว่าองค์ชายรัชทายาทของโครยอเสียอีก[3] ให้ยศถาบรรดาศักดิ์กับขุนนางชิลลาเดิม และพยายามอย่างมากที่จะรวมพระราชวงศ์ชิลลาเข้ากับพระองค์โดยการอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงชิลลาหลายพระองค์
พระเจ้าแทโจยังประกาศให้พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำอาณาจักรอีกด้วย พระเจ้าแทโจเกลียดชังพวกคิตันว่าป่าเถื่อนมาข่มเหงชาวเกาหลี แม้พวกคิตันจะส่งทูตมาเจรจาสัมพันธไมตรีมากี่ครั้งแต่ก็ขับไล่ทูตคิตันออกไปและจับอูฐที่ทูตคิตันให้มาเป็นของขวัญขังไว้ให้อดอาหารตาย
พระราชวงศ์
[แก้]- พระปัยกา: พระเจ้าว็อนด็อก
- พระปัยยิกา: พระนางจองฮวา
- พระอัยยา: พระเจ้าอึยโจ
- พระอัยยิกา: พระนางวอนชาง
- พระราชบิดา: พระเจ้าเซจง
- พระราชมารดา: พระนางวีซุก
พระภรรยาเจ้าและพระภรรยา
[แก้]| พระภรรยา | ||||
|---|---|---|---|---|
| พระมเหสี (왕후; 王后) | ||||
| ลำดับ | พระนาม/พระอิสริยยศ | ตระกูล | เมือง | พระราชบุตร |
| 1 | พระมเหสีชินฮเย
(신혜왕후; 神惠王后) พระอิสริยศอื่นๆ
|
ตระกูลยู
(유씨; 柳氏) |
แห่งชงจู
(정주; 貞州) |
|
| 2 | พระมเหสีจางฮวา
(장화왕후; 莊和王后) |
ตระกูลโอ
(오씨; 吴氏) |
แห่งนาจู
(나주; 羅州) |
พระราชโอรส
|
| 3 | พระมเหสีชินมยองซุนซอง
(신명순성왕후; 神明顺成王后) พระอิสริยศอื่นๆ
|
ตระกูลยู
(유씨; 劉氏) |
แห่งชุงจู
(충주; 忠州) |
พระราชโอรส
พระราชธิดา
|
| 4 | พระมเหสีซินจอง
(신정왕후; 神靜王后) พระอิสริยศอื่นๆ
|
ตระกูลฮวางโบ
(황보씨; 皇甫氏) |
แห่งฮวางจู
(황주; 黃州) |
พระราชโอรส
พระราชธิดา
|
| 5 | พระมเหสีซินซอง
(신성왕후; 神成王后) |
ตระกูลคิม
(김씨; 金氏) |
แห่งคยองจู
(경주; 慶州) |
พระราชโอรส
|
| 6 | พระมเหสีจองด็อก
(정덕왕후; 貞德王后) |
ตระกูลยู
(유씨; 柳氏) |
แห่งชงจู
(정주; 貞州) |
พระราชโอรส
พระราชธิดา
|
| พระสนม (부인; 夫人) | ||||
| ฮอนมกแดพูอิน
(헌목대부인; 獻穆大夫人) |
ตระกูลพยอง
(평씨; 平氏) |
แห่งคยองจู
(경주; 慶州) |
พระราชโอรส
| |
| จองมกบูอิน
(정목부인; 貞穆夫人) |
ตระกูลวัง
(왕씨; 王氏) |
แห่งกังนึง
(강릉; 溟州) |
พระราชธิดา
| |
| ทงยังวอนบูอิน
(동양원부인; 東陽院夫人) |
ตระกูลยู
(유씨; 庾氏) |
แห่งพยองซอง
(평산; 平州) |
พระราชโอรส
| |
| ซุกมกบูอิน
(숙목부인; 肅穆夫人) |
ตระกูลอิม
(임씨; 林氏) |
แห่งจินจู
(진주; 鎭州) |
พระราชโอรส
| |
| ชอนอันบูวอนบูอิน
(천안부원부인; 天安府院夫人) |
ตระกูลอิม
(임씨; 林氏) |
แห่งคยองจู
(경주; 慶州) |
พระราชโอรส
| |
| ฮุงบกวอนบูอิน
(흥복원부인; 興福院夫人) |
ตระกูลฮง
(홍씨; 洪氏) |
แห่งฮงจู
(홍주; 洪州) |
พระราชโอรส
พระราชธิดา
| |
| ฮูแดรยังวอนบูอิน
(후대량원부인; 後大良院夫人) |
ตระกูลอี
(이씨; 李氏) |
แห่งมีซา
(미상; 陝州) |
||
| แดมยองจูวอนบูอิน
(대명주원부인; 大溟州院夫人) |
ตระกูลวัง
(왕씨; 王氏) |
แห่งคังนึง
(강릉; 溟州) |
||
| ควังจูวอนบูอิน
(광주원부인; 廣州院夫人) |
ตระกูลวัง
(왕씨; 王氏) |
แห่งยังกึล
(양근; 廣州 |
||
| โซควังจูวอนบูอิน
(소광주원부인; 小廣州院夫人) |
ตระกูลวัง
(왕씨; 王氏) |
แห่งยังกึล
(양근; 廣州 |
||
| ทงซันวอนบูอิน
(동산원부인) |
||||
| เยฮวาบูอิน
(예화부인) |
||||
| แดซอวอนบูอิน
(대서원부인) |
||||
| โซซอวอนบูอิน
(소서원부인) |
||||
| ซอจอนวอนบูอิน
(서전원부인) |
||||
| ซินจูวอนบูอิน
(신주원부인) |
||||
| วอลฮูวอนบูอิน
(월화원부인) |
||||
| โซฮวังจูวอนบูอิน
(소황주원부인) |
พระราชโอรส
| |||
| อึนซองบูวอนบูอิน
(의성부원부인) |
พระราชโอรส
| |||
| วอลคยองวอนบูอิน
(월경원부인) |
||||
| ยองยางวอนบูอิน
(몽량원부인) |
||||
| มยองยางวอนบูอิน
(몽량원부인) |
||||
| แฮยังวอนบูอิน
(해량원부인) |
||||
พระราชโอรส
[แก้]| ลำดับ | พระนาม/พระอิสริยยศ | พระอิสริยยศ | พระชายา |
|---|---|---|---|
| 1 | เจ้าชายวังมู
(왕무; 王武) พระนามรอง
|
|
- เจ้าหญิงไม่ทราบพระนาม
- เจ้าหญิงไม่ทราบพระนาม
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "왕건(王建)". 문화콘텐츠닷컴 (ภาษาเกาหลี). Korea Creative Content Agency. สืบค้นเมื่อ 26 May 2018.
- ↑ http://www.koreanhistoryproject.org/Ket/C04/E0401.htm
- ↑ http://www.koreanhistoryproject.org/Ket/C04/E0404.htm
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]| ก่อนหน้า | พระเจ้าแทโจแห่งโครยอ | ถัดไป | ||
|---|---|---|---|---|
| กุงเย | พระราชาแห่งโครยอ (พ.ศ. 1461 – พ.ศ. 1486) |
พระเจ้าฮเยจง |