สงครามกลางเมืองเลบานอน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สงครามกลางเมืองเลบานอน
Martyrs Square 1982.jpg
รูปปั้นจัตุรัสมรณสักขีในกรุงเบรุต ปี 1982
วันที่ 13 เมษายน 1975 – 13 ตุลาคม 1990
สถานที่ เลบานอน
ผลลัพธ์
  • ความตกลงทาอิฟ
    • การเป็นผู้แทนคริสต์ชน 6:5 เปลี่ยนเป็น 1:1
    • อำนาจนายกรัฐมนตรีมุสลิมถูกเสริม
  • การขับองค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์ออกจากเลบานอน
  • การยึดครองเลบานอนส่วนใหญ่ของซีเรีย
  • การยึดครองเลบานอนใต้ของอิสราเอล
คู่ขัดแย้ง
Forces Libanaises Flag.svg แนวรบเลบานอน
Lebanesearmyfirstflag.png กองทัพเลบานอนใต้ (จนถึงปี 1977)
 อิสราเอล (ตั้งแต่ปี 1978)

กองกำลังอาสาสมัครเสือ (จนถึงปี 1980)


กองพลน้อยมาราดา (left LF in 1978; aligned with Syria)

เลบานอน ขบวนการแห่งชาติเลบานอน (จนถึงปี 1982)
เลบานอน จัมมูล (ตั้งแต่ปี 1982)
Flag of Palestine.svg องค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์

Flag of the Amal Movement.svg ขบวนการอมัล


InfoboxHez.PNG ฮิซบุลลอฮ์
(ตั้งแต่ปี 1985)
 อิหร่าน (ตั้งแต่ปี 1980 ส่วนใหญ่เป็นหน่วยกึ่งทหาร IRGC)


ขบวนการสร้างเอกภาพอิสลาม (ตั้งแต่ปี 1982)

เลบานอน กองทัพเลบานอน

สหประชาชาติ UNIFIL (ตั้งแต่ปี 1978)
กำลังหลายชาติในเลบานอน (1982–1984)
 สหรัฐ
 ฝรั่งเศส


Flag of the Arab League.svg กำลังยับยั้งอาหรับ (1976–1983)
ซีเรีย ซีเรีย 1976 และตั้งแต่ปี 1983

สงครามกลางเมืองเลบานอน เป็นสงครามกลางเมืองหลายด้านในประเทศเลบานอน กินเวลาตั้งแต่ปี 1975 ถึง 1990 และส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 120,000 คน ปัจจุบัน มีประมาณ 76,000 คนยังพลัดถิ่นอยู่ในประเทศ นอกจากนี้ ยังมีการอพยพครั้งใหญ่ประชาชนเกือบหนึ่งล้านคนจากประเทศอันเนื่องจากสงคราม