ธงชาติโคลอมเบีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
สำหรับธงอื่นที่มีชื่อสามารถแปลได้ว่า "ธงไตรรงค์" ดูที่ ธงไตรรงค์ (แก้ความกำกวม)

ธงชาติโคลอมเบีย
Flag of Colombia.svg
ชื่อธง สเปน: "Tricolor Nacional" ("ธงไตรรงค์ประจำชาติ")
การใช้ 111111
สัดส่วนธง 2:3
ประกาศใช้ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1863
ลักษณะ ธงสามสีสามแถบแนวนอนสีเหลือง-น้ำเงิน-แดง อัตราส่วนของแถบแนวนอนเป็น 2:1:1

ธงชาติโคลอมเบียได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1863 ลักษณะเป็นธงสามสีสามแถบแนวนอนสีเหลือง สีน้ำเงิน และสีแดง แถบสีเหลืองนั้นกว้างเป็นสองเท่าของแถบสีน้ำเงินและแถบสีแดง


สัญลักษณ์และการออกแบบ[แก้]

แบบการสร้างธงชาติ.

สัดส่วนของแถบสีเหลือง สีน้ำเงิน และสีแดง ในธงชาติโคลอมเบีย เรียงลำดับจากบนลงล่าง คิดเป็นอัตราส่วน 2:1:1 เช่นเดียวกับธงชาติเอกวาดอร์ ลักษณะดังกล่าวนี้ได้หยิบยืมมาจากธงชาติกรันโคลอมเบีย ซึ่งต่างจากธงสามสีโดยทั่วไปที่ไม่ว่าจะเรียงตามแนวตั้งหรือแนวนอนก็ตามมักมีขนาดแถบที่เท่ากัน ทั้งนี้ ธงชาติเวเนซุเอลาซึ่งมีที่มาจากธงชาติกรันโคลอมเบียเช่นเดียวกันกลับใช้แถบธงสามสีในลักษณะที่เท่ากันทุกแถบตามธรรมเนียมเดียวกับธงสามสีของชาติอื่นๆ

สำหรับสีธงชาติโดยมาตรฐานนั้นไม่ได้มีการกำหนดไว้ แต่แนะนำให้ใช้การเทียบสีตามตารางถัดไป

ระบบสี สีเหลือง สีน้ำเงิน สีแดง
แพนโทน 116 287 186
RGB 252-209-22 0-56-147 206-17-38
CMYK C0-M17.1-Y91.3-K0 C100-M61.9-Y0-K42.4 C0-M91.7-Y81.6-K19.2
เลขฐาน 16 #FCD116 #003893 #CE1126

ตามที่มีการให้นิยามไว้ในปัจจุบัน แต่ละสีล้วนมีความหมายดังต่อไปนี้

  •    สีเหลือง: ทองคำที่พบในแผ่นดินโคลอมเบีย
  •    สีน้ำเงิน: หมายถึง ท้องทะเลตามชายฝั่งโคลอมเบีย
  •    สีแดง: หมายถึง เลือดที่หลั่งไหลในสมรภูมิแห่งการเรียกร้องเอกราชของเหล่าวีรชน

นอกจากนี้ยังมีการให้นิยามสีธงไว้อีกหลายแบบ เช่น นิยามหนึ่งกล่าวว่า สีเหลืองคือดวงตะวันและแผ่นดินของประชาชน สีน้ำเงินคือสายน้ำที่หล่อเลี้ยงชีวิตชาวโคลอมเบีย สีแดงคือโลหิตของผู้ต่อสู้เพื่ออิสรภาพของชาติ เป็นต้น

สำหรับขนาดของธงนั้นมิได้มีการกำหนดขนาดที่แน่นอนไว้ แต่โดยธรรมเนียมปฏิบัตืนิยมใช้สัดส่วนธงกว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน

ประวัติ[แก้]

ธงชาติโคลอมเบีย
ธงนาวีโคลอมเบียบนเรือ ARC Gloria

ตามประวัติศาสตร์ระบุว่า ฟรันซิสโก เด มิรันดา (Francisco de Miranda) เป็นผู้ให้กำเนิดธงสีเหลือง-น้ำเงิน-ของประเทศสหภาพมหาโคลอมเบีย ซึ่งต่อมาประเทศเอกวาดอร์ โคลอมเบีย และเวเนซุเอลา ต่างได้นำเอามาดัดแปลงเป็นแบบธงชาติของตนเองสืบมาจนถึงปัจจุบัน

มีหลักฐานบ่งบอกถึงแรงบันดาลใจในการออกแบบธงของมิรันดาอย่างน้อยที่สุด 2 แห่ง ในจดหมายที่เขามีไปยังเคาท์ ซีโมน โรมาโนวิช โวรอนซอฟฟ์ (Count Simon Romanovich Woronzoff) ในปี ค.ศ. 1792 มิรันดาได้กล่าวไว้ว่าสีทั้งสามสีในธงมาจากทฤษฎีของสีแม่บท ซึ่งเขาได้รับแนวคิดนี้มาจากโยฮันน์ โวล์ฟกัง ฟอน เกอเธอ นักเขียนและนักปราชญ์ชาวเยอรมัน โดยเขาได้บอกเล่าถึงการสนทนาของตนเองกับเกอเธอระหว่างงานเลี้ยงที่เมืองไวมาร์ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศเยอรมนี) ในช่วงฤดูหนาวของปี ค.ศ. 1785 ด้วยความจับใจถึงการบรรยายของมิรันดาถึงเรื่องราวความกล้าของเขาในสงครามการปฏิวัติอเมริกา และการเดินทางไปทั่วทวีปอเมริกาและยุโรป เกอเธอจึงเอ่ยกับมิรันดาว่า "โชคชะตาของท่านคือการสร้างสถานที่ซึ่งแม่สีทั้งหลายจะไม่ถูกบิดเบือนในแผ่นดินของท่านเอง" ("Your destiny is to create in your land a place where primary colours are not distorted.”) จากนั้นเกอเธอจึงได้อธิบายเพิ่มเติมแก่มิรันดา ดังความที่เขาได้เล่าไว้ในจดหมายดังนี้

หลังจากที่มิรันดาได้ออกแบบธงตามแนวคิดที่ได้รับจากการสนทนาครั้งนั้น เขาก็ระลึกขึ้นได้ด้วยความยินดีว่าเคยได้ไปชมภาพวาดปูนเปียก (fresco) ของลาซซาโร ทาวาโรเน ที่ปาลาซโซ เบลิมบัว ในเมืองเจนัว ประเทศอิตาลี ซึ่งรูปดังกล่าวนั้นเป็นรูปของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส คลี่ธงสีพื้นๆ ผืนหนึ่งที่เมืองเวรากัว (Veragua) ในระหว่างการเดินทางครั้งที่สี่ของตนเอง[1]

แรงบันดาลใจอีกอย่างหนึ่งในการออกแบบธงของมิรันดาอาจพบได้ในจดหมายเหตุการทหารประจำวันของเขา ซึ่งระบุไว้ว่าธงสีเหลือง-น้ำเงิน-แดง มีที่มาจากธงสีเดีนวกันของกองกำลังเบือเกอร์วอช ("Bürgerwache") ของเมืองฮัมบวร์ค ซึ่งเขาได้พบเห็นในระหว่างการเดินทางในประเทศเยอรมนี[2][3]

ในปี ค.ศ. 1801 ในแผนการสร้างกองทัพเพื่อปลดปล่อยดินแดนอเมริกาจากสเปน ซึ่งมิรันดาได้นำเสนอต่อคณะรัฐมนตรีของฝ่ายสหราชอาณาจักรให้ช่วยทำการรบแต่ไม่สำเร็จ เขาได้ขอร้องให้มีการจัดหาสิ่งของเป็น "ธงสิบผืน ซึ่งจะต้องมีสีแดง เหลือง และน้ำเงิน สำหรับพื้นที่สามแห่ง"[4] ทว่าอย่างไรก็ตาม ธงชาติกรันโคลอมเบียผืนแรกก็ยังไม่ปรากฏขึ้น จนกระทั่งได้มีการชักขึ้นเป็นครั้งแรกในวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1806 ที่เมืองจัคเมล ประเทศเฮติ ระหว่างการเดินทางสู่เวเนซุเอลาอันปราศจากโชคของมิรันดา

พัฒนาการ[แก้]

Flag of the Gran Colombia (1819-1820).svg Flag of the Gran Colombia (1820-1821).svg Flag of the Gran Colombia.svg Flag of the Gran Colombia (1822 proposal).png
ธงผืนที่ 1 ค.ศ. 1819–1820 ธงผืนที่ 2 ค.ศ. 1820–1821 ธงผืนที่ 3 ค.ศ. 1821–1830 ธงผืนที่ 4 แบบนำเสนอ (ไม่เป็นทางการ) ค.ศ. 1822
Flag of New Granada.svg Civil ensign of New Granada.svg Flag of United States of New Granada.svg Naval ensign of New Granada.svg
FIAV historical.svg ธงชาติ FIAV historical.svg FIAV 100100.svg ธงพลเรือน ธงเรือพลเรือน FIAV historical.svg FIAV 100100.svg ธงพลเรือน ธงเรือพลเรือน FIAV historical.svg FIAV 001001.svg ธงกองทัพ และ ธงนาวี
ค.ศ. 1834 - 1861 ค.ศ. 1834 - 1861 สหรัฐนิวกรานาดา ค.ศ. 1861 ค.ศ. 1834 - 1861
Civil ensign of United States of Colombia.svg Civil Ensign of Colombia.svg Naval ensign of United States of Colombia.svg Naval Ensign of Colombia.svg
FIAV historical.svg FIAV 100100.svg ธงพลเรือน ธงเรือราษฎร์ FIAV 100100.svg ธงพลเรือน ธงเรือราษฎร์ FIAV historical.svg FIAV 001001.svg ธงกองทัพ และ ธงนาวี FIAV 000001.svg ธงนาวี สัดส่วนธง 2:3
ค.ศ. 1861 - 1886 ค.ศ. 1861 - 1886 ตั้งแต่ ค.ศ. 1866 ตั้งแต่ ค.ศ. 1866

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Serpa Erazo, Jorge, [summary of Ricardo Silva Romero's] "La Bandera del Mundo." Archived 2007-08-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Pañol de la Historia. Part 1, Section 1 (July 30, 2004). ISSN 1900-3447. Retrieved on 2008-12-02
  2. Dousdebés, Pedro Julio, "Las insignias de Colombia," Boletín de historia y antigüedades, August 1937, 462, cited in Nelson González Ortega, "Formación de la iconografía nacional en Colombia: una lectura semiótico-social," Revista de Estudios Colombianos, No. 16 (1996), 20.
  3. Miranda, Francisco (1983), Colombeia: Segunda sección: El viajero ilustrado, 1787-1788, 4, Caracas: Ediciones de la Presidencia de la República, p. 415, ISBN 84-499-6610-8, April 19:[…] around 5:30 in the evening I had the pleasure of seeing the Burger Guard pass by with flag waving and drums beating, which it does every day at a similar time […] The [officers of the] infantry wore red with a yellow emblem, and the artillery blue with red emblem. Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (help)
  4. Miranda, Francisco (1978), Colombeia: Primera parte: Miranda, súbdito español, 1750-1780, 1, Caracas: Ediciones de la Presidencia de la República, p. 80, ISBN 9788449951633 Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (help)

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]