สงครามกลางเมืองเลบานอน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
สงครามกลางเมืองเลบานอน
เป็นส่วนหนึ่งของ สงครามเย็นอาหรับ, ความขัดแย้งระหว่างอาหรับกับอิสราเอล และสงครามตัวแทนระหว่างอิหร่านกับอิสราเอล
Martyrs Square 1982.jpg
จัตุรัสมรณสักขีกลางเมืองเบรุตในปี 1982 ระหว่างสงครามกลางเมือง
วันที่ 13 มิถุนายน 1975 – 13 ตุลาคม 1990
(15 years and 6 months)
(Last battle ended on 6 July 1991, Syrian occupation ended on 30 April 2005)
สถานที่ ประเทศเลบานอน
ผลลัพธ์
คู่ขัดแย้ง
Forces Libanaises Flag.svg เลบานีสฟรอนต์
Lebanesearmyfirstflag.png กองทัพฟรีเลบานอน (until 1977)
[[Image:|22x20px|border |]] SLA (from 1976)
 อิสราเอล (from 1978)

Ahrar flag.gif Tigers Militia (until 1980)

เลบานอน ขบวนการเลบานีสเนชันนอล (1975–1982)
จัมมูล (1982–1990)

แม่แบบ:Country data PLO PLO (1975–82)
Flag of ASALA.png ASALA


InfoboxHez.PNG เฮซบอลลาห์ (1985–1990)
 อิหร่าน (ตั้งแต่ 1980, หลัก ๆ โดย IRGC)


ขบวนการสามัคคีอิสลาม (from 1982)

Syria (1976, 1983–1991)
Flag of the Amal Movement.svg ขบวนการอะมาล
Flag of Palestine.svg PNSF
ขบวนการมาราดา (ออกจาก LF ในปี 1978; เพื่อเข้าร่วมกับซีเรีย)
ผู้บัญชาการหรือผู้นำ
Flag of Kataeb Party.svg Bachir Gemayel 
Flag of Kataeb Party.svg Amine Gemayel
Flag of Kataeb Party.svg William Hawi 
Forces Libanaises Flag.svg Elie Hobeika
Forces Libanaises Flag.svg Samir Geagea
Etienne Saqr
Al-Tanzim logo.png Georges Adwan
[[Image:|22x20px|border |]] Saad Haddad #
[[Image:|22x20px|border |]] Antoine Lahad
Menachem Begin
Ariel Sharon

Ahrar flag.gif Dany Chamoun 

Flag of the Progressive Socialist Party.svg Kamal Jumblatt 
Flag of the Progressive Socialist Party.svg Walid Jumblatt
Flag of the Syrian Social Nationalist Party.svg Inaam Raad
Flag of the Syrian Social Nationalist Party.svg Abdallah Saadeh
Flag of the Ba'ath Party.svg Assem Qanso
Flag of the Lebanese Communist Party.svg George Hawi
Flag of the Lebanese Communist Party.svg Elias Atallah
Socialist red flag.svg Muhsin Ibrahim
Flag of Mourabitoun.gif Ibrahim Kulaylat
Single Color Flag - 0434B1.svg Ali Eid
แม่แบบ:Country data PLO Yasser Arafat
แม่แบบ:Country data PLO George Habash
Flag of ASALA.png Hagop Hagopian
Flag of ASALA.png Monte Melkonian

InfoboxHez.PNG Subhi al-Tufayli
InfoboxHez.PNG Abbas al-Musawi


Said Shaaban

Hafez al-Assad
Mustafa Tlass
Flag of the Amal Movement.svg Nabih Berri
Tony Frangieh 
กำลัง
25,000 กอง (1976)[1]
120,000–150,000 เสียชีวิต[2]

สงครามกลางเมืองเลบานอน (อาหรับ: الحرب الأهلية اللبنانية‎) เป็นสงครามกลางเมืองที่มีการปะทะของหลายฝ่ายที่เกิดขึ้นในประเทศเลบานอน ตั้งแต่ปี 1975 ถึงปี 1990 ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 120,000 ราย[3] ข้อมูลจากปี 2012 ระบุว่ามีประชาชนราว 76,000 คนในเลบานอนที่ยังคงไม่สามารถกลับสู่ถิ่นฐานเดิมได้[4] นอกจากนี้ยังมีการอพยพของชาวเลบานอนออกจากประเทศราวหนึ่งล้านคนอันเป็นผลจากสงคราม[5]

ก่อนสงคราม ประเทศเลบานอนเป็นประเทศนิกายนิยมทางการเมือง (sectarian) โดยมีมุสลิมซุนนีและคริสต์ชนนิกายตะวันออกเป็นหลักในเมืองชายฝั่ง, มุสลิมชีอะห์ในทางใต้และในแถบเทือกเขาเบกาห์ทางตะวันออก และมีประชากรบนเขาส่วนใหญ่เป็นชาวดรูซกับคริสต์ชน รัฐบาลเลบานอนได้อยู่ภายใต้อิทธิพลอย่างหนักจากชนชั้นสูงซึ่งเป็นคริสต์ชนเมรอไนต์[6][7] ความสัมพันธ์ระหว่างศาสนาและการเมืองได้ถูกนำมาใช้โดยเจ้าอาณานิคมฝรั่งเศสตั้งแต่ปี 1920 ถึง 1943 และโครงสร้างในรัฐสภาที่มีคริสต์ชนอยู่ในตำแหน่งนำ อย่างไรก็ตาม ประเทศเลบานอนมีประชากรมุสลิมและแพน-อาหรับอยู่จำนวนมากโดยมี กลุ่มฝ่ายซ้ายที่ต่อต้านรัฐบาลที่เอียงเอนไปทางตะวันตก การก่อตั้งประเทศอิสราเอลและการขับไล่ผู้ลี้ภัยปาเลสไตน์มายังเลบานอนในระหว่างเหตุการณ์เมื่อปี 1948 และ 1967 ได้นำไปสู่การเปลี่ยนสมดุลประชากรโดยมีอัตราส่วนของชาวมุสลิมเพิ่มขึ้นมาก สงครามเย็นมีผลให้เกิดความแตกแยกอย่างมากในเลบานอนที่ซึ่งใกล้ชิดกับการแบ่งขั้วก่อนที่จะเกิดวิกฤตการเมืองเลบานอน ปี 1958 เนื่องจากชาวเมรอไนต์ (Maronites) เลือกเข้าข้างตะวันตก ในขณะที่ฝ่ายซ้ายและกลุ่มแพนอาหรับเข้าข้างประเทศอาหรับที่เข้าข้างโซเวียต[8]

การต่อสู้ระหว่างกองกำลังเมรอไนต์และปาเลสไตน์เริ่มต้นขึ้นในปี 1975 ที่ซึ่งฝ่ายซ้าย กลุ่มแพนอาหรับ และชาวมุสลิมเลบานอนได้รวมกลุ่มเข้ากับชาวปาเลสไตน์[9] ระหว่างการต่อสู้ที่ดำเนินไปนั้น มีการเปลี่ยนฝั่งพันธมิตรอย่างรวดเร็วและอย่างทำนายไม่ได้ นอกจากนี้ยังมีอำนาจจากนอกประเทศเช่นอิสราเอลและซีเรียที่เข้าร่วมในสงครามและต่อสู้ร่วมกับส่วนต่าง ๆ ของขั้วอำนาจที่ต่างกัน และยังมีกองกำลังเพื่อสันติภาพเช่นกองกำลังนานาชาติ และ กองกำลังของสหประชาชาติที่ตั้งทัพอยู่ในเลบานอน

ในปี 1989 ได้มีการลงนามในข้อตกลงทาอิฟที่ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของจุดจบของการต่อสู้ ในเดือนมกราคม 1989 คณะกรรมการที่แต่งตั้งโดยอาหรับลีกได้เริ่มที่จะหาทางออกต่อกรณีพิพาทต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น ในเดือนมีนาคม 1991 รัฐสภาได้ผ่านร่างกฎหมายแอมเนสตีที่เป็นการแสดงการขอโทษต่ออาญชากรรมต่าง ๆ ที่รัฐได้ก่อขึ้นมาก่อนหน้า[10] ในเดือนพฤษภาคม 1991 กองกำลังต่าง ๆ ได้สลายตัวลงยกเว้นแต่เพียงที่เฮซบุลเลาะห์ ในขณะที่กองกำลังแห่งชาติเลบานอนค่อย ๆ เกิดขึ้นใหม่ในฐานะองค์กรที่ไม่เป็นนิกายนิยม (non-sectarian) สำคัญแห่งเดียวของเลบานอน[11] Religious tensions between Sunnis and Shias remained after the war.[12]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ Mays
  2. World Political Almanac, 3rd Ed, Chris Cook.
  3. UN Human Rights Council. 23 November 2006. "IMPLEMENTATION OF GENERAL ASSEMBLY RESOLUTION 60/251 OF 15 MARCH 2006 ENTITLED HUMAN RIGHTS COUNCIL." p.18.
  4. "Lebanon: Refugees and internally displaced persons." CIA World Factbook. 10 September 2012.
  5. Byman, Daniel, and Kenneth Michael Pollack. "Things Fall Apart: Containing the Spillover from an Iraqi Civil War." p. 139
  6. Inhorn, Marcia C., and Soraya Tremayne. 2012. Islam and Assisted Reproductive Technologies. p. 238.
  7. "BBC NEWS – Middle East – Who are the Maronites?". bbc.co.uk. 6 August 2007.
  8. "Beware of Small States: Lebanon, Battleground of the Middle East." p. 62
  9. Halliday, 2005: 117
  10. "Ex-militia fighters in post-war Lebanon" (PDF). Archived from the original (PDF) on 23 September 2015. สืบค้นเมื่อ 23 September 2013.
  11. "Lebanon's History: Civil War". ghazi.de.
  12. Rolland, John C. 2003. Lebanon: Current Issues and Background. p. 144. ISBN 9781590338711.

อ่านเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

แหล่งข้อมูลปฐมภูมิ

แม่แบบ:Middle East conflict