ปรัสเซียตะวันออก
| ปรัสเซียตะวันออก | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| มณฑลของปรัสเซีย | |||||||||||
| ค.ศ. 1772–1829 ค.ศ. 1878–1945 | |||||||||||
 ธง
 ตราอาร์ม
| |||||||||||
.svg) ปรัสเซียตะวันออก(สีแดง) ในราชอาณาจักรปรัสเซียภายในจักรวรรดิเยอรมัน ปี 1871 | |||||||||||
| เมืองหลวง | เคอนิชส์แบร์ค | ||||||||||
| พื้นที่ | |||||||||||
• 1905 | 36,993 ตารางกิโลเมตร (14,283 ตารางไมล์) | ||||||||||
| ประชากร | |||||||||||
• 1905 | 2,025,741 | ||||||||||
| ประวัติศาสตร์ | |||||||||||
• สถาปนา | 31 มกราคม 1773 | ||||||||||
• มณฑลปรัสเซีย | 3 ธันวาคม 1829 | ||||||||||
• พื้นฟูมณฑลเทศาภิบาล | 1 เมษายน 1878 | ||||||||||
| 1945 | |||||||||||
| |||||||||||
| ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของ |  รัสเซีย โปแลนด์ ลิทัวเนีย | ||||||||||
ปรัสเซียตะวันออก (เยอรมัน: Ostpreußen ออกเสียง: [ˈɔstˌpʁɔʏsn̩] ; โปแลนด์: Prusy Wschodnie; ลิทัวเนีย: Rytų Prūsija; ละติน: Borussia orientalis; รัสเซีย: Восточная Пруссия, อักษรโรมัน: Vostóchnaya Prússiya) เป็นมณฑลหนึ่งของราชอาณาจักรปรัสเซีย ดำรงอยู่ระหว่างค.ศ. 1773 ถึง 1829 และอีกครั้ง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1878 (กับราชอาณาจักรเองก็ถูกรวมเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิเยอรมัน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1871) ภายหลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่งได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเสรีรัฐปรัสเซียของสาธารณรัฐไวมาร์ มีเมืองหลวงมณฑลอยู่ที่เคอนิชส์แบร์ค(ปัจจุบันคือ คาลีนินกราด) ปรัสเซียตะวันออกเป็นส่วนหลักของภูมิภาคปรัสเซียตามชายฝั่งทะเลบอลติกทางด้านตะวันออกเฉียงใต้[1]
ดินแดนบรรพบุรุษขนาดใหญ่บนทะเลบอลติกของชาวปรัสเซียเก่าถูกโอบล้อมภายในปรัสเซียตะวันออก ในช่วงศตวรรษที่ 13 ชนพื้นเมืองชาวปรัสเซียถูกพิชิตโดยอัศวินครูเสดแห่งทิวทอนิก ภายหลังจากการถูกพิชิต ชนพื้นเมืองบนทะเลบอลติกก็ค่อยๆ หันมานับถือศาสนาคริสต์ เนื่องจากการกลายเป็นเยอรมันและการล่าอาณานิคมในหลายศตวรรษ ชาวเยอรมันจึงกลายเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่อำนาจเหนือกว่า ในขณะที่ชาวมาซูเรียนและชาวลิทัวเนียกลายเป็นชนกลุ่มน้อย ตั้งแต่ศตวรรษที่ 13 ปรัสเซียตะวันออกได้เป็นส่วนหนึ่งของรัฐศาสนาแห่งอัศวินทิวทอนิก ภายหลังจากสนธิสัญญาสันติภาพทอรูนฉบับที่สองในปี ค.ศ. 1466 ได้กลายเป็นที่ดินศักดินาของราชอาณาจักรโปแลนด์ ในปี ค.ศ. 1525 กับการแสดงความเคารพของชาวปรัสเซีย มณฑลแห่งนี้ได้กลายเป็นดัชชีปรัสเซีย[2] ภาษาปรัสเซียเก่าได้สูญหายไปในช่วงศตวรรษที่ 17 หรือช่วงต้นศตวรรษที่ 18[3]
เนื่องจากดัชชีนั้นอยู่ด้านนอกของแกนกลางของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เจ้าชายผู้มีสิทธิรับเลือกแห่งบรันเดินบวร์คสามารถประกาศตั้งตัวเองว่าเป็นกษัตริย์ได้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1701 ภายหลังจากการผนวกดินแดนส่วนใหญ่ของราชปรัสเซียตะวันตกในการแบ่งแยกครั้งที่หนึ่งของเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนียในปี ค.ศ. 1772 ปรัสเซียตะวันออก(ดูกัล) ได้เชื่อมต่อทางบกกับส่วนที่เหลือของรัฐปรัสเซียและได้รับการจัดตั้งเป็นมณฑลในปีถัดมา(ค.ศ. 1773) ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1829 และ ค.ศ. 1878 จังหวัดปรัสเซียตะวันออกได้ถูกร่วมกับจังหวัดปรัสเซียตะวันตกเพื่อมณฑลปรัสเซีย
ราชอาณาจักรปรัสเซียได้กลายเป็นรัฐผู้นำของจักรวรรดิเยอรมัน ภายหลังจากได้รับการสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1871 อย่างไรก็ตาม สนธิสัญญาแวร์ซายในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ได้มอบให้ปรัสเซียตะวันตกแก่โปแลนด์และทำให้ปรัสเซียตะวันออกเป็นดินแดนส่วนแยกของเยอรมนีไวมาร์(ฉนวนใหม่ของโปแลนด์ที่แบ่งแยกปรัสเซียตะวันออกออกจากส่วนที่เหลือของเยอรมนี) ในขณะที่ดินแดนเมเมิลถูกแบ่งแยกและถูกยึดครองโดยลิทัวเนียในปี ค.ศ. 1923 ภายหลังจากนาซีเยอรมันประสบความพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1945 ปรัสเซียตะวันออกที่ถูกทำลายจากสงครามได้ถูกแบ่งแยกออกจากการยืนกรานของโจเซฟ สตาลินในระหว่างสหภาพโซเวียต(แคว้นคาลินินกราดได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซียและมณฑลที่เป็นส่วนประกอบของภูมิภาค Klaipėda ในสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย) และสาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์(จังหวัดวาร์เมีย-มาซูรือ)[4] เมืองหลวงคือเคอนิชส์แบร์คได้ถูกเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นคาลินินกราดในปี ค.ศ. 1946 ประชากรชาวเยอรมันส่วนใหญ่ในมณฑลได้อพยพในช่วงสงครามหรือถูกขับไล่ออกไปหลังจากนั้นไม่นานในการขับไล่ชาวเยอรมันในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง จำนวนประมาณ 300,000 คน(จำนวนหนึ่งในห้าของประชากร) เสียชีวิตจากการโจมตีทิ้งระเบิด ในการรบเพื่อปกป้องมณฑล หรือจากการกระทำทารุณโหดร้ายโดยกองทัพแดง
อ้างอิง
[แก้]- ↑ The Columbia Encyclopedia, Sixth Edition (2008), East Prussia
- ↑ Schaitberger, L. "Ostpreußen: The Great Trek". สืบค้นเมื่อ 8 December 2016.
- ↑ Encyclopædia Britannica: Old-Prussian-language; Gordon, Raymond G., Jr. (ed.): Ethnologue: Languages of the World, 2005, Prussian
- ↑ tenn@owlnet.rice.edu. "Sarmatian Review XV.1: Davies". สืบค้นเมื่อ 8 December 2016.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- Pictures of East Prussia Large archive
- Brandenburg Prince-Electors co-inheritors 1568, co-regent 1577
- East Prussia FAQ
- Extensive East & West Prussian Historical Materials เก็บถาวร 14 กันยายน 2014 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาอังกฤษและเยอรมัน)
- East and West Prussia Gazetteer
- Provinz Ostpreußen (ในภาษาเยอรมัน)
- Ostpreußen.net (ในภาษาเยอรมัน)
- Ostpreußen Info – East Prussia Information (ในภาษาเยอรมัน)
- East- and West Prussia in Photos
- Spuren der Vergangenheit / Следы Пρошлого (Traces of the past) This site by W.A. Milowskij, a Kaliningrad resident, contains hundreds of interesting photos, often with text explanations, of architectural and infrastructural artifacts of the territory's long German past (ในภาษาเยอรมันและรัสเซีย)
- German Empire: Province of East Prussia[usurped] (ในภาษาเยอรมัน)
- . สารานุกรมบริแทนนิกา (ภาษาอังกฤษ). Vol. 8 (11th ed.). 1911.
- Britannica 2007 article
- Growing up in East Prussia An oral history project, documenting the German history of East Prussia with memories and reports by contemporary witnesses (ในภาษาเยอรมันและโปแลนด์)
- East & West Prussia Map Collection
- Historical borders of East Prussia (ในภาษาเยอรมัน)
