สมัยขุนศึก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
การรวมตัวของขุนศึกจีนที่สำคัญในปี ค.ศ. 1925 พื้นที่สีน้ำเงินอยู่ภายใต้การควบคุมโดยก๊กมินตั๋ง, ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นรัฐบาลชาตินิยมในกว่างโจว.

สมัยขุนศึก (จีนตัวย่อ: 军阀时代; จีนตัวเต็ม: 軍閥時代; พินอิน: Jūnfá shídài, ค.ศ. 1916 – 1928) เป็นช่วงยุคสมัยในประวัติศาสตร์สาธารณรัฐจีน เมื่อการควบคุมประเทศได้ถูกแบ่งแยกโดยอดีตขุนศึกของกองทัพเป่ยหยางและก๊กอื่น ๆ ในภูมิภาค ซึ่งได้กระจัดกระจายไปทั่วภูมิภาคแผ่นดินใหญ่ ได้แก่ เสฉวน ชานซี ชิงไห่ หนิงเซี่ย กวางตุ้ง กวางไซ กานซู่ ยูนนาน และซินเจียง

ในวิชาประวัติศาสตร์, ยุคสมัยนั้นได้เริ่มต้นเมื่อยฺเหวียน ชื่อไข่ได้ถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1916 และท้ายที่สุดจนกระทั่งปี ค.ศ. 1928 เมื่อฝ่ายชาตินิยมก๊กมินตั๋ง (KMT) ได้รวบรวมจีนอย่างเป็นทางการซึ่งผ่านมาด้วยการกรีฑาทัพขึ้นเหนือ ได้เป็นจุดเริ่มต้นของทศวรรษหนานจิง ขุนศึกหลายคนยังคงมีอิทธิพลต่อไปในช่วงปี ค.ศ. 1930 และ 1940 ซึ่งได้กลายเป็นปัญหาสำหรับรัฐบาลชาตินิยมในช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง

ยุคสมัยนี้ได้มีลักษณะของความขัดแย้งทางทหารอย่างต่อเนื่องระหว่างก๊กที่แตกต่างกันและความขัดแย้งที่ใหญ่ที่สุดคือ สงครามที่ราบภาคกลาง (Central Plains War) ซึ่งมีทหารร่วมรบกว่าหนึ่งล้านนาย[1]

อ้างอิง[แก้]

  1. Min, Mao (2017). The Revival of China, Volume 1. CreateSpace Independent Publishing Platform. p. 126. ISBN 9781976739583.