ปืนพกลูเกอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ลูเกอร์(พาราเบลลัม)
Luger IMG 6768-retouched.jpg
ปืนพกลูเกอร์, ในรุ่นที่เข้าประจำการในกองทัพแวร์มัคท์
ชนิด ปืนพกกึ่งอัตโนมัติ
สัญชาติ จักรวรรดิเยอรมัน
บทบาท
ประจำการ เยอรมนี (1904–1945)
สวิสเซอร์แลนด์ (1900–early 1970s)
ประเทศอื่นๆ(1900–present)
ผู้ใช้งาน See Users
สงคราม กบฏนักมวย[1]
สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
การปฏิวัติเยอรมัน
สงครามประกาศเอกราชไอซ์แลนด์
สงครามกลางเมืองฟินแลนด์[2]
สงครามกลางเมืองไอซ์แลนด์
สงครามกลางเมืองสเปน
สงครามโลกครั้งที่สอง
สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง
การปฏิวัติชาติอินโดนีเซีย
สงครามกลางเมืองจีน{{{2}}} {{{{{1}}} icon}}
สงครามอินโดจีน[3]
สงครามเกาหลี (ถูกใช้งานที่จำกัด){{{2}}} {{{{{1}}} icon}}
สงครามแอลจีเรีย[3]
สงครามเวียดนาม (ถูกใช้งานที่จำกัด)
สงครามอาณานิคมโปรตุเกส[4]
สงครามโรดีเซีย
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ Georg Luger
ช่วงการออกแบบ 1898
บริษัทผู้ผลิต Deutsche Waffen und Munitionsfabriken, Imperial Arsenals of Erfurt, Simson, Heinrich Krieghoff Waffenfabrik, Mauser, Vickers Ltd (final assembly only), Waffenfabrik Bern
มูลค่า 35 RM (1943)
ข้อผิดพลาดนิพจน์: "[" เป็นอักขระที่ไม่รู้จัก{Inflation} - NaN check amount: 35 or year: 1943.  EUR current equivalent
ช่วงการผลิต 1900–1943
จำนวนที่ผลิต 3,000,000
ข้อมูลจำเพาะ
น้ำหนัก 871 กรัม (แม่แบบ:Convert/lboz)
ความยาว 222 mm (8.74 in)
ความยาวลำกล้อง 120 mm / 4.7 in (Pistole 00)
100 mm / 3.9 in (Pistole 08)
200 mm / 7.9 in (Artillery)

กระสุน 7.65×21mm Parabellum
9×19mm Parabellum[5]
การทำงาน Toggle-locked, short recoil
อัตราการยิง 116 rpm (semi-automatic)[6]
ความเร็วปากกระบอก 350–400 m/s (1148–1312 f/s) (9mm, 100 mm short barrel)
ระยะหวังผล 50 เมตร (แม่แบบ:Convert/yd) (9mm, 100 mm short barrel)
ระบบป้อนกระสุน 8-round detachable box magazine, 32-round detachable drum
ศูนย์เล็ง Iron sights

พิสทอล พาราเบลรัม หรือ พาราเบลลัม-พิสทอล(พิสทอล พาราเบลรัม) มักจะถูกเรียกว่า ลูเกอร์[7]— เป็นปืนพกแบบกึ่งอัตโนมัติแบบแรงสะท้อนถอยหลังของลำกล้องที่มีระบบข้อเหวี่ยง(toggle-locked)ในการขัดกลอนซึ่งได้ถูกผลิตในหลายรุ่นและโดยหลายประเทศ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1898 ถึง ค.ศ. 1948 การออกแบบนี้ได้รับการจดสิทธิบัตรครั้งแรกโดย Georg Luger เพื่อเป็นการปรับปรุงปืนพกแบบอัตโนมัติ โบชารด์ท์(Borchardt)และถูกผลิตขึ้นในฐานะปืนพกอัตโนมัติพาราเบลลัม, ระบบโบชารด์ท์-ลูเกอร์โดยโรงงานผลิตอาวุธปืนของเยอรมัน Deutsche Waffen und Munitionsfabriken (DWM)[1] รุ่นที่ผลิตเป็นครั้งแรกได้เป็นที่รู้จักกันคือ "โมเดล 1900 พาราเบลรัม" รุ่นต่อมาได้รวมถึงปืนพกพาราเบลรัม โมเดล 1908 หรือ พี08 ซึ่งถูกผลิตขึ้นโดย DWM และโรงงานผลิตรายอื่นๆ ได้แก่ W+F Bern, Krieghoff, Simson, Mauser, และ Vickers[8] ปืนพกพาราเบลรัมรุ่นแรกได้ถูกใช้งานโดยกองทัพสวิสในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1900 ในการประจำการในกองทัพเยอรมัน มันได้ถูกนำมาใช้ในการปรับปรุงแก้ไขจากปืนพก โมเดล 1908(พี08) ให้มีขนาดลำกล้อง 9×19mm พาราเบลลัม[1] โมเดล 08 เป็น​รุ่นสุดท้ายที่จะถูกสืบทอดโดยวอลเทอร์ พี38(Walther P38)

ลูเกอร์เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากการถูกใช้งานในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและครั้งที่สอง แม้แต่สาธารณรัฐไวมาร์ในช่วงสมัยระหว่างสงครามและ Volkspolizei (ตำรวจลับ)ของเยอรมนีตะวันออกในช่วงหลังสงคราม พี.08 ได้ถูกนำเสนอในรูปแบบกระสุนขนาด 7.65mm พาราเบลลัม แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องที่น่าประทับใจสำหรับปืนพกที่มีกระสุนขนาด 9×19mm พาราเบลลัมที่ได้รับการพัฒนา ซึ่งยังเป็นที่รู้จักกันคือ 9×19มม. ลูเกอร์ ปืนพกนี้ได้ถูกนำมาใช้ในนวนิยายโดยตัวละครตัวร้ายหลายตัวในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมาเนื่องจากมีความเกี่ยวข้องกับนาซีเยอรมนี

ประเทศผู้ใช้งาน[แก้]

ปืนพกลูเกอร์ 04 ที่ถูกใช้งานในกองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมัน

หน่วยที่ไม่ใช่รัฐ[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 Datig, Fred A., The Luger Pistol, Gun Digest, 1957 ed., Chicago Illinois: Edward Keogh Co. Inc. (1956) pp. 164-165
  2. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ Finland
  3. 3.0 3.1 3.2 Grant 2018, p. 57.
  4. Grant 2018, p. 4.
  5. German Infantry Weapons. United States War Department. 25 May 1943. p. 5.
  6. Proceedings Of The United States Naval Institute, Annapolis MD, Vol. 27, No. 1 (March 1901) p. 436
  7. Fitzsimons, Bernard, ed. (1977). "Luger". The Illustrated Encyclopedia of Weapons and Warfare. 16. London, UK: Phoebus. p. 1778.
  8. 8.0 8.1 8.2 8.3 "DWM Luger P-08 Pistol". chuckhawks.com. สืบค้นเมื่อ 12 May 2017.
  9. 9.0 9.1 9.2 9.3 Walter, John (1991). Luger Book: The Encyclopedia of the Borchardt and Borchardt-Luger Handguns, 1885–1985. London, UK: Arms & Armour. p. 66. ISBN 978-0-85368-886-0.
  10. Walter, John. The Luger Story. Greenhill Books. p. 127. ISBN 1-85367-436-2.
  11. Miller, David. Fighting Men of World War II, Volume I: Axis Forces — Uniforms, Equipment, and Weapons. Stackpole Books. p. 369. ISBN 0-8117-0277-4.
  12. Jowett, Philip (2010). Chinese Warlord Armies 1911–30. Oxford, UK: Osprey Publishing Ltd. p. 21. ISBN 978-1-84908-402-4.
  13. https://history.mod.gov.ge/ge/page/39/msubuqi-sheiarageba
  14. 14.0 14.1 14.2 Davis, Aaron (2006). Standard Catalog of Luger (2nd ed.). Gun Digest Books. ISBN 0-89689-411-8.
  15. Miller, David (2001). The Illustrated Directory of 20th Century Guns. Salamander Books Ltd. ISBN 1-84065-245-4.
  16. 16.0 16.1 16.2 Bishop, Chris, ed. (2002). The Encyclopedia of Weapons of World War II. Metrobooks. p. 228. ISBN 1-58663-762-2. สืบค้นเมื่อ 2 March 2010.
  17. 17.0 17.1 17.2 Grant 2018, p. 59.
  18. JWH1975 (18 October 2015). "Urgent Fury 1983: WWII weapons encountered". wwiiafterwwii. Wordpress. สืบค้นเมื่อ 13 December 2017.
  19. KNIL-wapens in Indonesische musea (KNIL weapons in Indonesian museums), D.W. Staat, SAM Wapenmagazine 85, p.51 (In Dutch)
  20. 20.0 20.1 20.2 20.3 20.4 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ DAV
  21. Grey Tiger (2015). "World Infantry Weapons: Libya". WorldInventory. สืบค้นเมื่อ 13 December 2017 – โดยทาง Google Sites.
  22. Osborne, John. "NZ Arms Register". ArmsRegister.com. Missing or empty |url= (help)
  23. Hæren etter Annen verdenskrig: 1945–1990 [The Army of the Second World War: 1945–1990] (in Norwegian). Oslo: Fabritius. 1990. p. 563. ISBN 8290545169.
  24. Telo, António José; Álvares, Mário (2004). Armamento do Exército Português, Vol.I – Armamento Ligeiro [Armament of the Portuguese Army, Vol.I - Light Armament] (in Portuguese). Lisbon: Prefácio. pp. 100–103. ISBN 972-8816-43-X.
  25. 25.0 25.1 Arnold, David W. (11 November 2010). "Classic Handguns of the 20th Century: The P.08 German Luger". Handguns. สืบค้นเมื่อ 12 May 2017.
  26. Grant 2018, p. 28.
  27. Grant 2018, p. 69.
  28. "The Weapons: Semi-auto Pistols". lebaneseforces.com. Archived from the original on 2 April 2015. สืบค้นเมื่อ 12 March 2015.
  29. Perez, Jean-Claude (March 1992). "Les armes de l'O.A.S." Gazette des Armes (in ฝรั่งเศส). No. 220. pp. 28–30.
  30. Scarlata, Paul (1 October 2017). "Yugoslav Part II: World War II small arms: an assortment of small arms from friends and foe alike". Firearms News.
  31. Stewart, Major Michael P. "Art of War Papers" (PDF). สืบค้นเมื่อ 12 March 2015.